genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MonFCH 910-3415 MBq/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa radiofarmaceutyku MonFCH (fluorocholina [F]) wykazały, że jednorazowe dożylne podanie nierozcieńczonego preparatu w dawce 5 ml/kg masy ciała u szczurów nie wywołało objawów toksyczności ostrej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności ostrej. Jednakże, dostępne dane są ograniczone i nie obejmują wyników badań mutagenności, genotoksyczności ani długoterminowej toksyczności, w tym potencjalnego działania rakotwórczego fluorocholiny [F]. Brak jest również informacji dotyczących wpływu na płodność oraz rozwój embrionalny i płodowy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
fluorocholina, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutagenność, okres półtrwania, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, radiofarmaceutyk, radionuklid fluoru, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości rakotwórcze, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erybulina, substancja czynna leku Eribulin EVER Pharma, wykazuje potencjał genotoksyczny potwierdzony pozytywnym wynikiem w teście na komórkach chłoniaka myszy oraz działaniem klastogennym w teście mikrojąderkowym na szczurach. W teście Amesa nie stwierdzono mutagenności in vitro. Brak jest jednak danych dotyczących potencjału rakotwórczego erybuliny, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u szczurów i psów zaobserwowano toksyczne działanie na jądra, objawiające się zmniejszeniem liczby komórek nabłonka plemnikotwórczego, hipospermią i aspermią, co sugeruje ryzyko obniżenia płodności u mężczyzn poddanych terapii erybuliną.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, erybulina, genotoksyczność, hipospermia, komórki chłoniaka, mezylan erybuliny, nabłonek plemnikotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, rozwój embrionalno-płodowy, terapia erybuliną, test Amesa, test mikrojąderkowy, test mutacji bakteryjnych, toksyczne oddziaływanie, toksyczność, toksyczność rozrodcza, uszkodzenia chromosomowe, wady wrodzone, właściwości embriotoksyczne, właściwości klastogenne - Leksykon substancji czynnych
Ziele wierzbówki kiprzycy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Ziele Wierzbownicy zawiera ziele wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium L., herba) w postaci ziół do zaparzania: 1 g produktu zawiera 1 g surowca, a w saszetkach jedna saszetka zawiera 2,0 g ziela. Aktualna dokumentacja nie obejmuje kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Brakuje danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej (wpływ na płodność, rozwój zarodka/płodu, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy), genotoksyczności (potencjał mutagenny) oraz rakotwórczości (długoterminowy potencjał kancerogenny). W związku z tym nie oceniono formalnie ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem oraz wpływem na układ rozrodczy i potencjał genotoksyczny.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, Epilobium angustifolium, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, wierzbówka kiprzyca, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu wykazały brak działania karcynogennego, genotoksycznego oraz negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalno-płodowy w dawkach znacznie przekraczających kliniczne (do 10 mg/kg mc./dobę u myszy, 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i królików, przy maksymalnej dawce u ludzi 24 mg/dobę). W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono istotnych zaburzeń rozwoju potomstwa ani zdolności rozrodczej, a jedynie niewielkie zmniejszenie przyrostu masy ciała matek. Ponadto, ondansetron nie wykazywał działania uzależniającego, a jego metabolity kumulowały się w mleku szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 5,2:1).
badania przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, EKG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kanały potasowe, nudności i wymioty, odstęp QT, ondansetron, organogeneza, płodność, podanie wielokrotne, repolaryzacja serca, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Idarubicin Accord 5 mg/5 ml
Dane toksykologiczne przedkliniczne idarubicyny chlorowodorku wskazują na istotną toksyczność ostrą i przewlekłą, ze szczególnym uwzględnieniem układu krwiotwórczego, limfatycznego, przewodu pokarmowego, nerek, wątroby oraz narządów rozrodczych. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) po podaniu dożylnym wyniosła 4,4 mg/kg u myszy, 2,9 mg/kg u szczurów oraz 1,0 mg/kg u psów. Badania kardiotoksyczności wykazały, że idarubicyna wywołuje łagodne do umiarkowanych uszkodzenia mięśnia sercowego jedynie w dawkach śmiertelnych, co odróżnia ją od innych antracyklin, takich jak doksorubicyna i daunorubicyna, które uszkadzają serce nawet w dawkach terapeutycznych. Ponadto, idarubicyna wykazuje działanie genotoksyczne i rakotwórcze, indukując uszkodzenia DNA i nowotwory u szczurów, a także embriotoksyczne i teratogenne efekty, wpływając negatywnie na spermatogenezę, cykl owulacyjny oraz rozwój płodów.
antracyklina, badanie toksykologiczne, cykl owulacyjny, daunorubicyna, doksorubicyna, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, idarubicyna chlorowodorek, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanki, mediana dawki śmiertelnej, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie mięśnia sercowego, wada rozwojowa, wynaczynienie leku, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroMirta ORO 45 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny, substancji czynnej produktu AuroMirta ORO, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak istotnych efektów niepożądanych przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego i uszkadzającego DNA, co eliminuje ryzyko mutacji genetycznych u pacjentów. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano guzy tarczycy u szczurów oraz nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy, jednak zmiany te uznano za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi, związane z wysokimi dawkami indukującymi enzymy wątrobowe.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz tarczycy, induktor enzymów wątrobowych, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie po implantacji, specyficzność gatunkowa, substancja czynna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalinox 50% + 50%
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania mieszaniny gazowej KALINOX (50% podtlenek azotu + 50% tlen) wskazują na brak istotnych zagrożeń genotoksycznych i rakotwórczych w standardowych badaniach farmakologicznych. Jednakże badania na zwierzętach wykazały neurotoksyczność podtlenku azotu przy długotrwałej, ciągłej ekspozycji w stężeniach od 15% do 50%, prowadzącą do rozwoju neuropatii u różnych gatunków, w tym nietoperzy, świń i małp. Działanie teratogenne zaobserwowano u szczurów przy wielokrotnym narażeniu na wysokie stężenia (≥ 50%) w krytycznym okresie ciąży (6-12 dni) oraz przy całodobowym podawaniu przez 24 godziny. Ponadto, nawet niskie stężenia podtlenku azotu (≤ 1%) mogą negatywnie wpływać na płodność samców i samic szczurów, manifestując się zwiększoną resorpcją płodów i zmniejszoną liczbą urodzeń żywych.
- Leksykon substancji czynnych
Jesion amerykański – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jesion amerykański (Fraxinus americana D3), będący składnikiem homeopatycznego preparatu Pascofemin w stężeniu 0,75 g na 10 g (potencja D3, rozcieńczenie 1:1000), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt ten jest wieloskładnikowy i zawiera również inne substancje roślinne w różnych potencjach homeopatycznych. Brak badań toksykologicznych, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój dla jesiona amerykańskiego wymusza opieranie decyzji klinicznych na doświadczeniu praktycznym oraz danych dotyczących bezpieczeństwa całego preparatu, a nie poszczególnych składników.
Aletris farinosa, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, genotoksyczność, interakcje lekowe, jesion amerykański, karcynogenność, lek homeopatyczny, Lilium lancifolium, Pascofemin, przeciwwskazania, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, Senecio aureus, Strychnos ignatii, toksyczność ostra, Vitex agnus-castus, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Miodla indyjska – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Miodla indyjska (Azadirachta indica A. Juss., fructus), obecna w produkcie leczniczym Padma 28 Formuła w dawce 35 mg na kapsułkę, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo jej stosowania. Badania toksyczności ostrej nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na brak ryzyka toksycznego po pojedynczej dawce. Również badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych działań niepożądanych, kumulacji toksyczności ani rozwoju tolerancji czy uzależnienia. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego wpływu miodli indyjskiej na materiał genetyczny, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania tej substancji jako składnika złożonej formulacji ziołowej Padma 28 Formuła.
aberracja chromosomowa, Azadirachta indica, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kumulacja toksyczna, miodla indyjska, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clobederm 0,5 mg/g
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego kremu Clobederm (0,5 mg/g), zawierającego klobetazol propionian, opiera się głównie na badaniach tolerancji miejscowej przeprowadzonych na królikach, które wykazały brak widocznych zmian skórnych po aplikacji, co wskazuje na dobrą tolerancję miejscową. Jednakże, w dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych dotyczących standardowych badań przedklinicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, które są kluczowe dla pełnej oceny bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych na ludziach.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie drażniące na skórę, genotoksyczność, klobetazolu propionian, kortykosteroid, nadzór postmarketingowy, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclonamine 12,5% 125 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania etamsylatu, substancji czynnej produktu Cyclonamine 12,5% (125 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały działania mutagennego. Badania genotoksyczności nie dostarczyły dowodów na potencjalne działanie mutagenne, co jest kluczowe dla oceny ryzyka indukcji zmian genetycznych mogących prowadzić do nowotworów lub uszkodzeń dziedzicznych. Wynik ten stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa leku, szczególnie w kontekście długotrwałego stosowania u pacjentów.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Cyclonamine, długoterminowe stosowanie, działanie mutagenne, etamsylat, genotoksyczność, indukcja zmian genetycznych, nowotwór, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, wpływ na reprodukcję, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine 400 mg (400 mg/4 ml)
Przedkliniczne badania walproinianu sodu (Depakine) wykazały brak działania mutagennego in vitro oraz brak indukcji aberracji chromosomowych po podaniu doustnym in vivo, choć podanie dootrzewnowe wiązało się z uszkodzeniami DNA u gryzoni. Badania kliniczne wskazują na zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne. Walproinian nie wykazuje działania rakotwórczego, natomiast jest teratogenny u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe i zaburzenia behawioralne u potomstwa, obserwowane nawet w kolejnych pokoleniach. Ponadto, narażenie prenatalne prowadzi do zmian morfologicznych i funkcjonalnych układu słuchowego u zwierząt doświadczalnych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawkowanie leku, Depakine, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, naprawa DNA, narażenie na walproinian, narządy rozrodcze męskie, niepłodność męska, NOAEL, padaczka, pęknięcie nici DNA, pierwotny hepatocyt, spermatogeneza, szpik kostny, wada rozwojowa, walproinian, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zanik jąder, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego, substancji czynnej leku Presartan, wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu, co może zwiększać ryzyko anemii u pacjentów z predyspozycjami. Ponadto, zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych, co sugeruje adaptacyjny efekt hemodynamiczny bez bezpośredniej kardiotoksyczności. Zmiany w przewodzie pokarmowym obejmowały uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki oraz krwawienia, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego lub stosujących leki uszkadzające śluzówkę.
anemia, azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, błona śluzowa, erytrocyt, funkcja nerki, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, kancerogenny, kardiomiocyt, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja płodu, mięsień sercowy, nadżerka, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr hematologiczny, parametr nerkowy, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, rakotwórczość, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Recigar 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej Recigar 1,5 mg, wskazują na szeroki indeks terapeutyczny oraz brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym u myszy, szczurów i psów. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, hemopoezę, błonę śluzową żołądka, nerki, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne. W testach in vitro na komórkach wątroby i nerek cytyzyna wykazała mniejszą cytotoksyczność niż nikotyna, z wyjątkiem zwiększonego działania w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z braku istotnej biotransformacji w hepatocytach. Ponadto, badania genotoksyczności na myszach nie potwierdziły potencjału uszkadzania DNA przez cytyzynę.
badania in vitro, badania toksykologiczne, biotransformacja w hepatocytach, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, izolowane komórki wątroby, nerki, nikotyna, peroksydacja lipidów, potencjał genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fixapost 50 mikrogramów/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Fixapost, zawierający 50 µg/ml latanoprostu i 5 mg/ml tymololu maleinianu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Stosowanie miejscowe u królików przez 28 dni, dwukrotnie dziennie, nie powodowało toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces jedynie przy częstszym niż raz na dobę podawaniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Ponadto, zarówno latanoprost, jak i tymolol nie zaburzały płodności u szczurów, a także nie wykazywały działania teratogennego u badanych gatunków zwierząt.
działania niepożądane ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, Fixapost, genotoksyczność, gojenie rogówki, jaskra, latanoprost i tymolol, nadciśnienie oczne, płodność, rana rogówki, resorpcja płodu, ryzyko karcynogenne, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirvedol 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa memantyny, substancji czynnej leku Mirvedol, wykazały, że neurotoksyczne zmiany typu Olney’a (wakuolizacja i martwica neuronów) pojawiały się jedynie po podaniu bardzo wysokich dawek, przekraczających znacznie dawki terapeutyczne, i były poprzedzone objawami takimi jak ataksja. W badaniach długoterminowych na gryzoniach i innych gatunkach nie zaobserwowano tych efektów, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych zmian. Dodatkowo, nieregularne zmiany w narządzie wzroku stwierdzono u psów i gryzoni, ale nie u małp, a badania okulistyczne u ludzi nie wykazały wpływu memantyny na funkcje wzrokowe. W płucach gryzoni obserwowano odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z kumulacją leku w lizosomach, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne i jego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
amfifilny kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie okulistyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lizosomy, memantyna, memantyny chlorowodorek, neurotoksyczność, odkładanie fosfolipidów, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja płuc, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimotop S 30 mg
Przedkliniczne badania toksyczności nimodypiny, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami, nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia DNA ani indukcji nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano dawkozależne efekty embriotoksyczne: przy dawce 30 mg/kg m.c./dobę zahamowanie rozwoju zarodka i zmniejszenie jego masy, a przy 100 mg/kg m.c./dobę śmiertelność zarodków. Nie stwierdzono jednak efektu teratogennego u szczurów ani embriotoksycznego i teratogennego u królików przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę.
- Leksykon substancji czynnych
Butamirat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Butamirat cytrynian, stosowany jako lek przeciwkaszlowy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej na myszach ustalono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność jednorazową. Badania toksyczności przewlekłej, farmakodynamiczne oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania butamiratu w dawkach terapeutycznych. Dane te obejmują również brak negatywnego wpływu na główne układy fizjologiczne oraz brak istotnych zagrożeń dla zdrowia reprodukcyjnego w większości preparatów zawierających butamirat, takich jak Sinecod, Toselix forte czy Tussicalin.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, butamirat cytrynian, ciąża, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kaszel, LD50, podanie doustne, potencjał mutagenny, praktyka kliniczna, preparat przeciwkaszlowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimestra 20 mg
Badania przedkliniczne olmesartanu medoksomilu (substancji czynnej leku Olimestra) wykazały profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla antagonistów receptora angiotensyny II (AT1). W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany biochemiczne, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego (BUN) i kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt). Morfologiczne zmiany w nerkach obejmowały regenerację nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Efekty te były zgodne z farmakologicznym działaniem leku i mogły być ograniczone przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Ponadto, obserwowano wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, typowy dla tej klasy leków, bez istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, badanie rozrodczości, działanie teratogenne, genotoksyczność, hematokryt, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, lek przeciwnadciśnieniowy, masa mięśnia sercowego, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał rakotwórczy, stężenie hemoglobiny, toksyczność, toksyczność przewlekła, wskaźniki czerwonokrwinkowe, zmiany hematologiczne, zmiany sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 750 mg
Ocena bezpieczeństwa amoksycyliny w postaci trójwodnej, substancji czynnej leku Ospamox (tabletki powlekane w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym testy wielokrotnych dawek, nie wykazały istotnych zagrożeń ani efektów toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym i długotrwałym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału, a badania toksyczności reprodukcyjnej nie wskazały na ryzyko dla płodności, rozwoju płodu ani procesów rozrodczych, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym i kobiet w ciąży.
amoksycylina, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogen, Ospamox, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, trójwodna - Leksykon substancji czynnych
Biotyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biotyna (witamina B7) wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Dawki toksyczne u zwierząt przekraczały wielokrotnie (nawet kilka tysięcy razy) dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego biotyny. W kontekście teratogenności, biotyna generalnie nie wykazuje właściwości teratogennych ani nie powoduje poronień, choć u królików zaobserwowano działanie teratogenne przy dawce 30 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie u ludzi. U szczurów nawet wyższe dawki nie wywołały efektów teratogennych ani fetotoksycznych, co podkreśla międzygatunkowe różnice wrażliwości.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, BiotinoZin, biotyna z cynkiem, dawka terapeutyczna, dawka teratogenna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, fetotoksyczność, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, podawanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, Viantan, witamina B7, właściwości teratogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranlosin 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku tamsulosyny, substancji czynnej leku Ranlosin, obejmowały kompleksową ocenę toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności przeprowadzono na myszy, szczurach i psach, uwzględniając zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki, wykazując, że działania niepożądane korelują z farmakologicznym mechanizmem antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak ich kliniczna istotność nie została potwierdzona, co wskazuje na minimalne ryzyko zaburzeń przewodnictwa sercowego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi (0,4 mg). Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak właściwości mutagennych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
antagonista receptorów adrenergicznych alfa-1, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, chlorowodorek tamsulosyny, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, hodowla komórkowa, potencjał genotoksyczny, poziom prolaktyny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodnictwa sercowego - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylastatyna jest kluczowym składnikiem skojarzonego preparatu z imipenemem, stosowanego w terapii zakażeń bakteryjnych, ze względu na swoje właściwości nefroprotekcyjne. Badania przedkliniczne wykazały, że cylastatyna zapobiega nefrotoksyczności imipenemu poprzez blokowanie jego wnikania do komórek kanalików nerkowych, co potwierdzono w modelach zwierzęcych (króliki, małpy) przy stosunku 1:1 obu substancji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz badania genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach teratologicznych na makakach jawajskich, dawki dożylne około 100 mg/kg mc./dobę (około 3-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazały działania teratogennego, choć przy szybkich wstrzyknięciach 40 mg/kg mc./dobę obserwowano toksyczność matczyną i wpływ na implantację zarodków.
badanie karcinogenności, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo nerkowe, biegunka, cylastatyna sodowa, działanie nefroprotekcyjne, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał karcinogenny, ryzyko karcynogenne, toksyczność imipenemu, toksyczność matczyna, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cognomem 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Cognomem, wykazuje w badaniach przedklinicznych ogólnie dobry profil bezpieczeństwa. W krótkoterminowych testach na szczurach zaobserwowano wakuolizację neuronalną i martwicę (uszkodzenie typu Olney’a) jedynie przy bardzo wysokich stężeniach szczytowych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Objawy prodromalne, takie jak ataksja, pojawiały się przed zmianami histopatologicznymi, co może stanowić mechanizm ostrzegawczy. Długoterminowe badania na gryzoniach i innych gatunkach nie potwierdziły tych efektów. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u gryzoni i psów, jednak nie u małp, a badania okulistyczne u pacjentów nie wykazały istotnych zmian. Ponadto, u gryzoni obserwowano odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, efekt ten występował przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne i jego kliniczne znaczenie pozostaje nieznane.
antagonista receptora NMDA, ataksja, Cognomem, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfolipid, genotoksyczność, kation amfifilny, lizosom, makrofag, martwica, memantyna, potencjał kancerogenny, poziom ekspozycji, stężenie szczytowe, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, uszkodzenie typu Olneya - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risendros 35 35 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu ryzedronianu, substancji czynnej preparatu Risendros 35, wykazały toksyczność narządową obejmującą hepatotoksyczność u szczurów i psów, manifestującą się wzrostem aktywności enzymów wątrobowych oraz zmianami histologicznymi w wątrobie u szczurów. Toksyczność gonadalna u psów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Działanie na układ oddechowy obejmowało zależne od dawki podrażnienie górnych dróg oddechowych u gryzoni oraz potencjalne zmiany w dolnych drogach oddechowych, których znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zaburzenia kostnienia mostka i/lub czaszki u płodów szczurów przy dawkach zbliżonych do klinicznych oraz hipokalcemię i zgony ciężarnych samic szczurów podczas porodu. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach 3,2 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, choć dane dotyczące królików są ograniczone.
bisfosfonian, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, dolne drogi oddechowe, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipokalcemia, podrażnienie górnych dróg oddechowych, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, sodu ryzedronian, toksyczność gonadalna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia, zmiana histologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valinger 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Valinger, zawierającego syldenafil, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał genotoksyczny syldenafilu. Ponadto, badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z długotrwałym stosowaniem substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ontipria 18 mcg
Przedkliniczne badania bromku tiotropiowego, substancji czynnej leku Ontipria, wykazały charakterystyczne działania przeciwcholinergiczne, takie jak zmniejszenie łaknienia, obniżenie przyrostu masy ciała, suchość w jamie ustnej i nosie, zmniejszenie wydzielania łez i śliny, mydriaza oraz tachykardia. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym odnotowano łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany w nabłonku jamy nosowej i krtani) oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego, złogi białkowe i kamica pęcherza moczowego u szczurów). Wpływ na reprodukcję był obserwowany jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, bez działania teratogennego u szczurów i królików, a także bez negatywnego wpływu na płodność i cykle płciowe u szczurów, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, bromek tiotropiowy, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica pęcherza moczowego, kserostomia, mydriaza, nabłonek jamy nosowej, podrażnienie dróg oddechowych, receptor cholinergiczny, receptor M2, receptor muskarynowy, tachykardia, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, złogi białkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej leku Requip-Modutab, wykazały istotne efekty zależne od dawki na rozrodczość i rozwój płodowy u zwierząt doświadczalnych. U szczurów dawki 60 mg/kg m.c./dobę (2-krotne AUC względem MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg m.c./dobę (3-krotne AUC) zwiększały obumieranie płodów, a 150 mg/kg m.c./dobę (5-krotne AUC) indukowały wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-krotne AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalną interakcję farmakologiczną w kontekście rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co koreluje z działaniem na receptory dopaminergiczne i układ sercowo-naczyniowy.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, prolaktyna, przysadka mózgowa, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja kardiomiocytów, ropinirol, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produkcie leczniczym Krople Żołądkowe. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji są ograniczone – nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, genotoksyczności ani oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Podobnie brak jest formalnych badań toksykologicznych dla pozostałych składników Kropli Żołądkowych, takich jak nalewka miętowa i nalewka kozłkowa. W praktyce klinicznej bezpieczeństwo liścia bobrka trójlistnego opiera się głównie na tradycyjnym zastosowaniu i braku doniesień o istotnych działaniach niepożądanych przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych.
Amara tinctura, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, liść bobrka trójlistnego, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UVA, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z dziurawca, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elvanse 60 mg
Przedkliniczne badania lisdeksamfetaminy dimezylanu wykazały, że lek posiada potencjał uzależniający, jednak jego działanie na ośrodkowy układ nerwowy charakteryzuje się opóźnionym początkiem i przemijającym efektem, z niższym wpływem na układ nagrody w porównaniu do metylofenidatu czy kokainy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla psychostymulantów zmiany behawioralne, takie jak zwiększona aktywność, a także zmniejszenie masy ciała, apetytu i spowolnienie wzrostu. Testy genotoksyczności (test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mikrojądrowy mysich komórek szpiku) nie wykazały działania genotoksycznego. Brak jest bezpośrednich badań rakotwórczości dla lisdeksamfetaminy, jednak badania na myszach i szczurach z mieszaniną enancjomerów D i L amfetaminy (dawki do 30 mg/kg mc./dobę u myszy i 5 mg/kg mc./dobę u szczurów) nie wykazały działania rakotwórczego.
deksamfetamina, działanie genotoksyczne, ekspozycja prenatalna, enancjomery, genotoksyczność, kokaina, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina dimezylan, metylofenidat, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój embrionalny, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, włókna nerwowe, zaburzenia pamięci, zaburzenia rozrodu, zaburzenia uczenia, zmiany neurochemiczne - Leksykon substancji czynnych
Entekawir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne entekawiru wykazały, że substancja charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na psach zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w ośrodkowym układzie nerwowym przy ekspozycji 10-19-krotnie przewyższającej narażenie u ludzi, jednak efekt ten był gatunkowo specyficzny i nie występował u innych gatunków, w tym małp z ekspozycją >100-krotną. Toksyczność na jądra (degeneracja nasieniowodów) pojawiła się jedynie przy bardzo wysokim narażeniu ≥26-krotnym, a embriotoksyczność i toksyczne działanie na zarodek/płód obserwowano u szczurów i królików przy dawkach przekraczających 21-krotne narażenie u ludzi, manifestujące się m.in. wadami kostnymi i resorpcją. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono negatywnego wpływu na potomstwo, a entekawir przenikał do mleka szczurów przy dawce 10 mg/kg. U młodych szczurów przy bardzo wysokich ekspozycjach (AUC ≥92x) odnotowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, co jednak prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, działanie niepożądane, embriotoksyczność, entekawir, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronat Polpharma 150 mg
Kwas ibandronowy, substancja aktywna leku Ibandronat Polpharma, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności ogólnej na psach wykazały uszkodzenia nerek jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania kwasu ibandronowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono teratogenności ani toksycznego wpływu na płód, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż dawki terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, bisfosfonian, dystocja, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, ilość plemników, implantacja zarodka, kwas ibandronowy, płodność samców, płodność samic, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólna, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerki, zagnieżdżenie zarodka, zespół nerka-miednica-moczowód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Valerin, zawierającego alkoholowy wyciąg z korzenia Valeriana officinalis L., wykazały niski profil toksyczności. W badaniu toksyczności ostrej u myszy po dootrzewnowym podaniu wyciągu, LD50 wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. W badaniach toksyczności podostrej u szczurów, podawanych dootrzewnowo w dawkach 400-600 mg/kg przez 45 dni oraz doustnie w dawkach 300 i 600 mg/kg przez 30 dni, nie zaobserwowano istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych, ciśnieniu tętniczym ani wadze narządów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tych zakresach dawek i czasów ekspozycji.
badania toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, ekstrakt alkoholowy, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń kozłka, LD50, mutagenność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, parametry moczu, podanie dootrzewnowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, walepotriaty, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg suchy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczne efekty takie jak zmniejszenie masy ciała i przyjmowanego pokarmu oraz zwiększoną resorpcję płodu i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazuje dobrą tolerancję w dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp, choć u młodych szczurów pojedyncza dawka spowodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt zaobserwowano zmiany elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek przy dawkach 250 mg/kg/dobę u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie inhibitora ACE.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iloprost Zentiva 20 mcg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące iloprostu wykazały, że jednorazowe dawki dożylne lub doustne około 100-krotnie wyższe od terapeutycznych mogą wywoływać objawy toksyczności, w tym niedociśnienie, zaczerwienienie skóry, hamowanie funkcji płytek krwi, niewydolność oddechową oraz objawy ogólne zatrucia. W badaniach przewlekłych (do 26 tygodni) u gryzoni i nie-gryzoni, przy ekspozycji 14-47-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a obserwowane efekty ograniczały się do farmakologicznie przewidywanych działań, takich jak niedociśnienie i duszność. W inhalacyjnym badaniu długoterminowym u szczurów dawka NOAEL wyniosła 48,7 µg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi (Cmax i AUC). Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a testy rakotwórczości na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału kancerogennego iloprostu.
W badaniach embriotoksyczności u szczurów zaobserwowano nieprawidłowości pojedynczych paliczków przednich łap, niezależnie od dawki, co interpretowano jako opóźnienie wzrostu związane z hemodynamicznymi efektami iloprostu w późnej organogenezie, bez cech teratogenności. Nie stwierdzono zaburzeń rozwoju pourodzeniowego ani zdolności rozrodczych potomstwa. Badania na królikach i małpach, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających ludzkie, nie wykazały poważnych anomalii rozwojowych. Iloprost przenika do mleka w stopniu <1% dawki dożylnej, bez wpływu na rozwój pourodzeniowy i rozrodczość. Testy inhalacyjne (20 µg/ml przez 26 tygodni) nie wykazały miejscowego podrażnienia dróg oddechowych, a testy skórne i antygenowości nie potwierdziły działania uczulającego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Iloprost Zentiva.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, duszność, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hamowanie czynności płytek krwi, jednostka płodowo-łożyskowa, miejscowe podrażnienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objaw zatrucia, organogeneza, perystaltyka jelit, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń, stężenie w osoczu krwi, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenie chodu - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan bezwodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania sodu siarczanu bezwodnego, stanowiącego 5,700 g w każdej saszetce produktu Fortrans (całkowita masa proszku 73,690 g), opiera się na badaniach przedklinicznych całej formulacji. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność ostra oraz po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych. Profil bezpieczeństwa oceniano w kontekście typowego dawkowania stosowanego jako środek przeczyszczający do przygotowania jelita przed procedurami diagnostycznymi. Ponadto, badania genotoksyczności całej formulacji nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania sodu siarczanu bezwodnego w warunkach klinicznych.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, makrogol 4000, oczyszczanie jelita, potasu chlorek, potencjał genotoksyczny, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eslibon 800 mg
Badania przedkliniczne octanu eslikarbazepiny, substancji czynnej leku Eslibon, wykazały specyficzną toksyczność zależną od gatunku. Nefrotoksyczność stwierdzono jedynie u szczurów, co wiąże się z zaostrzeniem przewlekłej postępującej nefropatii charakterystycznej dla tego gatunku, natomiast myszy i psy nie wykazały takich zmian. Wątroba myszy i szczurów wykazywała przerost śródzrazikowy oraz u myszy zwiększoną częstość guzów wątroby, co koreluje z indukcją enzymów mikrosomalnych, nieobserwowaną u ludzi. Badania genotoksyczności nie wskazały na ryzyko mutagenne, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. W zakresie reprodukcji, u samic szczurów i myszy odnotowano zmniejszenie płodności oraz wskaźników implantacji i liczby żywych zarodków, co może sugerować potencjalny wpływ na płodność u kobiet, choć brak oceny liczby ciałek żółtych ogranicza interpretację. Teratogenność nie została potwierdzona u szczurów i królików, natomiast u myszy zaobserwowano wady szkieletu oraz opóźnienie kostnienia i zmniejszenie masy płodów przy dawkach toksycznych.
badania okołoporodowe, ciałko żółte, dawka toksyczna, enzymy mikrosomalne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, guz wątroby, nefrotoksyczność, octan eslikarbazepiny, opóźnienie kostnienia, opóźnienie rozwoju płciowego, potencjał rakotwórczy, przewlekła postępująca nefropatia, teratogenność, wskaźnik implantacji, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zmniejszenie masy płodu, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ból i gorączka Forte 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa paracetamolu, substancji czynnej leku Efferalgan Forte (1 g), obejmowały długoterminowe testy rakotwórczości, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W dwuletnich badaniach na szczurach i myszach stosowano stężenia 0, 600, 3000 oraz 6000 ppm. Wyniki wykazały brak działania rakotwórczego u samców szczurów oraz u myszy obu płci, natomiast u samic szczurów zaobserwowano niejednoznaczne oznaki zwiększonego występowania białaczki z komórek jednojądrzastych. Dane literaturowe wskazują, że potencjalne działanie rakotwórcze paracetamolu pojawia się jedynie przy bardzo wysokich, cytotoksycznych dawkach, natomiast dawki nietoksyczne dla wątroby nie wykazują takiego ryzyka.
badanie rakotwórczości, białaczka z komórek jednojądrzastych, dawka cytotoksyczna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, paracetamol, rakotwórczość, szpik kostny, toksyczność wątroby, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, wątroba, wpływ na reprodukcję, zaburzenie hematopoezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budesonide Easyhaler 100 mcg/dawkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej produktu Budesonide Easyhaler 100 μg/dawkę, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły profil działania typowy dla glikokortykosteroidów wziewnych, bez sygnałów niepokojących dotyczących toksyczności. Badania wielokrotnego podawania wykazały działania niepożądane mieszczące się w przewidywalnym zakresie dla tej klasy leków, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów.
Budesonide Easyhaler, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glikokortykosteroid wziewny, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, ryzyko nowotworowe, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ kostny, wada rozwojowa, wada rozwojowa szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sonna Stres –
Produkt leczniczy SONNA stres, będący syropem homeopatycznym, nie posiada danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym standardowych testów toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Preparat zawiera składniki w rozcieńczeniach homeopatycznych od D1 do D12, takie jak Acidum phosphoricum D4, Avena sativa D1, Delphinium staphisagria (D4, D8, D12), Strychnos ignatii (D6, D8, D12), Valeriana officinalis D3 oraz Zincum isovalerianicum D8. Ze względu na bardzo wysokie rozcieńczenia ilość substancji czynnych jest minimalna, co teoretycznie ogranicza ryzyko działań toksycznych. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym, a nie na konwencjonalnych badaniach przedklinicznych.
Acidum phosphoricum, Avena sativa, badanie przedkliniczne, Delphinium staphisagria, etanol, genotoksyczność, homeopatyczny produkt leczniczy, nietolerancja, potencjał rakotwórczy, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, Strychnos ignatii, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Valeriana officinalis, Zincum isovalerianicum