Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluimucil Muko 200 mg

Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny wskazują na jej wysokie bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy wyniosła 8 g/kg masy ciała, a dla szczurów przekroczyła 10 g/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, szczury tolerowały dawkę 1 g/kg/dobę przez 12 tygodni bez objawów toksyczności, a psy przy dawce 300 mg/kg/dobę przez rok również nie wykazały działań niepożądanych. Ponadto, acetylocysteina nie wykazała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku acetylocysteiny

Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny, uzyskane w konwencjonalnych badaniach, obejmujących ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi stosujących ten lek w dawkach terapeutycznych. 1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu doustnym acetylocysteiny, określono wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) na poziomie 8 g/kg masy ciała u myszy. U szczurów wartość ta okazała się jeszcze wyższa – przekraczała 10 g/kg masy ciała. Tak wysokie wartości LD50 wskazują na niską toksyczność ostrą acetylocysteiny. 2

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Badania przewlekłej toksyczności przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt:

  • Szczury – zwierzęta dobrze tolerowały acetylocysteinę podawaną doustnie przez okres 12 tygodni w dawce 1 g/kg masy ciała na dobę, nie wykazując istotnych objawów toksyczności. 3
  • Psy – w długoterminowym badaniu trwającym rok, przy dawkowaniu doustnym wynoszącym 300 mg/kg masy ciała na dobę, nie zaobserwowano żadnych objawów działania toksycznego. 4

Genotoksyczność

Potencjał genotoksyczny acetylocysteiny oceniano w kompleksowych badaniach przeprowadzonych zarówno in vitro (w warunkach laboratoryjnych na komórkach), jak i in vivo (na żywych organizmach). Na podstawie uzyskanych wyników nie stwierdzono działania genotoksycznego acetylocysteiny, co oznacza, że substancja ta nie powoduje uszkodzeń materiału genetycznego. 5

Toksyczność reprodukcyjna

Przeprowadzono szereg badań oceniających potencjalny wpływ acetylocysteiny na rozrodczość i rozwój płodu:

  • Badania na samicach szczurów – przy doustnym podawaniu acetylocysteiny w dawkach sięgających 2000 mg/kg masy ciała na dobę nie wykazano zaburzenia płodności ani szkodliwego wpływu na płód. 6
  • Badania na samicach królików – podobnie, doustne podawanie dawek do 1000 mg/kg masy ciała na dobę nie skutkowało niekorzystnym wpływem na płodność samic ani rozwijający się płód. 7
  • Badania na samcach szczurów – doustne podawanie acetylocysteiny w dawce 250 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 15 tygodni nie wpływało na płodność ani ogólną zdolność rozrodu zwierząt. 8

Zestawienie danych z badań przedklinicznych

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Dawkowanie Czas trwania Wyniki
Toksyczność ostra Myszy LD50 = 8 g/kg Jednorazowe podanie Niska toksyczność ostra
Toksyczność ostra Szczury LD50 > 10 g/kg Jednorazowe podanie Bardzo niska toksyczność ostra
Toksyczność przewlekła Szczury 1 g/kg/dobę 12 tygodni Dobra tolerancja, brak objawów toksyczności
Toksyczność przewlekła Psy 300 mg/kg/dobę 1 rok Brak objawów toksyczności
Toksyczność reprodukcyjna (samice) Szczury Do 2000 mg/kg/dobę Brak wpływu na płodność i rozwój płodu
Toksyczność reprodukcyjna (samice) Króliki Do 1000 mg/kg/dobę Brak wpływu na płodność i rozwój płodu
Toksyczność reprodukcyjna (samce) Szczury 250 mg/kg/dobę 15 tygodni Brak wpływu na płodność i zdolność rozrodu

Całość wyników badań przedklinicznych wskazuje na wysokie bezpieczeństwo stosowania acetylocysteiny, z bardzo szerokim marginesem bezpieczeństwa pomiędzy dawkami terapeutycznymi a dawkami, które mogłyby powodować działania niepożądane. Acetylocysteina charakteryzuje się niską toksycznością zarówno w podaniu jednorazowym, jak i przewlekłym, nie wykazuje działania genotoksycznego ani toksycznego wpływu na reprodukcję w bardzo wysokich dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane terapeutycznie u ludzi. 9

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl