pochodne rapamycyny

Pochodne rapamycyny (sirolimus) to grupa związków immunosupresyjnych, które wywodzą się strukturalnie z rapamycyny – makrolidu odkrytego w bakteriach Streptomyces hygroscopicus. Do grupy tej należą m.in. ewerolimus, temsyrolimus i ridaforolimus.

Mechanizm działania pochodnych rapamycyny polega na hamowaniu kinazy mTOR (mammalian Target Of Rapamycin), kluczowego regulatora proliferacji i wzrostu komórek. Blokada szlaku mTOR prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego w fazie G1, hamując proliferację limfocytów T i B, co przekłada się na efekt immunosupresyjny.

W praktyce klinicznej pochodne rapamycyny stosowane są w transplantologii do zapobiegania odrzucaniu przeszczepów, w kardiologii jako składnik powłok stentów uwalniających lek (DES), a także w onkologii w leczeniu niektórych nowotworów (rak nerkowokomórkowy, nowotwory neuroendokrynne). Charakteryzują się mniejszą nefrotoksycznością w porównaniu z inhibitorami kalcyneuryny.

Działania niepożądane obejmują hipercholesterolemię, hipertriglicerydemię, opóźnione gojenie ran, trombocytopenię, leukopenię oraz zwiększone ryzyko infekcji. Mogą również powodować śródmiąższowe zapalenie płuc oraz proteinurię. Pochodne rapamycyny wykazują synergistyczne działanie z inhibitorami kalcyneuryny, co pozwala na redukcję dawek obu leków.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl