genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nexium 40 mg
Przedkliniczne badania ezomeprazolu, obejmujące ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano działania niepożądane przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, jednak nie potwierdzono ich w badaniach klinicznych. W badaniach na szczurach podawano doustnie mieszaninę racemiczną ezomeprazolu, co skutkowało hiperplazją komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) w żołądku oraz rozwojem rakowiaków, zjawiska te były powiązane z przewlekłą hipergastrynemią wtórną do zmniejszonego wydzielania kwasu solnego, co jest efektem farmakodynamicznym charakterystycznym dla inhibitorów pompy protonowej.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, gastryna, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny, kwas żołądkowy, proszek do sporządzania roztworu, rakowiak, sok żołądkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wstrzykiwanie lub infuzja - Leksykon substancji czynnych
Pirydoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pirydoksyna (witamina B6) wykazuje niski profil toksyczności ostrej, a jej stosowanie w dawkach terapeutycznych jest dobrze tolerowane i bezpieczne. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały, że neurotoksyczne działania niepożądane, takie jak ataksja, osłabienie mięśni, zaburzenia równowagi oraz zmiany zwyrodnieniowe aksonów i osłonek mielinowych, pojawiają się jedynie przy długotrwałym podawaniu bardzo wysokich dawek (150-200 mg/kg mc./dobę przez 100-107 dni u psów). Dawkowanie powyżej 2 g/dobę przez okres co najmniej 2 miesięcy wiązało się z ryzykiem wystąpienia objawów neurologicznych, a dawki 200 mg/dobę stosowane ponad 30 dni mogły prowadzić do uzależnienia. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego pirydoksyny w badaniach genotoksyczności i długoterminowych, a dane epidemiologiczne nie wskazują na ryzyko u ludzi.
ataksja, chlorowodorek pirydoksyny, doksylamina, drgawki, działanie niepożądane neurologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kostnienie płodu, mutagenność, neurotoksyczność, osłonka mielinowa, pirydoksyna, ruchliwość plemników, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, zaburzenie spermatogenezy, zmiany histopatologiczne, zwyrodnienie aksonów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Farmina 500 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego czopków Paracetamol Farmina w dawkach 250 mg oraz 500 mg nie wykazała istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksyczności, genotoksyczności, wpływu na rozrodczość oraz karcynogenności, zostały już uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) i nie wskazują na konieczność modyfikacji dawkowania ani wprowadzenia dodatkowych środków ostrożności. Profil bezpieczeństwa paracetamolu jest dobrze udokumentowany i nie różni się w przypadku formy czopkowej w podanych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Aurovitas 150 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu ibandronowego wykazały toksyczność głównie w postaci uszkodzenia nerek u psów, jednak efekty te pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne substancji. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono teratogenności ani bezpośredniego szkodliwego wpływu na płód, nawet przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne.
badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas ibandronowy, nieprawidłowość rozwojowa, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, uszkodzenie nerek, utrata zarodka, wpływ na reprodukcję, zespół nerka-miednica-moczowód, zmniejszona liczba plemników, zmniejszona płodność - Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu (Menthae arvensis aetheroleum partim mentholi privum) stanowi 0,24% (0,24 g/100 g) składu preparatu leczniczego Aromatol, który zawiera również lewomentol (1,72 g), olejek cytrynowy (0,57 g), olejek cynamonowca cejlońskiego (0,24 g), lawendowy (0,24 g), cytronelowy (0,1 g) oraz goździkowy (0,1 g). Produkt dostępny jest w formie koncentratu do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej i gardła, roztworu doustnego, do stosowania na skórę oraz do inhalacji parowej. Preparat jest bezbarwnym, klarownym płynem, zawierającym istotną ilość etanolu (63–72% V/V), co ma znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, kobiety w ciąży i karmiące oraz osoby z chorobami wątroby.
Aromatol, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, genotoksyczność, inhalacja parowa, interakcje lekowe, lewomentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty polnej, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, roztwór do płukania jamy ustnej, roztwór doustny, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Sodu cytrynian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sodu cytrynian wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, z dawkami do 1500 mg/kg/dobę nie wywołującymi istotnych działań niepożądanych. Dożylne podanie roztworu cytrynianu (stosunek molowy kwasu cytrynowego do sodu cytrynianu 1:5,25) w dawce 1,33 mmol/kg/h powodowało spadek ciśnienia tętniczego oraz wydłużenie odstępu QT, co wiąże się z chelatacją jonów Ca²⁺. Tolerowana dawka u psów wynosi 0,33 mmol/kg/h. W praktyce klinicznej, przy zachowaniu zalecanych dawek, ryzyko hipokalcemii i zaburzeń elektrofizjologicznych jest minimalne. Sodu cytrynian nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzają badania in vitro, in vivo oraz długoterminowe testy na szczurach. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa w modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w kontekście płodności i rozwoju prenatalnego oraz postnatalnego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chelatacja cytrynianu, ciśnienie tętnicze, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hemofiltracja, jon wapnia, kwas cytrynowy, odstęp QT, podanie doodbytnicze, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, roztwór do infuzji, rozwój postnatalny, rozwój potomstwa, rozwój prenatalny, sodu cytrynian, sodu cytrynian dwuwodny, zaburzenie elektrofizjologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Richter 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu foliowego (Acidum folicum) stosowanego w dawkach 5 mg i 15 mg nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie kwasu foliowego nie powodowało klinicznie istotnych zmian patologicznych, co potwierdziły badania histopatologiczne narządów oraz analizy biochemiczne i hematologiczne. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, co świadczy o braku potencjału genotoksycznego tego związku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas foliowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada cewy nerwowej - Leksykon substancji czynnych
Jod – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jod, jako pierwiastek śladowy kluczowy dla funkcji tarczycy, występuje w różnych formach i stężeniach w preparatach leczniczych, najczęściej jako jodek potasu. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania jodu są ograniczone i różnią się w zależności od preparatu. Jedynym preparatem z pełniejszymi badaniami jest HEVASCOL (etiodowany olej z 480 mg jodu/ml), gdzie badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W przypadku innych preparatów, takich jak Płyn Lugola (10 mg jodu i 20 mg potasu jodku/g), Addamel N (16,6 μg KJ/ml, 0,1 μmol jodu/ml), Pediaven G20 (0,07 mg KJ), Pediaven NN2 (3,3 μg KJ/250 ml, 2,5 µg jodu/250 ml), Tracutil (16,6 μg KJ/ml, 127 μg jodu/ampułkę), Supliven (16,6 μg KJ/ml, 13 μg jodu/ml), Peditrace Novum (0,0155 μmol jodu/ml, 1,96 μg jodu/ml) oraz NUTRYELT PEDIATRIC (13,08 μg KJ/ampułkę 10 ml, 10 μg jodu/ampułkę), brak jest specyficznych badań przedklinicznych, a ocena bezpieczeństwa opiera się na doświadczeniu klinicznym i literaturowych danych.
Addamel N, badanie farmakologiczne, etiodowany olej, genotoksyczność, HEVASCOL, jodek potasu, koncentrat do sporządzania, Nutryelt Pediatric, Peditrace Novum, pierwiastek śladowy, płyn lugola, roztwór do infuzji, Supliven, tarczyca, terapia zastępcza, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród, Tracutil, żywienie parenteralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elestar 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Elestar zawiera olmesartan medoksomil i amlodypinę, które działają na różne cele: olmesartan głównie na nerki, a amlodypina na serce. Badania przedkliniczne nie wykazały nasilenia toksyczności w wyniku ich połączenia. W 3-miesięcznych badaniach toksyczności u szczurów zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (olmesartan), zmiany nerkowe (olmesartan), rozszerzenie światła jelit i pogrubienie błony śluzowej (amlodypina), przerost komórek kory nadnerczy oraz przerost przewodów mlecznych (amlodypina). Zmiany te nie wykazywały synergicznego działania toksycznego ani nowych zjawisk toksycznych. W badaniach przewlekłych u szczurów i psów olmesartan powodował wzrost stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy serca oraz uszkodzenia nerek potwierdzone histologicznie, co jest zgodne z farmakologicznym profilem antagonistów receptorów AT1 i inhibitorów ACE. Zwiększona aktywność reniny i przerost komórek przykłębuszkowych były obserwowane, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego.
amlodypina, antagonista receptora AT1, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, komórki przykłębuszkowe nerek, kora nadnerczy, lek przeciwnadciśnieniowy, miedniczki nerkowe, mocznik, mutagenność, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, przewód pokarmowy, rakotwórczość, renina, spermatyda, testosteron, zmiany nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 25 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon, wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnej tolerowanej dawce. Długotrwałe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały związku między ekspozycją na tapentadol a ryzykiem rozwoju nowotworów. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy oraz opóźnienie rozwoju, głównie związane z działaniem embriotoksycznym na ośrodkowy układ nerwowy, co wiązano z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w konwencjonalnych testach farmakologicznych bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiotoksycznego. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały zagrożeń, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania statyn. W badaniach toksyczności po wielokrotnym dawkowaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do ludzkiej, a także toksyczne efekty na pęcherzyk żółciowy u psów oraz toksyczność jąder u małp i psów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, toksyczne działanie, toksyczność dla matki, toksyczność po wielokrotnym dawkowaniu, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej Nironovo SR, wykazały istotne informacje dotyczące toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka u szczurów, związane ze zmniejszeniem stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie, co ogranicza kliniczne znaczenie tego efektu. Teratogenność ujawniono przy dawkach toksycznych: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (2× AUC maksymalnej dawki u ludzi), zwiększenie obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę (3× AUC), oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5× AUC). Brak działania teratogennego stwierdzono przy 120 mg/kg/dobę u szczurów (4× AUC) oraz przy 20 mg/kg/dobę u królików (9,5× Cmax). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg, 4,8× Cmax) nasilała malformacje palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko w kontekście rozwoju płodowego.
degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, lewodopa, mięsień sercowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, prąd jonowy, prolaktyna, rakotwórczość, repolaryzacja komórek, ropinirol, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność, wady wrodzone palców, zwolnienie czynności serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 500 500 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące mesalazyny, substancji czynnej produktu Salofalk 500, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania konwencjonalne nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a badania na modelu szczurzym nie potwierdziły potencjału rakotwórczego, co jest szczególnie istotne w kontekście długotrwałej terapii chorób zapalnych jelit. Ponadto, brak toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa podkreśla bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
choroba zapalna jelit, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kwas 5-aminosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefrotoksyczność, nowotwór przewodu pokarmowego, potencjał kancerogenny, Salofalk, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie cewek nerkowych, uszkodzenie nefronu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen MAX 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Olfen MAX, zawierającego diklofenak dietyloamoniowy w stężeniu 20 mg/g w postaci żelu, wykazały brak specyficznego zagrożenia toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, a badania genotoksyczności, mutagenności i potencjału rakotwórczego potwierdziły brak ryzyka mutagennego i kancerogennego. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście funkcji rozrodczych i rozwojowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Acti Forte 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku potasowego, substancji czynnej leku Voltaren Acti Forte, wykazały brak specyficznego zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności, mutagenności oraz rakotwórczości potwierdziły brak ryzyka w tych obszarach. Badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
diklofenak potasowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, królik laboratoryjny, mutagenność, mysz laboratoryjna, okres okołoporodowy, rozród szczurów, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, szczur laboratoryjny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Voltaren - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adatam 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Adatam, obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływu na reprodukcję, potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności. Toksyczność obserwowana u myszy, szczurów i psów była związana głównie z farmakodynamicznym działaniem antagonisty receptorów α1-adrenergicznych, a zmiany elektrokardiograficzne u psów pojawiły się jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co wskazuje na ich ograniczone znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnych właściwości genotoksycznych, co potwierdza niski potencjał kancerogenny leku.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, dawkowanie wielokrotne, działanie rakotwórcze, elektrofizjologia serca, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, potencjał rakotwórczy, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moviprep –
Dane przedkliniczne dotyczące preparatu Moviprep, zawierającego makrogol 3350, kwas askorbowy, siarczan sodu oraz elektrolity, potwierdzają brak istotnego toksycznego wpływu na organizm ludzki. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy poszczególnych składników aktywnych. Nie przeprowadzono jednak odrębnych badań genotoksyczności, rakotwórczości i toksyczności reprodukcyjnej dla gotowego preparatu, a jedynie dla jego składników. Szczegółowe badania toksyczności reprodukcyjnej makrogolu 3350 z elektrolitami wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności u szczurów nawet przy dawkach odpowiadających 14-krotności zalecanej dawki u ludzi.
działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperfleksja kończyn, kwas askorbowy, makrogol 3350, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, przeżywalność płodu, reakcja farmakodynamiczna, siarczan sodu, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zmniejszona masa płodu - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z rumianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek eteryczny z rumianku (Matricariae aetheroleum) stosowany miejscowo w preparacie Mucosit w stężeniu 0,3 g/100 g żelu wykazuje dobrą tolerancję i niski profil działań niepożądanych, co potwierdza wieloletnie doświadczenie kliniczne. Preparat zawiera również ekstrakt gęsty z koszyczka rumianku (2,0 części) oraz olejek eteryczny mięty pieprzowej w tym samym stężeniu, a brak niekorzystnych interakcji między składnikami potwierdza bezpieczeństwo stosowania. Miejscowa aplikacja na dziąsła ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla podania ogólnoustrojowego, co jest istotne w kontekście terapii schorzeń jamy ustnej.
badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, ekstrakt gęsty, genotoksyczność, kancerogenność, koszyczek rumianku, obserwacja kliniczna, olejek eteryczny mięty pieprzowej, olejek eteryczny rumianku, preparat Mucosit, preparat złożony, schorzenie jamy ustnej, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, żel na dziąsła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – KETREL XR 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel XR, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w narządach, takie jak pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby krwinek białych i czerwonych u tych samych małp. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość skrzywień kości nadgarstka i stępu przy dawkach toksycznych dla samic, z ekspozycją na poziomie zbliżonym lub nieco wyższym niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka kwetiapiny, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, hormonalna kontrola rozrodu, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, skrzywienie kości nadgarstka, substancja czynna, toksyczność u samic, toksyczność zarodkowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Klopidogrel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klopidogrelu wykazały, że zmiany w wątrobie u szczurów i pawianów pojawiały się jedynie przy dawkach odpowiadających co najmniej 25-krotnej ekspozycji klinicznej (standardowa dawka u ludzi 75 mg/dobę). Nie zaobserwowano wpływu na wątrobowe enzymy metabolizujące u ludzi przy dawkach terapeutycznych, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji wątroby. Przy bardzo dużych dawkach u zwierząt odnotowano złą tolerancję żołądkową, objawiającą się zapaleniem błony śluzowej, nadżerkami i wymiotami, jednak efekty te występowały tylko przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Długoterminowe badania kancerogenności (myszy 78 tygodni, szczury 104 tygodnie, dawki do 77 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a badania genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału genotoksycznego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kancerogenność, klopidogrel, laktacja, nadżerka błony śluzowej żołądka, płodność, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność wątrobowa, tolerancja żołądkowa, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, znakowanie radioaktywne - Leksykon substancji czynnych
Poraktant alfa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poraktant alfa, naturalny surfaktant pochodzenia świńskiego, zawierający około 74 mg fosfolipidów/ml (w tym 70% fosfatydylocholiny) oraz 0,9 mg hydrofobowych protein SP-B i SP-C, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania ostrej i podostrej toksyczności na różnych gatunkach zwierząt (psy, króliki, szczury) wykazały brak istotnych objawów niepożądanych, zarówno po podaniu dotchawiczym, jak i dootrzewnowym. Nie stwierdzono toksyczności płucnej, układowej ani zgonów związanych z preparatem. Długoterminowa ekspozycja (14-28 dni) nie wpłynęła negatywnie na parametry kliniczne, hematologiczne ani makroskopowe zmiany, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa poraktantu alfa.
badanie hematologiczne, białka surfaktantu, bierna skórna reakcja anafilaktyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, fosfatydylocholina, fosfolipid, genotoksyczność, immunogenność, nadwrażliwość skórna, podanie dooskrzelowe, podanie dootrzewnowe, podanie dotchawicze, poraktant alfa, potencjał alergizujący, preparat Curosurf, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, surfaktant naturalny, synteza przeciwciał, toksyczność ostra, toksyczność płucna, toksyczność podostra, toksyczność układowa, zespół zaburzeń oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methofill 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne metotreksatu wykazały istotne efekty toksyczne przy przewlekłym stosowaniu, obejmujące zmiany żołądkowo-jelitowe, supresję szpiku kostnego oraz hepatotoksyczność, potwierdzone na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Potencjał genotoksyczny leku został udokumentowany zarówno in vitro, jak i in vivo, wskazując na indukcję mutacji genowych i chromosomowych, co ma szczególne znaczenie dla pacjentów w wieku rozrodczym. Mimo to, długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie wykazały działania kancerogennego metotreksatu, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłych schorzeń.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kreon Travix 10 000 j.Ph.Eur. lipazy
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pankreatyny, substancji czynnej produktu leczniczego Kreon Travix (zawierającego 10 000 j. Ph.Eur. lipazy, 8 000 j. Ph.Eur. amylazy oraz 600 j. Ph.Eur. proteazy), wykazały brak istotnej toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. Testy obejmowały różne schematy czasowe ekspozycji, nie ujawniając klinicznie znaczących objawów toksycznych po pojedynczym, krótkotrwałym ani długotrwałym podaniu pankreatyny. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście standardowych procedur oceny toksyczności przedklinicznej.
aktywność lipazy, amylaza, biodostępność, clastogenność, działanie rakotwórcze, enzymy trzustkowe, genotoksyczność, lipaza, mutagenność, pankreatyna, proteaza, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Podróżnik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń podróżnika (Cichorium intybus L., radix), stanowiący 0,3 g z 2,0 g całkowitej zawartości saszetki preparatu Urosan fix (15% składu), nie posiada kompletnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W charakterystyce produktu leczniczego brak jest wyników badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa tej substancji. Ekstrakcja wodna podczas zaparzania ziół w saszetkach może wpływać na biodostępność potencjalnie szkodliwych związków zawartych w korzeniu podróżnika, co wymaga uwzględnienia przy ocenie ryzyka klinicznego.
- Leksykon substancji czynnych
Ornityna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ornityna, stosowana głównie w chorobach wątroby, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych i klinicznych dla różnych preparatów, takich jak L-ornityny L-asparaginian (Hepa-Merz, OptiHepan, Ornispar) oraz roztwory aminokwasów (Primene 10%, Aminoplasmal Hepa 10%). Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak potencjału mutagennego. W przypadku preparatów zawierających ornitynę, takich jak Hepa-Merz czy OptiHepan, nie stwierdzono szczególnych zagrożeń przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych, a także brak istotnych efektów toksycznych u noworodków i dorosłych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, emulsja do infuzji, genotoksyczność, L-ornityna L-asparaginian, mutagenność, ornityna, ornityna chlorowodorek, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, roztwór aminokwasów, toksyczność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Kwas benzoesowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas benzoesowy (E210) jest stosowany jako konserwant w Syropie prawoślazowym Ziołowa Tradycja, występując w stężeniu 6,55 mg na 5 ml syropu. Jego obecność ma na celu zabezpieczenie preparatu przed skażeniem mikrobiologicznym. W składzie produktu znajduje się również macerat z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) oraz etanol w stężeniu nieprzekraczającym 1,1% (m/v), co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa farmakologicznego i potencjalnych interakcji. Pomimo szerokiego zastosowania kwasu benzoesowego jako substancji pomocniczej, brak jest szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących jego toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz karcynogenności w kontekście tego konkretnego preparatu.
