genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat łączący lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Brak jest specyficznych badań przedklinicznych dla samego połączenia tych substancji, a bezpieczeństwo opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Lizynopryl wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza w późnym okresie ciąży, obejmujące obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), toksyczność płodową, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz możliwym niedokrwieniem płodu spowodowanym niedociśnieniem u matki. Amlodypina w badaniach na zwierzętach, podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi (10 mg), wykazała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, jednak nie wpłynęła na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi).
Badania toksykologiczne amlodypiny wykazały wpływ na parametry hormonalne i spermatogenezę u szczurów przy dawkach porównywalnych do ludzkich, w tym obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na myszach i szczurach przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego. Najwyższe stosowane dawki odpowiadały maksymalnej zalecanej dawce klinicznej 10 mg (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) u myszy oraz dwukrotności tej dawki u szczurów. Testy mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego amlodypiny. Podsumowując, preparat wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z danymi poszczególnych składników, jednak należy zachować ostrożność w okresie ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej związane z lizynoprylem.
amlodypina, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, lizynopryl, łożysko, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, spermatyda, testosteron, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memigmin 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Memigmin, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjalne efekty neurotoksyczne, takie jak wakuolizacja i martwica neuronów (uszkodzenie typu Olney’a), obserwowane u szczurów po podaniu bardzo wysokich dawek prowadzących do dużych stężeń w surowicy. Objawy przedkliniczne, w tym ataksja, poprzedzały te zmiany. Jednakże w długoterminowych badaniach na gryzoniach i innych gatunkach nie stwierdzono neurotoksyczności, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. Dodatkowo, u psów i gryzoni zaobserwowano zmiany w narządzie wzroku, które nie występowały u małp ani w badaniach okulistycznych u ludzi, sugerując specyficzność gatunkową i brak istotnego wpływu klinicznego. W płucach gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z kumulacją memantyny, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amfifilny kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, ekspozycja leku, fosfolipid, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, lizosom, makrofag płucny, memantyna chlorowodorek, potencjał kancerogenny, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja płuc - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran etexilate Orion 110 mg
Dabigatran eteksylan przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Zaobserwowane efekty toksyczne były związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym jako inhibitora trombiny. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zarodków przed implantacją. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż u ludzi obejmowała zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost częstości wad rozwojowych. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawce 4-krotnie wyższej niż u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, czynna cząstka dabigatranu, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, mezylan, nadmierna aktywność farmakologiczna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Mykafungina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mykafungina wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko rozwoju ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, co potwierdzono w badaniach na szczurach przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym u ludzi. W trakcie terapii obserwowano istotne zaburzenia czynności wątroby, w tym wzrost aktywności enzymów AlAT i AspAT oraz stężenia bilirubiny całkowitej powyżej 3-krotnej wartości górnej granicy normy, a także przypadki zapalenia i niewydolności wątroby, w tym śmiertelne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby o charakterze przednowotworowym, noworodków oraz u osób przyjmujących jednocześnie leki hepatotoksyczne lub genotoksyczne. W przypadku istotnego i utrzymującego się wzrostu enzymów wątrobowych zaleca się wczesne przerwanie leczenia, aby zminimalizować ryzyko adaptacyjnej regeneracji i potencjalnej kancerogenezy.
