Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Pricoron

Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z argininą, substancji czynnej preparatu Pricoron, pochodzą z szeregu badań prowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te miały na celu określenie bezpieczeństwa stosowania leku przed wprowadzeniem go do badań klinicznych z udziałem ludzi.¹

Toksyczność przewlekła

W ramach badań toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym peryndoprylu, przeprowadzonych na szczurach i małpach, zaobserwowano, że głównym narządem narażonym na działanie leku były nerki. Istotne jest jednak, że zmiany morfologiczne i czynnościowe w nerkach miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania substancji.² Obserwacja ta jest zgodna z mechanizmem działania inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), do których należy peryndopryl, gdyż wpływają one na układ renina-angiotensyna-aldosteron, kluczowy dla funkcjonowania nerek.

Potencjał mutagenny

Przeprowadzone badania genotoksyczności in vitro (w warunkach laboratoryjnych na komórkach) oraz in vivo (na żywych organizmach) nie wykazały działania mutagennego peryndoprylu.³ Jest to ważny wskaźnik bezpieczeństwa, ponieważ brak potencjału mutagennego oznacza, że substancja nie powoduje zmian w materiale genetycznym, które mogłyby prowadzić do mutacji i zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksycznego wpływu peryndoprylu na reprodukcję przeprowadzono na kilku gatunkach zwierząt laboratoryjnych: szczurach, myszach, królikach i małpach. Wyniki tych badań nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego związanego bezpośrednio z peryndoprylem.⁴

Należy jednak zwrócić uwagę, że inhibitory ACE jako grupa farmakologiczna mogą wywoływać działania niepożądane związane z rozwojem płodu. Badania przedkliniczne wykazały, że substancje z tej grupy mogą powodować:⁵

• Opóźnienie rozwoju płodu – które może prowadzić do zmniejszenia masy płodu i opóźnienia ossyfikacji (kostnienia)
• Śmierć płodu – zwiększona częstość wewnątrzmacicznego obumarcia płodu obserwowana u gryzoni i królików
• Wady wrodzone – anomalie rozwojowe odnotowane u gryzoni i królików
• Uszkodzenia nerek – zmiany morfologiczne i czynnościowe w nerkach płodów
• Zwiększona śmiertelność przed- i pourodzeniowa – wyższy odsetek śmiertelności w okresie okołoporodowym

Istotne jest podkreślenie, że pomimo potencjalnych efektów niepożądanych na płód związanych z grupą inhibitorów ACE, badania nad peryndoprylem wykazały, że nie wpływa on negatywnie na płodność zarówno u samców, jak i u samic szczurów.⁶

Potencjał rakotwórczy

Długoterminowe badania karcynogenności przeprowadzone na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.⁷ Jest to kolejny ważny wskaźnik bezpieczeństwa, potwierdzający, że długotrwałe stosowanie substancji nie zwiększa ryzyka rozwoju nowotworów.

Wszystkie przeprowadzone badania przedkliniczne wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą, z uwzględnieniem standardowych zastrzeżeń dotyczących stosowania inhibitorów ACE w ciąży wynikających z właściwości całej grupy farmakologicznej.