Caspofungin Viatris
Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 50 mg
Produkt leczniczy zawiera kaspofunginę w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, który po rekonstytucji jest gotowy do podawania. Składnik aktywny, kaspofungina, jest stosowany w leczeniu inwazyjnej kandydozy oraz aspergilozy u pacjentów dorosłych i dzieci. Lek jest przeznaczony również do leczenia empirycznego podejrzewanych zakażeń grzybiczych u pacjentów z neutropenią i gorączką. Preparat jest szczególnie zalecany w przypadku oporności lub nietolerancji na inne terapie przeciwgrzybicze, takie jak amfoterycyna B.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Kaspofungin Viatris, lek z grupy echinokandyn, zawierający kaspofunginę w dawce 50 mg do infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 1865 dorosłych pacjentów z różnymi formami zakażeń grzybiczych, w tym inwazyjną kandydozą i aspergilozą. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje w miejscu podania, takie jak zapalenie żyły, rumień, ból i świąd, które rzadko prowadzą do przerwania terapii. Wśród zaburzeń hematologicznych dominują zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu i liczby białych krwinek, a także rzadziej niedokrwistość, małopłytkowość i leukopenia. U pacjentów z aspergilozą zgłaszano także poważne powikłania, takie jak obrzęk płuc i ARDS. Badania porównujące dawki 50 mg i 150 mg/dobę nie wykazały istotnych różnic w bezpieczeństwie stosowania.
U dzieci i młodzieży (n=171) częstość działań niepożądanych wynosiła 26,3% (95% CI 19,9–33,6), co jest niższe niż u dorosłych (43,1%; 95% CI 40,0–46,2), jednak profil działań niepożądanych różni się pod względem częstości i rodzaju. Najczęstsze objawy u młodszych pacjentów to gorączka (11,7%), wysypka (4,7%) i ból głowy (2,9%), a także zaburzenia laboratoryjne, takie jak podwyższone AspAT, AlAT, hipokaliemia i hipomagnezemia. Wskazane jest monitorowanie parametrów hematologicznych i biochemicznych oraz zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru, aby zapewnić ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii kaspofunginą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Caspofungin Viatris 50 mg
anafilaksja, echinokandyny, enzymy wątrobowe, eozynofilia, granulocyty obojętnochłonne, hematokryt, hipokaliemia, hipomagnezemia, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kaspofungina, koagulopatia, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk płuc, octan kaspofunginy, przeszczep allogeniczny, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, przeszczepienie komórek macierzystych, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, tachykardia, zakażenie Candida, zapalenie żyły, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych -
Profil bezpieczeństwa leku
Kaspofungina jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią ze względu na wykazaną obecność leku w mleku zwierzęcym, co sugeruje potencjalne ryzyko dla niemowląt. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) obserwuje się około 30% wzrost ekspozycji na lek (AUC), jednak zazwyczaj nie wymaga to modyfikacji dawki, choć zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki, co ułatwia stosowanie kaspofunginy w tej populacji.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się ostrożność: u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami dawkowanie pozostaje bez zmian, natomiast u osób z umiarkowanymi zaburzeniami dawka powinna zostać zmniejszona do 35 mg/dobę. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz u dzieci i młodzieży z jakimkolwiek stopniem niewydolności wątrobowej, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania funkcji wątroby. Nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu kaspofunginy na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługę maszyn ani interakcji z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Caspofungin Viatris 50 mg
-
Przeciwwskazania
Kaspofungina (Caspofungin Viatris, 50 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Każda fiolka zawiera 50 mg kaspofunginy w postaci octanu, który po rekonstytucji w 10,5 mL wody do wstrzykiwań daje roztwór o stężeniu 5,2 mg/mL. Nadwrażliwość na kaspofunginę stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do leczenia, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na kaspofunginę octanową. Przed podaniem należy dokładnie przeanalizować skład preparatu, zwłaszcza u osób z wywiadem alergicznym na leki dożylne.
W przypadku stwierdzenia nadwrażliwości na kaspofunginę lub substancje pomocnicze, należy bezwzględnie odstąpić od stosowania Caspofungin Viatris i rozważyć alternatywne terapie przeciwgrzybicze, które nie wykazują reakcji krzyżowych z kaspofunginą. Preparat dostępny jest jako biały lub prawie biały proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, co wymaga odpowiedniej rekonstytucji przed podaniem. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie ryzyka reakcji alergicznych podczas kwalifikacji pacjenta do terapii kaspofunginą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Caspofungin Viatris 50 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie kaspofunginy, substancji czynnej leku Caspofungin Viatris, jest rzadko spotykane w praktyce klinicznej, a dostępne dane wskazują na wysokie bezpieczeństwo nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe. Do tej pory nie odnotowano klinicznie istotnych działań niepożądanych u pacjentów, którzy otrzymali dawki dobowej do 400 mg, co stanowi wielokrotność dawki terapeutycznej. W przypadku takiego przedawkowania zaleca się standardowe monitorowanie parametrów życiowych oraz funkcji wątroby i nerek, gdyż kaspofungina nie jest dializowalna, co wyklucza możliwość przyspieszenia eliminacji leku przez hemodializę.
Brak jest danych klinicznych dotyczących skutków przedawkowania powyżej 400 mg na dobę, dlatego w takich sytuacjach rekomendowane jest intensywne monitorowanie stanu pacjenta oraz leczenie objawowe zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania po przedawkowaniu leków przeciwgrzybiczych. Produkt leczniczy Caspofungin Viatris zawiera 50 mg kaspofunginy w jednej fiolce, a po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 5,2 mg substancji czynnej, co jest istotne przy ocenie potencjalnego przedawkowania i kalkulacji dawki. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności i monitorowanie funkcji narządów w przypadku podejrzenia przekroczenia dawki terapeutycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Caspofungin Viatris 50 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane toksykologiczne dotyczące kaspofunginy uzyskane w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach wykazały, że dożylne podawanie dawek do 7-8 mg/kg masy ciała wiązało się z reakcjami miejscowymi, objawami uwalniania histaminy u szczurów oraz hepatotoksycznością u małp. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotne zaburzenia rozwoju płodów, takie jak spadek masy ciała, niepełne kostnienie kręgów, mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość występowania żeber szyjnych, co korelowało z działaniami niepożądanymi u matek, w tym uwalnianiem histaminy. Kaspofungina nie wykazała działania genotoksycznego w testach in vitro oraz in vivo na chromosomy szpiku kostnego myszy, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych na zwierzętach.
Badania wpływu kaspofunginy na rozrodczość szczurów, przy dawkach do 5 mg/kg/dobę, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani zdolność reprodukcyjną zwierząt. Wyniki te sugerują, że pomimo obserwowanych efektów teratogennych i toksycznych u płodów, kaspofungina nie zaburza funkcji rozrodczych u dorosłych osobników. W świetle powyższych danych, profil bezpieczeństwa kaspofunginy wymaga dalszej oceny, zwłaszcza w kontekście potencjalnej hepatotoksyczności oraz braku danych dotyczących długoterminowego ryzyka kancerogennego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Viatris 50 mg
-
Skład i postać leku
Caspofungin Mylan 50 mg jest lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającym 50 mg kaspofunginy (Caspofunginum) w formie octanu. Po rekonstytucji 10,5 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się koncentrat o stężeniu 5,2 mg/ml. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak sacharoza, mannitol oraz składniki regulujące pH (kwas solny, wodorotlenek sodu, dwutlenek węgla). Preparat podaje się wyłącznie dożylnie po rozcieńczeniu w roztworach chlorku sodu (0,9%, 0,45% lub 0,225%) lub roztworze Ringera z mleczanami, unikając roztworów glukozowych ze względu na niestabilność leku w takich środowiskach. Standardowa objętość infuzji wynosi 250 ml, z możliwością zmniejszenia do 100 ml w uzasadnionych przypadkach, przy czym stężenie końcowe nie powinno przekraczać 0,5 mg/ml.
Dawkowanie u dorosłych obejmuje podanie 50 mg kaspofunginy (10 ml rekonstytuowanego roztworu) z rozcieńczeniem do 250 ml (stężenie 0,20 mg/ml) lub 100 ml (stężenie 0,47 mg/ml). W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka wynosi 35 mg (7 ml roztworu) z odpowiednim rozcieńczeniem. U pacjentów pediatrycznych (>3 miesiące) dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała (BSA) według wzoru Mostellera: dawka nasycająca 70 mg/m² (maksymalnie 70 mg), dawka podtrzymująca 50 mg/m² (maksymalnie 70 mg). Po rekonstytucji roztwór jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze do 25°C, a rozcieńczony roztwór do infuzji zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 48 godzin w 2-8°C lub 24 godziny w temperaturze pokojowej. Produkt nie zawiera konserwantów, dlatego z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty niezwłocznie po przygotowaniu, chyba że zastosowano zwalidowane warunki aseptyczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Caspofungin Viatris 50 mg
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dwutlenek węgla, infuzja dożylna, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, kwas solny, mannitol, pacjent pediatryczny, powierzchnia ciała, rekonstytucja, rekonstytucja proszku, roztwór chlorku sodu, roztwór Ringera z mleczanami, sacharoza, warunki aseptyczne, wodorotlenek sodu, wzór Mostellera, zaburzenie czynności wątroby -
Specjalne ostrzeżenia
Kaspofungina wymaga ostrożności ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz innych reakcji histaminopodobnych, takich jak wysypka, obrzęk twarzy czy skurcz oskrzeli. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (TEN), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z historią alergii skórnych. Spektrum działania kaspofunginy jest ograniczone do drożdżaków rodzaju Candida i pleśni rodzaju Aspergillus, a skuteczność wobec innych patogenów pozostaje niepotwierdzona. Współstosowanie z cyklosporyną może prowadzić do przejściowego wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) do wartości nieprzekraczających 3-krotności górnej granicy normy, co wymaga monitorowania enzymów wątrobowych, zwłaszcza przy dawce cyklosporyny 3 mg/kg mc.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się zwiększoną ekspozycję na kaspofunginę: AUC wzrasta o około 20% przy łagodnych oraz o około 75% przy umiarkowanych zaburzeniach, co uzasadnia redukcję dawki dobowej do 35 mg w przypadku umiarkowanych zaburzeń. W ciężkich zaburzeniach czynności wątroby brak jest danych klinicznych, dlatego stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe, gdyż u niektórych pacjentów zgłaszano istotne klinicznie zaburzenia czynności wątroby, zapalenie lub uszkodzenie wątroby, mimo braku jednoznacznego związku przyczynowego z kaspofunginą. Produkt Caspofungin Viatris zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Viatris
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, Aspergillus, Candida, cyklosporyna, kaspofungina, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, próby czynnościowe wątroby, reakcja alergiczna skóry, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, uczucie gorąca, uszkodzenie wątroby, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Kaspofungina, półsyntetyczny lipopeptyd z grupy echinokandyn (kod ATC: J02AX04), działa poprzez hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność wobec patogenów grzybiczych. Wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwko gatunkom Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. flavus, A. niger) oraz Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei), w tym izolatów opornych na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę, związana z mutacjami genów FKS1/FKS2, jest rzadka, ale klinicznie istotna, zwłaszcza u C. glabrata. Metody oceny wrażliwości opierają się na standardach CLSI i EUCAST, przy czym brak jest jeszcze ustalonych wartości granicznych MIC dla kaspofunginy; wrażliwość na inne echinokandyny jest przyjmowana jako wskaźnik wrażliwości na kaspofunginę.
W badaniach klinicznych kaspofungina w dawce 50 mg/dobę (po dawce nasycającej 70 mg) wykazała porównywalną skuteczność do amfoterycyny B w leczeniu inwazyjnej kandydozy (odsetek korzystnej odpowiedzi 73% vs. 62%) oraz w leczeniu empirycznym gorączki u pacjentów z neutropenią (33,9% vs. 33,7%). W terapii inwazyjnej aspergilozy u pacjentów z opornością lub nietolerancją na standardowe leczenie odsetek korzystnej odpowiedzi wyniósł 41-50%. U dzieci i młodzieży kaspofungina stosowana w dawce 50 mg/m² pc. wykazała skuteczność porównywalną lub lepszą niż liposomalna amfoterycyna B, z korzystnym profilem bezpieczeństwa. U noworodków i niemowląt poniżej 3 miesięcy dane są ograniczone, a zalecenia dawkowania nie zostały ustalone. Terapia kaspofunginą jest dobrze tolerowana, a dawkę można zwiększyć do 70 mg/dobę w przypadku utrzymującej się gorączki i pogorszenia stanu klinicznego po 5 dniach leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Caspofungin Viatris 50 mg
Aspergillus, beta-D-glukan, Candida, deoksycholan amfoterycyny B, drożdżyca przełyku, działanie grzybobójcze, infekcja OUN, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna drożdżyca, inwazyjna kandydoza, kandydemia, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, mechanizm oporności, neutropenia, nowotwory układu krwiotwórczego, patogeny grzybicze, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia -
Właściwości farmakokinetyczne
Kaspofungina wykazuje złożoną farmakokinetykę charakteryzującą się wielofazową dystrybucją, powolną eliminacją oraz znacznym wiązaniem z albuminami osocza (frakcja wolna 3,5–7,6%). Maksymalna dystrybucja do tkanek następuje po 1,5–2 dniach, obejmując około 92% dawki, przy czym eliminacja zachodzi bez równowagi dystrybucji, co utrudnia precyzyjne określenie objętości dystrybucji. Kaspofungina ulega samoistnemu rozpadowi do związku z otwartym pierścieniem, a jej metabolizm obejmuje hydrolizę peptydu i N-acetylację. Lek nie wpływa na izoenzymy cytochromu P450 (1A2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 3A4) ani nie jest ich substratem, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Klirens osoczowy wynosi 10–12 mL/min, a eliminacja przebiega wielofazowo z okresem półtrwania fazy beta 9–11 godzin i fazy gamma około 45 godzin. Około 75% dawki jest wydalane w ciągu 27 dni (41% z moczem, 34% z kałem), przy czym wydalanie niezmienionej kaspofunginy w moczu stanowi około 1,4% dawki. Farmakokinetyka jest umiarkowanie nieliniowa, z kumulacją zależną od dawki.
Ekspozycja na kaspofunginę jest zwiększona u pacjentów z niewydolnością nerek, łagodną niewydolnością wątroby, u kobiet oraz osób w podeszłym wieku, jednak zmiany te są na ogół umiarkowane i nie wymagają modyfikacji dawkowania. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się zmniejszenie dawki podtrzymującej do 35 mg/dobę, aby uzyskać ekspozycję porównywalną do osób z prawidłową funkcją wątroby. Masa ciała istotnie wpływa na farmakokinetykę – wzrost masy ciała o 20 kg powoduje zmniejszenie ekspozycji o około 23%. U dzieci i młodzieży (od 12 miesięcy do 17 lat) stosowanie dawki 50 mg/m² pc. (maksymalnie 70 mg/dobę) prowadzi do wartości AUC0-24h porównywalnych z dorosłymi przy dawce 50 mg/dobę. U noworodków i niemowląt poniżej 3 miesięcy stosuje się dawkę 25 mg/m² pc. (około 2,1 mg/kg mc.), przy czym obserwuje się większą zmienność stężeń i nieco wyższe wartości C24h (o 36%) w porównaniu do dorosłych. Brak jest wystarczających danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa u noworodków i niemowląt poniżej 3 miesięcy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Caspofungin Viatris 50 mg
albumina osocza, AUC, białko osocza, biotransformacja, cytochrom P450, dawka wielokrotna, dostosowanie dawki, dystrybucja do tkanek, farmakokinetyka nieliniowa, glikoproteina p, hydroliza peptydu, infuzja dożylna, inhibitor izoenzymu, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydoza przełyku, klirens, N-acetylacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, równowaga dystrybucji, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności wątroby -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kaspofungina (Caspofunginum), dostępna m.in. jako Caspofungin Viatris 50 mg w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji dożylnej, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym głównie w warunkach szpitalnych u pacjentów z ciężkimi infekcjami grzybiczymi. Dotychczas nie przeprowadzono specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ kaspofunginy na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, co oznacza brak bezpośrednich dowodów naukowych dotyczących jej wpływu na sprawność psychomotoryczną. W związku z tym lekarz powinien opierać swoje zalecenia na znajomości profilu farmakokinetycznego i farmakodynamicznego leku, danych o działaniach niepożądanych oraz indywidualnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając także wpływ choroby podstawowej i innych stosowanych terapii.
W trakcie terapii kaspofunginą lekarz powinien systematycznie monitorować funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta, zwracając uwagę na objawy takie jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjent powinien zostać poinformowany o braku specyficznych badań dotyczących tego wpływu, konieczności samokontroli stanu zdrowia oraz potrzebie zachowania ostrożności przy wykonywaniu czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej, zwłaszcza na początku leczenia. Z punktu widzenia formalno-prawnego istotne jest udokumentowanie w dokumentacji medycznej przekazania tych informacji, co stanowi element należytej staranności lekarskiej i może mieć znaczenie w przypadku ewentualnych roszczeń. Zaleca się indywidualne podejście do każdego pacjenta i dostosowanie zaleceń do jego sytuacji klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Caspofungin Viatris 50 mg
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, infekcja grzybicza, infuzja dożylna, kaspofungina, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie przeciwgrzybicze, modyfikacja leczenia, objaw niepożądany, pojazd mechaniczny, profil bezpieczeństwa leku, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Caspofungin Viatris, zawierający 50 mg kaspofunginy w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (stężenie po rekonstytucji 5,2 mg/ml), jest echinokandyną stosowaną w leczeniu ciężkich inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Wskazania obejmują inwazyjną kandydozę (kandydemię, rozsiane infekcje narządowe, zakażenia tkanek głębokich) u dorosłych i dzieci, inwazyjną aspergilozę u pacjentów z potwierdzoną opornością lub nietolerancją na amfoterycynę B i/lub itrakonazol, a także terapię empiryczną u pacjentów z gorączką i neutropenią, gdy istnieje podejrzenie zakażenia Candida lub Aspergillus, ale brak potwierdzenia mikrobiologicznego. Brak odpowiedzi na wcześniejszą terapię definiuje się jako progresję zakażenia lub brak poprawy klinicznej po co najmniej 7 dniach leczenia w dawkach terapeutycznych.
Lek jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych pod nadzorem specjalistów z doświadczeniem w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Przed zastosowaniem kaspofunginy w aspergilozie konieczna jest szczegółowa ocena dotychczasowej terapii przeciwgrzybiczej i potwierdzenie oporności lub nietolerancji na amfoterycynę B lub itrakonazol. W terapii empirycznej u pacjentów neutropenicznych decyzja o podaniu leku powinna uwzględniać wysokie ryzyko zakażenia grzybiczego oraz aktualny brak rozstrzygających wyników badań mikrobiologicznych. Produkt wymaga odpowiedniej rekonstytucji przez wykwalifikowany personel medyczny, a jego stosowanie powinno być dostosowane do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta oraz wyników diagnostyki mikrobiologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Caspofungin Viatris 50 mg
amfoterycyna B, Aspergillus, aspergiloza inwazyjna, Candida, echinokandyna, itrakonazol, kandydemia, kandydoza inwazyjna, kaspofungina, koncentrat do infuzji, leczenie empiryczne, lek przeciwgrzybiczny, neutropenia z gorączką, nietolerancja leku, oporność na leki, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze inwazyjne, zakażenie tkanek głębokich