aktywność aminotransferaz, bilirubina całkowita, choroba nerek, choroba wątroby noworodków, dezoksycholan amfoterycyny B, działanie toksyczne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, itrakonazol, marskość wątroby, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, nowotwór wątrobowokomórkowy, ogniska zmienionych hepatocytów, ostra hemoliza śródnaczyniowa, powikłanie hemolityczne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja złuszczająca skóry, regeneracja adaptacyjna wątroby, syrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phlebodia 600 mg
Badania przedkliniczne diosminy, aktywnego składnika leku Phlebodia w dawce 600 mg, wykazały brak istotnej toksyczności przewlekłej po podaniu wielokrotnym, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani clastogennego, eliminując ryzyko uszkodzenia DNA u pacjentów. Ponadto, badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazały negatywnych efektów na płodność, przebieg ciąży ani rozwój postnatalny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, clastogenność, diosmina, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutagenność, Phlebodia, płodność, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja aktywna, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sotalol Aurovitas 80 mg
Przedkliniczne badania sotalolu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, nie ujawniając istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały negatywnych efektów związanych z długotrwałą ekspozycją, co potwierdza bezpieczeństwo przewlekłej terapii. Ocena genotoksyczności, obejmująca testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, nie wskazała na potencjał uszkodzeń materiału genetycznego. Dodatkowo, badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla długoterminowego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, długotrwała ekspozycja, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, sotalol chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Nastrol 1 mg
Przedkliniczne badania anastrozolu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie toksyczności, mutagenności oraz teratogenności przy dawkach klinicznych. Toksyczność ostra ujawniała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach: mediana dawki śmiertelnej u gryzoni wynosiła >100 mg/kg mc./dobę doustnie i 50 mg/kg mc./dobę dootrzewnowo, a u psów >45 mg/kg mc./dobę doustnie. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach stosowano dawki 1-5 mg/kg mc./dobę, przy których obserwowano jedynie efekty farmakologiczne i indukcję enzymów, bez zmian zwyrodnieniowych. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u samców szczurów był przemijający, natomiast u samic dawki ≥0,02 mg/kg mc./dobę powodowały znaczącą, odwracalną niepłodność oraz zwiększoną utratę zarodków. Teratogenność nie została potwierdzona, choć odnotowano powiększenie łożyska u szczurów i poronienia u królików przy dawkach do 1,0 mg/kg mc./dobę i 0,2 mg/kg mc./dobę odpowiednio.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chłoniak, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, łagodny nowotwór jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, niepłodność, nowotwór tkanki limfatycznej, nowotwór wątroby, polip śluzówki macicy, poronienie, powiększenie łożyska, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, utrata zarodków, wpływ na płodność, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności rozrodczych, zahamowanie aromatazy, zmiana zwyrodnieniowa, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamid APTEO MED 2 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne loperamidu chlorowodorku wykazały brak specyficznej toksyczności zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne tej substancji. Analizy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach dawka 40 mg/kg mc./dobę (około 20-krotność MHUL) indukowała zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżywalności płodów, związane z toksycznością matczyną, natomiast dawki ≥10 mg/kg mc./dobę (5-krotność MHUL) nie wpływały negatywnie na zdrowie matki i rozwój płodu.
arytmia, badania in vitro, badania in vivo, czynność mięśnia sercowego, działanie toksyczne, genotoksyczność, hamowanie przepływu jonów potasowych, kanał hERG, loperamidu chlorowodorek, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wasedoc 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu, uzyskane w standardowych badaniach farmakologicznych, toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz genotoksyczności, nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane po wielokrotnym podaniu były związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny, co potwierdza mechanizm przeciwzakrzepowy leku. W badaniach na zwierzętach wykazano wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg, co stanowi 5-krotnie wyższą ekspozycję niż u pacjentów. Toksyczność rozwojowa objawiała się zmniejszeniem masy i przeżywalności płodów oraz zwiększeniem wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż u ludzi. Zwiększona umieralność płodów była obserwowana przy dawkach 4-krotnie wyższych niż ekspozycja kliniczna.
aktywność farmakologiczna, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, dabigatran eteksylat mezylanu, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, efekt przeciwzakrzepowy, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność, toksyczność dabigatranu, toksyczność specyficzna, toksyczność u młodych zwierząt, utrata pre-implantacyjna, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności w testach in vitro i in vivo, a także nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów. U myszy podawano dawki odpowiadające 6-11-krotnemu zwiększeniu AUC₀₋₂₄ względem dawek terapeutycznych u ludzi, co skutkowało występowaniem gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego, jednak efekty te należy interpretować w kontekście wysokich dawek. Wpływ na płodność nie został stwierdzony u szczurów, królików i psów, natomiast przy dawkach toksycznych dla matek obserwowano szkodliwe działanie na płody oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenie w osoczu jest porównywalne do stężenia w mleku, choć brak jest danych dotyczących wydzielania do mleka ludzkiego.
