genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril Grindeks 10 mg
Lizynopryl dwuwodny, substancja czynna leku Lisinopril Grindeks, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Standardowe testy farmakologii ogólnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych obszarów ryzyka, a profil toksyczności był zgodny z mechanizmem działania inhibitorów ACE. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego, co wskazuje na niski potencjał rakotwórczy lizynoprylu.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, przetrwały przewód tętniczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu - Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan magnezu, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven, SmofKabiven i ich warianty, występuje w formie siedmiowodnej w stężeniach dostosowanych do objętości opakowania i potrzeb metabolicznych pacjentów. Zawartość siarczanu magnezu w tych produktach waha się od 0,26 g do 3,0 g, co odpowiada 2,1-13 mmol jonów magnezu i siarczanowych, w zależności od preparatu i jego przeznaczenia (żywienie centralne lub obwodowe). Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój embrionalny, nie wykazały istotnych zagrożeń ani działania teratogennego czy embriotoksycznego. Szczególnie badania na królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowy po podaniu roztworów aminokwasów zawierających siarczan magnezu.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, jon magnezu, jon siarczanowy, martwica tkanki, niedobór magnezu, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, reakcja zapalna, siarczan magnezu, składnik elektrolitowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zdolność rozrodcza, żyła obwodowa, żywienie centralne, żywienie obwodowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Remifemin, zawierającego izopropanolowy wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum), obejmują toksyczność przewlekłą, potencjalny wpływ na nowotwory oraz genotoksyczność. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej na samicach szczurów ustalono dawkę NOEL na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Badania farmakologiczne in vitro i in vivo nie wykazały wpływu wyciągu na rozwój nowotworów piersi, choć niektóre wyniki in vitro były sprzeczne. W modelu transgenicznych myszy z guzami nowotworowymi, przy dawce odpowiadającej 40 mg korzenia i kłącza, zaobserwowano zwiększoną liczbę przerzutów do płuc, bez wzrostu pierwotnego guza piersi, co nie pozwala na całkowite wykluczenie wpływu preparatu na nowotwory zależne od hormonów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, ekstrakt z pluskwicy groniastej, genotoksyczność, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z pluskwicy groniastej - Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cefuroksym, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową. Nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla ludzi, a toksyczne efekty pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane klinicznie. Brak jest dowodów na karcinogenność, a genotoksyczność nie została wykazana. Cefuroksym wykazuje słabsze hamowanie gamma-glutamylotranspeptydazy w moczu szczurów w porównaniu do innych cefalosporyn, co może mieć znaczenie kliniczne w interpretacji wyników badań laboratoryjnych.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie histopatologiczne, badanie laboratoryjne, badanie toksykologiczne, cefalosporyna, ciało szkliste, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, działanie przeciwbakteryjne, elektroretinografia, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcinogenność, maksymalna ekspozycja, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność siatkówkowa, toksyczność wielokrotnego podania, zastosowanie okulistyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sigletic 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Sigletic, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia klinicznego u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono negatywnego wpływu na te narządy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów obserwowano zmiany w siekaczach przy narażeniu >67×, jednakże 14-tygodniowe badanie przy 58-krotnym przekroczeniu nie wykazało wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej odnotowano przemijające objawy neurologiczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a rakotwórczość u myszy nie została potwierdzona. U szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (brak efektów przy 19×) zmiany te nie są uznawane za istotne dla ludzi.
działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, miopatia, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, sytagliptyna, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wpływ na reprodukcję, wskaźnik stężenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupropion Accord 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne bupropionu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnym zalecanym u ludzi. U królików, przy dawkach do 7-krotnie wyższych (w przeliczeniu na mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczne zaburzenia układu szkieletowego, takie jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnienie kostnienia paliczków, a także zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach toksycznych dla matek. W badaniach farmakologicznych u zwierząt podawanie bupropionu w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi wywoływało objawy neurologiczne (ataksyję, drgawki u szczurów) oraz objawy ogólne (osłabienie, drżenia, wymioty u psów), a także zwiększoną śmiertelność, przy ekspozycji systemowej porównywalnej do ludzkiej przy maksymalnych dawkach.
ataksja, bupropion, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, drżenia, działanie genotoksyczne, działanie indukcyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, indukcja enzymów, kancerogenność, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnione kostnienie, rozwój płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zaburzenia układu szkieletowego, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulcobis 10 mg
Bisakodyl, substancja czynna preparatu Dulcobis, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Dawka toksyczna po podaniu doustnym przekraczała 2 g/kg masy ciała u gryzoni, a u psów tolerowano nawet dawki do 15 g/kg. Główne objawy toksyczności ostrej to biegunka, zmniejszona aktywność ruchowa oraz nastroszenie sierści, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem leku. W badaniach przewlekłych do 26 tygodni nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych, w tym nefrotoksyczności, a zmiany proliferacyjne w pęcherzu moczowym u szczurów były wtórne do zaburzeń elektrolitowych i nie mają znaczenia klinicznego dla człowieka.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biegunka, bisakodyl, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mikrokamienie, nefrotoksyczność, pęcherz moczowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, ryzyko ciążowe, środek przeczyszczający, toksyczność ciążowa, toksyczność embrionalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotidal MAX 500 mg
Badania przedkliniczne klotrymazolu, substancji czynnej produktu Clotidal MAX 500 mg (tabletka dopochwowa), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły dobrą tolerancję miejscową i pochwową. Nie stwierdzono toksyczności po wielokrotnym podaniu, mutagenności ani potencjału rakotwórczego. Badania nad wpływem na układ rozrodczy i rozwój potomstwa nie wykazały efektów teratogennych ani innych zaburzeń rozwojowych, co jest istotne dla kobiet w wieku rozrodczym. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wskazały na szczególne zagrożenia dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne, Clotidal MAX, dystrybucja leku, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczoł mlekowy, klotrymazol, kumulacja leku, osocze krwi, podanie dopochwowe, podanie dożylne, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rakotwórczość, stężenie klotrymazolu, stężenie substancji czynnej, tabletka dopochwowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja pochwowa, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Fosforan wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fosforan wapnia (Calcarea phosphorica) w preparacie homeopatycznym Rexorubia występuje w potencji D4, w stężeniu 4,0 g na 100 g granulatu. Dokumentacja charakterystyki produktu leczniczego nie zawiera udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, co obejmuje również inne składniki mineralne preparatu, takie jak Ferrum phosphoricum D4 czy Magnesia phosphorica D4. Brak tych danych dotyczy oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu Rexorubia.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Calcarea carbonica, Calcarea iodata, charakterystyka produktu leczniczego, Ferrum phosphoricum, fosforan wapnia, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, Juglans pulvis, Magnesia phosphorica, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, potencja D4, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, preparat Rexorubia, rozcieńczenie, Rubia tinctoria, Silicea, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Charakterystyka produktu leczniczego Amol wskazuje, że zawiera on olejek mięty pieprzowej (Menthae piperitae aetheroleum) w stężeniu 2,40 mg/g, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przedstawiono informacji dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na rozród. Olejek mięty pieprzowej stanowi niewielki udział w całkowitej zawartości substancji czynnych leku, który zawiera łącznie siedem składników aktywnych. Mimo braku danych przedklinicznych, produkt Amol jest zarejestrowany jako lek w formie płynu doustnego i płynu na skórę, co świadczy o przejściu odpowiednich procedur rejestracyjnych.
działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, etanol, genotoksyczność, Menthae piperitae aetheroleum, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, płyn doustny, płyn na skórę, produkt leczniczy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Galvenox Veno 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne wapnia dobezylanu jednowodnego, substancji czynnej leku Galvenox Veno, przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego. Oznacza to, że substancja nie indukowała wad rozwojowych u potomstwa badanych zwierząt, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście rozwoju płodu. Wyniki te są szczególnie istotne dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym, podkreślając brak negatywnego wpływu na embriogenezę w badaniach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trund 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewetyracetamu, substancji czynnej preparatu Trund, wykazały adaptacyjne zmiany w wątrobie szczurów i myszy przy ekspozycji porównywalnej do dawek stosowanych u ludzi, obejmujące zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe hepatocytów oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych w osoczu. Zmiany te nie były obserwowane w badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ich ograniczone znaczenie kliniczne. Badania reprodukcyjne na szczurach przy dawkach do 1800 mg/kg/d (6-krotność MRHD w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani zdolności reprodukcyjne pokolenia F1 i ich rodziców. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego (EFD) u szczurów dawka NOAEL dla ciężarnych wyniosła 3600 mg/kg/d (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg/d, przy czym najwyższa dawka wiązała się z nieznacznym zmniejszeniem masy płodów i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych, bez wpływu na śmiertelność zarodków czy wady wrodzone.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, lewetyracetam, nieprawidłowości układu krążenia, płodność i reprodukcja, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przerost zrazika wątrobowego, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodkowa, stłuszczenie wątroby, toksyczność ciążowa, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne objawy toksyczności dotyczyły układu pokarmowego (toksyczność jelitowa ograniczająca dawkę), krwiotwórczego (zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (redukcja liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych), przy czym zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu leczenia. Długoterminowe stosowanie u małp wiązało się ze zwiększoną mineralizacją śródmiąższową nerek. Dazatynib hamował agregację płytek krwi in vitro i wydłużał czas krwawienia in vivo u szczurów, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinje’go sugerującego ryzyko wydłużenia odstępu QT, badania telemetryczne u małp nie wykazały istotnych zmian elektrokardiograficznych.
agregacja płytek krwi, brodawczak, czas krwawienia, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, kanał potasowy hERG, krwotok skórny, mineralizacja śródmiąższowa nerek, obumieranie płodów, odstęp QT, organogeneza, parametry krwinek czerwonych, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność pierwotna, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ sercowo-naczyniowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego - Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbinowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje niski potencjał toksyczny, co potwierdzają dostępne dane przedkliniczne oraz wieloletnie doświadczenie kliniczne. Brak jest kompleksowych badań toksyczności ostrej i genotoksyczności przeprowadzonych zgodnie z aktualnymi standardami, jednak badania na zwierzętach oraz dane z preparatów złożonych, takich jak Moviprep (zawierający kwas askorbinowy i askorbinian sodu), nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej Moviprep u szczurów nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 14-krotnie przekraczających zalecaną u ludzi, natomiast u królików, gatunku szczególnie wrażliwego, zaobserwowano pośrednie efekty na rozwój płodu przy dawkach 0,7-krotnie odpowiadających maksymalnej dawce u człowieka, bez potwierdzenia działania teratogennego.
askorbinian sodu, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fenylefryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas askorbinowy, monoterapia, O-β-hydroksyetylorutozyd, paracetamol, potencjał rakotwórczy, preparat złożony, ruszczyk kolczasty, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, witamina C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil, substancja czynna produktu Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w głównych narządach. Ponadto, testy genotoksyczności i długoterminowe analizy rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego flumazenilu.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja pourodzeniowa, ekspozycja prenatalna, flumazenil, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hipokamp, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, receptory benzodiazepinowe, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność wielokrotnych dawek, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenia DNA, zmiany biochemiczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pimafucin 20 mg/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania natamycyny w kremie Pimafucin 20 mg/g nie wykazują istotnych właściwości toksycznych o znaczeniu klinicznym. Badania wskazują, że miejscowa aplikacja natamycyny nie niesie ze sobą ryzyka toksyczności systemowej, co potwierdza brak konieczności wprowadzania specjalnych ostrzeżeń lub środków ostrożności podczas terapii. W dokumentacji produktu leczniczego podkreślono, że informacje przedkliniczne nie wskazują na zagrożenia dla pacjentów stosujących ten preparat miejscowo. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera szczegółowych danych dotyczących potencjalnej genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję, co sugeruje, że takie badania nie wykazały istotnych zagrożeń lub nie były wymagane ze względu na ograniczoną absorpcję systemową natamycyny po aplikacji miejscowej. W związku z tym, stosowanie kremu Pimafucin 20 mg/g jest uznawane za bezpieczne z punktu widzenia przedklinicznego profilu toksykologicznego, co jest istotne przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Combigan (2 mg + 5 mg)/ml
Preparat Combigan zawiera winian brymonidyny (2 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml), których profil bezpieczeństwa jest dobrze udokumentowany zarówno przy podaniu miejscowym do oka, jak i ogólnoustrojowym. Badania niekliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał karcynogenny nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Specjalistyczne testy toksyczności okulistycznej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu miejscowym. W badaniach na zwierzętach winian brymonidyny nie wykazał działania teratogennego, choć przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne obserwowano toksyczność reprodukcyjną, m.in. zwiększoną częstość poronień u królików (37-krotna ekspozycja) oraz zmniejszenie wzrostu pourodzeniowego u szczurów (134-krotna ekspozycja).
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, dawka dobowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, ekspozycja systemowa, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, opóźnienie kostnienia, podanie miejscowe do oka, podanie oczne, poronienie, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, przepływ krwi przez pępowinę, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tymolol, winian brymonidyny - Leksykon substancji czynnych
Olejek etanolowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek etanolowy zawarty w preparacie Melisana Klosterfrau Original stanowi kompleks olejków lotnych z 13 surowców roślinnych, zawieszonych w 66,8% (V/V) etanolu, z łączną zawartością 65 mg olejków lotnych na 100 ml produktu. Surowce te obejmują m.in. liście melisy (536 mg), kłącze omanu (714 mg), korzeń arcydzięgla (714 mg), kłącze imbiru (714 mg) oraz inne rośliny o potencjalnym działaniu farmakologicznym. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olejku etanolowego, w tym badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z długotrwałej tradycji stosowania i regulacyjnych odstępstw dla produktów roślinnych o ugruntowanej historii klinicznej.
badanie farmakologiczne, genotoksyczność, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiona muszkatołowca, nasiono kardamonu, niewydolność wątroby, olejek etanolowy, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, potencjał rakotwórczy, profil farmakokinetyczny, substancja pochodzenia roślinnego, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Ziele macierzanki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Ziele macierzanki zawiera jako substancję czynną Thymus serpyllum L. s.l., herba w dawce 1g substancji roślinnej na 1g produktu, w postaci ziół do zaparzania. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak tych danych wymaga ostrożności w stosowaniu oraz monitorowania pacjentów pod kątem działań niepożądanych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, interakcja lekowa, potencjał kancerogenny, substancja czynna, substancja roślinna, Thymus serpyllum, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, ziele macierzanki, zioło do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz rakotwórczość, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wykazały brak wpływu na płodność u szczurów, jednak w trakcie organogenezy zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz sporadyczne przypadki wrodzonego braku palców u królików przy ekspozycji na dawki terapeutyczne. Długoterminowe badania okulistyczne na psach (dawki 2, 7 i 24 mg/kg/dobę) wykazały przemijające zmiany w siatkówce, które nie wiązały się z trwałym uszkodzeniem struktur oka i były zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania iwabradyny na prądy I aktywowane hiperpolaryzacją.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro i in vivo, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, karcynogeneza, mechanizm farmakodynamiczny, ocena ryzyka środowiskowego, organogeneza, prąd aktywowany hiperpolaryzacją, prąd If, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, wada serca płodu, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 30 mg
Duloksetyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego, co potwierdzają standardowe testy genotoksyczności. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone.
badania na młodych osobnikach, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, indukcja wątrobowych enzymów mikrosomalnych, NOAEL, parametr AUC, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wpływ na rozród, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aboxoma 2,5 mg
Dane przedkliniczne apiksabanu, substancji czynnej leku Aboxoma w dawce 2,5 mg, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa na zwierzętach nie ujawniły niepokojących sygnałów, a toksyczność wielokrotnych dawek wiązała się głównie z farmakodynamicznym wpływem na parametry krzepnięcia krwi, z tendencją do nieznacznego krwawienia lub jego braku. Testy genotoksyczności i długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania dotyczące płodności, rozwoju zarodkowo-płodowego oraz bezpieczeństwa u młodych zwierząt nie wskazały na istotne zagrożenia dla ludzi, choć interpretacja wyników wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych wrażliwości.
aktywny transport leku, apiksaban, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczność, krwawienie, krzepnięcie krwi, leki a karmienie piersią, maksymalne stężenie leku, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, układ krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil 200 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania hymekromonu w dawce 200 mg (produkt Cholestil) są ograniczone i nie wykazują istotnych zagrożeń klinicznych. Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, nie wskazały na specyficzne ryzyko wymagające szczególnej uwagi w praktyce klinicznej. Brak jest również szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego, kancerogennego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, co sugeruje, że nie zidentyfikowano w tych obszarach istotnych zagrożeń, które nie zostałyby już opisane w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, Cholestil, działanie terapeutyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hymekromon, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver HCT 20 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Osaver HCT, zawierającego olmesartan medoksomil w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. W badaniach na szczurach i psach, przy wielokrotnym podawaniu doustnym przez okres do 6 miesięcy, zaobserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy oraz zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w nerkach, co wiązało się z hemodynamicznym mechanizmem działania (zmniejszenie perfuzji nerkowej i niedotlenienie cewek nerkowych). Dodatkowo, odnotowano obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów, co jest zgodne z działaniem innych antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE. Warto podkreślić, że te efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi i prawdopodobnie nie mają znaczenia klinicznego w warunkach standardowego stosowania.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, degeneracja komórek cewek nerkowych, diuretyk tiazydowy, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, krwinka czerwona, nerka, niedociśnienie, niedotlenienie cewek, olmesartan medoksomil, perfuzja nerkowa, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symformin XR 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Symformin XR, obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksykologiczną oraz genotoksyczną. Standardowe testy farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach nie spowodowało istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karnidin 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lerkanidypiny, substancji czynnej leku Karnidin, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Analizy farmakologiczne bezpieczeństwa na modelach zwierzęcych potwierdziły brak negatywnego wpływu na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy w dawkach terapeutycznych. Długoterminowe testy toksyczności na szczurach i psach ujawniły jedynie efekty farmakodynamiczne charakterystyczne dla antagonistów kanałów wapniowych, bez nieoczekiwanych mechanizmów toksyczności. W standardowych testach genotoksyczności lerkanidypina nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, antagonista kanałów wapniowych, autonomiczny układ nerwowy, chlorowodorek lerkanidypiny, dystocja, działanie mutagenne, działanie sedatywne, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, lerkanidypina, mutacja genowa, nadciśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju płodu, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, potencjał kancerogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ictady 245 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tenofowiru dizoproksylu w formie bursztynianu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka, jednak ujawniły toksyczne działania na nerki i układ kostny u zwierząt doświadczalnych (szczury, psy, małpy) przy narażeniu ≥5-krotnie (szczury, psy) oraz ≥40-krotnie (małpy) wyższym niż kliniczne. Wpływ na kościec manifestował się osteomalacją u małp oraz zmniejszoną gęstością mineralną kości (BMD) u szczurów i psów, co wiązało się z obniżonym wchłanianiem fosforanów w jelicie cienkim. W badaniach genotoksyczności uzyskano wyniki mieszane: dodatni test in vitro na chłoniaku mysim, niejednoznaczny wynik w teście Amesa, słabo dodatni test UDS w hepatocytach szczurzych oraz ujemny wynik analizy mikrojąder in vivo. Badania rakotwórczości wykazały sporadyczne guzy dwunastnicy u myszy przy skrajnie wysokich dawkach, z niskim prawdopodobieństwem istotności klinicznej dla ludzi.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, bursztynian, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hepatocyt, hipofosfatemia, osteomalacja, synteza DNA, tenofowir dizoproksylu, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność kostna, toksyczność nerkowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Piramil Biso, zawierającego bisoprolol i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol w badaniach toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawnił działania niepożądanego, choć w dużych dawkach u samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym apetytem i masą ciała oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, w tym zwiększoną resorpcję płodu, obniżoną masę urodzeniową i opóźnienie rozwoju fizycznego, bez działania teratogennego. Ramipryl podawany doustnie w dawkach dobowych do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp był dobrze tolerowany, choć u młodych szczurów pojedyncza dawka powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obraz krwi, opóźnienie rozwoju fizycznego, ostra toksyczność, płodność, poszerzenie miedniczki nerkowej, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Fruit 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nikotyny zawartej w tabletkach do ssania Nicorette Fruit 2 mg wskazują na dobrze udokumentowany profil toksyczności, który został uwzględniony przy opracowywaniu schematu dawkowania produktu, minimalizując ryzyko dla pacjentów. Badania nie wykazały mutagenności ani kancerogenności nikotyny, co potwierdza brak genotoksyczności i kancerogenności w modelach badawczych. Jednakże, ekspozycja na nikotynę w modelach zwierzęcych wykazała toksyczny wpływ na organizm matki oraz łagodny efekt toksyczny na płód, w tym opóźnienia rozwoju prenatalnego i postnatalnego, a także zmiany w rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
działanie niepożądane, ekspozycja na nikotynę, estradiol, genotoksyczność, komórki Sertoliego, masa jąder, najądrze i nasieniowód, opóźnienie rozwoju pourodzeniowego, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, rozwój postnatalny, spermatogeneza, terapia nikotynowa, toksyczność matczyna, toksyczność nikotyny, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel 0,5 %
Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel, zawierający chlorheksydynę diglukonian (25 mg/g) oraz alkohol etylowy (650 mg/g), przeszedł kompleksową ocenę przedkliniczną pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych objawów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek pozostawały w granicach normy. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko genotoksyczne związane z preparatem.
aberracja chromosomowa, alkohol etylowy, chlorheksydyny diglukonian, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
L-lizyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
L-lizyna, jako aminokwas egzogenny i naturalny składnik metaboliczny organizmu ssaków, jest szeroko stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego oraz innych produktach leczniczych, najczęściej w formie octanu L-lizyny. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania L-lizyny, pochodzące z badań produktów takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Vamin 18 Electrolyte-Free (9,0 g/l L-lizyny) oraz Vaminolact (5,6 g/l L-lizyny), wskazują na dobrą tolerancję i brak istotnych efektów toksycznych. W przypadku preparatu Ketosteril (105 mg octanu L-lizyny/tabletka, odpowiadające 75 mg L-lizyny) nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego wpływu na rozród, rozwój potomstwa czy genotoksyczność, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej substancji w dawkach terapeutycznych.
aminokwas egzogenny, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo biologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakokinetyka, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, L-lizyna, margines bezpieczeństwa, mieszanina aminokwasowa, octan glatirameru, octan L-lizyny, reakcja anafilaktyczna, roztwór aminokwasów, syntetyczny polipeptyd, toksyczny wpływ na rozrodczość, złogi kompleksów odpornościowych, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tetracyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetracyklina, antybiotyk o szerokim spektrum działania, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Niemniej jednak, długoterminowe badania karcinogenności nie zostały w pełni przeprowadzone, a inne tetracykliny, takie jak oksytetracyklina i minocyklina, wykazały działanie onkogenne u szczurów (nowotwory nadnerczy, przysadki mózgowej i tarczycy). Testy in vitro wskazały na mutagenność tetracykliny i oksytetracykliny, jednak badania in vivo z kortykosteroidami, w tym w połączeniu z tetracykliną (np. Polcortolon TC), nie potwierdziły mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zaburzenia płodności przy dawce 250 mg/kg mc./dobę, natomiast u samic nie stwierdzono wpływu na płodność. Tetracyklina przenika przez łożysko i do mleka, wykazując toksyczność rozwojową, w tym embriotoksyczność i opóźnienie rozwoju kośćca.
W przypadku preparatów złożonych zawierających tetracyklinę, takich jak Pylera (chlorowodorek tetracykliny, metronidazol, bizmutu potasu cytrynian zasadowy) oraz Polcortolon TC (tetracykliny chlorowodorek i triamcynolon acetonid), brak jest dedykowanych badań przedklinicznych całego produktu, a ocena bezpieczeństwa opiera się na danych poszczególnych składników. Producent Tetralysalu, zawierającego limecyklinę, nie udostępnił szczegółowych danych przedklinicznych, powołując się na długotrwałe stosowanie tetracyklin u ludzi. Podsumowując, dostępne dane niekliniczne nie wskazują na szczególne ryzyko toksyczne, genotoksyczne czy rakotwórcze tetracykliny przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Jednakże konieczne jest dalsze monitorowanie, zwłaszcza w kontekście potencjalnych efektów długoterminowych i wpływu na reprodukcję.
antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki tetracyklinowe, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, chlorowodorek tetracykliny, cytrynian bizmutu potasu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, kortykosteroid, limecyklina, metronidazol, minocyklina, mutagenność, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, opóźnienie rozwoju kośćca, przysadka mózgowa, tetracyklina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, triamcynolon, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
Lewozymendan, substancja czynna preparatu Levosimendan Mercapharm (2,5 mg/ml), wykazuje w badaniach przedklinicznych brak mutagenności oraz akceptowalny profil toksyczności ogólnoustrojowej przy krótkotrwałym stosowaniu. Jednakże, badania na modelach zwierzęcych ujawniły istotne zaburzenia funkcji rozrodczych i rozwoju płodowego, w tym zmniejszenie płodności (mniejsza liczba ciałek żółtych i zarodków), zwiększoną liczbę wczesnych resorpcji oraz poronień, a także zmniejszone kostnienie u płodów szczurów i królików. Szczególnie niepokojący jest wpływ na rozwój kości nadpotylicznej u królików, co wskazuje na specyficzne oddziaływanie lewozymendanu na rozwój szkieletu w okresie prenatalnym.
ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, implantacja zarodka, kość nadpotyliczna, lewozymendan, poronienie, procesy reprodukcyjne, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność rozwojowa, zaburzenia kostnienia, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glimepiride Aurovitas 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu wykazały, że większość działań niepożądanych jest związana z jego podstawowym mechanizmem działania – indukcją hipoglikemii. Efekty toksyczne obserwowano głównie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich bezpośrednie przełożenie na praktykę kliniczną. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa glimepirydu. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym lek był dobrze tolerowany, a obserwowane działania niepożądane wynikały głównie z nasilonego działania hipoglikemizującego, charakterystycznego dla pochodnych sulfonylomocznika.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, grupa ryzyka, hipoglikemia, kancerogenność, kontrola glikemii, nowotwór, pochodna sulfonylomocznika, potencjał rakotwórczy, poziom glukozy we krwi, teratogenność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q-Tab 15 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa mirtazapiny zawartej w leku Mirzaten Q-Tab wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i genotoksycznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, a testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomalne oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały działania szkodliwego na materiał genetyczny. Długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach wykazały pojawienie się guzów tarczycy u szczurów oraz nowotworów wątrobowokomórkowych u myszy, jednak zmiany te uznano za specyficzne dla gatunku i związane z indukcją enzymów wątrobowych przy wysokich dawkach, bez odniesienia do terapii u ludzi.
badania farmakologiczne, badania kliniczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, guz tarczycy, mirtazapina, Mirzaten Q-Tab, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, profil bezpieczeństwa, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, toksykologia, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atinepte 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tianeptyny, substancji czynnej leku Atinepte, wskazują na brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego w standardowych modelach badawczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, co sugeruje brak ryzyka wad rozwojowych u płodów. Wpływ na płodność oraz okres okołoporodowy i poporodowy obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, tj. 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (przeliczonej na powierzchnię ciała). W tych warunkach stwierdzono zwiększoną utratę zarodków przed implantacją, zaburzenia wydzielania mleka, wyższą częstość poronień oraz utraty młodych.
badania genotoksyczności, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, okres okołoporodowy, poronienie, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, ryzyko rozwoju nowotworów, stosowanie leku w ciąży, tianeptyna, utrata zarodków, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asbima 5 mg + 80 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Asbima, zawierającego amlodypinę i walsartan, wskazują na występowanie działań niepożądanych głównie przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki kliniczne. W układzie pokarmowym obserwowano stan zapalny warstwy gruczołowej żołądka oraz owrzodzenia przy 1,9-2,6-krotności dawki klinicznej (walsartan 160 mg, amlodypina 10 mg). W nerkach stwierdzono bazofilię, szkliwienie, rozstrzeń kanalików, wałeczki nerkowe i śródmiąższowe zapalenie limfocytarne przy 7-13-krotności dawki klinicznej. Wpływ na rozwój zarodka i płodu obejmował rozszerzone moczowody, zaburzenia kostnienia mostka oraz nieskostniałe paliczki kończyn przednich przy 10-12-krotności dawki klinicznej. Maksymalna dawka niepowodująca zaburzeń rozwojowych wynosiła 3-krotność dawki klinicznej walsartanu i 4-krotność amlodypiny (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego ani rakotwórczego dla obu substancji czynnych osobno.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, czerwone krwinki, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, nadżerki błony śluzowej żołądka, nefropatia, niedociśnienie, opóźnienie porodu, owrzodzenie żołądka, przeżywalność potomstwa, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozwój płodu, śródmiąższowe zapalenie limfocytarne, stan zapalny warstwy gruczołowej żołądka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, wałeczki nerkowe, zaburzenie kostnienia mostka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OMI-TAM 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, przeprowadzone na myszach, szczurach i psach, wykazały, że profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z jego mechanizmem działania jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. Badania obejmowały toksyczność po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, a także ocenę genotoksyczności in vitro i in vivo, które nie wykazały istotnych właściwości mutagennych. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak nie miały one znaczenia klinicznego i występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi.
antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tamsulosyny, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, istotność kliniczna, mutagenność, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna