Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Rupatadinum Uriach

Rupatadyna, jako substancja czynna produktu leczniczego Rupatadinum Uriach, została poddana szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jej bezpieczeństwa. Konwencjonalne badania farmakologiczne, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku.¹

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Badania przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurach, świnkach morskich i psach, wykazały, że rupatadyna nawet w dawkach przekraczających 100-krotnie dawkę kliniczną (10 mg) nie powodowała wydłużenia odstępu QTc ani QRS, a także nie indukowała zaburzeń rytmu serca.²

Dodatkowo, przeprowadzono badania wpływu rupatadyny i jej głównego aktywnego metabolitu – 3-hydroksydesloratadyny na potencjały czynnościowe we włóknach Purkiniego izolowanych z serca psa. Substancje te w stężeniach co najmniej 2000 razy większych niż maksymalne stężenie (Cmax) występujące w osoczu ludzi po podaniu dawki 10 mg, nie wykazywały wpływu na potencjały czynnościowe.³

W badaniach oceniających wpływ na sklonowany ludzki kanał potasowy kodowany przez gen HERG zaobserwowano, że rupatadyna w stężeniu 1685 razy większym niż Cmax występujące po podaniu 10 mg rupatadyny blokowała ten kanał. Natomiast desloratadyna, będąca metabolitem o największej aktywności, w stężeniu 10 mikromol nie wykazywała takiego działania.⁴

Ważne jest również to, że badania dystrybucji tkankowej przeprowadzone u szczurów z zastosowaniem rupatadyny znakowanej radioaktywnie wykazały, że substancja ta nie kumuluje się w tkance serca.⁵

Wpływ na płodność i rozwój potomstwa

W badaniach na szczurach zaobserwowano, że po podaniu dużej dawki wynoszącej 120 mg/kg masy ciała na dobę, przy której Cmax było 268 razy większe niż oznaczane u ludzi po podaniu dawki leczniczej (10 mg/dobę), występowało znaczące zmniejszenie płodności zarówno u samców, jak i samic.⁶

Toksyczność dla rozwoju płodu

Toksyczność dla płodu u szczurów była zgłaszana tylko po podaniu dawek toksycznych dla matek (25 i 120 mg/kg mc. na dobę). Objawy obejmowały:

• Opóźnienie wzrostu
• Niecałkowite kostnienie
• Niewielkie wady kośćca

Natomiast u królików, po podaniu dawek do 100 mg/kg mc., nie obserwowano dowodów na toksyczny wpływ na rozwój potomstwa.⁷

Dawki bez szkodliwego wpływu na rozwój

Na podstawie przeprowadzonych badań ustalono, że dawka, która nie powodowała szkodliwego wpływu na rozwój potomstwa, wynosiła:

• 5 mg/kg mc. na dobę u szczurów (Cmax 45 razy większe niż u ludzi po dawce 10 mg/dobę)
• 100 mg/kg mc. na dobę u królików (Cmax 116 razy większe niż u ludzi po dawce 10 mg/dobę)

Po zastosowaniu tych dawek uzyskano Cmax odpowiednio 45 i 116 razy większe niż oznaczane u ludzi po podaniu dawki leczniczej (10 mg/dobę).⁸

Dane przedkliniczne wskazują na duży margines bezpieczeństwa stosowania rupatadyny u ludzi w dawce 10 mg, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa w warunkach klinicznych przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.