amlodypina, atorwastatyna, bezylan, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak wątrobokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, mutageneza, mutagenność, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetoalergedd 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Cetoalergedd 10 mg, nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksycznych w zalecanych dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani odchyleń w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vivo i in vitro, nie potwierdziły potencjału mutagennego substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, Cetoalergedd, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmidon 40 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych produktu leczniczego Telmidon (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) nie przeprowadzono dedykowanych testów dla tej konkretnej dawki, opierając się na danych z innych dawek oraz badaniach poszczególnych substancji czynnych. Badania na szczurach i psach wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie wywoływały dodatkowych efektów toksycznych poza tymi obserwowanymi przy podawaniu telmisartanu i hydrochlorotiazydu osobno. Charakterystyczne zmiany toksykologiczne obejmowały hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), hormonalne (wzrost aktywności reniny), strukturalne w nerkach (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego) oraz uszkodzenia śluzówki żołądka, które można było ograniczyć poprzez podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. U psów obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologiczną aktywnością telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, genotoksyczność, hemodynamika nerek, hemoglobina i hematokryt, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanalik nerkowy, renina w osoczu, Telmidon, telmisartan, uszkodzenie śluzówki żołądka, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mastodynon –
W przedklinicznej ocenie bezpieczeństwa produktu leczniczego Mastodynon nie stwierdzono danych dotyczących ostrej ani przewlekłej toksyczności, co sugeruje brak istotnych efektów toksycznych przy pojedynczym lub wielokrotnym podawaniu preparatu. Kompleksowe badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny i minimalizuje ryzyko mutacji związanych ze stosowaniem Mastodynonu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genetyczna, rozcieńczenie homeopatyczne, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 112 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Tirosint Sol, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa i niskie ryzyko ostrych zatruć. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny skutkowało istotnymi zmianami patologicznymi, w tym hepatopatią, zwiększoną częstością pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmianami masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ na funkcjonowanie wątroby i nerek oraz ogólną fizjologię zwierząt. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań oceniających wpływ lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka i płodu oraz rozwoju pourodzeniowego.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogeneza, lewotyroksyna sodowa, masa narządów wewnętrznych, pierwotny zespół nerczycowy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność lewotyroksyny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg czosnkowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg czosnkowy (Allii sativi extractum) stosowany w preparatach leczniczych Cepasmel i Cepastil występuje w stężeniu 2 g/100 g syropu, pozyskiwany jest w ekstrakcji etanolem 70% (v/v) w stosunku 1:5. Pomimo udokumentowanej aktywności bakteriostatycznej na poziomie ≥ 20 I.U./ml preparatu, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji. W szczególności nie przeprowadzono testów genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej ani badań kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa wyciągu czosnkowego. Preparaty zawierają również etanol w stężeniach 4-6% (v/v) w Cepasmel oraz 5-7% (v/v) w Cepastil, co należy uwzględnić w kontekście bezpieczeństwa stosowania.
aktywność bakteriostatyczna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, etanol, genotoksyczność, jednostka międzynarodowa, kancerogeneza, kancerogenność, monitorowanie bezpieczeństwa, ocena bezpieczeństwa, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg cebulowy, wyciąg czosnkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil STADA 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. U ciężarnych szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w kontekście reprodukcyjnym.
dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja farmakologiczna, genotoksyczność, płodność, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Apo-Atorva, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcinogenności stwierdzono brak działania rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i psów oraz brak działania teratogennego. Jednakże przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcinogenność, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fervex ExtraTabs 500 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Fervex ExtraTabs zawiera 500 mg paracetamolu oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i koncentrują się głównie na paracetamolu. Brakuje współczesnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu według aktualnych standardów, co oznacza brak szczegółowych informacji dotyczących wpływu na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz rozwój pourodzeniowy. Ponadto, charakterystyka produktu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących chlorofenaminy maleinianu, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój.
badanie interakcji, badanie konwencjonalne, badanie przedkliniczne, badanie przedkliniczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, chlorofenamina maleinian, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, Fervex ExtraTabs, genotoksyczność, ocena ryzyka, paracetamol, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres 50 mg
Przedkliniczne badania eplerenonu, substancji czynnej preparatu Nonpres, wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania w dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie rakotwórcze, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój nowotworu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 160 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Valarox, zawierający walsartan i rozuwastatynę, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Walsartan w dawkach toksycznych dla matki u szczurów (600 mg/kg mc./dobę, około 18-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) powodował u potomstwa obniżoną przeżywalność, mniejszy przyrost masy ciała oraz opóźnienie rozwoju. Wysokie dawki walsartanu (200-600 mg/kg mc./dobę) u szczurów wywoływały zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek, w tym wzrost stężenia mocznika i rozrost kanalików nerkowych. U małp szerokonosych obserwowano podobne, lecz cięższe nefropatie z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe, nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów poddanych dawce 1 mg/kg mc./dobę walsartanu (10-35% maksymalnej dawki dla dzieci), co może mieć znaczenie kliniczne dla dzieci poniżej 1 roku życia, ze względu na proces dojrzewania nerek trwający u ludzi do pierwszego roku życia.
antagonista receptora angiotensyny II, bazofilia, dawka terapeutyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, kanaliki nerkowe, kreatynina, mocznik we krwi, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, walsartan, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając działania genotoksycznego ani teratogennego. W dwuletnich badaniach na szczurach stosowano dawki do 800 mg/kg mc./dobę (41-krotnie wyższe niż dawka terapeutyczna w przeliczeniu na mg/m²) bez wykrycia działania rakotwórczego. Podobnie, w badaniach na myszach (do 750 mg/kg mc./dobę, 18-krotnie wyższe niż dawka terapeutyczna) nie stwierdzono wzrostu nowotworów złośliwych, choć odnotowano zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc u samic w jednym z badań. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych po podaniu metoprololu, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie wskazuje na ryzyko przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
beta-adrenolityk, Betaloc ZOK, Beto ZK, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak płuc, makrofag piankowy, metoprolol, nowotwór złośliwy, przepływ krwi przez łożysko, przepływ krwi w pępowinie, toksyczność metoprololu, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zahamowanie wzrostu płodu, zgon poporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan H 100 mg + 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Presartan H, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 6 miesięcy, wykazały zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego w surowicy. Zaobserwowano również zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. W obrębie przewodu pokarmowego stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki i krwotoki, głównie związane z komponentem losartanowym.
azot mocznikowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwotok, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, nefrotoksyczność, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny (PENTASA 1 g, granulat o przedłużonym uwalnianiu) wykazały toksyczność nerkową u wszystkich badanych gatunków zwierząt, przy czym dawki bezobjawowe (NOAEL) były 2-7,2 razy wyższe niż stosowane u ludzi, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek podczas terapii. Nie stwierdzono istotnych działań toksycznych na przewód pokarmowy, wątrobę ani układ krwiotwórczy. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania długoterminowe na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału karcynogennego mesalazyny.
Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu mesalazyny na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, co wskazuje na brak teratogenności i toksyczności reprodukcyjnej. Ponadto, ocena ekotoksykologiczna potwierdziła, że stosowanie mesalazyny w dawkach terapeutycznych nie stanowi zagrożenia dla środowiska naturalnego. Podsumowując, profil bezpieczeństwa mesalazyny jest korzystny, z głównym ryzykiem nefrotoksyczności wymagającym odpowiedniego monitorowania klinicznego.
badanie in vivo, ciąża, działanie klastogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, nefrotoksyczność, płodność, poród, potencjał teratogenny, potencjał tumorogenny, przewód pokarmowy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, toksyczność hematologiczna, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inhibace Plus 5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Inhibace Plus, zawierającego cylazapryl (5 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), wykazały niską toksyczność ostrą cylazaprylu, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u szczurów, myszy i makaków jawajskich. Skojarzenie z hydrochlorotiazydem nie nasilało ostrej toksyczności. W toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej głównym narządem docelowym cylazaprylu były nerki, gdzie obserwowano odwracalne zmiany, takie jak wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, pogrubienie tętniczek kłębuszkowych oraz hiperplazję komórek okołokłębkowych, występujące przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Hydrochlorotiazyd powodował głównie hipokaliemię, a terapia skojarzona wykazała korzystny profil bezpieczeństwa, m.in. zmniejszając utratę potasu indukowaną przez tiazyd. Nie stwierdzono działania kancerogennego ani mutagennego cylazaprylu i hydrochlorotiazydu, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu, przy dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, cylazapryl i hydrochlorotiazyd, dawka letalna LD50, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym konwertujący angiotensynę, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, hiperplazja komórek okołokłębkowych, hipokaliemia, inhibitor ACE, mocznik i kreatynina, nerka, potencjał kancerogenny, rozszerzenie miednicy, tętniczka kłębuszkowa, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści zielonej herbaty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis), głównego składnika aktywnego produktu leczniczego Veregen (100 mg/g i 150 mg/g), nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym produktu Veregen 150 mg/g nie zaobserwowano działań systemowych poza miejscowymi reakcjami zapalnymi skóry, takimi jak rumień i obrzęk, które ulegały adaptacji podczas kontynuacji terapii. Podanie dopochwowe produktu 150 mg/g wywoływało ciężkie, przejściowe reakcje zapalne, a badania na zwierzętach wskazały na potencjalne działanie uczulające. Wpływ na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy był nieistotny przy podaniu na skórę i dopochwowym u szczurów oraz podskórnym u królików, choć podskórne podanie u królików powodowało toksyczne efekty u matki i zmiany rozwojowe u płodów, bez dowodów na teratogenność.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane toksykokinetyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające na skórę, galusan epigallokatechiny, genotoksyczność, obrzęk, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie skóry, przetwór roślinny, reakcja zapalna, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rumień, splot naczyniówkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność produktu, wodogłowie, wyciąg z liści zielonej herbaty - Leksykon substancji czynnych
Nafazolina azotan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tolerancji miejscowej preparatu Oculosan, zawierającego nafazolinę azotan w stężeniu 0,05 mg/ml oraz cynk siarczan 0,2 mg/ml, przeprowadzone na królikach wykazały brak miejscowych reakcji niepożądanych zarówno w badaniu krótkookresowym (5 dni), jak i długookresowym (4 tygodnie). Obserwacje te potwierdzają dobrą tolerancję miejscową substancji czynnej w badanym stężeniu. Dodatkowo, nie zaobserwowano układowych działań niepożądanych, co sugeruje niskie ryzyko absorpcji systemowej po podaniu ocznym w badanych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervoheel N –
Produkt leczniczy Nervoheel N zawiera substancje czynne w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 (1:10 000), w tym Acidum phosphoricum, Strychnos ignatii, Sepia officinalis (po 60 mg każdej), oraz Kalium bromatum i Zincum isovalerianicum (po 30 mg każdej). Brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących tej specyficznej kombinacji, w tym standardowych badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Ocena bezpieczeństwa opiera się na teoretycznych założeniach wynikających z wysokiego stopnia rozcieńczenia substancji czynnych, które znacząco redukuje potencjalne ryzyko toksykologiczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58× narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko kliniczne ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakokinetyka, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mitomycin Accord 10 mg
Mitomycyna Accord wykazuje silne działanie genotoksyczne, mutagenne, teratogenne oraz rakotwórcze, co ma istotne implikacje dla płodności oraz przebiegu ciąży i karmienia piersią. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet ciężarnych, jednak badania na modelach zwierzęcych potwierdzają negatywny wpływ na rozwój zarodka, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania mitomycyny w ciąży. W wyjątkowych sytuacjach, gdy leczenie jest niezbędne ze względu na zagrożenie życia, konieczna jest szczegółowa konsultacja oraz pełna informacja dla pacjentki o ryzyku dla płodu. Mitomycyna przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane i wymaga przerwania karmienia przed rozpoczęciem leczenia.
abstynencja seksualna, chemioterapia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kriokonserwacja, kriokonserwacja nasienia, lek przeciwnowotworowy, mitomycyna, mutagenność, nieodwracalna niepłodność, przenikanie do mleka kobiecego, rakotwórczość, teratogenność, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Apomorfina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apomorfiny, stosowanej m.in. w preparacie Dacepton (apomorfiny chlorowodorek półwodny, roztwór do infuzji), obejmują analizy toksykologiczne, genotoksyczne oraz reprodukcyjne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podskórnym podaniu nie wykazano zagrożeń wykraczających poza znane informacje z charakterystyki produktu. Badania genotoksyczności in vitro wskazały na potencjalne działanie mutagenne i klastogenne, związane z produktami utleniania apomorfiny, natomiast sama apomorfina bez utleniania nie wykazywała takiego potencjału. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak dawki toksyczne u samic powodowały zaburzenia behawioralne i utratę opieki macierzyńskiej, a u noworodków – niewydolność oddechową.
apomorfina, Apomorphinum hydrochloricum, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, niewydolność oddechowa, potencjał genotoksyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór do infuzji, toksyczność, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symquel XR 300 mg
Badania przedkliniczne fumaranu kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku, zwłaszcza w kontekście ryzyka karcynogennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w różnych układach: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T3, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby leukocytów i erytrocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy. Niektóre z tych efektów nie potwierdziły się w badaniach klinicznych, co sugeruje różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na kwetiapinę.
badanie przedkliniczne, ciąża rzekoma, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, kwetiapina, parametry hematologiczne, płodność, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, przykurcz stawowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tarczyca, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Titlodine 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tolterodyny, substancji czynnej leku Titlodine, wykazały brak klinicznie istotnych działań niepożądanych poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły ryzyka mutagennego, klastogennego ani kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych, jednak przy ekspozycji 20-krotnie (Cmax) i 7-krotnie (AUC) wyższej niż u ludzi zaobserwowano śmierć zarodków i wady wrodzone. U królików, przy ekspozycji 20-krotnie (Cmax) i 3-krotnie (AUC) wyższej niż terapeutyczna, nie wykazano wad rozwojowych.
działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja w osoczu, elektrokardiogram, farmakologia bezpieczeństwa, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ogólna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, tolterodyna, wady wrodzone, włókna Purkinjego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Preparat Ramizek Plus, zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w dużych dawkach u gryzoni obserwowano toksyczne efekty na ciężarne samice (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała) oraz na zarodek/płód (zwiększona resorpcja, obniżona masa urodzeniowa, opóźniony rozwój fizyczny). Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane bez szkodliwego działania wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Zaobserwowano jednak nieodwracalne uszkodzenia nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę podawanych samicom w ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozmnażanie, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartic 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały brak genotoksyczności i rakotwórczości, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście mutagenności i kancerogenezy. Analizy farmakologiczne oraz toksykologiczne po wielokrotnym podaniu ujawniły charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II zmiany hematologiczne (redukcja erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy), sercowo-naczyniowe (zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych) oraz uszkodzenia przewodu pokarmowego (uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki, krwawienia). Te efekty są zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania losartanu i typowe dla leków modulujących układ renina-angiotensyna.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, błona śluzowa, działanie mutagenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwinki czerwone, losartan potasowy, malformacja płodowa, nadżerka, obumarcie płodu, parametry biochemiczne, rozwój nerek, sartan, toksyczność reprodukcyjna, układ krążenia, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Ryfaksymina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ryfaksymina, stosowana w preparatach Tixteller (550 mg), Xifaxan (100 mg/5 ml, 200 mg) oraz Xifaxan 400 mg (400 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Ponadto, ryfaksymina nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Wyniki te są spójne dla wszystkich form leku, zarówno tabletek powlekanych, jak i granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, genotoksyczność, kostnienie, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, zawiesina doustna, zmiana szkieletowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 150 Duo 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Diclac 150 Duo (150 mg w tabletce o zmodyfikowanym uwalnianiu: 25 mg szybko uwalnianej i 125 mg wolno uwalnianej), nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego potwierdziły brak specyficznych efektów niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego, a jedynie minimalne efekty na płód przy dawkach toksycznych dla matki, bez zaburzeń rozwoju przed-, okołoporodowego i poporodowego potomstwa.
badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor syntezy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, prostaglandyna, przewód tętniczy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność, tworzenie łożyska, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MIGTAN 50 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej preparatu MIGTAN (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych), wykazały brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Testy in vitro oraz na modelach zwierzęcych potwierdziły, że sumatryptan nie powoduje uszkodzeń DNA ani transformacji nowotworowych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności i kancerogenności przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi.
badanie in vitro, działanie embrioletalne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, MIGTAN, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, sumatryptan, tabletka powlekana, transformacja nowotworowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i psach, trwających 13 i 26 tygodni, zaobserwowano miejscowe reakcje niepożądane w miejscu infuzji, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość na dotyk. U psów stosujących dawki ≥ 300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze objawy, w tym zmniejszoną aktywność fizyczną, objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, luźne stolce), znaczne obrzęki oraz przypadki zgonów związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu w tej grupie wynosiło 7,85 ng/ml, co jest istotne klinicznie, gdyż podobne stężenia mogą występować u pacjentów leczonych dawkami powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu, jednak zakres tych badań był ograniczony.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, infuzja podskórna, luźne stolce, mutagenność, obrzęk tkanek, obrzęk w miejscu infuzji, potencjał rakotwórczy, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil sodowy, uszkodzenie genetyczne, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon substancji czynnych
łuska cebuli – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Łuska cebuli (Alium cepa L., squama) jest składnikiem wyciągu złożonego w produkcie Fitolizyna, stanowiąc 5,0 części składowej tego ekstraktu (1:1,3-1,6). Dane przedkliniczne dotyczące toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz rakotwórczości dla tej substancji są nieobecne, co wynika z regulacji dotyczących leków tradycyjnych roślinnych (art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC). Brak badań na modelach zwierzęcych podkreśla konieczność opierania się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych epidemiologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Fitolizyny, zwłaszcza że zawartość łuski cebuli w standardowej dawce 5 g jest relatywnie niewielka w porównaniu z innymi składnikami preparatu.
charakterystyka produktu leczniczego, dane epidemiologiczne, dane przedkliniczne farmakologiczne, Fitolizyna, genotoksyczność, lek tradycyjny roślinny, łuska cebuli, model zwierzęcy, monitorowanie bezpieczeństwa po wprowadzeniu do obrotu, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku RABADA, zawierającego bisoprolol fumaran i ramipryl, przeprowadzono oddzielnie dla każdej substancji czynnej. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność reprodukcyjną, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl wykazywał brak istotnej toksyczności ostrej, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. U młodych szczurów podanie pojedynczej dawki ramiprylu spowodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek, co ma istotne znaczenie dla potencjalnego stosowania u pacjentów pediatrycznych.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, poszerzenie miedniczki nerkowej, przerost aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ciążowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, wada rozwojowa płodu, właściwość mutagenna