aberracja chromosomowa, Althaea officinalis, bezpieczeństwo farmakologiczne, etanol, genotoksyczność, interakcje lekowe, karcynogeneza, konserwant, korzeń prawoślazu, kwas benzoesowy, mutacja genowa, płodność, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, skażenie mikrobiologiczne, substancja pomocnicza, syrop prawoślazowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ortofosforan sodu, Na2H32PO4, do wstrzykiwań Natrii phosphatis (32^P) solutio iniectabilis 37-370 MBq/ml
Ortofosforan sodu Na₂H³²PO₄ do wstrzykiwań o aktywności 37-370 MBq/ml charakteryzuje się istotnymi brakami w dokumentacji przedklinicznej dotyczącej bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, co uniemożliwia określenie wartości LD₅₀ oraz profilu toksyczności po pojedynczej dawce. Ponadto, brak jest danych dotyczących potencjału karcinogennego i mutagennego, mimo teoretycznego ryzyka związanego z emisją promieniowania beta o wysokiej energii przez izotop fosforu-32. Nie wykonano również badań wpływu na rozwój płodu, toksyczności reprodukcyjnej, toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, farmakologii bezpieczeństwa, toksykokinetyki oraz tolerancji miejscowej po podaniu preparatu.
badania przedkliniczne, biodystrybucja, dawka letalna, doświadczenie kliniczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, emiter promieniowania beta, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, model zwierzęcy, objawy toksyczne, ortofosforan sodu, potencjał karcinogenny, radiofarmaceutyk, rozwój embrionalny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, tolerancja miejscowa, uszkodzenie DNA, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ayupil 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klozapiny, substancji czynnej leku Ayupil w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej, obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki tych badań farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Długotrwała toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych nie ujawniła specyficznych przeciwwskazań, a testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego. Ponadto, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego klozapiny.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogenność, klozapina, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Duspatalin retard, wykazały, że po podaniu wielokrotnym dawki do 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) u psa, najwrażliwszego gatunku, obserwowano objawy neurotoksyczne, takie jak drżenie i drgawki. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u szczurów przy dawce dwukrotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie wykazano wpływu na płodność samców i samic szczurów przy dawce równoważnej maksymalnej dawce klinicznej, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, drgawki, Duspatalin, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mebeweryna, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Fresenius Kabi 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, nadnerczy, przysadki mózgowej oraz sutków, a także zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi. Wszystkie zmiany miały charakter całkowicie lub częściowo odwracalny, ustępując w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Badania na szczurach potwierdziły odwracalną redukcję płodności u obu płci w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. Wpływ na rozwój płodów obejmował zmniejszenie masy i wskaźników przeżycia, a także zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego. Wyniki te są zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania abirateronu, polegającym na blokadzie syntezy testosteronu i zaburzeniu gospodarki hormonalnej.
abirateron, androgeny, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, krążący testosteron, nadnercza, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, rakotwórczość, redukcja płodności, ryzyko ekotoksykologiczne, sutek, toksyczny wpływ, układ rozrodczy, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Okserutyny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania farmakologiczne okserutyn (o-(ß-hydroksyetylo)-rutozydów), substancji aktywnej w preparacie Venoruton forte, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy toksyczności ostrej nie ujawniły działań niepożądanych istotnych klinicznie, potwierdzając bezpieczeństwo jednorazowego narażenia. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu, co wskazuje na brak ryzyka klinicznego u pacjentów. Analizy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani klastogennego potencjału okserutyn, eliminując obawy o negatywny wpływ na materiał genetyczny.
badania farmakologiczne, badania niekliniczne, badania przedkliniczne, działanie klastogenne, genotoksyczność, o-hydroksyetylo-rutozydy, okserutyna, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, Venoruton - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drosetux –
Produkt leczniczy Drosetux w formie syropu zawiera substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych, głównie na poziomie 3CH, takie jak Drosera, Arnica montana, Belladonna, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Ferrum phosphoricum, Ipeca oraz Solidago virga aurea (1CH). Pomimo obecności tych składników, nie dysponujemy danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania preparatu. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z jego stosowaniem.
arnica montana, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, Belladonna, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Drosera, działanie rakotwórcze, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Ipeca, praktyka homeopatyczna, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, Solidago virga aurea, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kłącza pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z kłącza pięciornika (Tormentillae extractum fluidum) stosowany miejscowo w preparacie dermatologicznym Tormexal forte w stężeniu 3% wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Analizy farmakologiczne oraz toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych efektów toksycznych, które mogłyby stanowić zagrożenie dla pacjentów. Ponadto, badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego. Preparat zawiera również tlenek cynku (20%), ichtamol (2%) oraz boraks (1%), a bezpieczeństwo wyciągu z pięciornika oceniano w kontekście ich łącznego działania.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, boraks, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ichtamol, potencjał rakotwórczy, preparat dermatologiczny, ryzyko karcynogenne, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Tormexal forte, wyciąg z kłącza pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine Pharmascience 25 mg/ml
Przedkliniczne badania azacytydyny wykazały jej znaczący potencjał genotoksyczny, potwierdzony mutagenezą i aberracjami chromosomowymi w modelach in vitro zarówno bakterii, jak i komórek ssaków. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) azacytydyna indukowała nowotwory w różnych tkankach, w tym układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, skóry, sutków oraz jąder, co wskazuje na szeroki zakres działania rakotwórczego zależnego od gatunku, płci i czasu ekspozycji. W modelu myszy podawanie dootrzewnowe przez 50-52 tygodnie skutkowało znaczącym wzrostem częstości guzów w wymienionych narządach, natomiast u szczurów obserwowano zwiększoną częstość guzów jąder.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie rakotwórcze, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, indukcja nowotworów, mikroftalmia, mikrognatia, mikromelia, mutacja genu, najądrze, nieprawidłowość ośrodkowego układu nerwowego, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, oligodaktylia, organogeneza, płodność, podniebienie twarde, przepuklina mózgowa, syndaktylia, układ chłonno-siateczkowy, układ krwiotwórczy, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juvinelle 1 mg + 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Juvinelle, zawierającego 1 mg estradiolu walerianianu (odpowiednik 0,76 mg estradiolu) oraz 2 mg dienogestu, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych. Estradiol posiada dobrze udokumentowany profil toksyczności, bez nowych klinicznie istotnych informacji. Dienogest przeszedł standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczne oraz karcynogenne, które nie wykazały działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Badania wielokrotnego podawania nie wskazały na kumulację toksyczności, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak ryzyka mutagennego i nowotworowego. Ponadto, ocena wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa nie wykazała efektów teratogennych ani innych negatywnych skutków.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dienogest, działanie niepożądane, działanie teratogenne, estradiol, estradiol walerianian, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał onkogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, ryzyko mutagenne, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie był badany przedklinicznie jako połączenie substancji czynnych, jednak dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Indapamid wykazuje toksyczność ostrą i przewlekłą jedynie przy dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne, z objawami takimi jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, które są zgodne z jego farmakologicznym działaniem. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego, a także brakuje dowodów na toksyczny wpływ na zarodki, teratogenność oraz zaburzenia płodności u zwierząt doświadczalnych. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna (10 mg), powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg mc./dobę nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
amlodypina, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, komórki Sertoliego, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozkurcz naczyń obwodowych, spermatydy, Tertens-AM, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności, a także w ocenie wpływu na rozrodczość, gdzie nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów, choć odnotowano opóźnienie dojrzewania płodu związane z toksycznością matczyną. Kompleksowa ocena genotoksyczności wykazała brak mutacji genowych in vitro, jednak zaobserwowano aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisuje się hamowaniu topoizomerazy II. Testy genotoksyczności in vivo, w tym test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA oraz test dominacji letalnej, nie wykazały działania genotoksycznego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, chrząstka stawowa, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność matczyna, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd