genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Angin – Heel SD –
Dokumentacja rejestracyjna produktu leczniczego Angin-Heel SD w formie tabletek nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach toksykologicznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także o wpływie na rozrodczość, teratogenności, genotoksyczności i potencjale kancerogennym substancji czynnych. Preparat zawiera substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych: Hydrargyrum bicyanatum D8 (30 mg), Phytolacca americana D4 (30 mg), Apis mellifica D4 (30 mg), Arnica montana D4 (30 mg), Hepar sulfuris D6 (60 mg) oraz Atropa bella-donna D4 (60 mg). Brak jest również farmakologicznych badań bezpieczeństwa dotyczących wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje nerek.
apis mellifica, arnica montana, arnika górska, atropa bella-donna, badanie toksykologiczne, cyjanek rtęciowy, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, funkcja nerki, genotoksyczność, hepar sulfuris, hydrargyrum bicyanatum, kancerogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, phytolacca americana, pokrzyk wilczej jagody, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, pszczoła miodna, rozcieńczenie homeopatyczne, stosunek korzyści do ryzyka, szkarłatka amerykańska, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wątroba siarkowa - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Dawka letalna (LD50) wynosi 200 mg/kg m.c. u szczurów oraz 400 mg/kg m.c. u królików, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekłe podawanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę przez 3 tygodnie u królików nie wywołało istotnych działań niepożądanych, co świadczy o dobrej tolerancji substancji. Badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały ryzyka dla pacjentów, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Miejscowa tolerancja jest optymalna, a ryzyko uczuleń ograniczone do osób z nadwrażliwością na czwartorzędowe sole amoniowe.
badanie farmakologiczne, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, glukonian cynku, mikroflora bakteryjna, nadwrażliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 320 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kombinacji amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu oraz poszczególnych składników wykazały przewidywalne zmiany farmakologiczne, takie jak obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retykulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych w nerkach. Zmiany te były w pełni odwracalne po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i nie wskazywały na toksyczność, lecz na nasilenie działania farmakologicznego. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w badaniach poszczególnych substancji. Amlodypina w dawkach do 10 mg/kg (8-krotnie większych niż maksymalna dawka dla ludzi 10 mg) nie wpływała na płodność, choć w wysokich dawkach (około 50-krotnych) obserwowano opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Badania rakotwórczości amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg przez 2 lata nie wykazały działania kancerogennego.
amlodypina, azot mocznika, badanie przedkliniczne, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, kanalik nerkowy, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, mocznik, mutagenność, nadżerka żołądka, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, potas, profil bezpieczeństwa, przerost aparatu przykłębuszkowego, rakotwórczość, retykulocyt, spermatyda, testosteron, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Differin 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące adapalenu, substancji czynnej produktu leczniczego Differin, wskazują na dobrą tolerancję po miejscowej aplikacji w długoterminowych badaniach na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata). Doustne podanie adapalenu w wysokich dawkach wywoływało objawy charakterystyczne dla retinoidów, takie jak hiperwitaminoza A, zanik kości, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej oraz niewielka niedokrwistość. Dodatkowo obserwowano łagodne działania niepożądane neurologiczne, kardiologiczne i oddechowe, jednak dawki te znacznie przekraczały ekspozycję po miejscowym stosowaniu u ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności adapalenu, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
adapalen, aplikacja miejscowa, Differin, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, fosfataza alkaliczna, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, niedokrwistość, parametry czerwonokrwinkowe, pochodne retinoidowe, podanie doustne, podanie przezskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retinoidy, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, zanik kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantine Glenmark 20 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Memantine Glenmark, wykazuje w badaniach przedklinicznych specyficzne zmiany neurotoksyczne typu Olney’a (wakuolizacja i martwica neuronów) u szczurów, jednak tylko przy bardzo wysokich stężeniach w surowicy, przekraczających dawki terapeutyczne. Zmiany te nie pojawiały się w badaniach długoterminowych na różnych gatunkach, co sugeruje ich przejściowy charakter lub występowanie jedynie przy ekstremalnych dawkach. W badaniach okulistycznych u psów i gryzoni zaobserwowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku, które nie potwierdziły się u małp ani ludzi. W płucach gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z gromadzeniem memantyny w lizosomach, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne i jego znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone.
amfifilne kationy, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie okulistyczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, lizosomy, makrofagi płucne, memantyna chlorowodorek, narząd wzroku, neurotoksyczność, odkładanie fosfolipidów, organizm matczyny, płodność, potencjał rakotwórczy, stężenie w surowicy krwi, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja tkanki płucnej, zahamowanie wzrostu płodu, zmiany typu Olneya - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin LAR 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej Sandostatin LAR, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, wielokrotnych dawek, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję na modelach zwierzęcych. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa klinicznego. W szczególności, badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. Obserwowane u potomstwa szczurów przemijające opóźnienia wzrostu były związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako analogu somatostatyny.
analog somatostatyny, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, model zwierzęcy, oktreotyd, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, opóźnione zstąpienie jąder, przysadka mózgowa, rakotwórczość, Sandostatin LAR, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soolantra 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kremu Soolantra zawierającego iwermektynę 10 mg/g wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej i miejscowej przy wielokrotnym stosowaniu miejscowym u miniaturowych świń, z ekspozycją ogólnoustrojową porównywalną do klinicznej u ludzi. Kompleksowa ocena genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziła brak działania genotoksycznego. Dwuletnie badanie rakotwórczości u myszy nie wykazało zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych po doustnym podaniu iwermektyny zaobserwowano teratogenne efekty (rozszczep podniebienia u szczurów, deformacje nadgarstka u królików) przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną, z marginesem bezpieczeństwa NOAEL co najmniej 70-krotnie wyższym niż u ludzi. Toksyczność dla noworodków wynikała z ekspozycji pourodzeniowej przez mleko matki, prowadząc do wysokich stężeń iwermektyny w mózgu i osoczu potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, deformacja zgięciowa nadgarstka, działanie drażniące, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, iwermektyna, narażenie in utero, NOAEL, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, ryzyko środowiskowe, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Nafazolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nafazolina, syntetyczna pochodna imidazoliny, jest stosowana jako składnik aktywny w różnych preparatach farmaceutycznych, takich jak krople do nosa i oczu oraz aerozole na skórę. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania są ograniczone i fragmentaryczne, co potwierdzają charakterystyki produktów leczniczych zawierających nafazolinę, np. Allertec Ukąszenia (0,25 mg/ml), Betadrin (0,33 mg/ml), Betadrin WZF (0,33 mg/ml) oraz Rhinazin (1 mg/ml). Najbardziej szczegółowe informacje pochodzą z charakterystyki Sulfarinol (1 mg/ml), gdzie badania na zwierzętach wykazały zwężenie włosowatych naczyń krwionośnych śluzówki nosa przy dawkach przekraczających zalecane oraz przy długotrwałym stosowaniu, co może prowadzić do zaburzeń mikrokrążenia.
Standardowe badania przedkliniczne Sulfarinol obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Wyniki tych badań nie wskazują na istotne zagrożenie dla zdrowia człowieka przy stosowaniu nafazoliny w zalecanych dawkach i czasie terapii. Niemniej jednak, ryzyko związane z przedawkowaniem lub długotrwałym stosowaniem pozostaje istotne ze względu na możliwość nadmiernego zwężenia naczyń i zaburzeń mikrokrążenia. Ograniczona ilość szczegółowych danych przedklinicznych w charakterystykach innych preparatów może wynikać z historycznego charakteru badań lub długotrwałego stosowania nafazoliny w praktyce klinicznej.
aerozol na skórę, azotan nafazoliny, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, krople do nosa, krople do oczu, mikrokrążenie, pochodna imidazoliny, produkt leczniczy, przedawkowanie, śluzówka nosa, toksyczność reprodukcyjna, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aethylum chloratum Filofarm 70 g
Produkt leczniczy Aethylum Chloratum Filofarm zawiera 70 g chlorku etylu w aerozolu, jednak nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo stosowania. Dostępne dane pochodzą głównie z literatury naukowej i dotyczą ograniczonej toksyczności ostrej. W badaniach inhalacyjnych na szczurach stężenie śmiertelne LC50 wynosi 160000 mg/m³ przy dwugodzinnej ekspozycji, co oznacza, że przy takim stężeniu ginie 50% zwierząt. Brak jest natomiast danych dotyczących dawki śmiertelnej LD50 po podaniu doustnym lub przez skórę, co wskazuje na brak standardowych badań toksyczności ostrej dla tych dróg ekspozycji.
aplikacja na skórę, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna LD50, ekspozycja drogą pokarmową, ekspozycja inhalacyjna, genotoksyczność, kancerogenność, toksyczność doustna, toksyczność inhalacyjna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność skórna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alepton 100 mg
Produkt leczniczy Alepton zawiera kwas acetylosalicylowy w dawce 100 mg w postaci tabletek dojelitowych. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały, że głównym potencjalnym działaniem niepożądanym jest nefrototoksyczność, obserwowana na modelach zwierzęcych. Działanie fetotoksyczne i teratogenne kwasu acetylosalicylowego stwierdzono jedynie przy dawkach co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. W badaniach tych dawki toksyczne dla płodu były również toksyczne dla matki, co dodatkowo podkreśla ograniczony wpływ na reprodukcję przy standardowej terapii.
dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne i teratogenne, działanie mutagenne i rakotwórcze, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, nefrototoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, salicylany, tabletki dojelitowe, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazania sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Azot – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tlenek azotu (NO) stosowany w terapii jako gaz medyczny, dostępny w produktach leczniczych Noxap i VasoKINOX w stężeniach 200 ppm, 450 ppm i 800 ppm mol/mol, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ NO na płodność, a dostępne dane wskazują na potencjalny genotoksyczny efekt NO, powodujący zmiany strukturalne DNA. W ciąży stosowanie NO jest przeciwwskazane (szczególnie Noxap), ze względu na ryzyko powstawania methemoglobiny, która jest niebezpieczna dla płodu, oraz brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i toksyczności reprodukcyjnej. Terapia powinna być rozważana jedynie w sytuacjach, gdy korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku VasoKINOX zalecenia są mniej rygorystyczne, jednak również nie rekomenduje się stosowania w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nironovo SR 8 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Nironovo SR) wykazały, że substancja aktywna wpływa na proces implantacji zarodka u szczurów poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednakże efekt ten ma ograniczone znaczenie kliniczne u ludzi. W toksyczności rozwojowej zaobserwowano dawkozależne efekty: przy 60 mg/kg/dobę (około 2× AUC maksymalnej dawki u ludzi) zmniejszenie masy ciała płodów, przy 90 mg/kg/dobę (około 3× AUC) zwiększoną śmiertelność płodów, a przy 150 mg/kg/dobę (około 5× AUC) wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg/dobę u królików (~9,5× Cmax). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg/dobę, ~4,8× Cmax) nasilała wady rozwojowe palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.
bezpieczeństwo kardiologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, komórki Leydiga, masa ciała płodu, obumieranie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, rakotwórczość, repolaryzacja serca, ropinirol, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebivolol Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu wykazały brak istotnego ryzyka genotoksycznego, karcynogennego oraz toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły zdolności nebiwololu do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów po ekspozycji na lek, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego w dawkach stosowanych klinicznie.
- Leksykon substancji czynnych
Przeciwciała – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania przeciwciał w Antytoksynie jadu żmij (neutralizujących jad Vipera berus) wskazują na brak istotnej toksyczności przy dawkach terapeutycznych. Preparat zawiera co najmniej 130 jednostek LD₅₀ jadu na mililitr roztworu, a dawka terapeutyczna wynosi nie mniej niż 500 jednostek LD₅₀ w jednej ampułce. Badania przedkliniczne koncentrują się głównie na ocenie wpływu na procesy reprodukcyjne, gdzie nie wykazano negatywnego efektu u zwierząt. Jednostka LD₅₀ odnosi się do dawki jadu powodującej śmierć 50% populacji myszy w warunkach laboratoryjnych, co stanowi istotny parametr w ocenie skuteczności i bezpieczeństwa preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej leku Vasilip, obejmowała szeroki zakres badań na modelach zwierzęcych, w tym farmakodynamikę, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Wyniki wykazały, że ryzyko stosowania symwastatyny u ludzi jest związane głównie z jej farmakologicznym mechanizmem działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez dodatkowych zagrożeń toksycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a testy rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów.
działanie niepożądane, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, symwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 37,5 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki, krwotoki), nadnerczach (przekrwienie, martwica, włóknienie), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce zewnątrzwydzielniczej (martwica komórek pęcherzykowych), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz narządach rozrodczych (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro; genotoksyczność metabolitu aktywnego nie została oceniona. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono wzrost częstości nowotworów przewodu pokarmowego i nadnerczy przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji wielokrotnie przekraczającej AUC u pacjentów.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badanie rakotwórczości, ciałko żółte, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, kostnienie kręgów, krwotok z przewodu pokarmowego, nadnercza, nasady kostne, odstęp QTc, organogeneza, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rdzeń nadnerczy, resorpcja, rozrost błony śluzowej, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, ślinianki, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, wady rozwojowe szkieletu, właściwości mutagenne, zagnieżdżenie zarodka, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceclor 250 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cefakloru, substancji czynnej produktu Ceclor w dawkach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), nie wskazują na konieczność uzupełnienia informacji poza tymi już zawartymi w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Standardowa dokumentacja przedkliniczna obejmuje ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz kancerogenności, które zostały uznane za wystarczające do oceny bezpieczeństwa stosowania cefakloru. Producent nie dostarczył dodatkowych wyników badań, co potwierdza kompletność i adekwatność istniejących danych przedklinicznych. Dzięki temu lekarze mają dostęp do pełnej i rzetelnej informacji umożliwiającej podejmowanie świadomych decyzji terapeutycznych dotyczących stosowania cefakloru w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej we wszystkich zarejestrowanych stężeniach: 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Brak nowych danych przedklinicznych nie wpływa na ocenę bezpieczeństwa leku, co potwierdza stabilność profilu toksykologicznego cefakloru i pozwala na jego bezpieczne stosowanie zgodnie z aktualnymi wskazaniami i zaleceniami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nootropil 33% 333 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu, substancji czynnej leku Nootropil 33% (333 mg/ml), wykazały niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej podawano jednorazowe dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie obserwując nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długoterminowe podawanie piracetamu w dawkach do 4,8 g/kg u myszy, 2,4 g/kg u szczurów oraz do 10 g/kg u psów przez 12 miesięcy nie wykazało istotnych toksycznych zmian w narządach wewnętrznych. U psów odnotowano jedynie łagodne, nie zagrażające życiu objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiana konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody.
aberracja chromosomowa, droga pozajelitowa, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, in vitro, in vivo, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, narządy wewnętrzne, piracetam, podanie dożylne, proces nowotworowy, profil toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy - Leksykon substancji czynnych
Eletryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eletryptan, substancja czynna leku Relpax (dawka 40 mg), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności długoterminowej potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa eletryptanu, bez istotnych zmian patologicznych w narządach i tkankach po wielokrotnym podaniu.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bromowodorek eletryptanu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja w ciąży, eletryptan, genotoksyczność, migrena, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia migreny, toksyczność wielokrotnego dawkowania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rubital Compositum 6,5 mg/5 ml
Produkt leczniczy Rubital Compositum w dawce 6,5 mg/5 ml, zawierający chlorowodorek efedryny w stężeniu 100 mg/100 g syropu, nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera wyników standardowych badań toksykologicznych, farmakologicznych ani farmakokinetycznych na modelach zwierzęcych specyficznych dla tej formulacji. Brak danych obejmuje m.in. badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, mutagenności, karcynogenności, wpływu na rozród i rozwój oraz farmakodynamiki i farmakokinetyki. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na historycznych danych dotyczących chlorowodorku efedryny oraz doświadczeniu klinicznym związanemu z jej stosowaniem.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek efedryny, choroba współistniejąca, ciąża, genotoksyczność, karcynogenność, karmienie piersią, mutagenność, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
życica trwała – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Życica trwała (Lolium perenne) jest składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej, zwłaszcza w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek oraz astmy oskrzelowej o podłożu alergicznym. Preparaty takie jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye podlegają rygorystycznym badaniom toksyczności zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej, obejmującym ocenę toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, a także badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości. Standaryzacja preparatów zapewnia stałą zawartość alergenu, a w przypadku Pollinex+Rye alergeny, w tym życicy trwałej, są modyfikowane chemicznie (alergoidy adsorbowane na L-tyrozynie) celem zmniejszenia reaktywności alergicznej przy zachowaniu immunogenności.
