genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy. Jej mechanizm działania polega na zwiększeniu zewnątrzkomórkowego stężenia 5-HT i NA w mózgu, co przekłada się na efekty terapeutyczne w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) oraz bólu neuropatycznego. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów wykazano skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, potwierdzoną w trzech randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach, z poprawą ocenianą za pomocą 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D). Duloksetyna istotnie zmniejszała objawy depresji oraz ryzyko nawrotów, z częstością nawrotów 17% w grupie leczonej w porównaniu do 29% w grupie placebo w okresie 6 miesięcy. W długoterminowym badaniu 52-tygodniowym wykazano istotne wydłużenie okresu bezobjawowego (p<0,001) oraz niższy odsetek nawrotów (14,4% vs 33,1%). U pacjentów ≥65 lat dawka 60 mg/dobę była skuteczna i dobrze tolerowana, choć zaleca się ostrożność przy dawkach do 120 mg/dobę ze względu na ograniczone dane.
ból neuropatyczny, duże zaburzenie depresyjne, działanie dawkozależne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa, nawracające zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo receptorowe, rak wątroby, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, skala depresji Hamiltona, szlaki hamowania bólu, toksyczność poporodowa, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon substancji czynnych
Solanum nigrum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solanum nigrum, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg/tabletkę jako Solani nigri herba, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej podawano preparat w dawkach do 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, nie osiągając dawki śmiertelnej ani maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt, co wskazuje na brak toksyczności systemowej. Badania reprodukcyjne u szczurów wykazały brak działań niepożądanych w okresie ciąży i laktacji, w tym brak embriotoksyczności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, karcynogenność, psianka czarna, Solanum nigrum, spermatozoid, spermatyda, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Recenum Baby 10 mg
Badania przedkliniczne racekadotrylu, substancji czynnej leku Recenum Baby, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp (625-krotnie wyższych niż dawka terapeutyczna u ludzi) oraz do 200 mg/kg/dobę u psów (62-krotnie wyższych). W badaniach immunotoksyczności nie stwierdzono negatywnego wpływu na układ immunologiczny przy podawaniu myszom przez 1 miesiąc. Długoterminowe podawanie wysokich dawek (500 mg/kg/dobę u małp i 200 mg/kg/dobę u psów) wiązało się z występowaniem infekcji i obniżeniem odpowiedzi immunologicznej, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne. Racekadotryl nie wykazał działania genotoksycznego ani klastogennego, a badania reprodukcyjne nie ujawniły istotnych zaburzeń płodności, rozwoju zarodkowego ani toksyczności okołoporodowej.
anemia aplastyczna, biegunka, butylohioscyna, diureza, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, fenytoina, funkcja oddechowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, infekcja uogólniona, interakcja lekowa, ketonuria, mutacja genetyczna, odpowiedź immunologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, racekadotryl, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 100 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Reddy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksykologię, genotoksyczność oraz karcynogenność na zwierzętach laboratoryjnych. W dawkach odpowiadających klinicznym (maksymalna dawka 600 mg/dobę) była dobrze tolerowana, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność i ataksja, zgodne z mechanizmem działania leku. Długotrwała ekspozycja w dawkach ≥5-krotnych względem ekspozycji u ludzi wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów, jednak nie obserwowano tego efektu przy dawkach terapeutycznych. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na zadowalający margines bezpieczeństwa u kobiet w wieku rozrodczym.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, badania teratogenności, bruksizm, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność pediatryczna, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, wrażliwość farmakologiczna, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania toksykologiczne budezonidu, substancji czynnej Pulmicort Turbuhaler, potwierdziły, że profil bezpieczeństwa tej substancji jest zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Wykazano, że działania niepożądane mieszczą się w zakresie typowych efektów farmakologicznych tej grupy leków, co wskazuje na przewidywalny i akceptowalny profil bezpieczeństwa. Istotnym elementem oceny było wykluczenie genotoksyczności – badania nie wykazały zdolności budezonidu do uszkadzania materiału genetycznego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, budezonid, dawka terapeutyczna, deformacja układu kostnego, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kortykosteroid, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Pulmicort Turbuhaler, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, rozwój płodu, substancja czynna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baxiren 5 mg
Apiksaban, substancja czynna preparatu Baxiren 5 mg, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek obserwowano efekty zgodne z farmakodynamicznym działaniem apiksabanu na parametry krzepnięcia krwi, w tym tendencję do nieznacznego krwawienia lub jego braku przy długotrwałym stosowaniu. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice w wrażliwości międzygatunkowej. Apiksaban nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach, a także nie wpływał negatywnie na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy, ani nie wykazywał działania teratogennego w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, aktywny transport, apiksaban, bierna dyfuzja, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, krzepnięcie krwi, osocze krwi, pole pod krzywą stężenia, potencjał onkogenny, rakotwórczość, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie maksymalne, toksyczność pediatryczna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NebivoLek 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące nebiwololu, substancji czynnej w produkcie leczniczym NebivoLEK 5 mg, tabletki, wykazały brak potencjału genotoksycznego. Testy mutagenności oraz ocena aberracji chromosomowych w różnych modelach badawczych nie wskazały na ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Wyniki te potwierdzają, że nebiwolol nie wywołuje zmian genetycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu. Długoterminowe badania karcynogenności nebiwololu nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu dawki terapeutycznej 5 mg. Analiza kompleksowa wyników badań przedklinicznych potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku NebivoLEK, eliminując obawy dotyczące potencjalnych zagrożeń rakotwórczych i genotoksycznych. Dane te wspierają stosowanie nebiwololu jako bezpiecznego leku w terapii, bez istotnych długoterminowych skutków ubocznych związanych z genotoksycznością i karcynogennością.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simlerid 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów przy ekspozycji >67× stwierdzono nieprawidłowości siekaczy, jednakże nie potwierdzono ich przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurotoksyczności (m.in. ataksja, drżenie, pieniste wymioty) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego, a zwiększona częstość gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy >58-krotnym narażeniu była prawdopodobnie wtórna do przewlekłej hepatotoksyczności, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19×).
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym przy narażeniu do 29-krotności ekspozycji klinicznej. Przy narażeniu >29× zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na matkę u królików, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa nie uznano tych efektów za klinicznie istotne. Farmakokinetycznie sytagliptyna przenika w znacznym stopniu do mleka karmiących samic szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 4:1), co może mieć implikacje dla stosowania u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa sytagliptyny przy stosowaniu klinicznym.
ataksja, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie histologiczne, działanie hepatotoksyczne, farmakokinetyka, genotoksyczność, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rak wątroby, rozwój przedurodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wpływ na płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Crataegus oxyacantha – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Santaherba zawiera Crataegus oxyacantha TM w stężeniu 3,33 ml na 100 ml roztworu jako jeden z jedenastu składników aktywnych, w tym także Yerba santa D3, Ipeca D4, Lobelia inflata D3, Adrenalinum D6, Belladonna D4, Stramonium D4, Solidago virga aurea D3, Ephedra vulgaris D4, Galeopsis ochroleuca TM oraz Sambucus nigra TM, każdy w takim samym stężeniu. Preparat jest produktem homeopatycznym zawierającym 39,5% (v/v) etanolu, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Crataegus oxyacantha oraz całego preparatu, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa.
Adrenalinum, badanie przedkliniczne, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, ephedra vulgaris, etanol, galeopsis ochroleuca, genotoksyczność, głóg, Ipeca, Lobelia inflata, potencjał rakotwórczy, produkt homeopatyczny, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość, Yerba santa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aflavic Max 1000 mg
W preparacie Aflavic MAX zawierającym zmikronizowaną diosminę w dawce 1000 mg nie zaobserwowano istotnych danych nieklinicznych o znaczeniu klinicznym, które nie zostałyby już uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Brak szczegółowych wyników badań przedklinicznych, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość, sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej w podanej dawce.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne amsakryny wykazały jej silne właściwości mielosupresyjne, genotoksyczne i cytotoksyczne, co stanowi istotne ograniczenie w terapii. W modelach zwierzęcych obserwowano istotne działania niepożądane w układzie krwiotwórczym, przewodzie pokarmowym oraz błonach śluzowych. Amsakryna zakłóca syntezę DNA, co potwierdza jej działanie genotoksyczne na komórki ssaków, w tym ludzkie. WHO oraz IARC sklasyfikowały amsakrynę jako substancję rakotwórczą klasy 2B, wskazując na potencjalne ryzyko kancerogenne u ludzi. Badania na szczurach wykazały zwiększoną częstość gruczolakoraka jelita cienkiego oraz guzów gruczołu mlekowego u samic.
amsakryna, aneuploidia, błona śluzowa, cytotoksyczność, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, gruczolakorak jelita cienkiego, guz gruczołu mlekowego, kancerogenność, metoda antykoncepcyjna, mielosupresja, poradnictwo genetyczne, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, przewód pokarmowy, spermatogonia, substancja rakotwórcza, synteza DNA, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pietruszki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń pietruszki (Petroselinum crispum L., radix) jest aktywnym składnikiem preparatów urologicznych, takich jak Fitolizyna (17,5 części wyciągu złożonego) oraz Urosept (2,66 części wyciągu złożonego). Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania korzenia pietruszki jest ograniczona lub nieistniejąca. W charakterystyce Fitolizyny brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz rakotwórczości, a także brak badań farmakologicznych i toksykologicznych na zwierzętach. Podobny brak danych przedklinicznych odnotowano w dokumentacji Uroseptu, gdzie korzeń pietruszki jest jednym z komponentów wyciągu złożonego.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakologiczne, dane toksykologiczne, Dyrektywa 2001/83/EC, Fitolizyna, genotoksyczność, korzeń pietruszki, medycyna tradycyjna, potencjał rakotwórczy, preparaty urologiczne, rakotwórczość, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, Urosept, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wyciąg złożony - Leksykon substancji czynnych
Kardamon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kardamon (Elettaria cardamomum var. minuscula), obecny w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 30 mg na kapsułkę, został poddany standardowym badaniom toksykologicznym przedklinicznym. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej, a także nie potwierdziły potencjału genotoksycznego. Preparat występuje w formie twardych kapsułek rozmiaru 0, zawierających sproszkowany owoc kardamonu jako składnik aktywny. Badania obejmowały standardowe protokoły oceny bezpieczeństwa, jednakże brak jest danych dotyczących wpływu kardamonu na reprodukcję i rozwój potomstwa, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa stosowania tej substancji.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, kapsułka twarda, kardamon, Padma 28, preparat leczniczy, produkt leczniczy wieloskładnikowy, profil bezpieczeństwa, sproszkowany owoc, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Kwas ibandronowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas ibandronowy, bisfosfonian stosowany w terapii, wykazuje w badaniach przedklinicznych akceptowalny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ogólnoustrojowa, w tym nefrotoksyczność, pojawia się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nerki są głównym narządem narażonym na toksyczność, co potwierdzono u psów przy wysokich dawkach. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. W kontekście reprodukcji, testy na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani toksyczności płodowej przy dawkach do 35-krotnie wyższych niż u ludzi.
bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kwas ibandronowy, nieprawidłowości zębów, płodność, potencjał rakotwórczy, reprodukcja, toksyczność ogólnoustrojowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka, zagnieżdżenie zarodka, zespół miedniczkowo-moczowodowy, zmniejszenie liczby plemników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nefrobonisol –
Produkt leczniczy Nefrobonisol zawiera wyłącznie składniki roślinne o udokumentowanej, wieloletniej tradycji stosowania w medycynie ziołowej, takie jak nalewki z ziela nawłoci i skrzypu (po 20 g/100 g produktu), soki z liścia brzozy (20 g/100 g), ziela pokrzywy i korzenia mniszka (po 15 g/100 g), oraz ziela krwawnika (10 g/100 g). Preparat jest stosowany w zaburzeniach funkcji dróg moczowych i wykazuje działanie diuretyczne oraz przeciwzapalne. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, takich jak badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na reprodukcję i rozwój.
choroba wątroby, dolegliwości dróg moczowych, działanie niepożądane, etanol, genotoksyczność, interakcja lekowa, medycyna ziołowa, nalewka z nawłoci pospolitej, nalewka ze skrzypu, potencjał rakotwórczy, sok z brzozy, sok z krwawnika, sok z mniszka, sok z pokrzywy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uzależnienie od alkoholu, właściwości diuretyczne, właściwości przeciwzapalne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia układu moczowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telam 80 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Telam, zawierającego 80 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny, wykazały, że oba składniki charakteryzują się odrębnymi profilami toksyczności, co minimalizuje ryzyko nasilenia działań niepożądanych przy ich jednoczesnym stosowaniu. W 13-tygodniowym badaniu toksyczności podprzewlekłej na szczurach, przy dawkach 3,2/0,8 mg/kg, 10/2,5 mg/kg oraz 40/10 mg/kg, nie zaobserwowano synergistycznego działania toksycznego. Telmisartan wywoływał zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), zaburzenia czynności nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny) oraz hiperkaliemię, a także uszkodzenia błony śluzowej żołądka i zmiany w aparacie przykłębuszkowym nerek, które można było złagodzić suplementacją soli. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć toksyczne dawki wpływały na rozwój noworodków. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną u ludzi (10 mg/dobę), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki terapeutyczne nie wykazywały istotnych efektów niepożądanych.
aktywność reninowa osocza, amlodypiny bezylan, amlodypiny maleinian, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hiperkaliemia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, nadżerka, parametry czerwonokrwinkowe, telmisartan i amlodypina, testosteron, toksyczność podprzewlekła, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bayer 20 mg
Rywaroksaban przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, a także testy fototoksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości. W badaniach toksyczności wielokrotnej dawki obserwowano efekty wynikające głównie z mechanizmu przeciwkrzepliwego leku, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej u ludzi. Rywaroksaban nie wpływał na płodność samców i samic szczurów, jednak jego działanie przeciwkrzepliwe wiązało się z powikłaniami krwotocznymi oraz toksycznym wpływem na rozwój zarodka i płodu, manifestującym się poronieniami, zaburzeniami kostnienia, zmianami w wątrobie, zwiększoną częstością wad rozwojowych oraz zmianami w łożysku.
aktywność farmakodynamiczna, badania przedkliniczne, działanie fototoksyczne, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, immunoglobuliny, kostnienie, krwawienie okołoporodowe, mechanizm farmakologiczny, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność organowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devipasta (450 mg + 370 mg)/g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Devipasta, pasta zawierająca paraformaldehyd 450 mg/g oraz lidokainę 370 mg/g, obejmowała szeroki zakres badań nieklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy ekspozycji terapeutycznej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, lidokaina, ośrodkowy układ nerwowy, paraformaldehyd, potencjał rakotwórczy, rewersja mutacji, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Korzeń Cykorii Podróżnika –
Zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC oraz jej późniejszymi zmianami, dla korzenia cykorii podróżnika (Cichorium intybus L., radix) w postaci ziół do zaparzania nie są wymagane szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa, o ile nie są one niezbędne do zapewnienia bezpiecznego stosowania produktu. W przypadku produktu leczniczego Korzeń cykorii podróżnika, 1 g/g, zioła do zaparzania, nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co wynika z jego statusu jako tradycyjnego leku roślinnego. Długotrwałe stosowanie w medycynie tradycyjnej stanowi podstawę do uznania względnego bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak SL 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa deksketoprofenu wykazały brak szczególnych zagrożeń dla człowieka w konwencjonalnych testach farmakologicznych, genotoksyczności oraz immunofarmakologii. Badania toksyczności przewlekłej na myszach i małpach wskazały poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki u ludzi. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, obserwowano jedynie przy dawkach 14-18-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest danych dotyczących potencjału kancerogennego deksketoprofenu u zwierząt, co pozostawia tę kwestię nierozstrzygniętą na poziomie przedklinicznym.
deksketoprofen, działanie niepożądane, genotoksyczność, immunofarmakologia, krew w kale, model zwierzęcy, modele zwierzęce, nadżerki błony śluzowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, NOAEL, potencjał kancerogenny, przeżycie zarodka-płodu, rozwój płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Nasiona kozieradki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnych danych przedklinicznych dotyczących nasion kozieradki (Trigonella foenum-graecum L., semen), które stanowią 15,0 części wyciągu złożonego w preparacie Fitolizyna (3,36 g wyciągu w 5 g pasty doustnej), nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani rakotwórczości. Charakterystyka Produktu Leczniczego wskazuje na brak szczegółowych danych farmakologicznych i toksykologicznych na zwierzętach dotyczących tego składnika. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, badania przedkliniczne nie są obligatoryjne dla preparatów zawierających nasiona kozieradki, o ile nie są konieczne do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania.
badania toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, Fitolizyna, genotoksyczność, nasiona kozieradki, pasta doustna, preparat pochodzenia roślinnego, preparat ziołowy, rakotwórczość, składnik aktywny, toksyczność reprodukcyjna, Trigonella foenum-graecum, ugruntowane zastosowanie medyczne, wyciąg złożony - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methotrexat-Ebewe 10 mg
Metotreksat wykazuje działanie toksyczne zależne od dawki, drogi podania i czasu terapii, z głównymi ograniczeniami wynikającymi z zahamowania czynności szpiku kostnego oraz zapalenia błon śluzowych. Objawy takie jak wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej pojawiają się zwykle w ciągu 3-7 dni, a leukopenia i małopłytkowość w ciągu 4-14 dni od podania. Działania niepożądane, w tym małopłytkowość, leukopenia, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i bilirubiny, występują bardzo często, zwłaszcza w pierwszych 24-48 godzinach po podaniu leku. Metotreksat może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak śródmiąższowe zapalenie płuc, które może być śmiertelne niezależnie od dawki i czasu leczenia, a także do zahamowania czynności szpiku, agranulocytozy, niedokrwistości aplastycznej oraz reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Konieczne jest regularne monitorowanie pacjentów, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych rozważenie zmniejszenia dawki lub przerwania terapii.
agranulocytoza, azotemia, białkomocz, chłoniak złośliwy, genotoksyczność, ginekomastia, hiperurykemia, hipogammaglobulinemia, krwawienie pęcherzykowe, krwiomocz, leukoencefalopatia, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, martwica kości, metotreksat, nefropatia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk płuc, oligospermia, osteoporoza, pancytopenia, stłuszczenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony śluzowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmabax 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu (Telmabax) wykazały charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, co wymaga monitorowania w praktyce klinicznej. Wpływ na funkcję nerek objawiał się wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny oraz zmianami strukturalnymi nerek u psów, w tym poszerzeniem i zanikiem kanalików nerkowych, co wskazuje na konieczność ostrożności u pacjentów z dysfunkcją nerek. Zaobserwowano również podwyższone stężenie potasu w surowicy, co wymaga kontroli elektrolitów, zwłaszcza u osób z ryzykiem hiperkaliemii. Zmiany w układzie renina-angiotensyna-aldosteron, takie jak wzrost aktywności reninowej osocza i przerost aparatu przykłębuszkowego, są typowe dla tej grupy leków i nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, telmisartan wywoływał uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiegać poprzez doustną suplementację soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcinogeneza, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, równowaga elektrolitowa, telmisartan, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zanik kanalików nerkowych, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemide Norameda 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące furosemidu wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych po podaniu wielokrotnym, co potwierdzają standardowe testy toksykologiczne. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego działania ani zwiększonego ryzyka nowotworów u zwierząt laboratoryjnych. Jednakże, w badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano niepożądane efekty po podaniu dużych dawek furosemidu, takie jak zmniejszenie liczby zróżnicowanych kłębuszków nerkowych u płodów szczurów oraz występowanie wodonercza u płodów myszy i królików, co wskazuje na potencjalny wpływ leku na rozwój nerek w okresie płodowym.
ciśnienie wewnątrzczaszkowe, diuretyk pętlowy, działanie niepożądane, furosemid, genotoksyczność, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, krwawienie wewnątrzkomorowe, miedniczka nerkowa, moczowód, rakotwórczość, rozwój nerek, toksyczność, toksyczność furosemidu, wodonercze, zaburzenie kostnienia, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Macerat z korzenia prawoślazu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Macerat z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) jest stosowany w lecznictwie od dawna, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są niewystarczające. Analiza charakterystyk produktów leczniczych, takich jak Alti-sir, Syrop prawoślazowy Amara oraz Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja, wykazała brak kompleksowych badań przedklinicznych oceniających toksyczność reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał kancerogenny maceratu. W preparacie Alti-sir macerat (1:16) stanowi 34,50 g, a ekstrahentem jest mieszanina wody i etanolu (97:3). Syropy zawierają odpowiednio 32,9 g (DER 1:6-7) i 35,9 g maceratu na 100 g produktu, co odpowiada 5 g korzenia prawoślazu, z zawartością etanolu do 1% (m/m lub m/v). Niewielka zawartość etanolu w ekstrahentach może mieć znaczenie dla bezpieczeństwa, zwłaszcza u wybranych grup pacjentów, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych w tym zakresie.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, ekstrahent, genotoksyczność, karcynogeneza, korzeń prawoślazu, macerat z korzenia prawoślazu, mieszanina wody i etanolu, płodność, potencjał kancerogenny, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny lek roślinny, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flutixon Neb 2 mg/2 ml
Flutykazonu propionian, składnik aktywny Flutixon Neb 2 mg/2 ml, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla silnych glikokortykosteroidów, potwierdzony w badaniach toksykologicznych, reprodukcyjnych, mutagennych i kancerogennych. Działania niepożądane obserwowane były jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne, nie stwierdzono dodatkowych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze przy dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału zarówno in vitro, jak i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flutykazonu propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kortykosteroid, nebulizacja, potencjał onkogenny, profil farmakologiczny, reakcja nadwrażliwości, toksyczność, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bocouture 100 j. toksyny botulinowej typu A (150 kD)/ fiolkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu BOCOUTURE, zawierającego toksynę botulinową typu A (150 kD) wolną od białek kompleksujących, wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano efekty zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania, takie jak atonia mięśniowa, pareza oraz atrofia mięśni w miejscu iniekcji, bez cech miejscowego braku tolerancji. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic królików, rozwój embrionalny u szczurów i królików oraz rozwój przed- i pourodzeniowy, jednak przy dawkach powodujących zmniejszenie masy ciała ciężarnych samic zaobserwowano zwiększoną liczbę poronień u królików oraz nieznaczne obniżenie masy ciała płodów u szczurów.
atonia mięśniowa, atrofia, białko kompleksujące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogenność, mechanizm farmakodynamiczny, organogeneza, pareza, przewód pokarmowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, zanik mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten Q-Tab 45 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten Q-Tab, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału do uszkodzeń DNA, mutacji genowych ani aberracji chromosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, a obserwowane efekty toksyczne (wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz przeżycia młodych) wystąpiły jedynie przy dawkach dwukrotnie przekraczających maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, karcynogenność, laktacja, mirtazapina, model zwierzęcy, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, specyficzność gatunkowa, strata poimplantacyjna, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
łopian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej produktu leczniczego Korzeń łopianu, zawierającego substancję czynną Arctium lappa L., Arctium minus Hill., Arctium tomentosum Mill., radix lub ich mieszaniny, brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie udokumentowano potencjalnej toksyczności, genotoksyczności, kancerogenności ani wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa. Produkt dostępny jest w postaci ziół do zaparzania w stężeniu 1 g/g, jednak brak tych danych utrudnia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i możliwych interakcji farmakologicznych.
Arctium lappa, Arctium minus, Arctium tomentosum, badania bezpieczeństwa farmakologicznego, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, interakcje lekowe, korzeń łopianu, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancje roślinne, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Probella 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej produktu Probella w dawce 2 mg, wykazały brak istotnych toksycznych efektów po podaniu wielokrotnym. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne narządów wewnętrznych zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych nieprawidłowości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dienogestu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka kancerogenności przy dawkach terapeutycznych, choć podobnie jak inne steroidy płciowe, dienogest może wpływać na proliferację tkanek hormonozależnych.
badanie przedkliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nowotwór, parametr płodności, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, steroid płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Bendamustyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bendamustyna, stosowana w lekach takich jak Bendamustine Accord czy Bendamustine Kabi, wykazuje działanie genotoksyczne, teratogenne oraz embrio-/fetoletalne, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży, chyba że terapia jest bezwzględnie konieczna. Dostępne dane kliniczne są niewystarczające, dlatego w przypadku konieczności leczenia bendamustyną w ciąży, pacjentka powinna być poinformowana o ryzyku dla płodu, objęta ścisłą opieką lekarską oraz rozważyć konsultację genetyczną. Ze względu na brak danych dotyczących przenikania bendamustyny do mleka kobiecego, lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, które musi być przerwane na czas terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Lewozymendan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewozymendan, stosowany w preparatach takich jak Levosimendan Accord czy Simdax, wykazuje brak istotnej toksyczności ogólnej i genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo przy krótkotrwałym stosowaniu zgodnie z zaleceniami klinicznymi. Jednakże, badania na zwierzętach ujawniły wpływ lewozymendanu na rozwój układu kostnego płodów, w tym uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia u szczurów i królików oraz nieprawidłowy rozwój kości nadpotylicznej u królików. Ponadto, podawanie leku przed i we wczesnej ciąży skutkowało obniżeniem płodności u samic szczurów, manifestującym się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków, a także toksycznością rozwojową objawiającą się zmniejszoną liczbą młodych w miocie oraz zwiększoną liczbą wczesnych resorpcji i poronień poimplantacyjnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kość nadpotyliczna, kostnienie płodu, lewozymendan, obniżona płodność, poronienie poimplantacyjne, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, toksyczność ogólna, toksyczność rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Nimodipine Altan 0,2 mg/ml wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy nie ujawniły ryzyka mutagennego ani kancerogennego. W badaniach na ciężarnych szczurach dawki ≥30 mg/kg/dobę powodowały zahamowanie wzrostu płodu i zmniejszenie masy ciała, a dawka 100 mg/kg/dobę skutkowała obumieraniem zarodków, jednak bez dowodów na teratogenność. U królików stosowanie dawek do 10 mg/kg/dobę nie wykazało działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdza względnie bezpieczny profil w zakresie rozrodczości.
badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, obumieranie zarodków, okres okołoporodowy, opóźniony rozwój fizyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksyczne, śmiertelność potomstwa, toksyczność podania wielokrotnego, wpływ na rozrodczość, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sirdalud MR 6 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące tyzanidyny, substancji czynnej preparatu Sirdalud MR, wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą oraz brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach na szczurach, przy dawkach do 40 mg/kg mc./dobę, obserwowano objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie i drgawki, głównie przy najwyższych dawkach. U psów, w badaniach 13- i 52-tygodniowych, dawki ≥1 mg/kg mc./dobę powodowały zmiany w EKG oraz nadmierne działanie farmakologiczne na OUN, a także przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności, mimo braku zmian histopatologicznych w wątrobie.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, drgawka, drżenie, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ruchowe, przedawkowanie, substancja czynna, toksyczność ostra, tyzanidyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pectolvan 7 mg/ml
Produkt leczniczy Pectolvan zawiera suchy wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L., folium) w stężeniu 7 mg/ml, pozyskiwany ekstrakcją z użyciem 30% etanolu (m/m) przy stosunku surowca do produktu końcowego 4-8:1. W dokumentacji przedklinicznej brak jest kluczowych danych dotyczących bezpieczeństwa, w tym wyników badań genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Ponadto, syrop zawiera sorbitol w ilości 0,385 g/ml, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów z nietolerancją fruktozy. Produkt ma postać jasnobrązowego płynu o smaku wiśniowym i słodkim owocowym, z możliwością lekkiej opalizacji.
- Leksykon substancji czynnych
Glikol propylenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Oviderm zawiera glikol propylenowy jako substancję czynną w stężeniu 250 mg/g kremu. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera standardowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, takich jak toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze czy wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z szerokiego zastosowania i dobrze znanego profilu bezpieczeństwa glikolu propylenowego w farmacji i kosmetologii, potwierdzonego długotrwałym doświadczeniem klinicznym. Oviderm zawiera również substancje pomocnicze, m.in. alkohol cetostearylowy w ilości 50 mg/g kremu, a jego postać fizyczna (biały, bezwonny krem) może wpływać na wchłanianie substancji czynnej przez skórę i profil bezpieczeństwa stosowania miejscowego.
alkohol cetostearylowy, atopia, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikol propylenowy, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wchłanianie substancji czynnej - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z nasion kasztanowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Venescin to preparat zawierający wyciąg gęsty z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum L., semen) w stężeniu 11,8 g na 100 g żelu (DER 5-6:1, ekstrahent: etanol 70% V/V) oraz trokserutynę 2 g/100 g. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wyciągu, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję. Brak tych danych może wynikać z długiej historii stosowania rośliny w medycynie tradycyjnej, rejestracji opartej na danych bibliograficznych lub skupienia się na danych klinicznych zamiast badań na modelach zwierzęcych i in vitro. Mimo to, produkt przeszedł wymagany proces rejestracji i oceny bezpieczeństwa, co pozwala na jego dopuszczenie do obrotu jako lek.
badanie in vitro, bezpieczeństwo przedkliniczne, dane kliniczne, działanie niepożądane, etanol jako ekstrahent, genotoksyczność, kasztanowiec zwyczajny, medycyna tradycyjna, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trokserutyna, Venescin, wyciąg z nasion kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosutrox 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na kanał potasowy hERG, co jest kluczowe dla oceny potencjalnych zaburzeń rytmu serca. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz w pęcherzyku żółciowym psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Dodatkowo, podawanie wysokich dawek rozuwastatyny skutkowało uszkodzeniem jąder u małp i psów, co wskazuje na możliwe działania toksyczne na układ rozrodczy. Zmiany w wątrobie i pęcherzyku żółciowym nie występowały u małp, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek.
dawka lecznicza, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, funkcja elektryczna serca, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, parametr wątrobowy, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności wątroby, zmiana histopatologiczna