genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Irinotecan Eugia
Irynotekan powinien być stosowany wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach chemioterapii cytotoksycznej pod nadzorem lekarza z odpowiednimi kwalifikacjami. Standardowy schemat dawkowania w monoterapii to podanie co 3 tygodnie, z możliwością cotygodniowego podawania u pacjentów z wysokim ryzykiem ciężkiej neutropenii. Opóźniona biegunka, pojawiająca się średnio 5 dni po podaniu leku, stanowi istotne działanie niepożądane, szczególnie u pacjentów po radioterapii jamy brzusznej/miednicy, z leukocytozą, stanem czynnościowym WHO ≥2 oraz u kobiet. Leczenie biegunki powinno być natychmiastowe, z zastosowaniem wysokich dawek loperamidu (4 mg początkowo, następnie 2 mg co 2 godziny, maksymalnie do 48 godzin) oraz intensywnym nawodnieniem elektrolitowym. Hospitalizacja jest wskazana przy gorączce, ciężkim przebiegu biegunki lub braku poprawy po 48 godzinach terapii. W przypadku neutropenii (<500/mm³) z biegunką konieczne jest włączenie profilaktycznej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania oraz redukcja dawki irynotekanu w kolejnych cyklach.
atropina, biegunka opóźniona, chemioterapia cytotoksyczna, choroba śródmiąższowa płuc, genotoksyczność, gorączka neutropeniczna, hematotoksyczność, hiperlipidemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, leukocytoza, loperamid, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia ciężka, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja fruktozy, ostra niewydolność nerek, zaburzenia wątroby, zatorowość płucna, zespół cholinergiczny, zespół Gilberta, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cilostop 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cylostazolu, substancji czynnej leku CILOSTOP 100 mg, wskazują na jego mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy typu III (PDE III), co prowadzi do wzrostu stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, tłumacząc właściwości przeciwpłytkowe i naczyniorozszerzające. Badania na zwierzętach wykazały gatunkową różnicę w wrażliwości układu sercowo-naczyniowego, z patologiami u psów, ale bez zmian u szczurów i małp. Elektrokardiograficzne testy u psów i małp nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Ocena genotoksyczności cylostazolu była w większości negatywna, z wyjątkiem marginalnego wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich, jednak testy in vivo sugerują niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie elektrokardiograficzne, badanie karcynogenności, cAMP, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, genotoksyczność, inhibitor fosfodiesterazy typu III, komórki jajnika chomika chińskiego, mutacja genu bakterii, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sercowo-naczyniowa, właściwość przeciwpłytkowa, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxynador 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tabletek o przedłużonym uwalnianiu Oxynador (oksykodon/nalokson) wskazują na brak niekorzystnego wpływu oksykodonu na płodność i wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików do 125 mg/kg masy ciała. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów stwierdzono mniejszą masę ciała potomstwa F1 przy dawce 6 mg/kg/dobę, z poziomem NOAEL ustalonym na 2 mg/kg masy ciała. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazywał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek i płód, choć przy tych wysokich dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych, związane z toksycznym wpływem na ciężarne samice. Nie odnotowano negatywnego wpływu na rozwój fizyczny, odruchowy, czuciowy ani na wskaźniki rozrodczości przy dawkach terapeutycznych.
aberracje chromosomowe, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kręg podkrzyżowy, mutagenność, nalokson, NOAEL, oksykodon, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowy, śmiertelność neonatalna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levetiracetam Aurovitas 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewetyracetamu wykazały brak istotnego ryzyka genotoksycznego i rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania u ludzi. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano zmiany adaptacyjne w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, jednak nie określono dla nich wartości NOAEL. W zakresie płodności i reprodukcji u szczurów, przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD), nie stwierdzono działań niepożądanych. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL dla samic wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę (4-krotność MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych.
badania na noworodkach, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lewetyracetam, MRHD, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, NOAEL, przerost wątroby, przerost zrazika, punkty końcowe, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dolomit VIS 32 mg Mg 2+ + 54 mg Ca 2+
Produkt leczniczy DOLOMIT VIS zawiera 32 mg jonów magnezu (w postaci węglanu magnezu) oraz 54 mg jonów wapnia (w postaci węglanu wapnia) w jednej tabletce. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego leku jest ograniczona, a w charakterystyce produktu w sekcji 5.3 zaznaczono brak danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Brak specyficznych badań przedklinicznych lub ich niedostępność w dokumentacji wymaga ostrożności przy interpretacji bezpieczeństwa leku na podstawie formalnych danych eksperymentalnych.
badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja przedkliniczna, genotoksyczność, jon magnezu, jon wapnia, kancerogenność, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra i przewlekła, węglan magnezu, węglan wapnia, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Coldrex MaxGrip, zawierającego paracetamol 1000 mg, chlorowodorek fenylefryny 10 mg oraz kwas askorbinowy 40 mg w saszetce, opierają się na literaturze naukowej dotyczącej poszczególnych składników. Standardowe badania przedkliniczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję, nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zalecanym dawkowaniem. Kombinacja tych substancji nie generuje dodatkowych ani synergistycznych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo farmakologiczne produktu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lonamo 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Lonamo, jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem enzymu dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), dostępnym w dawkach 50 mg i 100 mg w formie chlorowodorku jednowodnego. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu degradacji hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w osoczu, a w konsekwencji do glukozozależnego zwiększenia wydzielania insuliny oraz zmniejszenia wydzielania glukagonu. Efektem jest poprawa kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, objawiająca się redukcją hemoglobiny glikowanej (HbA1c) oraz obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku. Działanie sytagliptyny jest unikalne dzięki zależności od stężenia glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii, a GLP-1 nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co podnosi bezpieczeństwo terapii.
chlorowodorek, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, działanie hepatotoksyczne, enzym DPP-4, genotoksyczność, GIP, glikemia, GLP-1, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, gruczolak wątroby, HbA1c, hemoglobina A1C, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stężenie glukozy, sytagliptyna, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uman albumin 20% kedrion 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
Albumina ludzka zawarta w preparacie UMAN ALBUMIN 20% KEDRION, o stężeniu 200 g/l (20%) i zawartości albuminy stanowiącej co najmniej 95% całkowitego białka, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej po podaniu jednokrotnym nie wykazały objawów toksyczności ani dawek śmiertelnych w modelach zwierzęcych, co wskazuje na ograniczoną wartość kliniczną tych testów. Ze względu na immunogenność albuminy ludzkiej u zwierząt laboratoryjnych, badania toksyczności przewlekłej są metodologicznie ograniczone i nie są standardowo stosowane. Ponadto, brak jest dowodów na działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne, mutagenne oraz kancerogenne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu u kobiet w ciąży oraz w kontekście długoterminowego stosowania.
albumina ludzka, badanie przedkliniczne, białko fizjologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, doświadczenie kliniczne, działanie onkogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, immunogenność, materiał genetyczny, model zwierzęcy, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop prawoślazowy Alte 2,36 g/5 ml
Syrop Prawoślazowy Alte zawiera 2,36 g maceratu z korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis L., radix) na 5 ml preparatu, co odpowiada 325 mg korzenia prawoślazu. Produkt nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności (testy mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych, testy in vivo) oraz karcinogenności. Zawartość etanolu w syropie nie przekracza 0,8% m/m (1,0% V/V), a jako konserwant stosowany jest kwas benzoesowy w stężeniu 0,1%. Brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu tych składników na bezpieczeństwo stosowania produktu.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, indukowanie nowotworów, karcinogenność, korzeń prawoślazu, kwas benzoesowy, macerat z korzenia prawoślazu, materiał genetyczny, mutacja genowa in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, syrop prawoślazowy, test in vivo, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Ziele ubiorka gorzkiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele ubiorka gorzkiego (Iberis amara L., herba) stanowi 0,15 mL wyciągu płynnego (1:1,5-2,5) w 1 mL produktu leczniczego Iberogast Balance. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz wpływu na układy fizjologiczne, nie wykazały istotnych działań toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia ludzi. Szczególnie istotne są wyniki badań genotoksyczności, w tym testu Amesa oraz testu mikrojądrowego u myszy, które potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału ziela ubiorka gorzkiego. Dodatkowo, badania dotyczące wpływu na procesy rozrodcze oraz rozwój zarodkowy i płodowy nie wykazały negatywnych efektów, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania tej substancji w terapii.
aparat mitotyczny, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo genetyczne, działanie toksyczne, genotoksyczność, Iberis amara, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, Salmonella typhimurium, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, wyciąg płynny, ziele ubiorka gorzkiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml
Badania przedkliniczne etopozydu wykazały istotne zagrożenia toksyczne, w tym hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia u gryzoni), hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u psów, a także poważne zaburzenia rozrodczości u samców (atrofia jąder, zahamowanie spermatogenezy). Dawka bezobjawowa w modelach zwierzęcych wynosiła ≥0,05 mg/m² powierzchni ciała, co jest równe lub wyższe od największej dawki klinicznej u ludzi. Etopozyd wykazuje silne działanie mutagenne poprzez inhibicję topoizomerazy II, prowadząc do pęknięć nici DNA, co implikuje potencjalne ryzyko genotoksyczne i karcynogenne. W modelach zwierzęcych stwierdzono również efekty embriotoksyczne i teratogenne, co uzasadnia przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży, zwłaszcza w I trymestrze.
anemia, atrofia jąder, badanie niekliniczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etopozyd, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogen, leukopenia, morfologia krwi, nefrotoksyczność, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, preparat cytotoksyczny, toksyczność hematologiczna, topoizomeraza II, trombocytopenia, zatrzymanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ból i gorączka 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu, substancji czynnej leku Efferalgan, obejmowały ocenę potencjalnego działania rakotwórczego, genotoksycznego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Dwuletnie badania na szczurach i myszach z dawkami 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm nie wykazały działania rakotwórczego u samców szczurów i myszy obu płci, jednak u samic szczurów zaobserwowano niejednoznaczne oznaki zwiększonego występowania białaczki z komórek jednojądrzastych. Efekty genotoksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane limity terapeutyczne, związane z toksycznością dla wątroby i szpiku kostnego, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania paracetamolu w dawkach terapeutycznych. Działanie rakotwórcze obserwowano wyłącznie przy cytotoksycznych dawkach, znacznie przekraczających zakres stosowany u ludzi.
badania na gryzoniach, białaczka z komórek jednojądrzastych, dawka cytotoksyczna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, Efferalgan, genotoksyczność, paracetamol, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, szpik kostny, toksyczne działanie paracetamolu, toksyczność paracetamolu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aqua pro iniectione Kabi –
Woda do wstrzykiwań (Aqua pro iniectione) stanowi bezbarwny, przezroczysty roztwór o pH 4,5-7,0, wykorzystywany jako rozpuszczalnik do leków podawanych drogą parenteralną. Sama woda nie zawiera substancji aktywnych farmakologicznie, dlatego jej profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych jest oceniany wyłącznie w kontekście substancji leczniczych, które są w niej rozpuszczane. Standardowe badania toksykologiczne, takie jak ocena toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród, muszą być interpretowane w odniesieniu do właściwości farmakologicznych i toksykologicznych dodanych substancji czynnych, a nie samego rozpuszczalnika.
badanie przedkliniczne, droga parenteralna, genotoksyczność, lek parenteralny, nośnik leku, nowotwór, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój płodu, substancja aktywna, substancja farmakologicznie czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Ambenonium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek ambenoniowy, będący inhibitorem acetylocholinoesterazy i substancją czynną preparatu Mytelase, jest stosowany w terapii miastenii oraz innych zaburzeń nerwowo-mięśniowych. W dostępnej dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, takich jak badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji może wynikać z długotrwałego stosowania substancji w praktyce klinicznej, które poprzedzało współczesne standardy badań przedklinicznych, bądź z faktu, że takie badania zostały wykonane, ale nie zostały uwzględnione w aktualnej charakterystyce produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gattart 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy GATTART w formie tabletek do rozgryzania i żucia zawiera 680 mg węglanu wapnia oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego na tabletkę. Substancje te są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej i charakteryzują się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. Standardowe badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. W skład preparatu wchodzi również ksylitol (299,079 mg/tabletkę) jako substancja pomocnicza, który również nie wykazuje istotnych ryzyk toksykologicznych w badaniach przedklinicznych, choć jego obecność może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, ksylitol, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka do rozgryzania i żucia, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Dymol, zawierającego azelastyny chlorowodorek (137 µg) i flutykazonu propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazały, że toksykologia ogólna flutykazonu propionianu odzwierciedla typowe działania glikokortykosteroidów, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Testy genotoksyczności i kancerogenności flutykazonu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, glikokortykosteroidy mogą indukować wady rozwojowe i zahamowanie wzrostu płodu, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ryzyko to jest minimalne ze względu na niską ekspozycję systemową.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, badanie toksyczności, dawka donosowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kancerogenność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, teratogenność i embriotoksyczność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetigran 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Cetigran, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach nie spowodowało objawów toksyczności, a badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania karcynogennego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, cetyryzyna dichlorowodorek, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, implantacja zarodka, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Meditop 10000 IU
Dane przedkliniczne dotyczące cholekalcyferolu (witamina D3) stosowanego w preparacie Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU (0,25 mg cholekalcyferolu na tabletkę) wskazują na minimalne ryzyko toksyczności przy dawkach terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne dawki stosowane u ludzi, co może prowadzić do hiperkalcemii w przypadku długotrwałego przedawkowania. Badania teratogenności wykazały potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przewyższających zakres kliniczny, co eliminuje istotne ryzyko przy prawidłowym stosowaniu preparatu. Ponadto, badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego cholekalcyferolu, potwierdzając brak genotoksyczności i kancerogenności. Całościowa ocena bezpieczeństwa preparatu Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa witaminy D3 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Ryzyko działań niepożądanych jest głównie związane z przewlekłym przedawkowaniem, a brak dodatkowych istotnych danych przedklinicznych wskazuje na stabilność i bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w praktyce lekarskiej.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperkalcemia, kancerogenność, koncentrat cholekalcyferolu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, witamina D3, zakres terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Temozolomid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne temozolomidu, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały jego toksyczność ukierunkowaną na szpik kostny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra oraz układ pokarmowy. Schematy podawania obejmowały pojedynczy 5-dniowy cykl z 23-dniową przerwą, a także 3 i 6 cykli. Dawki wywołujące śmiertelność u 60-100% zwierząt były zbliżone do tych powodujących zwyrodnienie siatkówki, które jednak nie zostało potwierdzone klinicznie u ludzi. Większość działań toksycznych miała charakter przemijający, z wyjątkiem trwałych uszkodzeń układu rozrodczego samców oraz zmian siatkówki przy wysokich dawkach. Temozolomid wykazał embriotoksyczność, teratogenność oraz genotoksyczność, co podkreśla konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u pacjentów w wieku rozrodczym. Monitorowanie hematologiczne, zwłaszcza liczby leukocytów i płytek krwi, jest kluczowe dla oceny toksyczności podczas terapii.
aberracja chromosomowa, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak złośliwy, gruczolak podstawnokomórkowy, leukocyty, limfocyty krwi obwodowej, minimalna dawka śmiertelna, morfologia krwi, parametry hematologiczne, płytki krwi, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rogowiak kolczystokomórkowy, środek alkilujący, substancja alkilująca, szpik kostny, temozolomid, terapia przeciwnowotworowa, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność substancji, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmiany przednowotworowe, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suprovia 100 mg
Badania przedkliniczne leku Suprovia (sytagliptyna) wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, przy czym poziom bez efektów niepożądanych (NOEL) wynosił 19-krotność dawki stosowanej u ludzi. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w budowie siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak przy 58-krotnym nie zaobserwowano wpływu na zęby. W badaniach na psach przy około 23-krotnym narażeniu klinicznym odnotowano objawy neurotoksyczności (ataksyja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast NOEL wynosił 6-krotność ekspozycji klinicznej. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy był negatywny u myszy. U szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58-krotnym, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność dawki klinicznej).
ataksja, badania toksykologiczne, badanie histologiczne, dyspnea, działanie kancerogenne, ekspozycja leku, genotoksyczność, hepatotoksyczność, miopatia, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, NOEL, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wymioty, zniekształcenia żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daroxomb 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjału karcynogennego. Wyniki nie wskazały na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania były związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny, co skutkowało zwiększonym ryzykiem krwawień. Wpływ na płodność samic ujawniał się przy dawkach 70 mg/kg mc., odpowiadających 5-krotnej ekspozycji w osoczu w porównaniu do dawek klinicznych, objawiając się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj.
badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, potencjał karcynogenny, ryzyko krwawienia, ryzyko środowiskowe, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność płodowa, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja, żywotność zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hydrochlorotiazydu obejmują ocenę genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości były niejednoznaczne w niektórych modelach eksperymentalnych, jednak dane kliniczne i epidemiologiczne nie potwierdzają związku przyczynowego między stosowaniem hydrochlorotiazydu a zwiększonym ryzykiem nowotworów. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i zapłodnienie, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salicortex 330 mg
Produkt leczniczy Salicortex zawiera 330 mg wyciągu z kory wierzby na tabletkę, z gwarantowaną zawartością co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę. Badania toksyczności ostrej wyciągu, zawierającego 10% glikozydów fenolowych, wykazały niską toksyczność przy dawkach od 12 g do 20 g podawanych zwierzętom doświadczalnym, bez obserwacji padnięć. Jednakże nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu Salicortex, co ogranicza pełną ocenę jego bezpieczeństwa stosowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym apetytem, redukcją masy ciała oraz toksycznym wpływem na zarodek i płód, skutkującym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl nie wywoływał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane w badaniach przewlekłych wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku. Szczególną wrażliwość wykazywały rozwijające się nerki, u których obserwowano nieodwracalne uszkodzenia po podaniu pojedynczej dawki ramiprylu u młodych szczurów oraz u potomstwa szczurów matek leczonych dawkami ≥50 mg/kg mc./dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, parametr hematologiczny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetina 300 mg
Produkt leczniczy Kwetina, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano jednak istotne zmiany u zwierząt laboratoryjnych, w tym zmiany w tarczycy u szczurów (zmiana pigmentacji gruczołu tarczowego), u małp Cynomolgus (hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny, erytrocytów i leukocytów) oraz zmiany oczne u psów (zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy). Te obserwacje wskazują na potencjalny wpływ kwetiapiny na funkcjonowanie tarczycy, parametry hematologiczne oraz struktury oka.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, erytrocyt, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, leukocyt, parametr hematologiczny, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie hemoglobiny, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Hasco 250 mg
Produkt leczniczy Naproxen Hasco w formie czopków o dawkach 250 mg i 500 mg nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej (w tym wartości LD50 dla podania doodbytniczego), toksyczności przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, kancerogenności, wpływu na reprodukcję oraz tolerancji miejscowej na błonę śluzową odbytu. W związku z tym, bezpieczeństwo tej formulacji nie zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych specyficznych dla czopków naproksenu.
badanie kancerogenne, bezpieczeństwo kliniczne, błona śluzowa odbytu, genotoksyczność, LD50, mutagenność, naproksen, płodność, podanie doodbytnicze, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwości farmakologiczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Nasienie płesznika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Brak jest bezpośrednich danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa nasienia płesznika (Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L.), dlatego ocena opiera się na badaniach toksykologicznych łupiny nasiennej babki jajowatej, wykazującej podobne właściwości farmakologiczne. W badaniach na szczurach karmionych dietą zawierającą 10% łupiny (3876–11809 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada 3–16-krotności dawki dla człowieka o masie 60 kg) zaobserwowano zmiany biochemiczne, takie jak obniżenie całkowitej ilości białek osoczowych, albumin, globulin, zdolności wiązania żelaza, poziomu wapnia, potasu i cholesterolu oraz podwyższenie aktywności AspAT i AlAT. Nie stwierdzono jednak zwiększonego wydalania białka z moczem, różnic we wzroście zwierząt ani istotnych zmian histopatologicznych w przewodzie pokarmowym, wątrobie i nerkach, co sugeruje brak toksyczności narządowej przy stosowanych dawkach.
albuminy i globuliny, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, białko osoczowe, białkomocz, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, łupina nasienna babki jajowatej, nasienie płesznika, NOAEL, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogeneza, toksyczność reprodukcyjna, zdolność wiązania żelaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nagardlan 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Nagardlan (1,5 mg/mL, roztwór do stosowania w jamie ustnej), wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz oddechowy, w modelach zwierzęcych. Wielokrotne dawki, znacznie przekraczające terapeutyczne, nie wywołały patologii narządowej ani objawów toksyczności. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i testy mikrojądrowe, nie wykazały potencjału uszkadzającego materiał genetyczny. Długoterminowe badania kancerogenności na gryzoniach nie potwierdziły działania rakotwórczego ani promującego rozwój nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alexan 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytarabiny wykazały istotne działania niepożądane o charakterze genotoksycznym, embriotoksycznym oraz teratogennym, szczególnie przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi. W modelach zwierzęcych udowodniono, że podanie cytarabiny ciężarnym samicom ssaków w okresie organogenezy prowadzi do uszkodzeń zarodka i wad rozwojowych płodu. Ponadto, lek wykazuje toksyczność neurodevelopmentalną, co potwierdzono na noworodkach ssaków w fazie odpowiadającej trzeciemu trymestrowi ciąży u człowieka. W badaniach na modelach mysich zaobserwowano również zwiększoną częstość nieprawidłowych plemników, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiej płodności przy długotrwałym stosowaniu cytarabiny.
Alexan, badanie in vitro, badanie in vivo, cytarabina, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, nieprawidłowe plemniki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, produkcja plemników, spermatogeneza, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, układ nerwowy, uszkodzenie zarodka, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Moksonidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne moksonidyny, składnika aktywnego preparatów Physiotens 0,2 oraz 0,4, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych u ludzi. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły specyficznych zagrożeń toksycznych, a analiza wpływu na rozrodczość nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność ani potencjału teratogennego w standardowych dawkach. Wyniki te wspierają korzystny profil bezpieczeństwa moksonidyny w terapii przewlekłego nadciśnienia tętniczego.
badanie karcynogenności, badanie okołoporodowe, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, moksonidyna, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, toksyczność matczyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lonamo 50 mg
Sytagliptyna, aktywny składnik preparatu Lonamo, jest silnym i selektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP – co prowadzi do glukozozależnego wzrostu wydzielania insuliny oraz hamowania sekrecji glukagonu, skutkując poprawą kontroli glikemii i obniżeniem HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jej działanie jest zależne od podwyższonego stężenia glukozy, a GLP-1 nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię. W stężeniach terapeutycznych lek nie hamuje enzymów DPP-8 i DPP-9, co podkreśla jego wysoką selektywność i bezpieczeństwo farmakodynamiczne.
ataksja, biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, dysfagia, genotoksyczność, glukagonopodobny peptyd-1, glukozozależność, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, płodność, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, synteza insuliny, system inkretynowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu, wytwarzanie glukozy, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Migromin 250 mg + 250 mg + 65 mg
Produkt leczniczy Migromin zawiera 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 250 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny. Badania przedkliniczne wykazały, że kwas acetylosalicylowy nie wykazuje istotnej toksyczności narządowej przy standardowych dawkach, jednak może uszkadzać błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz nerki przy dawkach wysokich. Nie stwierdzono mutagenności ani kancerogenności kwasu acetylosalicylowego. Paracetamol cechuje się brakiem istotnej toksyczności przy dawkach terapeutycznych, jednak przedawkowanie prowadzi do hepatotoksyczności. Kofeina nie wykazuje potencjału mutagennego ani onkogennego, choć bardzo wysokie dawki mogą indukować wady wrodzone u zwierząt, co obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dawka terapeutyczna, deformacja serca, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcenogenność, kofeina, kwas acetylosalicylowy, materiał genetyczny, paracetamol, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie linii środkowej ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę, wykazały, że amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (w przeliczeniu mg/kg) powoduje toksyczny wpływ na rozród, objawiający się opóźnieniem porodu, wydłużeniem jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniach płodności u szczurów amlodypina podawana do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższa dawka niż u ludzi) nie wpływała na płodność, natomiast dawki porównywalne do ludzkich wywoływały zmiany hormonalne i strukturalne w układzie rozrodczym samców, takie jak obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata nie wykazały działania rakotwórczego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiadało dawce maksymalnej lub dwukrotnie wyższej niż u ludzi (10 mg). Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie genów i chromosomów.
amlodypina bezylan, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprololu fumaran, dysfagia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna dawka zalecana, mutagenność, resorpcja płodu, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u ciężarnych samic i rozwijających się zarodków, objawiającą się m.in. zwiększoną resorpcją płodu i opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wywoływał istotnych efektów toksycznych, choć w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitora ACE. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, ocena bezpieczeństwa leku, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uroflow SR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny winianu, substancji czynnej leku Uroflow SR, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ogólnoustrojowej, genotoksyczności i rakotwórczości nie stwierdzono klinicznie istotnych działań niepożądanych, a obserwowane efekty były związane z farmakologicznym mechanizmem działania. W badaniach reprodukcyjnych na myszach i królikach nie wykazano negatywnego wpływu na płodność, jednak u myszy przy ekspozycji na tolterodynę odpowiadającej 20-krotnemu Cmax lub 7-krotnemu AUC względem dawek terapeutycznych u ludzi zaobserwowano zgony zarodków i wady wrodzone. U królików nie stwierdzono wad rozwojowych nawet przy 20-krotnym Cmax i 3-krotnym AUC w porównaniu do ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
badanie elektrofizjologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja lekowa, ekspozycja na tolterodynę, elektrokardiogram, genotoksyczność, kanał hERG, mechanizm działania substancji czynnej, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, repolaryzacja, stężenie osoczowe, wada wrodzona, winian tolterodyny, włókna Purkiniego - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pemetreksed wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. U ciężarnych myszy zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie oraz rozszczep podniebienia. U samców myszy i psów rasy beagle stwierdzono zmniejszoną płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego po 9-miesięcznym dożylnym podawaniu pemetreksedu. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
aberracja chromosomalna, bolus dożylny, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, nabłonek plemnikotwórczy, pemetreksed, rozrodczość, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 75 mg/5 ml
Na podstawie badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt określono profil bezpieczeństwa klindamycyny i jej soli, głównego składnika leku Dalacin C. Toksyczność ostra wykazała LD50 dla podania doustnego w zakresie 1800-2620 mg/kg m.c., natomiast dożylnego 245-820 mg/kg m.c. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach maksymalna tolerowana dawka wynosiła 300-600 mg/kg m.c./dobę. U psów przy dawce 300 mg/kg m.c./dobę zaobserwowano wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, a przy 600 mg/kg m.c./dobę zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyku żółciowym. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego klindamycyny, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, droga doustna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klindamycyna, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcinogenne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza