genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lavistina 8 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Lavistina, obejmowała badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Długoterminowe badania toksyczności na psach (6 miesięcy) i szczurach albinosach (18 miesięcy) wykazały brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy dawkach od 2,5 mg/kg do 120 mg/kg masy ciała. Badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości mutagennych, a testy na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na ciężarnych królikach nie stwierdzono efektów teratogennych, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania betahistyny u kobiet w wieku rozrodczym.
betahistyna, betahistyna dichlorowodorek, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcynogeneza, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atywia 0,03 mg + 2 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Atywia, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg dienogestu, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły negatywnego wpływu na funkcje fizjologiczne, parametry biochemiczne, hematologiczne ani zmiany histopatologiczne u zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności, obejmujące test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Ponadto, analiza potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazała na szczególne ryzyko rozwoju nowotworów, choć należy uwzględnić możliwość nasilania wzrostu tkanek i nowotworów hormonozależnych, charakterystyczną dla steroidowych hormonów płciowych.
aberracje chromosomowe, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, genotoksyczność, nowotwory hormonozależne, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, steroidowe hormony płciowe, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 300 mg
Dane przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pregabalin Reddy, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszona/nadmierna aktywność, ataksja) przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi. Brak działania teratogennego potwierdzono u myszy, szczurów i królików, natomiast toksyczność płodowa występowała tylko przy dawkach znacznie przekraczających ludzkie. Wpływ na płodność i parametry nasienia u szczurów był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna i miał charakter przemijający. Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały wzrostu częstości guzów nawet przy ekspozycji 24-krotnie przekraczającej dawkę 600 mg/dobę stosowaną u ludzi. U myszy zaobserwowano wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego przy wysokich dawkach, co wiązano z mechanizmem specyficznym dla tego gatunku.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, bruksizm, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność dawkozależna, toksyczność prenatalna, zaburzenia rozwojowe, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver HCT 40 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa skojarzenia olmesartanu medoksomilu z hydrochlorotiazydem (produkt Osaver HCT) wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. W badaniach na szczurach i psach, przy podawaniu doustnym przez okres do 6 miesięcy, zaobserwowano charakterystyczne zmiany funkcjonalne nerek, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy. Wysokie dawki indukowały zmiany degeneracyjne i regeneracyjne w tkance nerkowej, prawdopodobnie związane z hemodynamicznym zmniejszeniem perfuzji nerkowej, niedotlenieniem cewek nerkowych oraz degeneracją komórek cewek. Ponadto, odnotowano obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów, co jest zgodne z działaniem innych antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE, jednak te efekty nie mają znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznych dawek u ludzi.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, degeneracja komórek cewek nerkowych, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kreatynina, krwinka czerwona, nerka, niedotlenienie cewek nerkowych, olmesartan medoksomil, perfuzja nerkowa, potencjał genotoksyczny, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trileptal 600 mg
Przedkliniczne badania okskarbazepiny i jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) obejmują szeroki zakres oceny bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności, toksyczności po dawkach wielokrotnych, immunotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów, nieobecną u psów i myszy, co wskazuje na specyficzność gatunkową. MHD indukowała opóźnioną reakcję nadwrażliwości u myszy, co ma znaczenie kliniczne w kontekście ryzyka reakcji alergicznych u pacjentów. Testy genotoksyczności wykazały złożony profil: okskarbazepina zwiększała mutacje w teście Amesa bez aktywacji metabolicznej, a oba związki powodowały aberracje chromosomowe in vitro, jednak testy in vivo na szpiku kostnym szczura nie potwierdziły działania klastogennego ani aneugennego.
aberracja chromosomowa, ciałko żółte, działanie aneugenne, działanie klastogenne, genotoksyczność, hormon luteinizujący, immunotoksyczność, monohydroksypochodna, nefrotoksyczność, okskarbazepina, poliploidia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja nadwrażliwości, test Amesa, toksyczność po dawkach wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, ziarniniak - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sachol żel stomatologiczny (87,1 mg + 0,1 mg)/g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Sachol żelu stomatologicznego, zawierającego cholinę salicylanu (87,1 mg/g) oraz cetalkoniowy chlorek (0,1 mg/g), są ograniczone. Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach pozwalających jednoznacznie wykluczyć potencjalne działanie rakotwórcze choliny salicylanu. Ponadto, brakuje kompletnych danych dotyczących genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym dla tego preparatu. W związku z tym, ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu ze stosowaniem salicylanów w praktyce medycznej.
cetalkoniowy chlorek, cholina salicylanu, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, profil toksykologiczny, salicylan, stosowanie miejscowe w jamie ustnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, żel stomatologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Adamed 110 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylatu wskazują na brak istotnych zagrożeń bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek u ludzi. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu wykazały efekty wynikające głównie z farmakodynamicznego działania inhibitora trombiny, co jest zgodne z jego właściwościami przeciwzakrzepowymi. Wpływ na płodność samic zaobserwowano przy dawkach 70 mg/kg masy ciała, odpowiadających 5-krotnie wyższemu poziomowi ekspozycji w osoczu niż u pacjentów, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. Toksyczność dla płodów, w tym zmniejszenie masy ciała, obniżona przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych, występowała przy ekspozycjach 5-10-krotnie wyższych niż u ludzi. Zwiększona umieralność płodów w okresie pre- i postnatalnym obserwowana była przy dawkach toksycznych dla samic, z ekspozycją około 4-krotnie wyższą niż u pacjentów.
badanie farmakologiczne, dabigatran eteksylat, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, mezylan, model zwierzęcy, płodność samicy, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozrodcza, umieralność płodu, wada rozwojowa płodu, właściwości przeciwzakrzepowe, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoclopramide hameln 5 mg/ml
Na podstawie danych przedklinicznych dotyczących metoklopramidu (Metoclopramide hameln, 5 mg/ml) wykazano, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. Kompleksowe badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na pacjentów. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego metoklopramidu.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania hematologiczne, badania histopatologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, metoklopramid, mutacja genowa, parametry biochemiczne, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, toksykologia reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efudix 50 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania fluorouracylu (substancji czynnej Efudix) wskazują na jego potencjalne działanie karcinogenne i mutagenne. W badaniach in vitro fluorouracyl indukował morfologiczną transformację komórek, a w modelach in vivo u myszy immunosupresyjnych obserwowano rozwój nowotworów złośliwych. Mutagenność potwierdzono w licznych systemach badawczych, w tym w komórkach drożdży, bakteriach Bacillus subtilis, muszce owocowej Drosophila oraz fibroblastach chomika, gdzie uszkodzenia chromosomów występowały już przy stężeniach 1-2 μg/l. W badaniach na myszach dawki 12-15 mg/kg mc./dobę (odpowiadające zakresowi terapeutycznemu u ludzi) powodowały wzrost częstości mikrojąder w szpiku kostnym. Pomimo negatywnych wyników dotyczących dominujących letalnych mutacji, fluorouracyl wykazuje istotny potencjał genotoksyczny, co wymaga uwagi klinicznej przy jego stosowaniu.
aberracja chromosomalna, Bacillus subtilis, Drosophila, działanie embriotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluorouracyl, genotoksyczność, immunosupresja, limfocyt krwi obwodowej, mikrojądro, mutacja genetyczna, rozszczep wargi i podniebienia, spermatocyt, spermatogonia, spermatyda, szpik kostny, ubytek przegrody międzykomorowej, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (bezylan) oraz indapamid, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu, co wymaga monitorowania funkcji nerek w praktyce klinicznej. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu, a także braku wpływu embriotoksycznego i teratogennego, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie ciąży. Indapamid, podawany w dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wykazuje nasilone działanie diuretyczne i toksyczność farmakologiczną (spowolnienie oddechu, rozszerzenie naczyń), bez mutagenności i kancerogenności. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem zwiększa toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kancerogenność, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, ostra toksyczność, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normeg 750 mg
Lewetyracetam, substancja czynna preparatu Normeg, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania, obejmujących farmakologię, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Nie wykazano istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach i myszach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, które nie pojawiły się w badaniach klinicznych. Wpływ na płodność i zdolności rozrodcze szczurów był nieistotny przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w przeliczeniu na mg/m²). W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL dla samic wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę (4-krotność MRHD), przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych bez wpływu na śmiertelność zarodków.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, laktacja, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, płodność, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, przerost wątroby, przerost zrazika wątrobowego, przeżywalność, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodków, substancja czynna, toksyczność, wada rozwojowa, zmiana wątrobowa - Leksykon substancji czynnych
Mięta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mentha piperita, powszechnie stosowana w formie nalewek z liści, takich jak w preparacie Pectobonisol (10 g nalewki na 100 g produktu, stężenie 1:20, ekstrakcja etanolem 90% V/V), posiada ograniczone dane przedkliniczne, gdyż brak jest dedykowanych badań na modelach zwierzęcych. Bezpieczeństwo tej substancji opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu w medycynie, co pozwala uznać ją za relatywnie bezpieczną w zalecanych dawkach terapeutycznych. Warto podkreślić, że preparaty takie jak Pectobonisol zawierają również inne składniki aktywne (sok z babki lancetowatej, nalewki z kwiatostanu lipy, korzenia lukrecji oraz wyciąg z tymianku), co wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji między nimi w ocenie bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisone Momaja 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa hydrokortyzonu, substancji czynnej produktu Hydrocortisone Momaja, wskazują na specyficzny profil toksykologiczny kortykosteroidów, potwierdzony standardowymi badaniami. Nie wykazano działania rakotwórczego ani mutagennego w badaniach genotoksyczności, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Badania na modelach zwierzęcych, głównie szczurach, ujawniły potencjalne zaburzenia płodności, co może wynikać z wpływu hydrokortyzonu na oś podwzgórze-przysadka-gonady i jego działanie hormonalne.
badania toksykologiczne, bezpieczeństwo długoterminowe, dane przedkliniczne, działanie hormonalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hydrokortyzon, kortykosteroidy, model zwierzęcy, oś podwzgórze-przysadka-gonady, stosowanie kliniczne, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wiek rozrodczy, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fibrovein 0,2% (2 mg/ml)
Fibrovein, zawierający sodu tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2% (2 mg/ml), 0,5% (5 mg/ml), 1% (10 mg/ml) oraz 3% (30 mg/ml), jest detergentowym środkiem sklerotyzującym stosowanym w terapii żylaków. Preparat dostępny jest jako jałowy, bezbarwny roztwór o pH 7,5-7,9 i osmolalności 247-273 mOsm/kg, zawierający również alkohol benzylowy (20 mg/ml) jako substancję pomocniczą, a także sód (1,1-3,1 mg/ml) i potas (0,3 mg/ml). Dobór stężenia umożliwia dostosowanie dawki do wielkości i typu naczyń żylnych poddawanych skleroterapii, co jest istotne z punktu widzenia skuteczności i bezpieczeństwa zabiegu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inspra 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Inspra (substancja czynna: eplerenon) wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego. Ocena teratogenności nie ujawniła ryzyka dla rozwoju zarodka i płodu, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, eplerenon, genotoksyczność, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój nowotworów, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ sercowo-naczyniowy, wpływ toksyczny, zagrożenie teratogenne, zanik gruczołu krokowego, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 2,5 mg
Bisoprololu fumaran, aktywny składnik leku Bibloc, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz kancerogenezy nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W szczególności bisoprolol nie wykazywał działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii. Efekty toksyczne obserwowane przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne były zgodne z mechanizmem działania beta-adrenolityku i nie wskazywały na nieoczekiwane reakcje niepożądane.
badanie toksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, masa urodzeniowa, mechanizm działania farmakologiczny, opóźnienie rozwoju fizycznego, resorpcja płodu, rozwój wewnątrzmaciczny, rozwój zarodkowo-płodowy, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie implantacji - Leksykon substancji czynnych
Argipresyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Argipresyna, będąca substancją czynną leku Empesin (40 IU/2 ml, co odpowiada 133 µg argipresyny w 2 ml koncentratu, tj. 20 IU/ml czyli 66,5 µg/ml), jest peptydowym hormonem stosowanym głównie w leczeniu stanów wstrząsu. Pomimo braku systematycznych i kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, bezpieczeństwo stosowania argipresyny zostało potwierdzone na podstawie wieloletniego doświadczenia klinicznego. Preparat występuje w formie klarownego, bezbarwnego roztworu o pH 2,5–4,5, przeznaczonego do sporządzania roztworu do infuzji.
argipresyna, badanie przedkliniczne, dawkowanie leku, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, hormon peptydowy, jednostki międzynarodowe, koncentrat do sporządzania roztworu, mikrogram, octan argipresyny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, roztwór do infuzji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, wstrząs - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon aceponian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolonu aceponian, stosowany w preparacie Skinatan w stężeniu 1 mg/ml jako roztwór na skórę, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Badania przedkliniczne potwierdziły brak działań niepożądanych innych niż typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani mutagennego w badaniach in vitro i in vivo, a analiza chemiczna i farmakologiczna nie wskazuje na ryzyko karcynogenności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Miejscowa tolerancja skóry i błon śluzowych jest dobra, a ryzyko reakcji nadwrażliwości minimalne, co potwierdzają testy na modelu zwierzęcym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, ciąża, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, glikokortykosteroid, immunosupresja, metyloprednizolon aceponian, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, nowotwór, opatrunek okluzyjny, potencjał genotoksyczny, reakcja nadwrażliwości, roztwór na skórę, ryzyko karcynogenne, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Invisipatch 10 mg/16 h
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa systemu transdermalnego Nicorette Invisipatch potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa nikotyny oraz substancji pomocniczych zawartych w plastrach. Analiza nie wykazała genotoksyczności ani mutagenności nikotyny, co jest istotne w kontekście długoterminowej terapii zastępczej nikotynowej (NTZ). W przeciwieństwie do dymu tytoniowego, który zawiera liczne substancje rakotwórcze powstające podczas spalania tytoniu, Nicorette Invisipatch nie zawiera tych kancerogenów, co znacząco poprawia jego profil bezpieczeństwa.
badanie niekliniczne, dane przedkliniczne, dym tytoniowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutagenność, nikotynowa terapia zastępcza, palenie tytoniu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozkład termiczny tytoniu, substancja kancerogenna, system transdermalny, uzależnienie od nikotyny, wyrób tytoniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych, histopatologicznych ani behawioralnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania metforminy w zalecanych dawkach.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa substancji, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z kory nadnerczy, będący składnikiem preparatów Mobilat (maść, żel), zawiera hormony kory nadnerczy o strukturze zbliżonej do endogennych kortykosteroidów. Po miejscowej aplikacji nie obserwuje się zmian fizjologicznych stężeń kortykosteroidów w organizmie, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych związanych z systemowym wchłanianiem. Brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych oraz badań toksyczności ostrej i przewlekłej dotyczących samego ekstraktu, a także informacji o genotoksyczności i kancerogenności. Wchłanianie substancji aktywnych zależy od rodzaju podłoża, stanu skóry i powierzchni aplikacji, co może wpływać na profil bezpieczeństwa. W kontekście całego preparatu, inne składniki, takie jak kwas salicylowy i mukopolisacharydowy polisiarczan, wykazują znane profile toksyczności, np. objawy zatrucia przy stężeniu salicylanów >30 mg/dl w surowicy oraz toksyczność zarodkową mukopolisacharydowego polisiarczanu przy dawce 32 mg/kg bez działania teratogennego.
badanie farmakokinetyczne, działanie teratogenne, ekstrakt z kory nadnerczy, genotoksyczność, hepatomegalia, hormon kory nadnerczy, kancerogenność, kortykosteroid, kwas salicylowy, limfadenopatia, mukopolisacharydowy polisiarczan, mutagenność, przenikanie przezskórne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie substancji aktywnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torecan 6,5 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu tietyloperazyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksykologiczne wykazały działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Testy mutagenności na Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono wpływu teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych. Jednakże, przy dawkach toksycznych dla matek (myszy 50 mg/kg/dobę, szczury 200 mg/kg/dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi u płodów, choć znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone ze względu na wysokie dawki i towarzyszącą toksyczność.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Escherichia coli, genotoksyczność, płodność, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, test mutagenności, tietyloperazyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, Torecan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała istotnych efektów niepożądanych. U ciężarnych szczurów wartość AUC dla tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanalik nasienny, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, tadalafil, test farmakologiczny, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych toksycznych efektów ostrego podania oraz brak zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego, genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wykazano działania karcynogennego w modelach długoterminowych. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność rozwojowa obejmowała poronienia, zaburzenia kostnienia, plamki wątrobowe oraz wady rozwojowe przy stężeniach o znaczeniu klinicznym.
antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, mechanizm działania leku, patologia łożyska, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, testy in vitro i in vivo, toksyczność ostra, toksyczność prenatalna i postnatalna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 67 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vellofent, zawierającego cytrynian fentanylu, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, obejmującej układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie fentanylu ujawniło jedynie typowe dla opioidów działania farmakologiczne. Testy genotoksyczności nie wykazały zdolności do uszkadzania materiału genetycznego, a badania rakotwórczości, w tym 26-tygodniowy test na transgenicznych myszach Tg.AC oraz dwuletnie badanie u szczurów, nie potwierdziły onkogennego potencjału fentanylu. W badaniu histologicznym mózgu szczurów poddanych wysokim dawkom cytrynianu fentanylu stwierdzono zmiany, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieznane.
badanie rakotwórczości, ból przebijający, cytrynian fentanylu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja sensoryczna, genotoksyczność, linia męska, okres okołoporodowy, opioidowy lek przeciwbólowy, opóźniony rozwój fizyczny, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, preparat histologiczny, skórny test biologiczny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne prydynolu, substancji czynnej preparatów Myditin oraz Pridinol Zentiva, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością LD50 wynoszącą 250 mg/kg m.c. u myszy (doustnie) oraz 446 mg/kg m.c. u szczurów (podskórnie). W badaniach przewlekłych, trwających 6 miesięcy, nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach 5-20 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Badania teratogenności na modelu mysim przy dawce 25 mg/kg m.c./dobę mesylanu prydynolu nie wykazały działania teratogennego, jednakże dane dotyczące wpływu na reprodukcję pozostają niewystarczające i wymagają dalszych analiz.
badanie farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, LD50, mezylan prydynolu, profil bezpieczeństwa, prydynol, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sermion 30 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne nad bezpieczeństwem stosowania nicergoliny (Sermion) obejmowały analizę farmakologiczną, ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania genotoksyczności oraz wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy i pourodzeniowy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Należy jednak zaznaczyć, że formalne badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie zostały przeprowadzone, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa przedklinicznego. W badaniach nad płodnością u zwierząt doświadczalnych, samce szczurów poddane dawkom do 50 mg/kg mc./dobę (około 8-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi 60 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na parametry płodności.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciałko żółte, cięcie cesarskie, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nicergolina, parametry płodności, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, Sermion, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 150 150 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z szerokim marginesem bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zakres stosowany u ludzi. Brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, a także przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, białkomocz, Euthyrox N, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA, zmiana masy narządów wewnętrznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viglita 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wildagliptyny wykazały, że lek ma szeroki profil bezpieczeństwa przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających te obserwowane u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce. W badaniach na psach stwierdzono opóźnienie wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji Cmax u ludzi. U gryzoni zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach z NOAEL wynoszącym 25 mg/kg mc. u szczurów (5-krotnie wyższa ekspozycja AUC niż u ludzi) oraz 750 mg/kg mc. u myszy (142-krotnie wyższa ekspozycja). Nie ustalono dawki NOAEL dla działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego u psów. Wildagliptyna nie wykazała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie wykazały istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka przy dawkach NOAEL odpowiednio 75 mg/kg mc. (10-krotnie wyższa ekspozycja AUC) i 50 mg/kg mc. (9-krotnie wyższa ekspozycja AUC).
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 75 Duo 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Diclac 75 Duo, nie wykazały specyficznych zagrożeń toksycznych dla człowieka, potwierdzając profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na istotny potencjał mutagenny ani kancerogenny. W zakresie wpływu na reprodukcję, diklofenak nie wykazał istotnego negatywnego wpływu na procesy rozrodcze u szczurów, jednak przy dawkach toksycznych dla matek obserwowano dystocję, wydłużenie ciąży, zmniejszoną przeżywalność płodów oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego. Ponadto, diklofenak, podobnie jak inne NLPZ, hamował owulację u królików oraz implantację i tworzenie łożyska u szczurów, co wiąże się z mechanizmem inhibicji syntezy prostaglandyn.
diklofenak, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibicja syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tworzenie łożyska, wpływ na reprodukcję, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoxx 1 mg/ml
Produkt leczniczy Vesoxx, zawierający chlorowodorek oksybutyniny w stężeniu 1 mg/ml w formie roztworu do pęcherza moczowego, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa na podstawie kompleksowych badań przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, podobnie jak badania genotoksyczności in vitro i in vivo, które nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji czynnej. Długoterminowe badania kancerogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, a ocena toksyczności miejscowej nie wykazała działania drażniącego lub uczulającego na tkanki pęcherza moczowego.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek oksybutyniny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, mutacja genowa, pęcherz moczowy, potencjał drażniący, potencjał mutagenny, roztwór do pęcherza moczowego, rozwój nowotworów, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimatoprost Indoco 0,1 mg/ml
Badania niekliniczne bimatoprostu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. W długoterminowych badaniach na naczelnych stosowanie bimatoprostu w stężeniu ≥0,3 mg/ml przez 1 rok powodowało wzrost pigmentacji tęczówki, wynikający ze zwiększonej produkcji melaniny w melanocytach, oraz odwracalne zmiany w tkankach okołoocznych, takie jak poszerzenie szpary powiekowej i wyraźne bruzdy. Nie zaobserwowano jednak czynnościowych ani mikroskopowych uszkodzeń tych tkanek. Ponadto, badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego bimatoprostu.
badania in vitro, badania na naczelnych, bimatoprost, bruzda powiekowa, działanie mutagenne, ekspozycja leku, funkcje neurobehawioralne, genotoksyczność, melanocyty, obumarcie płodu, pigmentacja tęczówki, poronienie, potencjał karcinogenny, rozwój płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, szpara powiekowa, testy in vivo, tkanki okołooczne, toksyczność matczyna, worek spojówkowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alliofil 200 mg + 53,5 mg
Produkt leczniczy ALLIOFIL, zawierający 200 mg Allium sativum L. (bulbus) oraz 53,5 mg Urtica dioica L. (folium), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji o przeprowadzonych badaniach toksykologicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój zarodka i płodu, ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z tym produktem. Mimo to, ze względu na długą historię stosowania czosnku i pokrzywy w medycynie tradycyjnej, profil bezpieczeństwa może być wstępnie oceniany na podstawie doświadczenia klinicznego i danych dotyczących poszczególnych składników.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, czosnek pospolity, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, medycyna tradycyjna, monitorowanie pacjenta, pokrzywa zwyczajna, substancja czynna, substancja roślinna, tabletka dojelitowa, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Preparat Piramil Biso zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u samic, takie jak zmniejszenie przyjmowania pokarmu i redukcja masy ciała, a także toksyczny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą pourodzeniową potomstwa oraz opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl, podawany doustnie w badaniach na szczurach, psach i małpach, wywoływał zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w obrazie krwi, a w dawkach dobowych 250 mg/kg mc. u psów i małp powodował powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedlało jego aktywność farmakodynamiczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fumaran, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie nerek, właściwości genotoksyczne, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Cysteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cysteina, będąca naturalnym aminokwasem siarkowym, jest istotnym składnikiem roztworów aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym, często podawana w formie acetylocysteiny (N-acetylo-L-cysteiny), która w organizmie przekształca się do cysteiny. Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatów zawierających cysteinę, takich jak Aminomel Nephro (0,54 g acetylocysteiny odpowiadające 0,40 g L-cysteiny), Aminoplasmal 15% (0,500 mg acetylocysteiny/ml = 0,370 mg cysteiny/ml), Primene 10% (0,189 g L-cysteiny/100 ml), Vamin 14 Electrolyte-Free (420 mg L-cysteiny/1000 ml) czy Nephrotect (0,54 g N-acetylo-L-cysteiny = 0,40 g L-cysteiny), wykazały dobrą tolerancję i brak istotnych działań toksycznych zarówno u dorosłych, jak i w populacji pediatrycznej, w tym u noworodków. Toksyczność pojedynczych aminokwasów nie może być bezpośrednio przenoszona na mieszaniny aminokwasów stosowane w żywieniu pozajelitowym, które zapewniają zrównoważony profil aminokwasowy, minimalizując ryzyko zaburzeń metabolicznych i toksycznych.
acetylocysteina, aminokwas siarkowy, dawka LD50, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glutation, mieszanina aminokwasów, mostek disiarczkowy, niewydolność nerek, struktura trzeciorzędowa białka, toksyczność aminokwasów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fiordatussi 30 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Fiordatussi, 30 mg/ml, syrop zawierającego wyciąg suchy z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium), są ograniczone. Przeprowadzony test Amesa nie wykazał działania mutagennego wyciągu, co wskazuje na brak potencjału mutagennego tego składnika. Jednakże brak jest kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na płodność oraz badań karcynogenności, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów w wieku rozrodczym. Preparat Fiordatussi zawiera wyciąg suchy z liści babki lancetowatej w stężeniu 30 mg/ml, uzyskany przy użyciu 20% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego, w stosunku surowiec:wyciąg 3-5:1. Brak danych dotyczących wpływu na płodność oraz rakotwórczości wymaga ostrożności w stosowaniu, szczególnie u kobiet w ciąży i pacjentów wymagających długotrwałej terapii. Konieczne są dalsze badania toksykologiczne, aby w pełni określić profil bezpieczeństwa tego produktu leczniczego.
babka lancetowata, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, karcynogenność, Plantago lanceolata, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wyciąg suchy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa w toksyczności ostrej u gryzoni i psów. Długotrwałe podawanie ramiprylu w dawkach do 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano zmiany elektrolitowe i hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/d u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność szczurów, jednak dawki ≥50 mg/kg/d podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, badania toksykologiczne, badanie mutagenności, dawka tolerowana, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, morfologia krwi, niewydolność nerek, oligospermia, opóźniony poród, poszerzenie miedniczki nerkowej, poziom testosteronu, ramipryl i amlodypina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil 2,5 mg 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu, substancji czynnej leku Piramil, obejmowały testy toksykologiczne na szczurach, psach i małpach, ocenę wpływu na reprodukcję oraz badania mutagenności. Ostra toksyczność po podaniu doustnym nie została wykazana, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych dawki dobowo tolerowane wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp. Zaobserwowano farmakodynamiczne zmiany, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej i powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek przy dawkach 250 mg/kg u psów i małp, co nie było objawem toksyczności. Istotnym klinicznie odkryciem było nieodwracalne uszkodzenie nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce, co ma implikacje dla stosowania u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, okres prenatalny, potencjał mutagenny, ramipryl, równowaga elektrolitowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Perindopril + Indapamide Krka wykazały, że preparat złożony zawierający peryndopryl 4 mg i indapamid 1,25 mg charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak różnica ta nie wpływa istotnie na ogólny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych zaobserwowano specyficzne działania toksyczne: nerkowe u szczurów, które nie ulegają nasileniu w stosunku do monoterapii, toksyczność przewodu pokarmowego u psów bardziej wyraźną przy preparacie złożonym oraz zwiększony toksyczny wpływ matczyny u szczurów. Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa dla dawek klinicznych.
choroby nerek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, monoterapia, objawy nerkowe, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flomixa 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa moksyfloksacyny w postaci kropli do oczu Flomixa (5 mg/ml) wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy zachowaniu odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa w praktyce klinicznej. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających maksymalne poziomy narażenia u ludzi, co ogranicza znaczenie tych efektów w zastosowaniu okulistycznym. Mimo wykazania działania genotoksycznego in vitro, związane jest ono z interakcją z gyrazą bakteryjną oraz topoizomerazą II komórek ssaków przy znacznie wyższych stężeniach niż terapeutyczne. Badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego, co sugeruje, że stosowane dawki terapeutyczne zapewniają bezpieczny margines pod tym względem.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, chinolon, działanie rakotwórcze, fotogenotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gyraza bakteryjna, krople do oczu, margines bezpieczeństwa, moksyfloksacyna, podanie okulistyczne, potencjał karcinogenny, stosowanie okulistyczne, topoizomeraza II - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru, substancja czynna leku Copaxone 40 mg/ml, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka, choć brak pełnych danych farmakokinetycznych u ludzi uniemożliwia precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa w porównaniu do zwierząt. W badaniach na szczurach i małpach obserwowano złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych po 6 miesiącach podawania, jednak w długoterminowym badaniu 2-letnim u szczurów nie potwierdzono tego efektu, co sugeruje jego przejściowy charakter. Ponadto, u zwierząt uczulonych odnotowano reakcje anafilaktyczne, a wielokrotne podawanie powodowało toksyczność miejscową w miejscu wstrzyknięcia, co ma znaczenie kliniczne dla potencjalnych reakcji u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Copaxone, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, kłębuszek nerkowy, nefrotoksyczność, octan glatirameru, potencjał rakotwórczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, test genotoksyczności, toksyczny wpływ na rozrodczość, właściwość farmakokinetyczna, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palifren Long 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej leku Palifren Long, wskazują na typowe dla leków przeciwpsychotycznych efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz działania związane z hiperprolaktynemią, obejmujące zmiany w gruczołach sutkowych i narządach płciowych u szczurów i psów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (comiesięcznym) oraz doustnym podaniu paliperydonu zaobserwowano również miejscowe reakcje zapalne, w tym tworzenie ropni w miejscu iniekcji. Badania reprodukcji wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg), mimo że doustny rysperydon, metabolizowany do paliperydonu, wpływał negatywnie na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazują działania genotoksycznego, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, hormonalnie czynny gruczolak trzustki, lek przeciwpsychotyczny, paliperydon, palmitynian paliperydonu, prolaktyna, reakcja zapalna, rysperydon, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Accupro 5 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chinaprylu, substancji czynnej leku Accupro, obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz oceny wpływu na płodność i rozwój płodu. Długoterminowe badania rakotwórczości u myszy i szczurów, prowadzone przez 104 tygodnie przy dawkach 75-100 mg/kg m.c./dobę (około 50-60-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), nie wykazały działania onkogennego. Testy mutagenności, w tym test Amesa, badania in vitro mutacji punktowych, testy wymiany chromatyd siostrzanych, test mikrojądrowy u myszy oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego chinaprylu i jego metabolitu chinaprylatu. W badaniach na szczurach dawki do 100 mg/kg m.c./dobę nie wpływały negatywnie na płodność i rozród.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, badanie toksykologiczne, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor ACE, mutacja punktowa, mutagenność, rozwój postnatalny, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa