genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vetira 100 mg/ml
Przedkliniczne badania lewetyracetamu (substancji czynnej Vetira) wykazały brak istotnego ryzyka toksyczności genotoksycznej i rakotwórczej u ludzi. W badaniach na gryzoniach zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie (zwiększenie masy, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe, podwyższenie enzymów wątrobowych), które nie wystąpiły w badaniach klinicznych, ale mogą mieć znaczenie kliniczne. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję u szczurów przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w mg/m²). W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL dla ciężarnych wynosiła 3600 mg/kg mc./dobę (12-krotność MRHD), a dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę, przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnym wzrostem nieprawidłowości szkieletowych, bez wpływu na śmiertelność zarodków.
badania farmakologiczne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hipotrofia płodu, laktacja, lewetyracetam, nieprawidłowości szkieletowe, nieprawidłowości układu krążenia, NOAEL, potencjał rakotwórczy, przerost wątroby, przerost zrazika, przeżywalność potomstwa, punkty końcowe badania, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodkowa, stłuszczenie wątroby, toksyczność ciążowa, wady rozwojowe, wpływ na płodność, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Binatta 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Binatty, wykazały brak potencjału genotoksycznego i karcynogennego. Test Amesa oraz testy aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, w tym test nieplanowanej syntezy DNA, nie potwierdziły działania mutagennego nawet przy maksymalnej tolerowanej dawce. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały ryzyka rakotwórczości, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długotrwałego stosowania. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu tego efektu.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie leku do mleka, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vertix 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Vertix, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej u szczurów (18 miesięcy) i psów (6 miesięcy) potwierdziły dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg i 25 mg/kg odpowiednio, bez istotnych zmian klinicznych. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się dopiero przy dożylnych dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a testy karcynogenności u szczurów nie potwierdziły działania nowotworotwórczego betahistyny.
Analiza toksyczności reprodukcyjnej wskazała na wpływ betahistyny jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (8 mg i 16 mg). W związku z tym obserwowane efekty nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Całościowo, dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa leku Vertix, gdyż dawki wywołujące działania niepożądane są wielokrotnie wyższe niż stosowane w terapii. Brak mutagenności, karcynogenności oraz dobra tolerancja dawek przewlekłych podkreślają bezpieczeństwo stosowania betahistyny dichlorowodorku w zalecanych dawkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, betahistyna dichlorowodorek, betahistyny dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zastosowanie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octeangin 2,6 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania oktenidyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu Octeangin 2,6 mg, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie stwierdzono istotnych zagrożeń przy jednorazowym podaniu dawek terapeutycznych. Również badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały ryzyka kumulacji toksyczności ani działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze, rozwój płodu oraz proces reprodukcji nie wskazała na negatywne skutki, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania pastylek zawierających 2,6 mg oktenidyny dichlorowodorku.
dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, karcynogenność, kumulacja toksyczności, Octeangin, oktenidyna dichlorowodorek, pastylka twarda, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aribit ODT 10 mg
Bezpieczeństwo arypiprazolu zostało potwierdzone w standardowych badaniach przedklinicznych, obejmujących ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Toksyczne efekty, takie jak uszkodzenia nadnerczy u szczurów (dawki 20-60 mg/kg mc./dobę, AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi przy maksymalnej dawce), czy kamica żółciowa u małp (dawki 25-125 mg/kg mc./dobę, AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi), występowały jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Arypiprazol nie wykazuje właściwości genotoksycznych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i potencjalnego rozwoju nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono zaburzeń płodności, jednak odnotowano toksyczny wpływ na rozwój płodowy, w tym opóźnienie mineralizacji kości i możliwe działanie teratogenne przy dawkach subterapeutycznych u szczurów oraz przy ekspozycji 3-11-krotnie wyższej niż u ludzi u królików.
Aribit ODT, arypiprazol, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, rak nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej preparatu Okteva, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych. Ocena obejmowała toksyczność ostrą, wielokrotną, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. Zaobserwowane u potomstwa szczurów przejściowe opóźnienia wzrostu były wynikiem farmakodynamicznego hamowania wydzielania hormonu wzrostu, co jest spodziewanym efektem działania leku, a nie objawem toksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, mechanizm farmakodynamiczny, oktreotyd, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wpływ na zarodek, zaburzenia reprodukcyjne, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orabloc (40 mg + 0,005 mg)/ml
Orabloc zawiera artykainę chlorowodorek w stężeniu 40 mg/ml oraz adrenalinę (epinefrynę) w postaci winianu 0,005 mg/ml. Badania przedkliniczne, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek preparatu. Artykaina w dawkach przekraczających terapeutyczne wykazuje działanie kardiodepresyjne oraz rozszerzające naczynia krwionośne, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Adrenalina wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne, potwierdzone badaniami przedklinicznymi.
adrenalina, artykaina chlorowodorek, badanie płodności, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie kardiodepresyjne, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, rozszerzenie naczyń krwionośnych, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripsan 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, substancji czynnej leku Aripsan, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek klinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych działań niepożądanych w warunkach klinicznych. W badaniach długoterminowych u szczurów zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza przy dawkach 20-60 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji AUC 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi po maksymalnej dawce. Zwiększona częstość raków nadnerczy u samic szczurów wystąpiła przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC >10-krotne względem ludzi), natomiast margines bezpieczeństwa klinicznego oceniono na 7-krotną ekspozycję AUC. U małp stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg/dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi), jednak stężenia metabolitów w żółci u ludzi były znacznie niższe (6% stężenia małp), co minimalizuje ryzyko podobnych efektów.
arypiprazol, badania przedkliniczne, dawka maksymalna zalecana, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, martwica komórek miąższowych, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rak nadnerczy, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, związki siarczanowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, przeszła szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy) oraz pęcherzyku żółciowym (psy), które są prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem statyn. Nie prowadzono szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co jest istotne w kontekście oceny ryzyka wydłużenia odstępu QT i potencjalnych zaburzeń rytmu serca. Występujące efekty toksyczne obserwowano przy ekspozycji zbliżonej lub przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co wymaga ostrożności, ale wskazuje na akceptowalny margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne rozuwastatyny, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, płodność, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, statyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, wątroba, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Cynaryzyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynaryzyna, stosowana zarówno jako monoterapia (Cinnarizinum Aflofarm, Hasco, WZF), jak i w połączeniu z dimenhydraminą (Arlevert, Artigo, Symtiver), wykazuje w badaniach przedklinicznych względne bezpieczeństwo przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Dane toksykologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka, a badania dotyczące płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Jednakże w jednym badaniu na szczurach odnotowano zmniejszenie wielkości miotów, wzrost liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej potomstwa, co sugeruje potencjalne ryzyko teratogenne w określonych warunkach eksperymentalnych. W przypadku dimenhydraminy nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla rozwoju zarodka i płodu.
badanie bezpieczeństwa, cynaryzyna, dane przedkliniczne, dawka cynaryzyny, dawka terapeutyczna, dimenhydramina, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, parametry rozrodcze, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, resorpcja płodu, rozwój płodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja aktywna, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Babyfen 100 mg/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ibuprofenu w produkcie Babyfen (20 mg/mL, zawiesina doustna) opiera się na badaniach toksykologicznych na zwierzętach, które wykazały wartość LD50 w zakresie 800-1600 mg/kg masy ciała. Ta dawka jest ponad 60-krotnie wyższa niż maksymalna pojedyncza dawka stosowana u ludzi (<12 mg/kg), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Głównym objawem toksyczności była owrzodzenia przewodu pokarmowego, typowe dla NLPZ, wynikające z hamowania syntezy prostaglandyn ochronnych dla błony śluzowej. Potencjał hepatotoksyczny ibuprofenu okazał się minimalny lub nieistotny w porównaniu z innymi NLPZ, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji wątroby.
badania toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dawka letalna, działanie rakotwórcze, funkcja wątroby, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, mutagenność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, synteza prostaglandyn, toksyczność ibuprofenu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pravator 20 mg
Przedkliniczne badania prawastatyny wykazały, że lek posiada korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Hepatotoksyczność i miopatia pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających 50-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. W dwuletnich badaniach karcynogenności na myszach i szczurach, dawki rzędu 100-500 mg/kg/dobę (125-310-krotność dawki ludzkiej) prowadziły do wzrostu częstości raka wątrobowokomórkowego oraz gruczolaka płuc (u myszy samic), jednak efekty te nie występowały przy dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, ciało modzelowate, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak płuc, hepatotoksyczność, miopatia, parametry nasienia, potencjał rakotwórczy, prawastatyna, profil bezpieczeństwa leku, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność leku, wpływ na płodność, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil SUN 20 mg
Przedkliniczne badania tadalafilu, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na szczurach i myszach stosujących dawki do 1000 mg/kg/dobę nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach przed- i pourodzeniowych na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów rozwojowych, a wartość AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania płodności na szczurach nie wykazały zaburzeń u samców ani samic.
badanie farmakologiczne, badanie płodności, badanie pourodzeniowe, badanie przedurodzeniowe, badanie teratogenności, dane niekliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, pole pod krzywą stężenia, spermatogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 5 5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corectin, przeszedł szerokie badania toksykologiczne, które potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy standardowym stosowaniu. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, które nie wykazały niekorzystnych efektów, a profil bezpieczeństwa był zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków. Dodatkowo, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne ani rakotwórcze, co jest kluczowe dla długotrwałej terapii. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i parametry reprodukcyjne u zwierząt doświadczalnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Corectin, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, masa urodzeniowa, parametr reprodukcyjny, rakotwórczość, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopiryna Kontrol 300 mg + 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Etopiryna Kontrol (kwas acetylosalicylowy 300 mg + kofeina 50 mg) wskazują na brak działania rakotwórczego kwasu acetylosalicylowego w długoterminowych badaniach na szczurach oraz negatywny wynik testu Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w hodowli fibroblastów ludzkich, co sugeruje potencjalny genotoksyczny efekt in vitro. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie hamujące owulację u szczurów oraz teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, w tym zaburzenia zagnieżdżania jaja i negatywny wpływ na rozwój układu nerwowego potomstwa. W badaniach toksyczności ostrej dawki śmiertelne kwasu acetylosalicylowego wynoszą >10 g u dorosłych i >4 g u dzieci, a stężenia kwasu salicylowego w osoczu 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, natomiast 400-500 μg/ml mogą prowadzić do śpiączki i zgonu.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, mutagenność, rozwój układu nerwowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wrzód przewodu pokarmowego, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie jaja, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaini hydrochloridum Noridem 10 mg/ml
Analiza danych nieklinicznych dotyczących lidokainy chlorowodorku, obejmująca badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozwój potomstwa, nie wykazała istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Ostra toksyczność lidokainy manifestuje się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), z objawami toksyczności pojawiającymi się przy stężeniach 5-10 mcg/l u ludzi, co może prowadzić do drgawek i zgonu. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności samej lidokainy, jednak metabolit 2,6-ksylidyna wykazał działanie mutagenne in vitro przy wysokich, toksycznych dawkach. W modelu szczurzym, długotrwała ekspozycja na 2,6-ksylidynę indukowała powstawanie łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej, co rodzi potencjalne, choć mało prawdopodobne ryzyko karcinogenne u ludzi przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek lidokainy.
6-ksylidyna, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, objawy sercowo-naczyniowe, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko karcinogenne, toksyczność podania wielokrotnego, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia neurologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liberelle 0,25 mg + 0,035 mg
W badaniach przedklinicznych lek Liberelle, zawierający 250 µg norgestimatu i 35 µg etynyloestradiolu, nie wykazał specyficznego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń, a badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału. Ponadto, ocena rakotwórczości nie wskazała na zwiększone ryzyko nowotworów, jednak hormony steroidowe zawarte w preparacie mogą stymulować wzrost tkanek i guzów hormonozależnych, co wymaga uwagi klinicznej.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo długotrwałego stosowania, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guz hormonozależny, hormon steroidowy, mutacja genetyczna, norgestimat i etynyloestradiol, nowotwór hormonozależny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Kaempferia galanga – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kaempferia galanga, obecna w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 10 mg na kapsułkę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie badań przedklinicznych. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, co potwierdza brak toksyczności po jednorazowym oraz wielokrotnym podaniu preparatu. Dodatkowo, badania genotoksyczności nie wskazały na potencjał uszkodzeń materiału genetycznego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania substancji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine Active 5 mg + 120 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Claritine Active, zawierającego loratadynę 5 mg oraz pseudoefedrynę siarczan 120 mg, wykazały niski profil toksyczności zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym. Toksyczność połączenia obu substancji nie przewyższała toksyczności poszczególnych składników stosowanych osobno, a działania niepożądane były głównie związane z komponentem pseudoefedryny. Badania genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych loratadyna nie wykazała działania teratogennego, choć przy stężeniach w osoczu (AUC) 10-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów.
AUC, badania farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, skojarzenie leków, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bicardef 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bicardef 10 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w warunkach laboratoryjnych. Badania toksykologiczne po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. Ocena genotoksyczności nie wykazała potencjału mutagennego, a badania nad działaniem rakotwórczym nie potwierdziły ryzyka kancerogennego. W zakresie wpływu na reprodukcję, bisoprolol nie wykazał negatywnego wpływu na płodność ani procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku.
badania toksykologiczne, beta-bloker, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, reprodukcja, resorpcja płodu, toksyczność leku, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taromentin (400 mg + 57 mg)/5 ml
Produkt leczniczy Taromentin, zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na modelu psów ujawniły jedynie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, wymioty oraz przebarwienia języka, które jednak nie muszą przekładać się na bezpieczeństwo stosowania u ludzi w dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nietolerancja przewodu pokarmowego, podrażnienie żołądka, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii (Salviae folium) jest składnikiem preparatu Mucosit, gdzie stanowi 2,0 części w mieszaninie ekstraktów roślinnych o stosunku ekstrakcji 6-12:1, uzyskiwanym przy użyciu 90% metanolu i wody. Pomimo braku standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, kancerogenność czy wpływ na rozród, bezpieczeństwo ekstraktu opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym stosowaniu w leczeniu schorzeń jamy ustnej. Preparat zawiera również ekstrakty z rumianku, nagietka, podbiału, kory dębu i tymianku, co wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji między składnikami w ocenie profilu bezpieczeństwa.
alantoina, badania toksykologiczne, Calendulae anthodium, choroby jamy ustnej, ekstrakt gęsty z liścia szałwii, Farfarae folium, genotoksyczność, kora dębu, koszyczek nagietka, koszyczek rumianku, lek tradycyjny, liść podbiału, Matricariae anthodium, Mucosit, olejek miętowy, olejek rumiankowy, potencjał kancerogenny, Quercus cortex, Salviae folium, schorzenia jamy ustnej, Thymi herba, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, ziele tymianku, złożony wyciąg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letybo 50 j.
Produkt leczniczy Letybo zawierający 50 jednostek toksyny botulinowej typu A (BoNT/A-DP) wykazuje typowy dla tej klasy toksyn profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na szczurach. W badaniach toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki, przy podawaniu domięśniowym dawek do 15 j./kg, zaobserwowano zależne od dawki porażenie mięśni w miejscu iniekcji, prowadzące do atrofii mięśni, ograniczenia ruchomości, spadku masy ciała oraz obniżenia stężenia kreatyniny, bez innych istotnych skutków toksykologicznych. W badaniu rozwoju embrionalnego, przy dawkach do 8 j./kg podawanych od 5 do 16 dnia ciąży, stwierdzono u samic porażenie mięśni, spadek masy ciała i zabrudzenia okolicy krocza, natomiast u płodów opóźnione kostnienie i obniżenie masy ciała ≥ 20%, bez wykrycia wad rozwojowych, co wskazuje na efekty wtórne wobec toksyczności matczynej.
antygenowość, atrofia mięśni, Clostridium botulinum, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, okres okołoporodowy, opóźnione kostnienie, organogeneza, porażenie mięśni, rozwój embrionalny, stężenie kreatyniny, toksyczność dla matki, toksyczność reprodukcyjna, toksyna botulinowa typu A, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani działania teratogennego, mimo że badania dotyczące rakotwórczości nie zostały przeprowadzone. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotów, opóźnienia kostnienia oraz anomalie żeber przy podaniu dootrzewnowym, jednak płodność pokolenia F1 i rozwój F2 nie wykazywały zaburzeń, co wyklucza długotrwałe efekty międzypokoleniowe.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, martwe urodzenia, opóźnione kostnienie, Piperacillin Tazobactam, piperacylina z tazobaktamem, płodność pokolenia F1, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, wady żeber, zmniejszenie liczebności miotu, zmniejszenie masy płodu - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dabigatran eteksylat, substancja czynna preparatu Dabigatran Etexilate Adamed, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania leku jako inhibitora trombiny, co potwierdza farmakodynamiczne działanie substancji. Wpływ na płodność samic objawiał się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg masy ciała, co odpowiada 5-krotnej ekspozycji w porównaniu do poziomu terapeutycznego u pacjentów. W badaniach na szczurach i królikach dawki toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost liczby wad rozwojowych. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawce 4-krotnie wyższej niż terapeutyczna.
badanie ekotoksykologiczne, badanie pre- i postnatalne, badanie przedkliniczne, dabigatran eteksylat, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, ekspozycja na dabigatran, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, mezylan, płodność samic, potencjał karcynogeniczny, ryzyko środowiskowe, toksyczność dla matek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teikoplaniny wykazały, że lek charakteryzuje się profilem toksykologicznym zależnym od dawki, ze szczególnym wpływem na funkcję nerek, który jest przemijający i wymaga monitorowania u pacjentów stosujących wysokie dawki lub terapię długoterminową. W badaniach na świnkach morskich stwierdzono lekki potencjał ototoksyczny, objawiający się zaburzeniami czynności ślimaka i przedsionka, jednak bez uszkodzeń morfologicznych ucha wewnętrznego, co wskazuje na niższe ryzyko ototoksyczności w porównaniu do innych antybiotyków glikopeptydowych. W zakresie wpływu na funkcje rozrodcze, podskórne podawanie teikoplaniny szczurom w dawkach do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływało negatywnie na płodność, a badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy dawkach do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów wiązały się ze zwiększoną częstością poronień oraz wzrostem śmiertelności noworodków przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co sugeruje istnienie progu toksyczności rozwojowej.
antybiotyk glikopeptydowy, badania okołoporodowe, działanie drażniące, genotoksyczność, nefrotoksyczność, ototoksyczność, płodność, poronienie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, śmiertelność noworodków, teikoplanina, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania, właściwość antygenowa, zaburzenia czynności ślimaka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Viatris 50 mg
Dane toksykologiczne dotyczące kaspofunginy uzyskane w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach wykazały, że dożylne podawanie dawek do 7-8 mg/kg masy ciała wiązało się z reakcjami miejscowymi, objawami uwalniania histaminy u szczurów oraz hepatotoksycznością u małp. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotne zaburzenia rozwoju płodów, takie jak spadek masy ciała, niepełne kostnienie kręgów, mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość występowania żeber szyjnych, co korelowało z działaniami niepożądanymi u matek, w tym uwalnianiem histaminy. Kaspofungina nie wykazała działania genotoksycznego w testach in vitro oraz in vivo na chromosomy szpiku kostnego myszy, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych na zwierzętach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symbella 0,03 mg + 2 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Symbella, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg chlormadynonu octanu, wykazały niską toksyczność ostrą etynyloestradiolu, jednak z uwagi na gatunkowo specyficzne działanie embriotoksyczne i teratogenne, bezpośrednia ekstrapolacja wyników na ludzi jest ograniczona. Etynyloestradiol indukował wady rozwojowe układu moczowo-płciowego oraz feminizację płodów męskich w modelach zwierzęcych. Chlormadynonu octan wykazywał embriotoksyczność u królików, szczurów i myszy, z teratogennym działaniem u królików oraz u myszy już przy dawce 1 mg/kg mc./dobę. Znaczenie kliniczne tych efektów dla człowieka pozostaje nieustalone i wymaga dalszych badań.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chlormadynonu octan, dawka embriotoksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów, genotoksyczność, obumieranie zarodków, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, progestagen, syntetyczny estrogen, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ moczowo-płciowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych dotyczących preparatu Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz nie przeprowadzono kompleksowych testów dla połączenia trzech substancji czynnych, jednak dane dotyczące poszczególnych składników i ich kombinacji wskazują na brak nowych działań toksycznych. Kandesartan w dawkach terapeutycznych nie wykazywał toksyczności ogólnoustrojowej, choć w dużych dawkach obserwowano nefrotoksyczność, zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmiany w aparacie przykłębkowym nerek, które są uważane za efekt farmakologiczny i prawdopodobnie nieistotne klinicznie. Badania rozrodczości wykazały toksyczny wpływ kandesartanu na płód w późniejszym okresie ciąży, natomiast testy mutagenności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego.
działanie klastogenne, działanie moczopędne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutagenność, naciek bazofilów, nefrotoksyczność, parametr czerwonokrwinkowy, rozstrzeń kanalików nerkowych, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra Allergy Fast 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bilastyny, substancji czynnej leku Clatra Allergy Fast, obejmują szeroki zakres badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików zaobserwowano toksyczne efekty na płód jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, przy czym poziomy NOAEL były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja u ludzi. Bilastyna przenika do mleka szczurów po podaniu dawki 20 mg/kg, osiągając stężenia około połowy tych w osoczu, jednak znaczenie tego dla ludzi pozostaje nieustalone. Badania płodności u szczurów wykazały brak negatywnego wpływu na narządy rozrodcze oraz parametry reprodukcyjne przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę.
autoradiografia, badanie płodności, bilastyna, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, genotoksyczność, implantacja zarodka, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, stężenie substancji czynnej, stężenie w osoczu, strata płodów, toksyczny wpływ na rozród, współczynnik łączenia w pary - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa żegawka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pokrzywa żegawka (Urtica urens L.) jest stosowana w produktach leczniczych, często samodzielnie lub w połączeniu z pokrzywą zwyczajną (Urtica dioica L.). Zgodnie z europejskimi regulacjami prawnymi, w szczególności artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa nie są standardowo wymagane dla produktów zawierających liść pokrzywy żegawki, chyba że są one niezbędne do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania. W praktyce brak jest standardowego zestawu badań przedklinicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co wynika z ugruntowanego, tradycyjnego zastosowania tej rośliny w medycynie. Produkty te występują najczęściej w formie ziół do zaparzania, zawierających 2 g surowca w saszetce lub 1 g/g w postaci sypkiej.
badanie przedkliniczne, ciąża, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, laktacja, liść pokrzywy, medycyna tradycyjna, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, Urtica dioica, Urtica urens, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocort CHEMA 5 mg/g
Hydrokortyzonu octan, substancja czynna maści Hydrocort CHEMA (5 mg/g), przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych potwierdziły zgodność profilu bezpieczeństwa z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzającego materiał genetyczny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, glikokortykosteroid, guz nowotworowy, hydrokortyzon octan, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Frimig Duo 85 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Frimig Duo zawiera sumatryptan (85 mg) i naproksen sodowy (500 mg). Badania toksykologiczne na myszach wykazały, że toksyczność skojarzenia koncentruje się głównie na przewodzie pokarmowym i nerkach, z większą wrażliwością samic (Cmax naproksenu u samic była 1,5-krotnie wyższa niż u samców). Dawki ≥100 mg/kg/dobę u samców i ≥50 mg/kg/dobę u samic powodowały zgony. NOAEL dla skojarzenia wynosił 100/30 mg/kg mc./dobę. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności sumatryptanu i skojarzenia, natomiast naproksen wykazywał klastogenność in vivo. Badania kliniczne u zdrowych ochotników nie wykazały aberracji chromosomalnych po 7-dniowym podawaniu dwukrotnie dziennie. Badania rakotwórczości dla obu substancji osobno nie potwierdziły działania kancerogennego.
aberracje chromosomalne, badania toksykologiczne, działanie kancerogenne, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, kinaza tymidynowa, limfocyty krwi obwodowej, nadżerki i owrzodzenia, NOAEL, organogeneza, pień tętniczy, przewód pokarmowy, rozwój pourodzeniowy, sumatryptan i naproksen sodowy, test mikrojądrowy, test mutacji bakterii, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, ubytek przegrody międzykomorowej, wady rozwojowe, zagnieżdżenie zarodka, żebra szyjne - Leksykon substancji czynnych
Szyszka chmielu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Szyszka chmielu (Humulus lupulus L., flos) jest stosowana w produktach leczniczych roślinnych, przy czym zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC (art. 16c(1)(a)(iii)) nie wymaga pełnych badań przedklinicznych, o ile istnieje udokumentowana historia bezpiecznego stosowania. W dostępnej dokumentacji brak jest badań dotyczących kluczowych aspektów bezpieczeństwa farmakologicznego, takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Produkt leczniczy Nervomix Forte zawiera 52,5 mg szyszki chmielu na kapsułkę i również nie posiada danych przedklinicznych, co jest zgodne z regulacjami dotyczącymi tradycyjnych produktów roślinnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, Humulus lupulus, indukcja nowotworów, interakcja lekowa, kobieta w ciąży, Lupuli strobilus, Nervomix Forte, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, szyszka chmielu, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjne stosowanie, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Liść ortosyfonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji produktu leczniczego Liść Ortosyfonu (Orthosiphonis folium) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji roślinnej. Charakterystyka produktu nie zawiera informacji o toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym ani wpływie na reprodukcję. Produkt dostępny jest w postaci ziół do zaparzania, zawierających 100 g liścia ortosyfonu na 100 g produktu, co wskazuje na tradycyjne zastosowanie, jednak brak badań przedklinicznych wymaga ostrożności klinicznej przy jego stosowaniu.
dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, liść ortosyfonu, nadzór farmakologiczny, Orthosiphonis folium, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crohnax 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne mesalazyny, substancji czynnej leku Crohnax w dawce 250 mg (postać czopków), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła niepokojących sygnałów. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, w dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wykazały efektów przeciwwskazujących do stosowania u ludzi. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego mesalazyny.
badanie przedkliniczne, czopek doodbytniczy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, kancerogenność, mesalazyna, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eribulin EVER Pharma 0,44 mg/ml
Przedkliniczne badania erybuliny wykazały potencjał genotoksyczny, w tym pozytywny wynik w teście na komórkach chłoniaka myszy oraz klastogenność w teście mikrojąderkowym u szczurów. W teście Amesa nie stwierdzono mutagenności in vitro. Brak jest jednak danych dotyczących potencjału rakotwórczego erybuliny, co ogranicza pełną ocenę długoterminowego bezpieczeństwa. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, erybulina wykazała szkodliwy wpływ na męski układ rozrodczy u szczurów i psów, manifestujący się hipospermią i aspermią, co sugeruje ryzyko obniżenia płodności u mężczyzn.
Badania rozwojowe na szczurach wykazały embriotoksyczność i teratogenność erybuliny. Podawanie erybuliny w dawkach 0,009–0,133 mg/kg mc. w dniach 8., 10. i 12. ciąży skutkowało dawkozależnym wzrostem resorpcji płodów oraz zmniejszeniem masy ciała płodu od dawki ≥0,088 mg/kg. Najwyższa dawka 0,133 mg/kg była związana ze znaczącym wzrostem częstości poważnych wad wrodzonych, takich jak agnezja żuchwy, języka, żołądka i wątroby. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu erybuliny u kobiet w ciąży oraz u pacjentów w wieku rozrodczym, ze względu na ryzyko toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej.
aspermia, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hipospermia, mezylan erybuliny, nabłonek plemnikotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodów, rozwój embrionalno-płodowy, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Eugia 250 mg
Badania przedkliniczne fulwestrantu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję po wielokrotnym podaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne, w tym zapalenie mięśni i ziarniniaki, głównie związane z substancjami pomocniczymi, choć u królików zapalenie mięśni było bardziej nasilone niż po podaniu soli fizjologicznej. Długotrwałe podawanie fulwestrantu u psów (12 miesięcy) wiązało się z zapaleniem tętnic. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST po podaniu doustnym oraz pojedynczy przypadek zahamowania zatokowego po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach przekraczających 15-krotnie dawki stosowane u ludzi. Fulwestrant nie wykazywał działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie reprodukcji i rozwoju płodu, lek wywoływał odwracalne zmniejszenie płodności, zmniejszone przeżycie zarodków, dystocję oraz liczne anomalie rozwojowe u szczurów i królików, zgodnie z jego mechanizmem jako antagonisty receptorów estrogenowych.
antyestrogen, badanie EKG, badanie przedkliniczne, błoniak ziarnisty, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja systemowa, fulwestrant, genotoksyczność, gonadotropina, guz z komórek Leydiga, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, obumieranie zarodków, patologiczne zgięcie śródstopia, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak piersi, receptor estrogenowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika