Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania kaspofunginy

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kaspofunginy pochodzą z szeregu badań toksykologicznych oraz badań wpływu na rozrodczość przeprowadzonych na modelach zwierzęcych. Badania te dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa substancji przed wprowadzeniem jej do praktyki klinicznej.

Toksyczność po wielokrotnym podaniu dożylnym

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu dożylnym kaspofunginy u szczurów i małp, z zastosowaniem dawek do 7-8 mg/kg masy ciała, zaobserwowano następujące reakcje niepożądane:

• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – charakterystyczne zmiany występujące w miejscu podania leku
• Objawy reakcji uwolnienia histaminy u szczurów – manifestujące się odpowiedzią zapalną
• Objawy niepożądanego działania na wątrobę u małp – wskazujące na potencjalne hepatotoksyczne właściwości kaspofunginy

¹

Toksyczny wpływ na rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu na rozwój potomstwa przeprowadzone na szczurach wykazały, że kaspofungina podawana w dawkach 5 mg/kg masy ciała powodowała znaczące zmiany w rozwoju płodów:

• Spadek masy ciała płodu – wskazujący na zahamowanie prawidłowego wzrostu płodu
• Wzrost częstości występowania przypadków niepełnego kostnienia kręgów – zaburzenie procesu formowania się prawidłowej struktury kostnej kręgosłupa
• Wzrost częstości niepełnego kostnienia kości mostka – wpływ na prawidłowy rozwój klatki piersiowej
• Wzrost częstości niepełnego kostnienia kości czaszki – zaburzenie procesu formowania się prawidłowej struktury czaszki

²

Zaobserwowane zmiany rozwojowe płodów powiązano bezpośrednio z działaniami niepożądanymi występującymi u matek, w szczególności z uwalnianiem histaminy u ciężarnych samic szczurów. Dodatkowo stwierdzono zwiększenie częstości występowania żeber szyjnych, co stanowi anomalię rozwojową struktury kostnej.³

Badania genotoksyczności

Kaspofungina nie wykazywała działania genotoksycznego w serii badań obejmujących:

• Testy in vitro – badania na izolowanych komórkach i materiałach genetycznych
• Test in vivo dotyczący chromosomów szpiku kostnego myszy – badanie wpływu substancji na strukturę chromosomów w warunkach żywego organizmu

Wyniki tych badań wskazują na brak potencjału kaspofunginy do wywoływania mutacji genetycznych.⁴

Badania rakotwórczości

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono długookresowych badań na zwierzętach, które oceniałyby potencjalne działanie rakotwórcze kaspofunginy. Brak tych danych stanowi pewne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa substancji.⁵

Wpływ na płodność

W badaniach prowadzonych na samcach i samicach szczurów, którym podawano kaspofunginę w dawkach wynoszących do 5 mg/kg na dobę, nie odnotowano wpływu substancji na płodność zwierząt. Wyniki te sugerują, że kaspofungina nie wpływa negatywnie na funkcje rozrodcze i zdolność do prokreacji u badanych zwierząt.⁶