genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qsiva 11,25 mg + 69 mg
Dane przedkliniczne dotyczące leku Qsiva, zawierającego fenterminę i topiramat, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani karcynogennego dla obu substancji stosowanych w monoterapii. Badania rozwojowe u szczurów i królików wskazały na brak toksyczności matczynej oraz nieprawidłowości rozwojowych przy podawaniu pojedynczych składników. Jednakże topiramat wykazał działanie teratogenne u różnych gatunków zwierząt oraz u ludzi, co ma kluczowe znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. W terapii skojarzonej obserwowano obniżenie masy ciała płodów bez działania teratogennego w dawkach niepowodujących toksyczności matczynej, przy marginesie ekspozycji wynoszącym <1 dla fenterminy i 2× dla topiramatu u szczurów oraz królików.
badania pourodzeniowe, dawka kliniczna, dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fentermina, genotoksyczność, margines ekspozycji, monoterapia, NOAEL, organogeneza, potencjał karcynogenny, Qsiva, rozwój fizyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, topiramat - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna preparatu CORR 20/40, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w syntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne na modelach zwierzęcych wykazały oczekiwane efekty hipolipemizujące bez nieoczekiwanych działań. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach nie ujawniły istotnych zagrożeń toksykologicznych, a profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej został oceniony jako akceptowalny dla zastosowań klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego symwastatyny.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, działanie hipolipemizujące, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pricoron 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu z argininą, substancji czynnej preparatu Pricoron, wykazały, że głównym narządem docelowym działania leku są nerki, u szczurów i małp. Zmiany morfologiczne i czynnościowe w nerkach miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności bezpośrednio związanej z peryndoprylem, choć jako inhibitor ACE może on potencjalnie powodować opóźnienie rozwoju płodu, śmierć płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, śmiertelność okołoporodowa, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Progesterone Besins 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mikronizowanego progesteronu, zawartego w produkcie leczniczym Progesterone Besins, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz kancerogennych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania na DNA, a długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. Ponadto, wielokrotne podawanie progesteronu mikronizowanego w dawkach 100 mg i 200 mg nie wywołało istotnych toksycznych efektów przy przewlekłym stosowaniu.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, mikronizowany progesteron, niepożądana reakcja organizmu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, progesteron, progesteron mikronizowany, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, toksyczny wpływ na rozród, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BCG Szczepionka AJVaccines 2-8×10^6 CFU/ml
BCG Szczepionka AJVaccines zawiera żywe atenuowane prątki Mycobacterium bovis BCG, szczep duński 1331, w dawce 2-8 x 10^6 CFU w 0,1 ml dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy oraz 1-4 x 10^6 CFU w 0,05 ml dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania szczepionki, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój. Oznacza to, że nie przeprowadzono badań na modelach zwierzęcych w tych obszarach, co jest wyraźnie zaznaczone w sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Laxantia Tea, zawierającego liść i owoc senesu, wskazują na niski poziom toksyczności ostrej przy jednorazowym doustnym podaniu ekstraktu ze strąków senesu oraz sennozydów u myszy i szczurów. W 90-dniowym badaniu toksyczności podprzewlekłej u szczurów zaobserwowano odwracalne zmiany proliferacyjne w nabłonku jelita grubego, przedżołądka oraz kanalików nerkowych, bez wpływu na splot nerwowy okrężnicy. Długoterminowe badania kancerogenności (2 lata) nie wykazały potencjału kancerogennego ekstraktu z owoców senesu u szczurów obu płci. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój poporodowy, zachowanie matek ani płodność samców i samic, co sugeruje bezpieczeństwo preparatu w kontekście reprodukcji i rozwoju potomstwa w modelach zwierzęcych.
aloeemodyna, antrachinon, genotoksyczność, kancerogenność, liść senesu, mechanizm naprawczy DNA, nowotwór jelita grubego, owoc senesu, rak jelita grubego, reina, rozrost nabłonka kanalików nerkowych, rozrost nabłonka przedżołądka, sennozyd, sennozyd A, sennozyd B, splot nerwowy okrężnicy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaparcie, związek antrachinonowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny (Simorion) obejmowały analizę farmakodynamiki, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości na modelach zwierzęcych. Wyniki wykazały brak istotnych efektów toksycznych, genotoksycznych oraz onkogennych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój noworodków. Farmakodynamika potwierdziła mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu zgodnie z oczekiwaniami terapeutycznymi.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, miopatia, obniżanie poziomu cholesterolu, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rakotwórczość, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku ambroksolu potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz brakiem specyficznej organotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono poziomy NOAEL dla myszy (150 mg/kg mc./dobę, 4 tygodnie), szczurów (50 mg/kg mc./dobę, 52 i 78 tygodni), królików (40 mg/kg mc./dobę, 26 tygodni) oraz psów (10 mg/kg mc./dobę, 52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, Ambroksol Hasco, badanie histopatologiczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, NOAEL, organotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Iwermektyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Iwermektyna, obecna w preparatach takich jak Ivermectin Medical Valley, Scavertin oraz Soolantra (krem 10 mg/g), wykazuje toksyczność ośrodkowego układu nerwowego przy wysokich dawkach, manifestującą się rozszerzeniem źrenic, drżeniem, ataksją oraz wymiotami w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. Wielokrotne podawanie substancji ujawniło działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia u myszy, szczurów i królików, przy dawkach zbliżonych do toksycznych dla matek. W badaniach toksyczności miejscowej kremu Soolantra na miniaturowych świniach nie stwierdzono toksyczności ani miejscowej, ani ogólnoustrojowej przy ekspozycji porównywalnej z kliniczną. Margines bezpieczeństwa (NOAEL) dla toksycznych dawek był co najmniej 70-krotnie wyższy niż ekspozycja kliniczna, a toksyczność noworodków wynikała z ekspozycji pourodzeniowej przez mleko matki, a nie z narażenia in utero.
ataksja, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chłoniak, dawka toksyczna, deformacja zgięciowa nadgarstka, działanie drażniące na skórę, działanie fototoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, in utero, iwermektyna, ocena ryzyka środowiskowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, ryzyko środowiskowe, test Amesa - Leksykon substancji czynnych
Ziele grindelii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele grindelii (Grindeliae herba) jest składnikiem preparatów o działaniu wykrztuśnym i przeciwkaszlowym, m.in. syropu Echinasal. Badania toksyczności ostrej wykazały, że LD50 syropu Echinasal po podaniu dożołądkowym przekracza 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niski poziom toksyczności ostrej zarówno preparatu, jak i ziela grindelii. Brak jest jednak szczegółowych badań toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek oraz kompleksowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i genotoksyczności tej substancji. Wyciąg złożony w syropie zawiera ziele grindelii w stosunku 1:4,4 (1 część grindelii, 3 części liścia babki lancetowatej, 1 część owocu róży), ekstrahowany 50% etanolem, a jego zawartość w syropie wynosi 5 g/100 g.
dawka terapeutyczna, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, ekstrahent, etanol, genotoksyczność, Grindeliae herba, LD50, liść babki lancetowatej, owoc róży, podanie dożołądkowe, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko toksykologiczne, syrop Echinasal, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wyciąg złożony, ziele grindelii - Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek amonu, będący substancją czynną preparatu Apipulmol w stężeniu 90 mg/100 g syropu (12 mg/10 ml), wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne wskazują, że dawki toksyczne u zwierząt laboratoryjnych mieszczą się w zakresie 300-500 mg/kg masy ciała, a dawki śmiertelne w przedziale 500-1500 mg/kg, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. W preparacie chlorek amonu współistnieje z sulfogwajakolem (2 g/100 g), który w przewodzie pokarmowym ulega hydrolizie do gwajakolu – substancji o potencjale drażniącym błony śluzowe, lecz w formie soli potasowej jego działanie jest łagodzone. Toksyczność ostra gwajakolu wynosi 520 mg/kg (doustnie u szczurów), a badania na ochotnikach wykazały dobrą tolerancję jednorazowych dawek kreozotu zawierającego 60-90% gwajakolu w zakresie 45-225 mg.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chlorek amonu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gwajakol, hydroliza w przewodzie pokarmowym, kancerogenność, kreozot, kwas sulfonowy, margines bezpieczeństwa, mutagenność, nudności i wymioty, profil bezpieczeństwa, sulfogwajakol, toksyczność ostra, zdrowy ochotnik - Leksykon substancji czynnych
Lisdeksamfetamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lisdeksamfetamina dimezylan, substancja czynna preparatu Elvanse, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa charakteryzujący się opóźnionym i przemijającym działaniem pobudzającym na ośrodkowy układ nerwowy, z niższym potencjałem uzależniającym w porównaniu do metylofenidatu i kokainy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla psychostymulantów zmiany behawioralne, zmniejszenie masy ciała, ograniczenie apetytu oraz spowolnienie wzrostu. Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego w testach in vitro (test Amesa, test komórek chłoniaka myszy) oraz in vivo (test mikrojądrowy mysich komórek szpiku). Dane dotyczące rakotwórczości pochodzą z badań mieszaniny enancjomerów D i L amfetaminy (1:1), które nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 30 mg/kg mc./dobę u samców myszy, 19 mg/kg mc./dobę u samic myszy oraz 5 mg/kg mc./dobę u szczurów obu płci.
aktywność ruchowa, badanie przedkliniczne, deksamfetamina, działanie rakotwórcze, enancjomer, funkcja seksualna, genotoksyczność, lisdeksamfetamina dimezylan, metylofenidat, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, podatność na nadużywanie, potencjał genotoksyczny, potencjał uzależniający, profil bezpieczeństwa, przeżywalność zarodka, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, środek psychostymulujący, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, układ nagrody, włókno nerwowe, zaburzenie pamięci, zaburzenie uczenia się - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naltex 50 mg
Przedkliniczne badania naltreksonu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki wskazują, że naltrekson w dawkach terapeutycznych może powodować przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby u pacjentów. W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność wątroby oraz wpływ na zdolność rozrodczą przy dawkach około 140-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi (100 mg/kg u szczurów). Nie stwierdzono jednak potwierdzonego wpływu na płodność u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, genotoksyczność, model zwierzęcy, naltrekson, organogeneza, reprodukcja, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowa, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, substancji czynnej leku Captopril Polfarmex (dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 50 mg), wykazały brak efektu teratogennego podczas organogenezy na modelach zwierzęcych. Niemniej jednak, zaobserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, a toksyczność przewlekła nie wskazała na szkodliwe efekty długoterminowego stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, ciąża, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaptopryl, mutacja genowa, opóźnienie wzrostu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Auglavin PPH 500 mg + 125 mg
Auglavin PPH to preparat zawierający 500 mg amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci tabletek powlekanych. Amoksycylina, będąca beta-laktamowym antybiotykiem półsyntetycznym, działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy, będący inhibitorem beta-laktamaz, chroni amoksycylinę przed enzymatycznym rozkładem przez niektóre beta-laktamazy, choć sam nie wykazuje istotnego działania przeciwbakteryjnego. Skuteczność terapii zależy od utrzymania stężenia amoksycyliny powyżej MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla danego patogenu, co jest kluczowym parametrem farmakodynamicznym.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, bezpieczeństwo stosowania, białko wiążące penicylinę, działanie rakotwórcze, EUCAST, genotoksyczność, kwas klawulanowy, liza komórki bakteryjnej, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, oporny szczep bakteryjny, peptydoglikan bakteryjny, półsyntetyczna penicylina, pompa wyrzutowa, potasu klawulanian, przepuszczalność błony komórkowej, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, zmiana struktury PBP - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelogel –
Produkt leczniczy PELOGEL, zawierający 80 g wodnego wyciągu borowinowego w 100 g żelu, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań toksykologicznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także badań genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Produkt jest przeznaczony do miejscowego stosowania na dziąsła, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową na substancję czynną, jednak zawiera również etylu parahydroksybenzoesan jako substancję pomocniczą o znanym profilu działania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Butapirazol 50 mg/g
Badania przedkliniczne fenylobutazonu, substancji czynnej maści Butapirazol (50 mg/g), wykazały potencjał genotoksyczny w testach in vitro na liniach komórkowych fibroblastów chomika chińskiego, gdzie zaobserwowano indukcję aberracji chromosomowych. Zmiany te wskazują na możliwość niestabilności genetycznej komórek pod wpływem fenylobutazonu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych wykazano fetotoksyczność substancji, manifestującą się szkodliwym wpływem na rozwój płodu, jednak bez dowodów na działanie teratogenne, czyli bez wywoływania wad wrodzonych strukturalnych.
aberracja chromosomowa, badanie eksperymentalne, Butapirazol, działanie teratogenne, fenylobutazon, fetotoksyczność, fibroblast chomika chińskiego, genotoksyczność, in vitro, niestabilność genetyczna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sidarso 4 mg
Ocena bezpieczeństwa sylodosyny opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a toksyczność narządowa ograniczała się do efektów na tarczycę gryzoni przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Analizy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały ryzyka mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania teratogenności nie wskazały na wpływ sylodosyny na rozwój płodu, co potwierdza brak działania teratogennego w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obniżona płodność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, sylodosyna, toksyczność narządowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Vasilip, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakodynamikę, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, karcynogenność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Wyniki wskazują, że profil bezpieczeństwa symwastatyny jest ściśle powiązany z jej mechanizmem działania – hamowaniem syntezy cholesterolu – bez wykrycia dodatkowych, nieoczekiwanych efektów toksykologicznych. Badania toksyczności nie wykazały efektów wykraczających poza przewidywane zmiany farmakologiczne, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego potencjału substancji.
badania przedkliniczne, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, mutagenność, potencjał rakotwórczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, Vasilip - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Orabloc, zawierającego artykainę chlorowodorek (40 mg/ml) oraz adrenalinę (0,01 mg/ml), nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach farmakologicznych artykaina w dawkach przekraczających zakres terapeutyczny wykazywała działanie kardiodepresyjne oraz efekt wazodylatacyjny, natomiast adrenalina wykazywała typowe działanie sympatykomimetyczne. Badania embriotoksyczności artykainy wykazały brak zwiększonej śmiertelności płodów i wad rozwojowych przy dożylnym podaniu dawek do 20 mg/kg u szczurów i 12,5 mg/kg u królików. Adrenalina w dawkach od 0,1 do 5 mg/kg wykazywała toksyczny wpływ na reprodukcję, manifestujący się wadami wrodzonymi oraz upośledzeniem przepływu maciczno-łożyskowego.
adrenalina, artykaina chlorowodorek, działanie kardiodepresyjne, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przepływ maciczno-łożyskowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozwój embrionalny, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mel 7,5 mg
Badania przedkliniczne meloksykamu wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla NLPZ, z toksycznością obejmującą przewód pokarmowy (owrzodzenia, nadżerki) oraz nefrotoksyczność (martwica brodawek nerkowych) przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz działanie embriotoksyczne przy dawkach ≥1 mg/kg masy ciała, co wskazuje na konieczność ostrożności u kobiet planujących ciążę. Nie stwierdzono teratogenności przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania w okresie przedimplantacyjnym i wczesnej ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gastrotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, owulacja, potencjał kancerogenny, resorpcja zarodka - Leksykon substancji czynnych
Brzoza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Brzoza (Betula sp.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych stosowanych głównie w schorzeniach układu moczowego oraz w immunoterapii alergenowej. Produkty takie jak Nefrobonisol (zawierający 20 g soku z liścia brzozy na 100 g produktu, ekstrakt w etanolu 96% V/V), Urosan fix (liść brzozy Betula pendula Toth; Betula pubescens Ehrh., folium) oraz preparaty alergenowe Perosall D i Pollinex Tree (z alergenami pyłku brzozy w stężeniach od 1 JS/ml do 5000 JS/ml oraz 600 SU/ml do 4000 SU/ml) są stosowane klinicznie, jednak dane przedkliniczne dotyczące ich bezpieczeństwa są ograniczone. Brak jest szczegółowych badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności, zwłaszcza dla preparatów zawierających liść brzozy, co wynika z długiej tradycji stosowania i ustalonego profilu bezpieczeństwa na podstawie doświadczenia klinicznego.
W przypadku preparatów alergenowych bezpieczeństwo stosowania jest zapewniane przez rygorystyczną kontrolę jakości i standaryzację zawartości alergenów, wyrażaną w jednostkach standaryzowanych (JS) i SU, co gwarantuje stałą siłę alergizującą i powtarzalność serii produkcyjnych. Preparaty takie jak Perosall D i Pollinex Tree poddawane są immunologicznym i biochemicznym metodom standaryzacji, a alergeny są modyfikowane do form alergoidów (np. w Pollinex Tree poprzez działanie aldehydu glutarowego adsorbowanych na L-tyrozynie). Podsumowując, bezpieczeństwo stosowania brzozy w lecznictwie opiera się głównie na wieloletniej tradycji klinicznej oraz na procesach kontroli jakości w przypadku preparatów alergenowych, przy jednoczesnym braku pełnych badań przedklinicznych toksykologicznych.
aldehyd glutarowy, alergen pyłku brzozy, alergoid pyłku, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, brzoza, genotoksyczność, jednostka standaryzowana, kancerogenność, L-tyrozyna, metoda biochemiczna, metoda immunologiczna, mieszanka alergenowa, Nefrobonisol, Perosall D, Pollinex Tree, preparat alergenowy, schorzenia układu moczowego, sok z liścia brzozy, standaryzacja preparatu, toksyczność reprodukcyjna, Urosan fix - Leksykon substancji czynnych
China rubra – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
China rubra, czyli kora chinowca (Cinchona pubescens VAHL), zawiera biologicznie aktywne alkaloidy takie jak chinina (działanie przeciwgorączkowe i przeciwmalaryczne) oraz chinidyna (działanie antyarytmiczne), a także triterpeny o różnorodnej aktywności biologicznej. W preparacie homeopatycznym L52 substancja ta występuje w rozcieńczeniu D4, co odpowiada końcowemu rozcieńczeniu 1:10 000. Tak wysoki stopień rozcieńczenia znacząco redukuje stężenie potencjalnie toksycznych składników, co pozwala na zachowanie akceptowalnego marginesu bezpieczeństwa mimo przeciwwskazań dla nieprzetworzonej kory chinowca, zwłaszcza u kobiet w ciąży. Należy jednak uwzględnić, że preparat zawiera także etanol w stężeniu 67,5% (v/v), co może wpływać na jego profil bezpieczeństwa.
China rubra, chinidyna, chinina, cinchona pubescens, cinchona succiruba, działanie antyarytmiczne, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwmalaryczne, etanol, genotoksyczność, kora chinowca, potencja D4, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność, triterpeny, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abmetfina XR 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Abmetfina XR (1000 mg tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zawierająca 780 mg metforminy), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ocena farmakologiczna nie ujawniła klinicznie istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły niski potencjał toksyczny przy długotrwałym stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani zdolności do uszkodzeń chromosomów, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych.
aberracje chromosomowe, badanie farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 25 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujące się licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. Podobne efekty teratogenne zaobserwowano u królików przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Lenalidomid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą (LD50 > 2000 mg/kg/dobę u gryzoni). W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, erytrocyty, genotoksyczność, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, trombocyty, wada przepony, wady kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Kłącze perzu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkty zawierające kłącze perzu (Agropyron repens, rhizoma) jako składnik aktywny, takie jak Fitolizyna (12,5% wyciągu z kłącza perzu w mieszaninie ziołowej) oraz monopreparat Kłącze perzu (100% kłącza perzu, 1g substancji w 1g produktu), nie posiadają wyczerpujących danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC oraz jej późniejszymi zmianami, dla tych tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych nie jest wymagane przeprowadzanie kompleksowych badań farmakologicznych i toksykologicznych na modelach zwierzęcych, o ile doświadczenie kliniczne i długotrwałe stosowanie potwierdzają ich bezpieczeństwo. Brak jest dedykowanych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy kłącza perzu, co stanowi istotną lukę w ocenie ryzyka przedklinicznego tych preparatów.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, Fitolizyna, genotoksyczność, kłącze perzu, mieszanina ziołowa, model zwierzęcy, monopreparat, nadzór farmakologiczny, płodność, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg złożony - Leksykon substancji czynnych
Alprostadyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne alprostadylu, substancji czynnej w produktach takich jak Prostavasin 60 i Prostin VR, wykazały brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Dawka śmiertelna LD50 po szybkim wlewie dożylnym lub dotętniczym wynosiła około 20 mg/kg u myszy i szczurów oraz 15 mg/kg u psów. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach 60 μg/kg/dobę u szczurów (wlewy dożylne przez 3 miesiące), natomiast dawki dootrzewnowe 50-100 μg/kg/dobę przez 6 miesięcy nie wywoływały objawów toksyczności. U psów nie stwierdzono toksyczności przy dawkach 3,6-36 μg/kg/dobę (wlewy dotętnicze 6-godzinne, 30 dni) oraz 15-45 μg/kg/dobę (wlewy dożylne 2-godzinne, 6 miesięcy). Najbardziej narażonymi narządami przy bardzo wysokich dawkach (6 mg/kg) były jądra i nerki.
alfa-cyklodekstryna, alprostadyl, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, podanie dotętnicze, poronienie, Prostavasin, Prostin VR, skurcz macicy, śmiertelność płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, wlew dożylny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Szyszka Chmielu –
Produkt leczniczy Szyszka chmielu (Humulus lupulus L., flos) w formie ziół do zaparzania jest klasyfikowany jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC (art. 16c(1)(a)(iii)), co zwalnia go z obowiązku przeprowadzania kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, gdyż nie wykonano specjalistycznych badań w tych obszarach. Jednakże, długotrwałe stosowanie w tradycyjnej medycynie europejskiej stanowi podstawę do uznania bezpieczeństwa produktu, co jest zgodne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.
działanie mutagenne, genotoksyczność, Humulus lupulus, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, szyszka chmielu, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna europejska, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, tradycyjny produkt roślinny, wpływ na rozrodczość, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xenna Extra Comfort 150 – 220 mg
Badania przedkliniczne dotyczące preparatu Xenna Extra Comfort, zawierającego 1,4-3,5% antranoidów (w tym 0,9-2,3% reiny, 0,05-0,15% aloe-emodyny oraz 0,001-0,006% emodyny), wykazały niską toksyczność ostrą przy podaniu doustnym u szczurów i myszy. W 90-dniowym badaniu toksyczności na szczurach stosujących dawki 100-1500 mg/kg m.c. odnotowano odwracalną hiperplazję nabłonka jelita grubego i żołądka oraz zmiany w nerkach przy dawkach ≥300 mg/kg, bez wpływu na funkcję nerek. Nie stwierdzono specyficznej toksyczności przy podaniu sennozydów do 500 mg/kg u psów i 100 mg/kg u szczurów. Badania genotoksyczności wykazały mutagenność in vitro wyciągu i aloe-emodyny, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazały działania mutagennego; testy in vivo z wyciągiem ze strąków senesu były negatywne pod kątem mutagenności.
aloe-emodyna, antrachinony, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emodyna, genotoksyczność, hiperplazja nabłonka jelita, kanaliki nerkowe, naciek bazofilów, przerost nabłonka, rak jelita grubego, reina, sennozydy, śmierć zarodka, splot nerwowy okrężnicy, strąki senesu, toksyczność, toksyczność ostra, zaparcie, zmiany w nerkach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Latanoprost + Timolol Genoptim (50 μg/ml + 5 mg/ml) potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania na królikach wykazały brak niepożądanych objawów ocznych i ogólnoustrojowych po podaniu preparatu złożonego oraz po jednoczesnym stosowaniu latanoprostu i tymololu w oddzielnych kroplach. Latanoprost nie wpływa negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol wykazuje działanie hamujące ten proces przy podawaniu częściej niż raz na dobę. Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń związanych z preparatem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Reddy 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu >58-krotnym w stosunku do ekspozycji klinicznej u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak bez wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów toksyczność neurologiczna (atakksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych wystąpiły przy narażeniu >23-krotnym, natomiast brak tych efektów przy 6-krotnym narażeniu podkreśla bezpieczeństwo stosowania. Nie wykazano genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58-krotnym, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie stanowi istotnego ryzyka dla ludzi.
ataksja, drżenie, dysfunkcja neurologiczna, dysfunkcja oddechowa, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakokinetyka, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak wątroby, rozwój płodu, siekacze, ślinotok, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność neurologiczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wymioty, zaburzenia koordynacji, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon substancji czynnych
Nicergolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nicergolina, pochodna ergoliny, wykazuje zróżnicowany profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla szczurów po podaniu doustnym wynoszą od 197,6 mg/kg mc. (metoda Millera i Taintera) do 2872 mg/kg mc., co wskazuje na dobrą tolerancję substancji. Badania toksyczności wielokrotnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie sugerują istotnego ryzyka w tym zakresie. W badaniach płodności u samców nie stwierdzono negatywnego wpływu przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę, natomiast u samic zaobserwowano spadek liczby ciąż oraz zmniejszenie liczby ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków przy tej samej dawce.
badanie farmakologiczne, badanie płodności, ciałko żółte, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie płodu, LD50, nicergolina, pochodna ergoliny, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozwój zarodka, układ krążenia, wzrost płodu, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toptelmi 40 mg
Przedkliniczne badania telmisartanu, substancji czynnej leku Toptelmi, wykazały istotne zmiany hematologiczne przy dawkach odpowiadających ekspozycji terapeutycznej u ludzi, w tym zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u szczurów i psów. Zaobserwowano również hemodynamiczne zmiany nerkowe, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy. Morfologicznie u psów stwierdzono poszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co może być związane z mechanizmem działania telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II. Dodatkowo, u szczurów i psów odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec przez doustne podanie roztworu chlorku sodu. W układzie renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano zwiększenie aktywności reninowej osocza oraz przerost i rozrost aparatu przykłębuszkowego nerek, typowe dla leków z tej grupy, jednak bez klinicznego znaczenia dla pacjentów stosujących telmisartan.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, działanie rakotwórcze, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, klastogen, kreatynina, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, stan zapalny, telmisartan, teratogen, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rutinoscorbin Witamina C Forte 500 mg
Analiza danych przedklinicznych dotyczących kwasu askorbinowego (witamina C) w preparacie Rutinoscorbin Witamina C Forte w dawce 500 mg nie wykazuje istotnego ryzyka toksycznego dla człowieka. Badania na modelach zwierzęcych oraz dane literaturowe potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa, bez wykazania toksyczności ostrej i przewlekłej w dawkach terapeutycznych. Ponadto, brak jest dowodów na potencjał genotoksyczny i karcinogenny tej substancji, co eliminuje obawy o negatywny wpływ na materiał genetyczny oraz ryzyko rozwoju nowotworów.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kwas askorbowy, materiał genetyczny, model zwierzęcy, płodność, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój prenatalny i postnatalny, substancja aktywna, toksyczność ostra i przewlekła, tolerancja miejscowa, witamina C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania jodku sodu znakowanego izotopem 131I (Na131I) są ograniczone, zwłaszcza w kontekście toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM zawiera ilość stabilnego jodu znikomo małą w porównaniu do dziennego spożycia jodu w diecie (40–500 µg/dobę), co minimalizuje ryzyko zatrucia jodem. Brak jest również danych dotyczących mutagenności i karcynogenności, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności in vitro i in vivo ani długoterminowych badań karcynogenności u zwierząt laboratoryjnych.
działanie radiobiologiczne, genotoksyczność, izotop promieniotwórczy jodu, jodek sodu 131I, karcynogenność, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, toksyczność ogólna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące glikozydów hydroksyantracenowych, głównie pochodzących ze strąków senesu, wskazują na niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym. W badaniach na szczurach, w tym 90-dniowym eksperymencie, zaobserwowano odwracalne zmiany histologiczne, takie jak rozrost nabłonka w jelicie grubym, przedżołądku oraz kanalikach nerkowych, bez patologii w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe badania trwające 2 lata nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu zawierającego glikozydy hydroksyantracenowe. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój potomstwa ani zachowanie macierzyńskie. Wyniki badań genotoksyczności in vivo były negatywne, pomimo mutagennego działania aloeemodyny in vitro, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazywały efektu mutagennego.
aloeemodyna, antrachinon, badanie długoterminowe, działanie kancerogenne, genotoksyczność, glikozyd hydroksyantracenowy, liście senesu, nowotwór jelita grubego, potencjał mutagenny, preparat z glikozydami hydroksyantracenowymi, reina, rozrost nabłonka, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, środek przeczyszczający, strąki senesu, toksyczność neurologiczna, toksyczność ostra, zaparcie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atixarso 90 mg
Tikagrelor, będący bezpośrednim, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12 z grupy cyklopentylotriazolopirymidyn, wykazuje szybki i silny efekt przeciwpłytkowy, z zahamowaniem agregacji płytek (IPA) około 41% już po 30 minutach od dawki nasycającej 180 mg oraz maksymalnym efektem (IPA 89%) po 2-4 godzinach, utrzymującym się przez 2-8 godzin. Mechanizm działania obejmuje blokadę sygnału ADP na receptorze P2Y12 oraz zwiększenie lokalnego stężenia adenozyny przez hamowanie ENT-1, co dodatkowo wpływa na rozszerzenie naczyń i hamowanie funkcji płytek. W badaniu PLATO (n=18 624) tikagrelor w dawce 90 mg 2x/dobę w połączeniu z ASA (75-150 mg) wykazał przewagę nad klopidogrelem 75 mg/dobę w zapobieganiu zgonowi sercowo-naczyniowemu, zawałowi mięśnia sercowego i udarowi mózgu, z ARR 1,9% i RRR 16% w ciągu roku oraz korzystnym profilem skuteczności w różnych podgrupach pacjentów z OZW (UA, NSTEMI, STEMI), niezależnie od strategii leczenia (farmakologiczna, PCI, CABG). Przerwanie tikagreloru na mniej niż 96 godzin przed CABG wiąże się z wyższym ryzykiem krwawienia niż klopidogrel, co jest istotne przy planowaniu zabiegów kardiochirurgicznych.
Dane toksykologiczne wskazują na brak istotnego ryzyka genotoksycznego i akceptowalny profil bezpieczeństwa tikagreloru oraz jego metabolitów. W badaniach na zwierzętach odnotowano specyficzne dla gatunku efekty karcinogenne (guz macicy i gruczolaki wątroby u szczurów) oraz niewielkie zaburzenia rozwojowe i reprodukcyjne przy wysokich dawkach, jednak mechanizmy te są mało prawdopodobne do przeniesienia na ludzi. Tikagrelor przenika do mleka szczurów, co wymaga ostrożności u kobiet karmiących. Zmiana terapii z klopidogrelu na tikagrelor zwiększa IPA o 26,4%, a odwrotna zmiana zmniejsza IPA o 24,5%, co umożliwia bezpieczne przejście między lekami bez utraty efektu przeciwpłytkowego. Zaleca się stosowanie tikagreloru w dawce 90 mg 2x/dobę wraz z ASA 75-150 mg u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi, uwzględniając indywidualne ryzyko krwawienia i planowane procedury inwazyjne.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora P2Y12, badanie farmakologiczne, cukrzyca, cyklopentylotriazolopirymidyna, dawka nasycająca, duszność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak, inhibitor GpIIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, miażdżyca, niestabilna dusznica, ostry zespół wieńcowy, pierwszorzędowy złożony punkt końcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przemijający napad niedokrwienny, przewód pokarmowy, przezskórna interwencja wieńcowa, tikagrelor, toksyczność po podaniu wielokrotnym, transporter nukleozydów-1, udar mózgu, zaburzenie równowagi hormonalnej, zahamowanie agregacji płytek, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RANMET XR 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Ranmet XR dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zostały przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi protokołami. Ocena obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności dawki wielokrotnej potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym podawaniu, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne działanie metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z lekiem.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, Ranmet XR, rozwój płodu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy