genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadacontrol 10 mg
Przedkliniczne badania tadalafilu, substancji czynnej leku Tadacontrol, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w kontekście farmakologicznym i toksykologicznym przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Oceny obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując przeciwwskazań do stosowania u ludzi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian w narządach wewnętrznych ani parametrów biochemicznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała efektów niepożądanych w rozwoju przedurodzeniowym i pourodzeniowym. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u szczurów obu płci.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, mutacja genowa, nabłonek kanalików nasiennych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, spermatogeneza, stężenie leku we krwi, tadalafil, toksyczność, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 75 75 mg
Przedkliniczne badania izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej Effox long 75, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego zagrożenia dla człowieka. Ostra toksyczność po doustnym podaniu w modelach zwierzęcych (myszy, szczury) była niska, z wartością LD50 wynoszącą około 2000-2500 mg/kg masy ciała. Przewlekła toksyczność oceniana na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) ujawniła pierwsze objawy toksyczne przy dawkach 90 mg/kg u psów oraz 405 mg/kg u szczurów, co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny w porównaniu z dawkami stosowanymi klinicznie u ludzi.
badania in vitro, badania in vivo, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie teratogenne, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, mutagenność, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, przewlekła toksyczność, rozwój płodowy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność u samic, toksyczny wpływ, zmiany nowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności przewlekłej rysperydonu na niedojrzałych płciowo szczurach i psach wykazały dawkozależne zmiany w obrębie gruczołów piersiowych i układu rozrodczego, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach teratogenności nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików. Ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym u szczurów wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich, zmniejszeniem masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego przy dawkach przekraczających 15-krotnie maksymalną ekspozycję u ludzi (1,5 mg/dobę). Nie stwierdzono wpływu na wzrost kości długich przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż u młodzieży. Rysperydon nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłym antagonizmem receptorów D2 i hiperprolaktynemią. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje nieznane.
antagonista dopaminy, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak cewkowy nerki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kość długa, opóźnienie dojrzewania płciowego, osteodystrofia, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, stężenie prolaktyny, teratogenność, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon substancji czynnych
Apisinum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Apisinum, obecne w produkcie leczniczym Tonsillopas w rozcieńczeniu D6 w ilości 2 g na 10 g roztworu (odpowiadające 10,3 ml produktu), jest jednym z sześciu składników aktywnych tego preparatu dostępnego w formie kropli doustnych. Pozostałe składniki to Baptisia D1 (1 g), Hydrargyrum bicyanatum D8 (4 g), Ammonium bromatum D4 (1 g), Kalium bichromicum D4 (1 g) oraz Kalium chloratum D2 (1 g). Produkt zawiera również 25% (V/V) etanolu, co jest istotne przy rozważaniu przeciwwskazań u pacjentów z nietolerancją alkoholu. W dokumentacji Tonsillopas brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania apisinum, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z jego stosowaniem.
Ammonium bromatum, Apisinum, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Baptisia, etanol, genotoksyczność, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, krople doustne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór doustny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Tonsillopas - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wielonarządowe działania toksyczne przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu, obejmujące przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany w nerkach i przysadce. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu nie wykazał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak stwierdzono poliploidię in vitro. W badaniach rakotwórczości dawki ≥ 25 mg/kg mc./dobę (≥ 7,3-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) indukowały raka żołądka, dwunastnicy, złośliwego śródbłoniaka oraz hiperplazję błony śluzowej żołądka, a dawki 1-3 mg/kg mc./dobę (0,9-7,8-krotna ekspozycja AUC) powodowały guzy chromochłonne i rozrost nadnerczy u szczurów.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyka jajnikowego, ciałko żółte, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, grasica, gruczoł Brunnera, kanalik jądrowy, klastogenność, komórka pęcherzykowa, kora nadnerczy, krwotok, LVEF, martwica, martwica komórkowa, mutagenność, nadnercze, odstęp QTc, opóźnione kostnienie, organogeneza, płytka wzrostowa, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śledziona, ślinianka, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa szkieletu, węzeł chłonny, włóknienie, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rymphysia 1000 mg
Produkt leczniczy Rymphysia, zawierający ludzki inhibitor alfa1-proteinazy w dawkach 500 mg i 1000 mg, przeszedł kompleksową ocenę bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, świnki morskie, króliki, psy). Badania farmakologiczne po podaniu pojedynczym oraz wielokrotnym (do 1 miesiąca) nie wykazały istotnych objawów toksyczności ani szczególnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając dobrą tolerancję i odpowiedni profil bezpieczeństwa leku w kontekście potencjalnego zastosowania klinicznego. Wyniki badań toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują na brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie niekliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor alfa1-proteinazy, potencjał genotoksyczny, przeciwciała przeciwko białkom heterologicznym, rakotwórczość, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Viatris 70 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaspofunginy wykazały, że wielokrotne dożylne podawanie leku w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała u szczurów i małp powodowało działania niepożądane, takie jak reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uwalnianie histaminy oraz hepatotoksyczność, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała zmniejszenie masy ciała płodu, niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz anomalie rozwojowe, w tym zwiększoną częstość żeber szyjnych, co wiązało się z działaniami niepożądanymi u samic ciężarnych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności kaspofunginy, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań rakotwórczości, co pozostaje istotnym ograniczeniem oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niepełne kostnienie, potencjał mutagenny, reakcja uwolnienia histaminy, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozwojowa, uwalnianie histaminy, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclogel 10 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku sodowego w preparacie Diclogel (10 mg/g żelu) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Toksyczność ogólnoustrojowa objawiała się głównie zmianami i wrzodami przewodu pokarmowego przy dawkach >4 mg/kg/dobę u szczurów oraz >20 mg/kg/dobę u pawianów, znacznie przekraczających ekspozycję po miejscowym stosowaniu żelu. Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału diklofenaku, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania preparatu.
W badaniach reprodukcyjnych na królikach, szczurach i myszach toksyczne dawki diklofenaku (10-20 mg/kg/dobę) powodowały wydłużenie czasu ciąży, dystocję oraz zwiększoną resorpcję płodów, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie wyższych niż te osiągane po miejscowym podaniu Diclogelu. Miejscowa aplikacja żelu o stężeniu 10 mg/g skutkuje niską ekspozycją ogólnoustrojową, co istotnie redukuje ryzyko działań niepożądanych obserwowanych w badaniach przedklinicznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania preparatu w warunkach klinicznych.
badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wrzody przewodu pokarmowego, wydłużenie ciąży, zaburzenia porodu - Leksykon substancji czynnych
Tyrozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tyrozyna, endogenny aminokwas obecny w organizmie ludzkim, jest składnikiem mieszanin aminokwasów stosowanych w żywieniu pozajelitowym oraz dializie otrzewnowej. W produktach leczniczych jej stężenia wahają się, np. w Aminoplasmal 15% wynosi 0,500 mg/ml (0,500 g/l), a w Aminoplasmal B. Braun 10% – 0,40 mg/ml (0,40 g/l). Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych dotyczących samej tyrozyny, a bezpieczeństwo jej stosowania oceniane jest w kontekście całych mieszanin aminokwasów. Toksyczność pojedynczych aminokwasów, w tym tyrozyny, jest związana głównie z zaburzeniami równowagi aminokwasowej, a przy prawidłowym stosowaniu produktów nie oczekuje się działań toksycznych. Dane dotyczące toksyczności ostrej czy LD50 dla pojedynczych aminokwasów nie są bezpośrednio przenoszalne na mieszaniny aminokwasów w roztworach do żywienia.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, białko strukturalne, dawka LD50, dializa otrzewnowa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, genotoksyczność, mieszanina aminokwasów, N-acetylo-L-tyrozyna, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, roztwór aminokwasów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, tolerancja miejscowa, trójkomorowy worek, tyrozyna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ertapenem Eugia 1 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne ertapenemu obejmowały standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa, ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego ani oddechowego. W badaniach toksyczności zaobserwowano zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych u szczurów przy dużych dawkach, jednak efekt ten nie został uznany za klinicznie istotny dla ludzi. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału ertapenemu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku.
antybiotyk, badanie przedkliniczne, efekt hematologiczny, ertapenem, genotoksyczność, granulocyt obojętnochłonny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test farmakologiczny, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Azulan, Koszyczek Rumianku oraz homeopatycznych (Camilia, Sedalia, Traumeel S). Analiza dokumentacji przedklinicznej wykazała istotne braki w danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W szczególności brak jest kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności. Przykładowo, Koszyczek Rumianku zawiera 1 g kwiatu rumianku na 1 g produktu, a Azulan – wyciąg płynny z kwiatu rumianku (1:2) w etanolu 70% (V/V), jednak dla obu preparatów nie przeprowadzono kluczowych badań toksykologicznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja przedkliniczna, działanie rakotwórcze, ekstrahent etanolowy, genotoksyczność, kancerogenność, nalewka macierzysta, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, rozcieńczenie homeopatyczne, rumianek pospolity, substancja czynna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Serdecznika –
Obecnie brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu leczniczego Ziele Serdecznika (Leonuri cardiacae herba). Dokumentacja produktu nie zawiera wyników badań toksykologicznych, genotoksycznych, kancerogennych ani oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Produkt zawiera 100 g ziela serdecznika na 100 g preparatu i jest dostępny w formie ziół do zaparzania, co należy uwzględnić przy ocenie jego profilu bezpieczeństwa. Brak danych nie oznacza braku ryzyka, lecz wskazuje na niewystarczającą dokumentację naukową w tym zakresie.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, kancerogenność, Leonuri cardiacae herba, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, ziele serdecznika, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Elestar HCT, zawierającego olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wykazały brak nasilenia toksyczności poszczególnych składników oraz brak synergii toksyczności przy jednoczesnym podawaniu. Olmesartan medoksomil powodował zmiany biochemiczne (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny), hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), narządowe (zmniejszenie masy serca) oraz histologiczne uszkodzenia nerek u szczurów i psów, typowe dla antagonistów receptorów AT1 i inhibitorów ACE. W badaniach genotoksyczności olmesartan wykazywał zwiększoną częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak bez istotnego działania in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności klinicznej. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani teratogennego, choć odnotowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa i poszerzenie miedniczek nerkowych u potomstwa po ekspozycji matek w późnej ciąży i laktacji.
amlodypina, antagonista receptora AT1, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórki Sertoliego, olmesartan medoksomil, opóźnienie porodu, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczki nerkowej, przeżywalność potomstwa, spermatydy, stężenie mocznika, stężenie testosteronu, uszkodzenie nerki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandostatin 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne oktreotydu, substancji czynnej Sandostatin, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy obejmowały toksyczność ostrą, wielokrotnego dawkowania, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek i płód przy dawkach do 1 mg/kg/dobę u zwierząt rodzicielskich. U potomstwa szczurów odnotowano jedynie przejściowe opóźnienia wzrostu, związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u potomstwa F1 samic szczurów podawano oktreotyd przez ciążę i okres karmienia, co skutkowało spowolnieniem wzrostu i dojrzewania, a u samców opóźnionym zstąpieniem jąder, jednak bez wpływu na płodność.
aktywność farmakodynamiczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon wzrostu, oktreotyd, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozrost włóknistej tkanki łącznej, Sandostatin, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, włókniakomięsak, wstrzyknięcie podskórne, zahamowanie wydzielania hormonu wzrostu, zmiana nowotworowa, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polcrom 20 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kropli do oczu POLCROM, zawierających sodu kromoglikan w stężeniu 20 mg/ml, są ograniczone i nie obejmują typowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Brak szczegółowych informacji w dokumentacji przedklinicznej sugeruje, że profil bezpieczeństwa tego leku opiera się głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu w praktyce medycznej. Warto podkreślić, że substancje pomocnicze, takie jak benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml) oraz fosforany (2,30 mg/ml), również mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania preparatu i powinny być uwzględniane podczas terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Panpharma 1 g
Dane przedkliniczne cefepimu, uzyskane w ramach szerokiego programu badań nieklinicznych, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, a obserwowane efekty były zgodne z profilem innych cefalosporyn. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły dobrą tolerancję cefepimu, nawet przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału leku.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, cefepim, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej leku Vasilip, wykazały, że jej profil farmakodynamiczny ogranicza się do zamierzonych efektów terapeutycznych jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez dodatkowych niepożądanych działań farmakodynamicznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły niespodziewanych efektów toksycznych, a obserwowane działania mieściły się w zakresie hamowania syntezy cholesterolu, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii. Standardowe badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA ani działania onkogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
efekt teratogenny, farmakodynamika, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał onkogenny, rakotwórczość, symwastatyna, synteza cholesterolu, terapia długoterminowa, terapia przewlekła, teratogenność, toksyczność, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie materiału genetycznego, Vasilip, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Starazolin Alergia 1 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa olopatadyny, przeprowadzona za pomocą standardowych badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego olopatadyny.
badanie histopatologiczne, działanie karcynogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, olopatadyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiral 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne abirateronu octanu wykazały istotne, odwracalne zmniejszenie stężeń testosteronu, co skutkowało redukcją masy narządów rozrodczych oraz zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach wrażliwych na androgeny, takich jak nadnercza, przysadka i sutki. Efekty te ustępowały całkowicie lub częściowo w ciągu 4 tygodni po zaprzestaniu terapii. Badania płodności u szczurów potwierdziły odwracalność ograniczenia płodności u obu płci w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu podawania leku. W zakresie toksyczności rozwojowej odnotowano negatywny wpływ na przebieg ciąży, zmniejszenie masy płodów, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez wykazania działania teratogennego, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania substancji.
abirateronu octan, androgeny, badania toksykologiczne, genotoksyczność, nadnercza, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, ograniczenie płodności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przysadka, ryzyko środowiskowe, sutki, teratogenność, testosteron, toksyczność rozwojowa, zmiany hormonalne - Leksykon substancji czynnych
Suksametonium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania suksametoniowego chlorku, aktywnego składnika leku Chlorsuccillin, obejmowały krótkotrwałe testy na modelach zwierzęcych mające na celu ocenę potencjalnej mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne. Badania te wykluczyły możliwość indukcji zmian genetycznych prowadzących do mutacji komórkowych oraz działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa substancji przed jej zastosowaniem klinicznym. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej oceniono wpływ suksametonium na płodność, rozwój płodu oraz ogólne procesy reprodukcyjne, potwierdzając brak istotnych zagrożeń w tych obszarach.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny wodny z liścia babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnych danych przedklinicznych dotyczących wyciągu płynnego wodnego z liścia babki lancetowatej (Extractum fluidum aquosum ex Plantaginis lanceolatae L., folii), stosowanego m.in. w produkcie leczniczym Flegatussin (36 g/100 g syropu, ekstrakt 1:3), brak jest szczegółowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową oraz farmakokinetykę. Nie przeprowadzono dedykowanych testów przedklinicznych dla tej formy wyciągu, co stanowi istotną lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa substancji. W produkcie Flegatussin wyciąg z babki lancetowatej jest łączony z wyciągiem z kwiatów dziewanny oraz bromoheksyny chlorowodorkiem, bez wykazania interakcji toksykologicznych między tymi składnikami.
babka lancetowata, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bromoheksyna, działanie niepożądane, ekstrakt z babki lancetowatej, farmakokinetyka, genotoksyczność, interakcja toksykologiczna, potencjał kancerogenny, praktyka kliniczna, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z babki lancetowatej, wyciąg z dziewanny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaxolol Medreg 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betaksololu wykazały brak potencjału mutagennego oraz rakotwórczego, co potwierdzono w testach genotoksyczności i długoterminowych eksperymentach na różnych gatunkach zwierząt. Substancja nie indukowała mutacji genetycznych ani nie wykazywała działania kancerogennego, co jest kluczowe dla oceny ryzyka przed wprowadzeniem leku do badań klinicznych. Ponadto, badania teratogenności nie wykazały efektów teratogennych u zwierząt, choć dane kliniczne dotyczące tego aspektu u ludzi pozostają ograniczone, nie wskazując jednak na potencjalne ryzyko teratogenne.
- Leksykon substancji czynnych
Tyzanidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane niekliniczne dotyczące tyzanidyny wskazują na niewielką ostrą toksyczność oraz brak mutagennego i rakotwórczego działania w badaniach in vitro i in vivo. W 13-tygodniowych badaniach toksyczności u szczurów podawano dawki dobowo 1,7, 8 oraz 40 mg/kg mc., obserwując głównie objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (CNS), takie jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie i drgawki, zwłaszcza przy najwyższych dawkach. U psów dawki ≥1 mg/kg mc. powodowały zmiany w EKG oraz wpływ na CNS, a także przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności. W badaniach długoterminowych (52 tygodnie) dawki 0,15-1,5 mg/kg mc. potwierdziły te obserwacje, wskazując na nadmierne działanie farmakologiczne tyzanidyny przy wyższych dawkach.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie histopatologiczne, drgawki, drżenie, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, miorelaksacja, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ruchowe, sedacja, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tyzanidyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deca-Durabolin 50 mg/ml
Deca-Durabolin (dekanian nandrolonu) jest sterydem anabolicznym, którego bezpieczeństwo stosowania oceniano w badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały istotnych efektów toksycznych w dawkach klinicznych. Brak jest jednak oficjalnych badań klinicznych dotyczących wpływu na rozród, choć na podstawie danych o innych androgenach wiadomo, że mogą one powodować wirylizację zewnętrznych narządów płciowych płodów żeńskich, co ma znaczenie kliniczne. W zakresie genotoksyczności, testy mikrojądrowe in vitro i u myszy oraz comet assay u myszy i szczurów wskazują na potencjalne działanie genotoksyczne nandrolonu, choć test mikrojądrowy u szczurów nie potwierdził tego efektu, co sugeruje różnice międzygatunkowe.
androgen, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, elektroforeza pojedynczych komórek, genotoksyczność, IARC, rakotwórczość, różnice międzygatunkowe, steryd anaboliczny, test kometowy, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wirylizacja narządów płciowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilabella 20 mg
Przedkliniczne badania bilastyny obejmowały szeroki zakres ocen bezpieczeństwa, w tym farmakologiczne bezpieczeństwo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików zaobserwowano toksyczne efekty na płód, takie jak straty przed- i poimplantacyjne oraz niepełne kostnienie kości, jednak poziomy ekspozycji bez działań niepożądanych (NOAEL) były ponad 30-krotnie wyższe niż te uzyskiwane przy zalecanych dawkach terapeutycznych u ludzi. Bilastyna przenika do mleka szczurów w stężeniach stanowiących około 50% stężeń osoczowych, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska u ludzi pozostaje nieustalone i wymaga dalszych badań.
autoradiografia, badanie płodności, bilastyna, dawka terapeutyczna, dystrybucja w OUN, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, męski narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, ośrodkowy układ nerwowy, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, przenikanie do mleka, rozwój płodu, stężenie substancji w mleku, stężenie w osoczu, straty przedimplantacyjne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, współczynnik łączenia w pary, żeński narząd rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor 850 mg
Ocena bezpieczeństwa chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Zenofor (dostępnego w dawkach 500 mg, 850 mg i 1000 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani negatywnego wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu terapeutycznych dawek, a badania genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkodzeń DNA ani mutacji. Ponadto, analizy karcynogenności przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii cukrzycy typu 2.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, efekt toksyczny, genotoksyczność, indukcja nowotworu, karcynogenność, mutacja genowa, rozwój płodowy, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 20 mg
Badania przedkliniczne temozolomidu wykazały jego toksyczność przede wszystkim wobec szpiku kostnego, układu siateczkowo-śródbłonkowego, jąder oraz układu pokarmowego, z efektem zależnym od dawki. Schematy dawkowania obejmowały pojedynczy cykl (5 dni podawania, 23 dni przerwy) oraz wielokrotne cykle (3 i 6 cykli) u szczurów i psów. Mielosupresja manifestowała się zmniejszeniem liczby leukocytów i płytek krwi, co stanowi istotne ograniczenie kliniczne terapii. Dawki kliniczne u ludzi są zbliżone do minimalnych dawek śmiertelnych u zwierząt, wskazując na wąski indeks terapeutyczny. Zwyrodnienie siatkówki obserwowano jedynie przy dawkach śmiertelnych u zwierząt, bez potwierdzenia u pacjentów, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tego efektu.
aberracja chromosomowa, działanie przeciwnowotworowe, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, indeks terapeutyczny, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mielosupresja, mutacja punktowa, płytka krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test Amesa, toksyczność hematologiczna, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Sól jodowo-bromowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bocheńskiej leczniczej soli jodowo-bromowej, stosowanej w produkcie leczniczym Sulphodent w stężeniu 1g/100g pasty do zębów, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na efekty kumulacyjne ani opóźnione. Ponadto, analiza genotoksyczności nie ujawniła mutagennego potencjału, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i powstawania nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, sól jodowo-bromowa, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Pinen – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparaty zawierające α-pinen i β-pinen, takie jak Rowachol i Rowatinex, są przeciwwskazane w okresie ciąży oraz laktacji ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających ich bezpieczeństwo. Pomimo braku udokumentowanych działań teratogennych i genotoksycznych, stosowanie tych substancji u kobiet ciężarnych i karmiących piersią jest odradzane z powodu zasady ostrożności farmakologicznej. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności wykluczenia ciąży przed rozpoczęciem terapii, stosowaniu skutecznej antykoncepcji podczas leczenia oraz o przerwaniu terapii w przypadku potwierdzenia ciąży. W okresie laktacji zaleca się rozważenie przerwania karmienia piersią lub zastosowanie alternatywnych metod karmienia, gdy terapia α-pinenem i β-pinenem jest niezbędna.
alternatywne metody leczenia, antykoncepcja, ciąża, działanie teratogenne, fenchon, genotoksyczność, kamfen, kapsułki miękkie, karmienie piersią, odroczenie leczenia, ostrożność farmakologiczna, płodność, przenikanie do mleka matki, Rowachol i Rowatinex, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy, wykluczenie ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aricogan 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa arypiprazolu (Aricogan) obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (np. 20-60 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do ludzi). Zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów, zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ponad 10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzi były znacznie niższe (do 6% stężenia małp). Nie wykazano neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, margines bezpieczeństwa, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, profil bezpieczeństwa, rak nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na nadnercza, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję i rozwój, wpływ teratogenny, związki siarczanowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop z babki lancetowatej Ziołowa Tradycja 647 mg/5 ml
Produkt leczniczy SYROP Z BABKI LANCETOWATEJ ZIOŁOWA TRADYCJA (647 mg/5 ml) nie posiada dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo jego stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Syrop zawiera wyciąg płynny z liści Plantago lanceolata L. w proporcji 1:3, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, co przekłada się na 647 mg wyciągu w 5 ml syropu. Dodatkowo, w 5 ml znajduje się 3,9 g sacharozy oraz do 5,5% (m/m) etanolu, co może mieć znaczenie w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Brak jest również danych dotyczących farmakodynamiki bezpieczeństwa, farmakokinetyki, toksyczności po jednorazowym i wielokrotnym podaniu, a także badań mutagenności i karcynogenności.
babka lancetowata, etanol, farmakodynamika bezpieczeństwa, farmakokinetyka, genotoksyczność, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sacharoza, test mutagenności, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z liści - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelide Glenmark 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania niepożądane przy wielokrotnym podaniu w modelach zwierzęcych, zwłaszcza na układ sercowo-naczyniowy u psów, gdzie dawka NOEL dla samców wynosiła 0,3 mg/kg mc./dobę (0,1-krotność AUC u ludzi). U samic szczurów stwierdzono wpływ na płodność przy dawce NOEL 10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 143-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg mc./dobę u szczurów (14-krotność AUC u ludzi), a u suk 30 mg/kg mc./dobę (425-krotność AUC u ludzi) wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów. Brak działania mutagennego potwierdzono w testach genotoksyczności, co jest korzystnym aspektem profilu bezpieczeństwa leku.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, genotoksyczność, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, poziom NOEL, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodowa, toksyczność wielokrotnych dawek, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DIKY 4% 40 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku DIKY 4% (aerozol na skórę zawierający 40 mg/g diklofenaku sodu) wykazały brak działania drażniącego na skórę u królików, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową preparatu. Kompleksowe badania obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu diklofenaku zgodnie z zaleceniami. W zakresie wpływu na reprodukcję i rozwój embrionalny, diklofenak nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, jednak zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla matek oraz zmniejszoną zdolność implantacji u szczurów i hamowanie owulacji u królików.
aerozol na skórę, aplikacja miejscowa, diklofenak sodu, działanie drażniące na skórę, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja, rozwój embrionalny, skurcz macicy, synteza prostaglandyn, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 80 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Valarox zawiera walsartan i rozuwastatynę, których profil bezpieczeństwa oceniono w badaniach przedklinicznych. Walsartan wykazywał toksyczność reprodukcyjną u szczurów przy dawce 600 mg/kg mc./dobę (około 18-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi – MRHD 320 mg/dobę), objawiającą się zmniejszoną przeżywalnością, opóźnionym rozwojem i obniżonym przyrostem masy ciała potomstwa. Wielokrotne podawanie dawek 200-600 mg/kg mc./dobę (6-18x MRHD) powodowało u szczurów zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmiany hemodynamiki nerek, natomiast u małp szerokonosych obserwowano nefropatię z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny. Szczególnie istotne jest trwałe, nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów przy dawce 1 mg/kg mc./dobę (10-35% maksymalnej dawki pediatrycznej), co może mieć znaczenie kliniczne dla dzieci poniżej 1 roku życia, ze względu na proces dojrzewania nerek trwający do pierwszego roku życia u ludzi.
antagonista receptora angiotensyny, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dojrzewanie nerek, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał hERG, kanalik nerkowy, kreatynina, nefropatia, opóźnienie rozwoju, parametr czerwonokrwinkowy, pęcherzyk żółciowy, poziom terapeutyczny, stężenie mocznika, substancja czynna, toksyczne działanie, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, wskaźnik przeżywalności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Viatris 50 mg
Przedkliniczne badania mykafunginy wykazały dawko- i czasozależne efekty hepatotoksyczne u szczurów, w tym rozwój ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, utrzymujących się i rozwijających się nawet po 13 tygodniach od odstawienia leku. Dawka progowa związana z rozwojem nowotworów wynosiła 32 mg/kg m.c./dobę, a stężenia w osoczu przy tej dawce mieściły się w zakresie stosowanym klinicznie u ludzi, co rodzi pytania o potencjalne ryzyko kancerogenności u pacjentów. Dodatkowo, toksyczność wielonarządowa obejmowała zmiany w wątrobie (zwiększenie enzymów wątrobowych, przerost zrazików), drogi moczowe (wakuolizacja i hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego), układ krwiotwórczy (hemoliza i niedokrwistość hemolityczna u szczurów) oraz męski układ rozrodczy (wakuolizacja nabłonka przewodów najądrza, zmniejszenie liczby plemników). Warto podkreślić, że NOAEL mieścił się w zakresie stężeń klinicznych lub był niższy, co wskazuje na możliwość wystąpienia podobnych działań niepożądanych u ludzi.
badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt hepatotoksyczny, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hemoliza krwi, hepatocyt szczura, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, męski narząd płciowy, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, ognisko zmienionych hepatocytów, stężenie kliniczne, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja komórek nabłonka, wakuolizacja nabłonka nasiennego, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zanik kanalików nasiennych, zmiana zwyrodnieniowa hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alyostal 100 I.R./ml lub 100 I.C./ml
Produkt leczniczy Alyostal, zawierający wyciągi alergenowe o stężeniu 100 IR/ml lub 100 IC/ml, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego bezpieczeństwa w diagnostyce alergologicznej. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, przeprowadzone na szczurach z zastosowaniem podskórnych dawek wyciągu roztoczy kurzu domowego, nie wykazały żadnych toksycznych efektów, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa nawet przy długotrwałej ekspozycji. Dodatkowo, testy genotoksyczności in vitro na komórkach ssaków i innych zwierząt nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego badanych wyciągów alergenowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopizam 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Clopizam, zawierającego klozapinę, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zaburzeń funkcji układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego u zwierząt doświadczalnych. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało toksycznych efektów, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne. Badania genotoksyczności nie wykazały znaczącego ryzyka mutagennego ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania kancerogennego klozapiny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, clopizam, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kancerogenność, klozapina, mutacja genowa, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność dawek wielokrotnych, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 300 mg
Badania przedkliniczne gabapentyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę u szczurów i myszy (odpowiadających do 5-krotności dawki ludzkiej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie powodowało istotnych efektów mutagennych ani negatywnego wpływu na płodność. W dwuletnich badaniach na szczurach zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców przy najwyższej dawce 2000 mg/kg mc./dobę, przy czym nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazywała działania mutagennego ani genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, a także nie wpływała negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawkach około 5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę stosowaną u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, dawka dobowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, rozwój płodowy, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamitrin 25 mg
Przedkliniczne badania lamotryginy na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego, choć zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnione kostnienie szkieletu przy ekspozycji na dawki zbliżone do klinicznych. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u gryzoni i królików nie stwierdzono upośledzenia płodności, jednak odnotowano obniżenie stężenia kwasu foliowego, co jest istotne ze względu na związek niedoboru kwasu foliowego z ryzykiem wad rozwojowych. U szczurów poddanych ekspozycji w zaawansowanej ciąży i okresie pourodzeniowym zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach niższych niż kliniczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko u ludzi. Dodatkowo, u młodych szczurów lamotrygina wpływała na zdolności uczenia się, opóźniała rozwój narządów płciowych oraz zmniejszała przyrost masy ciała potomstwa, sugerując możliwy wpływ na rozwój organizmów młodocianych.
badania na młodych osobnikach, choroba serca, działanie teratogenne, efekt proarytmiczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kanał hERG, kanał sodowy sercowy, kostnienie szkieletu, kwas foliowy, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny klasy IB, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, przewodzenie komorowe, śmiertelność płodów, toksyczność ciążowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, właściwości przeciwarytmiczne, wrodzone wady rozwojowe, zespół QRS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physiotens 0,4 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa moksonidyny, substancji czynnej Physiotens 0,4, wykazały akceptowalny profil toksyczności po wielokrotnym podaniu, bez istotnego ryzyka dla ludzi. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani uszkodzeń chromosomów, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko indukcji nowotworów przy dawkach terapeutycznych. W zakresie reprodukcji, moksonidyna nie wpływała negatywnie na płodność zwierząt doświadczalnych i nie wykazywała działania teratogennego.
dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, moksonidyna, mutacja genowa, Physiotens, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność dla płodu, toksyczność dla samic ciężarnych, toksyczność okołoporodowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, uszkodzenie chromosomów, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję, zmiana nowotworowa, zmiany w materiale genetycznym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Szałwia Fix –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa liścia szałwii (Salviae folium) wskazują na konieczność monitorowania zawartości tujonu, głównego składnika olejku eterycznego, ze względu na jego neurotoksyczne działanie. Zaleca się stosowanie chemotypów szałwii o obniżonej zawartości tujonu, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Akceptowalne dzienne spożycie tujonu wynosi 5,0 mg na osobę, a maksymalny czas stosowania produktów zawierających tę substancję nie powinien przekraczać 2 tygodni, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów.
akceptowalne dzienne spożycie, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chemotyp szałwii, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogeneza, kancerogenność, liść szałwii, neurotoksyczność, olejek eteryczny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, Salviae folium, Szałwia Fix, toksyczność reprodukcyjna, tujon, wpływ na materiał genetyczny, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Jad pszczoły – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt Alutard SQ zawierający jad pszczoły jest preparatem typu depot, w którym alergeny są adsorbowane na wodorotlenku glinu, co umożliwia powolne uwalnianie substancji czynnej po podaniu podskórnym. Aktywność biologiczna jadu pszczoły wyrażana jest w jednostkach SQ-U/ml, a dostępne stężenia to 100, 1000, 10 000 oraz 100 000 SQ-U/ml, co pozwala na indywidualizację immunoterapii swoistej. Preparat dostępny jest w fiolkach oznaczonych kolorami wieczek odpowiadającymi poszczególnym stężeniom: szary (100 SQ-U), zielony (1000 SQ-U), pomarańczowy (10 000 SQ-U) oraz czerwony (100 000 SQ-U). Postać leku to sterylna zawiesina do wstrzykiwań o barwie od białej do jasnobrązowej lub zielonkawej.
charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jad owadów błonkoskrzydłych, jad pszczoły, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, podanie podskórne, potencjał rakotwórczy, preparat depot, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wyciąg alergenowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Azot – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek azotu (NO) wykazuje toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z dawką śmiertelną u gryzoni wynoszącą ≥300 ppm oraz u psów około 640 ppm przy 4-godzinnym narażeniu. Długotrwałe narażenie na stężenia około 250 ppm jest możliwe bez śmiertelnego efektu, jednak zgon następuje w wyniku anoksji spowodowanej methemoglobinemią (>30%), która ustępuje w ciągu 24 godzin. W badaniach na owcach stężenie 80 ppm przez 3 godziny nie powodowało wzrostu methemoglobiny. Inhalacja NO u królików i zdrowych ochotników powoduje około dwukrotne wydłużenie czasu krwawienia, co ma istotne implikacje kliniczne. W badaniach rozwojowych na noworodkach szczurów dawka 100 ppm nie wykazała toksyczności ani wpływu na zdolności rozrodcze, jednak brak jest szczegółowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i rakotwórczości.
anoksja, badanie genotoksyczności, czas krwawienia, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, grupa tiolowa, mechanizm naprawy DNA, methemoglobina, methemoglobinemia, nadtlenek, nadtlenoazotyn, parametr hematologiczny, reakcja redoks, reaktywna forma tlenu, tlenek azotu, toksyczność płucna, toksyczność rozwojowa, zmiana chromosomalna