Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Mirzaten Q-Tab

Kompleksowe badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten Q-Tab, obejmowały szereg standardowych testów badających różne aspekty bezpieczeństwa farmakologicznego. Dane uzyskane z tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa mirtazapiny nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń. Badania te stanowią podstawę oceny wpływu substancji na kluczowe układy organizmu w warunkach przedklinicznych.²

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym zostały przeprowadzone w celu określenia potencjalnych efektów toksycznych podczas długotrwałego stosowania mirtazapiny. Wyniki tych badań nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym.³

Badania genotoksyczności

Mirtazapina została poddana kompleksowym testom oceniającym jej potencjał genotoksyczny. Przeprowadzono szereg badań na mutacje genowe, aberracje chromosomalne oraz uszkodzenia DNA. W żadnym z tych testów nie stwierdzono właściwości genotoksycznych mirtazapiny, co wskazuje na brak potencjału do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego.⁴

Badania karcynogenności

W trakcie badań nad potencjalnym działaniem rakotwórczym mirtazapiny zaobserwowano wystąpienie dwóch rodzajów nowotworów u zwierząt laboratoryjnych:

• Guzy tarczycy u szczurów – wystąpiły podczas długotrwałego badania rakotwórczości
• Nowotwór wątrobowokomórkowy u myszy – zaobserwowany podczas badania rakotwórczości

Istotnie, oba te typy nowotworów uznano za specyficzne dla gatunku, a nie wynikające z działania genotoksycznego. Ich wystąpienie powiązano z długotrwałym leczeniem dużymi dawkami substancji indukujących enzymy wątrobowe, co stanowi mechanizm charakterystyczny dla danych gatunków zwierząt i nie ma bezpośredniego przełożenia na ryzyko u ludzi.⁵

Toksyczny wpływ na rozród i rozwój potomstwa

W ramach oceny toksycznego wpływu mirtazapiny na rozród i rozwój potomstwa przeprowadzono badania na szczurach i królikach. Wyniki tych badań można podsumować następująco:

• Nie zaobserwowano działania teratogennego mirtazapiny u badanych gatunków zwierząt⁶
• Zaobserwowano następujące efekty, ale jedynie przy ekspozycji dwukrotnie wyższej niż maksymalna ekspozycja terapeutyczna u ludzi:
  • Wzrost strat poimplantacyjnych
  • Zmniejszenie masy ciała miotów
  • Zmniejszenie przeżycia młodych w czasie pierwszych trzech dni laktacji u szczurów⁷

Należy podkreślić, że wszystkie wymienione efekty toksycznego wpływu na rozród wystąpiły jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa mirtazapiny w zakresie dawek stosowanych klinicznie.⁸

Ocena danych przedklinicznych

Całościowa analiza danych przedklinicznych dotyczących mirtazapiny, w tym badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych i reprodukcyjnych, nie wskazuje na szczególne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Obserwowane zmiany nowotworowe u gryzoni zostały uznane za specyficzne gatunkowo i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi.⁹