aldehyd glutarowy, alergiczny nieżyt nosa, alergoidy, astma oskrzelowa, badanie toksyczności, genotoksyczność, immunogenność, immunoterapia swoista, L-tyrozyna, metody immunologiczne, mieszanka alergenowa, mutagenność, podawanie podjęzykowe, preparat alergenowy, pyłek traw, rakotwórczość, reaktywność alergenu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wyciąg alergenowy, zapalenie spojówek, zawiesina do wstrzykiwań, życica trwała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piroxicam Jelfa 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące piroksykamu wskazują na typowe dla NLPZ działania niepożądane, takie jak nefrotoksyczność oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego, potwierdzone w badaniach na różnych gatunkach zwierząt po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Istotnym aspektem jest wpływ piroksykamu na procesy rozrodcze i rozwój płodu, gdzie zaobserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków, wzrost częstości wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, obniżenie płodności oraz zaburzenia przebiegu ciąży i porodu. Mechanizm tych działań wiąże się z hamowaniem syntezy prostaglandyn, co jest kluczowe dla prawidłowego przebiegu implantacji i rozwoju płodu.
badanie toksykologiczne, cyklooksygenaza, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, implantacja w macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżona płodność, owrzodzenie przewodu pokarmowego, piroksykam, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, śmiertelność zarodkowa, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie owulacji - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 u gryzoni w zakresie 700-1400 mg/kg (doustnie) oraz 30-60 mg/kg (dożylnie). Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych działań niepożądanych w kontekście terapeutycznym, choć u szczurów obserwowano przemijającą fosfolipidozę narządową, typową dla amin lipofilnych, bez trwałych zaburzeń morfologicznych czy czynnościowych. W badaniach rozrodczości stwierdzono zaburzenia kostnienia u potomstwa przy dawce 56 mg/kg/dobę, odpowiadającej 2-3-krotnemu stężeniu terapeutycznemu u ludzi, jednak bez wzrostu częstości wad rozwojowych. Cytalopram nie wpływał negatywnie na płodność, ciążę ani rozwój pourodzeniowy szczurów, choć odnotowano zmniejszenie masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa w okresie laktacji. U płodu stężenia leku i metabolitów były 10-15-krotnie wyższe niż w osoczu matki.
amina lipofilna, cytalopram, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja lekowa, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, laktacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa kości, wpływ na rozrodczość, wskaźnik płodności, zaburzenie depresyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Novynette 0,02 mg + 0,15 mg
Produkt leczniczy Novynette, zawierający 20 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 150 mikrogramów dezogestrelu, przeszedł kompleksową ocenę bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani przeciwwskazań do stosowania leku u ludzi, nawet przy dawkach porównywalnych lub przekraczających dawki terapeutyczne. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkodzeń chromosomów, a badania rakotwórczości nie wykazały bezpośredniego działania kancerogennego składników preparatu. Ocena toksycznego wpływu na rozmnażanie, obejmująca płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój postnatalny, również nie wskazała na istotne ryzyko reprodukcyjne przy stosowaniu Novynette zgodnie z zaleceniami.
badanie przedkliniczne, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormony płciowe, mutagenność, Novynette, nowotwór hormonozależny, płodność, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczny wpływ na rozmnażanie, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epiduo forte 0,3% + 2,5%
Produkt leczniczy Epiduo Forte, zawierający adapalen 0,3% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, fototoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej adapalen wykazał działanie teratogenne przy wysokiej ekspozycji ogólnoustrojowej (doustne dawki ≥25 mg/kg mc./dobę), natomiast przy miejscowym podaniu na skórę w dawce 6 mg/kg mc./dobę stwierdzono zmiany w liczbie żeber lub kręgów u zwierząt. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę. Nadtlenek benzoilu nie wykazał efektów teratogennych ani wpływu na funkcje rozrodcze przy dawkach doustnych do 500 mg/kg mc./dobę.
adapalen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Epiduo, farmakokinetyka, fototoksyczność, genotoksyczność, kwas benzoesowy, nadtlenek benzoilu, podanie na skórę, podrażnienie miejscowe, ryzyko środowiskowe, toksyczność adapalenu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anastrozole Eugia 1 mg
Przedkliniczne badania anastrozolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjału rakotwórczego. Toksyczność obserwowano jedynie przy wysokich dawkach znacznie przekraczających kliniczne (LD50 doustne u gryzoni >100 mg/kg mc./dobę, dootrzewnowe >50 mg/kg mc./dobę, u psów >45 mg/kg mc./dobę). Dawki terapeutyczne (1 mg/kg mc./dobę u szczurów, 3 mg/kg mc./dobę u psów) nie wywoływały istotnej toksyczności narządowej. Anastrozol nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność był odwracalny i związany z mechanizmem inhibitora aromatazy, przy czym u samic dawka 1 mg/kg mc./dobę powodowała niepłodność, a 0,2 mg/kg mc./dobę zwiększała utratę zarodka przed implantacją. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę u szczurów i 0,2 mg/kg mc./dobę u królików, choć obserwowano farmakologicznie związane zmiany, takie jak powiększenie łożyska i poronienia.
anastrozol, badanie na zwierzętach, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, LD50, mięsak histiocytarny, mutacja genowa, NOAEL, nowotwór jajnika, nowotwór wątroby, toksyczność jednorazowa, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie chromosomu, utrata zarodka, zahamowanie aromatazy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Multibiotic (5 mg + 10 mg + 0,833 mg)/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania maści Multibiotic, zawierającej neomycynę, polimyksynę B oraz bacytracynę cynkową, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Neomycyna wykazała nefrotoksyczność po wielokrotnym podaniu domięśniowym u myszy i świnek morskich oraz ototoksyczność po dożylnych podaniach, jednak nie stwierdzono działania kancerogennego ani teratogennego u szczurów. Miejscowa aplikacja neomycyny na skórę królików i świnek morskich była dobrze tolerowana, z wyjątkiem kontaktowej alergii u około 10% zwierząt. Badania nad wpływem neomycyny na rozrodczość, przeprowadzone przy dawkach 10-246 razy wyższych niż stosowane u ludzi, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój pre- i postnatalny potomstwa.
alergia kontaktowa, bacytracyna cynkowa, badanie farmakologiczne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, maść, nefrotoksyczność polimyksyny, neomycyna, ototoksyczność, polimyksyna B, rozwój prenatalny i postnatalny, szczur laboratoryjny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avenoc –
Preparat Avenoc w postaci maści zawiera substancje czynne: Ficaria verna TM (0,01 g/100 g), Paeonia officinalis TM (0,01 g/100 g), Adrenalinum 3DH (0,05 g/100 g) oraz chlorowodorek amyleiny (0,50 g/100 g). Dokumentacja przedkliniczna tego leku nie obejmuje standardowych badań bezpieczeństwa, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję. Brak tych danych nie przesądza o braku bezpieczeństwa, jednak wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania preparatu.
Adrenalinum, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek amyleiny, czynnik ryzyka, działanie niepożądane, Ficaria verna, genotoksyczność, Paeonia officinalis, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lorazepamu, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (szczury, psy), wykazały brak istotnych zmian biologicznych nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Analizy histopatologiczne, okulistyczne, hematologiczne oraz ocena funkcji narządów nie ujawniły klinicznie istotnych zaburzeń. Testy genotoksyczności dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny leku. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego lorazepamu, potwierdzając jego bezpieczeństwo w kontekście ryzyka nowotworzenia.
badanie czynnościowe narządów, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie okulistyczne, badanie toksykologiczne, benzodiazepina, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na benzodiazepiny, genotoksyczność, lorazepam, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy płodu, zaburzenie zachowania, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clazicon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego gliklazydu, co pozostaje istotnym ograniczeniem w pełnej ocenie ryzyka. W badaniach teratogenności nie stwierdzono wad rozwojowych u płodów, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co wskazuje na możliwe ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekty toksyczne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gliklazyd, hipotrofia płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaloptic Free 0,05 mg/ml
Latanoprost, substancja czynna preparatu Xaloptic Free (50 µg/ml), wykazuje bardzo wysoki margines bezpieczeństwa, przekraczający 1000-krotnie różnicę między dawką terapeutyczną stosowaną miejscowo a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach do 100 µg/oko/dobę, znacznie przewyższających dawkę terapeutyczną (~1,5 µg/oko/dobę). W badaniach na małpach zaobserwowano farmakodynamiczne zwiększenie pigmentacji tęczówki, prawdopodobnie związane ze stymulacją melanogenezy, bez cech proliferacji czy potencjału nowotworowego. Przejściowe poszerzenie szpary powiekowej występowało jedynie przy dawkach przewyższających terapeutyczne i nie zostało dotychczas potwierdzone u ludzi. Latanoprost nie wykazuje działania alergizującego, co potwierdzono w badaniach na zwierzętach.
aberracja chromosomowa, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie letalne na płód, działanie teratogenne, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt zrębu tęczówki, mutacja genowa, mutacja powrotna, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, poronienie, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa, Xaloptic Free - Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje bardzo niski profil toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności na zwierzętach. Wartości LD50 wskazują na wysokie bezpieczeństwo stosowania, a dawki terapeutyczne nie powodują istotnych zmian fizjologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, świnkach morskich i chomikach, przy dawkach 50-450 mg/kg mc./dobę, nie wykazały teratogenności ani zwiększonej śmiertelności potomstwa, nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc. Kwas askorbinowy przenika przez łożysko i do mleka matki, jednak bez negatywnego wpływu na rozwój płodu i potomstwa. Nadmiar witaminy C jest eliminowany przez nerki po nasyceniu tkanek, co dodatkowo potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie in vivo, cytotoksyczność, dawka terapeutyczna, dyfuzja prosta, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kwas askorbowy, LD50, nasycenie tkanek, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie przez nerki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azelin (137 mcg + 50 mcg)/ dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa aerozolu do nosa Azelin, zawierającego 137 µg azelastyny chlorowodorku oraz 50 µg flutykazonu propionianu na dawkę, wykazały, że flutykazon propionian wykazuje typowe dla glikokortykosteroidów efekty toksyczne, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co prawdopodobnie eliminuje znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości flutykazonu nie wykazały działania genotoksycznego ani zwiększonej częstości nowotworów w dwuletnich badaniach na myszach i szczurach. Teratogenność flutykazonu, obejmująca potencjalne wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, również prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego przy donosowym stosowaniu. Azelastyna chlorowodorek nie wykazała działania uczulającego, genotoksycznego ani rakotwórczego, choć doustne podawanie w dawkach >3 mg/kg/dobę u szczurów powodowało zmniejszenie wskaźnika płodności, a teratogenność i embriotoksyczność obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki (68,6 mg/kg/dobę).
aerozol donosowy, azelastyna chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność dla matki, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Sód siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód siarczan, obecny w produkcie leczniczym Sal Vichy factitium w dawce 24,0 mg sodu siarczanu bezwodnego na tabletkę musującą, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnej toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych, co potwierdza brak ryzyka przy długotrwałym stosowaniu preparatu. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego sodu siarczanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Sal Vichy factitium, siarczan sodu, siarczan sodu bezwodny, toksyczność kumulacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nootropil 20% 200 mg/ml
Badania przedkliniczne piracetamu, substancji czynnej leku Nootropil 20%, wykazały niski potencjał toksyczny, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach jednorazowego podania stosowano dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie obserwując nieodwracalnych efektów toksycznych. W badaniach wielokrotnych dawkach do 4,8 g/kg u myszy, 2,4 g/kg u szczurów oraz do 10 g/kg u psów przez okres roczny, odnotowano jedynie łagodne objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, zmieniona konsystencja kału, zwiększone spożycie wody), bez poważnych działań toksycznych. Dodatkowo, podawanie dożylne przez 4-5 tygodni w dawkach do 1 g/kg u szczurów i psów nie wykazało toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo piracetamu także przy parenteralnej drodze podania.
badanie eksperymentalne, droga dożylna, droga parenteralna, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, nootropil, nowotwór, piracetam, podanie dożylne, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Streptodornaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptodornaza, enzym proteolityczny pochodzenia bakteryjnego, jest najczęściej stosowana w preparatach łączonych ze streptokinazą, np. w produktach Biostrepta i Distreptaza (zawierających odpowiednio 1250 j.m. streptodornazy i 15000 j.m. streptokinazy). Przedkliniczne badania toksykologiczne, obejmujące testy ostrej i przewlekłej toksyczności na modelach zwierzęcych (świnki morskie, białe myszy), nie wykazały toksyczności ani specyficznych objawów uszkodzenia narządowego. Konwencjonalne badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, czopek doodbytniczy, enzym proteolityczny, genotoksyczność, kancerogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat leczniczy, streptodornaza, streptokinaza, substancja czynna, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thyrozol 20 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące tiamazolu, substancji czynnej Thyrozolu, wskazują na niski poziom ostrej toksyczności przy jednorazowym podaniu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście jednorazowego przedawkowania. W badaniach wielokrotnego podawania odnotowano supresję szpiku kostnego, jednak efekt ten pojawiał się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne, co sugeruje ograniczone ryzyko uszkodzenia szpiku przy standardowej terapii. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje potencjał genotoksyczny tiamazolu w warunkach klinicznych.
działanie klastogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, Międzynarodowa Agencja ds. Badań nad Nowotworami, mutacja genetyczna, Narodowy Program Toksykologiczny, potencjał karcynogenny, rak wątroby, supresja szpiku kostnego, Thyrozol, tiamazol, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Racedryl 30 mg
Profil bezpieczeństwa racekadotrylu został oceniony w licznych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, obejmujących zarówno krótkoterminowe (do 4 tygodni) jak i długoterminowe (do 1 roku) ekspozycje. W badaniach toksyczności krótkookresowej nie stwierdzono działań toksycznych przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp (współczynnik bezpieczeństwa 625) oraz 200 mg/kg/dobę u psów (współczynnik bezpieczeństwa 62). Badania immunotoksyczności na myszach wykazały brak negatywnego wpływu przy stosowaniu do 1 miesiąca. Długotrwałe podawanie u małp w dawce 500 mg/kg/dobę skutkowało uogólnionymi infekcjami i obniżeniem odpowiedzi immunologicznej, natomiast dawka 120 mg/kg/dobę nie wywoływała takich efektów. U psów po 26 tygodniach stosowania dawki 200 mg/kg/dobę zaobserwowano podobne zaburzenia immunologiczne. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły szkodliwego wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. W badaniach na młodych szczurach dawki do 160 mg/kg/dobę (35-krotnie wyższe niż u dzieci) nie wywołały istotnych skutków toksycznych, a ryzyko zwiększonego narażenia u niemowląt poniżej 1 roku życia jest niskie mimo niedojrzałej funkcji nerek.
anemia aplastyczna, badanie przedkliniczne, biegunka, butylohioscyna, diureza, działanie przeciwdrgawkowe, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fenytoina, funkcja nerek, funkcja oddechowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, ketonuria, klastogen, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, płodność, profil bezpieczeństwa, racekadotryl, rozwój wczesnozarodkowy, układ sercowo-naczyniowy, uogólniona infekcja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete D 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorku benzalkoniowego, substancji czynnej w produkcie Septolete D, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością DL50 wynoszącą 467,7 mg/kg u samic myszy oraz 806 mg/kg u samców. W badaniach reprodukcyjnych dopochwowe podawanie wysokich dawek (50-200 mg/kg) samicom szczurów po kopulacji powodowało zwiększoną resorbcję i umieralność płodów, jednak dawki te były około 143-krotnie wyższe niż stosowane w antykoncepcji dopochwowej u kobiet. Nie zaobserwowano natomiast wzrostu częstości wad okołoporodowych, co wskazuje na brak istotnego potencjału teratogennego. Podawanie do 100 mg/kg/dobę ciężarnym myszom nie powodowało zwiększenia nieprawidłowości płodów, potwierdzając bezpieczeństwo teratogenne substancji.
analiza toksykologiczna, antykoncepcja dopochwowa, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, chlorek benzalkoniowy, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test Amesa, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, umieralność płodów, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupatadinum Noucor 10 mg
Rupatadyna, substancja czynna leku Rupatadinum Uriach, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek (10 mg/dobę). Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz rakotwórczości potwierdziły bezpieczeństwo substancji. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów, świnek morskich i psów, dawki przekraczające 100-krotnie dawkę kliniczną nie powodowały wydłużenia odstępu QTc, QRS ani zaburzeń rytmu serca. Ponadto, rupatadyna i jej główny metabolit 3-hydroksydesloratadyna, nawet w stężeniach 2000-krotnie wyższych niż maksymalne stężenie (Cmax) u ludzi, nie wpływały na potencjały czynnościowe włókien Purkiniego. W badaniach na kanale potasowym HERG rupatadyna blokowała kanał jedynie przy stężeniu 1685 razy wyższym niż Cmax po dawce 10 mg, co nie ma znaczenia klinicznego. Dodatkowo, badania dystrybucji tkankowej wykazały brak kumulacji rupatadyny w tkance serca.
badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, desloratadyna, dystrybucja tkankowa, gen HERG, genotoksyczność, hydroksydesloratadyna, kanał potasowy, niecałkowite kostnienie, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rupatadyna, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, włókna Purkiniego, zaburzenia rytmu serca