Specjalne ostrzeżenia
Caspofungin Viatris

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Caspofungin Viatris

Stosowanie kaspofunginy wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwe zagrożenia dla pacjenta, które mogą wystąpić podczas terapii. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przy zlecaniu leczenia kaspofunginą.¹

Reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne

Podczas stosowania kaspofunginy odnotowano przypadki anafilaksji. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Opisywano również inne reakcje, prawdopodobnie mediowane przez histaminę, takie jak wysypka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca lub skurcz oskrzeli. Wystąpienie takich reakcji może wymagać przerwania podawania kaspofunginy i/lub zastosowania odpowiedniego leczenia objawowego.²

Po wprowadzeniu kaspofunginy do obrotu obserwowano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (TEN). Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z reakcjami alergicznymi skóry w wywiadzie.³

Spektrum działania przeciwgrzybiczego

Należy pamiętać, że dostępne dane wskazują na ograniczone spektrum działania kaspofunginy. Lek nie wykazuje potwierdzonej skuteczności wobec mniej rozpowszechnionych drożdżaków innych niż z rodzaju Candida oraz pleśni innych niż z rodzaju Aspergillus. Skuteczność kaspofunginy przeciwko tym patogenom nie została w pełni określona, co należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.⁴

Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną

Jednoczesne stosowanie kaspofunginy i cyklosporyny wymaga szczególnej uwagi. Badania na zdrowych dorosłych ochotnikach wykazały, że u niektórych osób otrzymujących cyklosporynę w dawce 3 mg/kg mc. razem z kaspofunginą obserwowano przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) do wartości nieprzekraczających trzykrotności górnej granicy normy. Zmiany te ustępowały po zakończeniu leczenia.⁵

W retrospektywnej analizie 40 pacjentów leczonych kaspofunginą i cyklosporyną przez okres od 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia) nie zaobserwowano poważnych zaburzeń czynności wątroby. Dane te sugerują, że kaspofungina może być stosowana u pacjentów otrzymujących cyklosporynę, jednak tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W takich przypadkach zaleca się ścisłe monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych.⁶

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów dorosłych z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się zwiększenie ekspozycji na kaspofunginę. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby AUC kaspofunginy jest zwiększone o około 20%, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami zwiększa się o około 75%. W związku z tym u pacjentów dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki dobowej do 35 mg.⁷

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania kaspofunginy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ w tej grupie można spodziewać się jeszcze większego zwiększenia ekspozycji na lek w porównaniu z pacjentami z umiarkowanymi zaburzeniami. Istotny jest fakt, że brak jest doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania kaspofunginy u pacjentów dorosłych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, jak również u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia.⁸

Monitorowanie czynności wątroby

U zdrowych ochotników oraz u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży leczonych kaspofunginą obserwowano nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby. Należy mieć na uwadze, że u niektórych pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi, przyjmujących jednocześnie wiele leków i kaspofunginę, zgłaszano przypadki istotnych klinicznie zaburzeń czynności wątroby, zapalenia wątroby lub uszkodzenia wątroby, chociaż nie ustalono bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego z przyjmowaniem kaspofunginy.⁹

Pacjentów, u których podczas leczenia kaspofunginą obserwuje się nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, należy monitorować pod kątem objawów pogorszenia czynności wątroby. W takich przypadkach konieczna jest ponowna ocena stosunku korzyści do ryzyka związanego z kontynuacją leczenia kaspofunginą.¹⁰

Informacje dodatkowe

Produkt leczniczy Caspofungin Viatris zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”, co jest istotną informacją dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.¹¹