Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azot
Tlenek azotu (NO) wykazuje toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z dawką śmiertelną u gryzoni wynoszącą ≥300 ppm oraz u psów około 640 ppm przy 4-godzinnym narażeniu. Długotrwałe narażenie na stężenia około 250 ppm jest możliwe bez śmiertelnego efektu, jednak zgon następuje w wyniku anoksji spowodowanej methemoglobinemią (>30%), która ustępuje w ciągu 24 godzin. W badaniach na owcach stężenie 80 ppm przez 3 godziny nie powodowało wzrostu methemoglobiny. Inhalacja NO u królików i zdrowych ochotników powoduje około dwukrotne wydłużenie czasu krwawienia, co ma istotne implikacje kliniczne. W badaniach rozwojowych na noworodkach szczurów dawka 100 ppm nie wykazała toksyczności ani wpływu na zdolności rozrodcze, jednak brak jest szczegółowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i rakotwórczości.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tlenku azotu
Tlenek azotu (NO) posiada szereg istotnych danych z badań przedklinicznych, które dostarczają kluczowych informacji na temat bezpieczeństwa tej substancji. Wyniki te są oparte na badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności oraz wpływu na funkcje hematologiczne.1
Toksyczność ostra i przewlekła
W badaniach toksyczności ostrej prowadzonych na gryzoniach stwierdzono, że dawka śmiertelna tlenku azotu wynosi co najmniej 300 ppm. Badania z zastosowaniem dawek wielokrotnych wykazały, że gryzonie mogą przeżyć długotrwałe narażenie na tlenek azotu w stężeniu około 250 ppm. W takich przypadkach zgon następował na skutek anoksji wywołanej zwiększonym stężeniem methemoglobiny we krwi.2
Na podstawie badań prowadzonych na psach ustalono, że stężenie śmiertelne wynosi około 640 ppm NO przy czterogodzinnym narażeniu, natomiast ekspozycja na stężenie 320 ppm NO nie kończyła się zgonem. U zwierząt, które zmarły w wyniku narażenia na NO, stwierdzono poziom methemoglobiny przekraczający 30%. Warto podkreślić, że methemoglobinemia ustępowała stosunkowo szybko – pełne wyzdrowienie obserwowano już po niecałych 24 godzinach. W badaniach na owcach wykazano, że przy stężeniu 80 ppm NO podawanym przez 3 godziny nie obserwowano wzrostu stężenia methemoglobiny.3
Główne objawy toksyczności w nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa produktu VasoKINOX były powiązane z czynnościowymi objawami toksyczności płucnej związanej z methemoglobinemią, która stanowi biomarker toksyczności tlenku azotu. Ze względu na brak formalnych badań korelacji farmakokinetycznych, porównania międzygatunkowe nie pozwalają na precyzyjne oszacowanie marginesu bezpieczeństwa dla tej substancji.4
Biochemia i mechanizmy działania toksycznego
W tkankach biologicznych tlenek azotu może wchodzić w interakcje chemiczne, tworząc różne związki potencjalnie toksyczne. Jedną z najważniejszych reakcji jest powstawanie nadtlenoazotynów (¯OONO) poprzez reakcję z nadtlenkami (O₂⁻). Powstałe związki charakteryzują się wysoką niestabilnością i mogą prowadzić do uszkodzenia tkanek w trakcie dalszych reakcji redoks. Dodatkowo, tlenek azotu wykazuje silne powinowactwo do metaloprotein i może reagować z grupami tiolowymi (-SH) w białkach, prowadząc do tworzenia związków nitrozylowanych. Znaczenie kliniczne tych reakcji tlenku azotu z tkankami nie zostało jednak w pełni wyjaśnione.5
Wpływ na parametry hematologiczne
Istotnym aspektem bezpieczeństwa stosowania tlenku azotu jest jego wpływ na parametry hematologiczne, w szczególności na czas krwawienia. W badaniach przeprowadzonych na królikach oraz u zdrowych ochotników zaobserwowano, że inhalacja tlenkiem azotu wydłuża czas krwawienia około dwukrotnie, co ma istotne znaczenie kliniczne i wymaga uwzględnienia przy stosowaniu tej substancji.6
Badania toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój
W przypadku preparatu Noxap nie przeprowadzono badań dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję ani rakotwórczości.7 Natomiast w badaniach produktu VasoKINOX oceniono wpływ tlenku azotu na rozwój poporodowy. Substancja podawana nowonarodzonym/młodocianym szczurom od 2-go do 29-ego dnia życia w dawce 100 ppm nie wykazała żadnej toksyczności w odniesieniu do rozwoju poporodowego, w tym zdolności rozrodczych. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono dalszych, bardziej szczegółowych badań nad toksycznym wpływem na reprodukcję.8
Mutagenność i genotoksyczność
Badania genotoksyczności tlenku azotu dostarczyły istotnych informacji o potencjalnym ryzyku związanym ze stosowaniem tej substancji. Różne przedkliniczne badania potwierdziły potencjał genotoksyczny tlenku azotu. Za toksyczność odpowiada częściowo nadtlenoazotyn. W przypadku produktu Noxap, pomimo braku dowodów na uszkodzenia DNA w komórkach ludzkich po narażeniu in vivo, badania przedkliniczne in vitro i in vivo (na bakteriach i myszach) wykazały wystąpienie zmian chromosomalnych wywołanych NO. Może to mieć związek z powstawaniem mutagennych nitrozoamin, zmian w DNA lub zaburzeń w mechanizmach naprawy DNA.9
W badaniach VasoKINOX zestaw testów genotoksyczności wykazał właściwości mutagenne tlenku azotu w niektórych układach testowanych in vitro. Efekt ten jest najprawdopodobniej związany z powstawaniem peroksyazotynów i reaktywnych form tlenu, uzyskanych w wyniku utleniania tlenku azotu. Istotne jest, że nie zaobserwowano działania klastogennego (powodującego pęknięcia chromosomów) w układach in vivo.10
Znaczenie kliniczne tych wyników w kontekście stosowania produktu u noworodków oraz potencjalny wpływ na komórki rozrodcze nie zostały w pełni wyjaśnione i wymagają dalszych badań.11
Badania rakotwórcze
W przypadku obu analizowanych produktów zawierających tlenek azotu (Noxap i VasoKINOX) nie przeprowadzono badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze tej substancji, co stanowi istotną lukę w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.12 13
| Parametr bezpieczeństwa | Gatunek | Stężenie NO | Obserwacje |
|---|---|---|---|
| Dawka śmiertelna | Gryzonie (pojedyncza dawka) | ≥ 300 ppm | Zgon na skutek anoksji spowodowanej methemoglobinemią |
| Dawka długotrwała przeżyciowa | Gryzonie (wielokrotne dawki) | około 250 ppm | Możliwość przeżycia przy długotrwałym narażeniu |
| Dawka śmiertelna | Psy (4h narażenie) | około 640 ppm | Zgon, poziom methemoglobiny > 30% |
| Dawka niepowodująca zgonu | Psy (4h narażenie) | 320 ppm | Przeżycie, ustąpienie methemoglobinemii w ciągu 24h |
| Brak wpływu na methemoglobinemię | Owce (3h narażenie) | 80 ppm | Brak wzrostu stężenia methemoglobiny |
| Wpływ na rozwój poporodowy | Noworodzone/młodociane szczury | 100 ppm | Brak toksyczności rozwojowej, brak wpływu na zdolności rozrodcze |
| Czas krwawienia | Króliki i zdrowi ochotnicy | Inhalacja NO | Około dwukrotne wydłużenie czasu krwawienia |
14 15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania