genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scaldex –
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Scaldex, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami badawczymi, nie wykazała istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie ujawniły niekorzystnych efektów na funkcje życiowe organizmu, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały klinicznie istotnych objawów toksyczności ani ryzyka kumulacji składników. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania preparatu, co wskazuje na jego bezpieczeństwo w tych aspektach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologiczne bezpieczeństwo, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Walsartan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Dawki toksyczne u szczurów (200-600 mg/kg mc./dobę) i małp marmozet, wielokrotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (MRHD 320 mg/dobę), powodowały zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię z przerostem komórek aparatu przykłębuszkowego i wzrostem stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy. Badania genotoksyczne i rakotwórcze walsartanu dały wyniki negatywne. U szczurów ciężarnych dawka 600 mg/kg mc./dobę (około 18-krotność MRHD) wywołała obniżoną przeżywalność potomstwa i opóźnienie rozwoju, natomiast badania teratogenności w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach toksycznych dla matki obserwowano toksyczność płodu.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, bazofilia, czerwone krwinki, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, komórki przykłębuszkowe, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mutacja genowa, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, przerost błony środkowej tętniczek, retikulocyty, rozszerzenie moczowodów, śródmiąższowe zapalenie limfocytarne, teratogenność, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomów, zaburzenie kostnienia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 75 j.m. FSH + 75 j.m. LH
Produkt leczniczy MENOPUR zawiera wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę menopauzalną (hMG) w dawce 75 IU FSH oraz 75 IU LH na fiolkę. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych związanych z jego stosowaniem. Brak dedykowanych badań dotyczących toksyczności rozrodczej i potencjalnego działania rakotwórczego jest uzasadniony krótkotrwałym, kontrolowanym schematem terapii oraz faktem, że preparat nie jest stosowany w okresie ciąży i poporodowym, a jedynie w procedurach wspomaganego rozrodu i indukcji owulacji. Naturalne pochodzenie hormonów oraz ich fizjologiczna rola dodatkowo wspierają korzystny profil bezpieczeństwa MENOPUR.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coaxil 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania soli sodowej tianeptyny, uzyskane w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, nie wykazały istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych. Badania te potwierdziły brak mutagenności i kancerogenności, co wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach dotyczących wpływu na rozrodczość zaobserwowano zwiększoną częstość utraty zarodków przed implantacją jedynie przy dawce toksycznej 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotność dawki stosowanej u ludzi (przeliczonej na powierzchnię ciała). Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, płodność, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, sól sodowa tianeptyny, tianeptyna, utrata zarodków, wada rozwojowa płodu, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie wydzielania mleka - Leksykon substancji czynnych
Chlorek sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek sodu (NaCl) jest powszechnie stosowanym składnikiem wielu preparatów leczniczych, zwłaszcza płynów do infuzji, roztworów do hemodializy oraz rozpuszczalników do leków parenteralnych. Jako naturalny elektrolit organizmu, jego bezpieczeństwo kliniczne jest dobrze udokumentowane, a dane przedkliniczne są ograniczone ze względu na jego fizjologiczną obecność. Preparaty zawierające NaCl, takie jak Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% czy 10% Dekstran 40 000 Fresenius (zawierający 9 g NaCl/1000 ml), nie wykazują toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania przedkliniczne dotyczące toksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wskazują na zagrożenia związane z chlorkiem sodu, a obserwowane działania niepożądane w preparatach złożonych przypisywane są innym składnikom aktywnym, nie NaCl.
Accusol 35, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorek sodu, ciśnienie tętnicze krwi, daptomycyna, dekstran 40000, działanie toksyczne, elektrolit, genotoksyczność, hemofiltracja, homeostaza elektrolitów, izotoniczny roztwór chlorku sodu, kalii chloridum, mięsień szkieletowy, narażenie na substancję, natrii chloridum, nerw obwodowy, płyn do infuzji, potencjał rakotwórczy, preparat do dializy, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór do hemodializy, toksyczność po podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Resbud 0,25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, stosowanego w postaci zawiesiny do nebulizacji Resbud (0,25 mg/ml oraz 0,50 mg/ml), wykazały, że profil toksyczności leku jest zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez obserwacji działań niecharakterystycznych. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak działania genotoksycznego, co jest istotnym elementem potwierdzającym bezpieczeństwo stosowania budezonidu. W badaniach na zwierzętach wykazano jednak potencjalne działanie teratogenne, w tym zwiększone ryzyko rozszczepu podniebienia oraz deformacji układu kostnego płodów.
badanie przedkliniczne, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, malformacja płodowa, malformacja rozwojowa, nebulizacja, pierwszy trymestr ciąży, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozrodczość, rozszczep podniebienia, toksyczność budezonidu, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny, substancji czynnej produktu leczniczego Zaranta, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi standardami, nie wykazały istotnego ryzyka toksykologicznego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi. Badania farmakologiczne nie wskazały na szczególne zagrożenia, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia niepełną ocenę ryzyka wydłużenia odstępu QT. Ocena genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniła działania mutagennego, klastogennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii hiperlipidemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek.
badanie kliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hiperlipidemia, kanał potasowy hERG, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, ocena toksykologiczna, pęcherzyk żółciowy, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna, toksyczność dawki, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny obejmowały standardowe testy farmakologiczne, genotoksyczność oraz ocenę potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wykazały istotnego zagrożenia przy dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie ryzyka arytmii. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz w pęcherzyku żółciowym u psów, prawdopodobnie związane z działaniem farmakologicznym leku, natomiast u naczelnych takie zmiany nie występowały, co wskazuje na różnice gatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na rozuwastatynę.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja układowa, farmakodynamika, farmakokinetyka, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, męski układ rozrodczy, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność, uszkodzenie jąder, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne trójskładnikowego preparatu zawierającego kandesartan cyleksetyl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd wykazały, że brak jest bezpośrednich danych dotyczących bezpieczeństwa całego skojarzenia, jednak analiza poszczególnych składników oraz kombinacji kandesartanu z hydrochlorotiazydem nie ujawniła nowych toksycznych efektów poza znanymi działaniami poszczególnych substancji. Kandesartan w dawkach klinicznych nie wykazywał toksyczności ogólnoustrojowej, jednak w wysokich dawkach obserwowano nefrotoksyczność (śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, wzrost mocznika i kreatyniny) oraz obniżenie parametrów czerwonych krwinek. Działania te są prawdopodobnie związane z farmakologicznym efektem hipotensyjnym. W badaniach reprodukcyjnych wykazano toksyczność płodową przy stosowaniu kandesartanu w późnej ciąży, natomiast nie stwierdzono działania mutagennego ani karcynogennego. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wpływała na płodność, choć długotrwałe stosowanie u samców szczurów wiązało się z obniżeniem hormonów gonadotropowych i testosteronu oraz zmianami w spermatogenezie. Nie wykazano działania karcynogennego ani mutagennego amlodypiny.
aparat przykłębuszkowy, bazofile, działanie hipotensyjne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon gonadotropowy, hydrochlorotiazyd, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetyl, komórki Sertoliego, kreatynina w osoczu, mutagenność, nefrotoksyczność, parametry czerwonokrwinkowe, perfuzja nerek, profil bezpieczeństwa leku, spermatydy, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron w osoczu, toksyczność płodowa, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Herbion na kaszel 30 mg/5 ml
Produkt leczniczy Herbion na kaszel zawiera wyciąg gęsty z płucnicy islandzkiej (Cetraria islandica) w stężeniu 6 mg/ml, co odpowiada 96-108 mg surowca na 1 ml syropu, z DER wynoszącym 16-18:1, ekstraktowany wodą oczyszczoną. Badania przedkliniczne wykazały, że kwas protolichesterynowy, istotny składnik płucnicy, nie wykazuje toksyczności in vitro na komórkach gruczołu piersiowego, co sugeruje brak negatywnego wpływu na proliferację i żywotność tych komórek. Jednakże, dostępne dane są ograniczone i nie obejmują kluczowych obszarów toksykologicznych, takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo farmakologiczne, etanol, genotoksyczność, kwas protolichesterynowy, mutacja genowa, płucnica islandzka, potencjał rakotwórczy, proliferacja komórek, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sorbitol płynny, substancja pomocnicza, syrop na kaszel, test in vitro, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, współczynnik DER, wyciąg z płucnicy islandzkiej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – X-Systo 400 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku piwmecylinamu, substancji czynnej leku X-Systo, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji zwierzętom laboratoryjnym nie spowodowało istotnych objawów toksyczności narządowej, a zmiany były odwracalne po zakończeniu terapii. Ponadto, testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe i testy in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Badania reprodukcyjne nie potwierdziły teratogenności, embriotoksyczności ani upośledzenia funkcji rozrodczych przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, chlorowodorek piwmecylinamu, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, piwmecylinam, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Zentiva 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące entekawiru wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym ekspozycję u ludzi. W badaniach toksykologicznych u psów zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w ośrodkowym układzie nerwowym przy dawkach odpowiadających 10- i 19-krotnemu narażeniu klinicznemu, natomiast u małp, nawet przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Wpływ na rozrodczość był nieistotny przy narażeniu do 26-krotnego, a zmiany w jądrach występowały tylko przy bardzo wysokich dawkach u gryzoni i psów, nie zaś u małp. Badania embriotoksyczności u szczurów i królików wykazały toksyczność przy dawkach przekraczających 21-krotne narażenie kliniczne, obejmującą m.in. resorpcję zarodków, zaburzenia kostnienia i wady rozwojowe. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych u potomstwa, a narażenie płodu i wydzielanie leku z mlekiem potwierdzono jedynie przy dawce 10 mg/kg u szczurów.
aberracja chromosomowa, badanie pourodzeniowe, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, karcynogenność, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Diosmektyt – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diosmektyt, substancja czynna produktu leczniczego Smecta, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy toksyczności ostrej oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach genotoksyczności diosmektyt nie wykazał działania mutagennego ani zdolności do uszkadzania materiału genetycznego, co dodatkowo potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania. Diosmektyt, będący glinokrzemianem i stosowany w dawce 3 g w preparacie Smecta, wykazuje stabilny i bezpieczny profil toksykologiczny, co stanowi istotną podstawę do jego stosowania w praktyce klinicznej. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych nie wskazuje na ryzyko toksyczności ani genotoksyczności, co jest kluczowe przy rozważaniu długotrwałego stosowania tego leku u pacjentów. Wyniki te potwierdzają, że diosmektyt jest substancją bezpieczną w kontekście zarówno jednorazowego, jak i przewlekłego podawania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virgan 1,5 mg/g żel do oczu 1,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gancyklowiru, substancji czynnej preparatu Virgan 1,5 mg/g żel do oczu, wykazały, że działanie rakotwórcze pojawia się jedynie po długotrwałej ekspozycji ogólnoustrojowej przy dawce 20 mg/kg doustnie, co stanowi ponad 50-krotność dawki wchłanianej przez pacjentów stosujących żel okulistyczny. Potencjał genotoksyczny potwierdzono w 3 z 5 testów, jednak przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (np. 7500- i 15000-krotność dawki wchłanianej). W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność układu rozrodczego i zaburzenia płodności przy dawkach ogólnoustrojowych wielokrotnie wyższych niż te osiągane podczas stosowania preparatu Virgan (od 12- do 3000-krotności dawki wchłanianej). Teratogenność stwierdzono u królików przy dawce 100-krotnie wyższej niż ekspozycja kliniczna.
badania przedkliniczne, dysfunkcja układu rozrodczego, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, gancyklowir, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność układu rozrodczego, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zaburzenia rozrodcze, żel do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprom Effect żel 50 mg/g
Ibuprofen, substancja czynna w produkcie Ibuprom Effect Żel (50 mg/g), jest standaryzowanym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) opisanym w Farmakopei Brytyjskiej i Europejskiej. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co skutkuje zmniejszeniem syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za procesy zapalne, ból i gorączkę. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały wysoki profil bezpieczeństwa ibuprofenu, obejmujący ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, z uwzględnieniem potencjalnych działań niepożądanych na układ pokarmowy, wątrobę, nerki oraz układ sercowo-naczyniowy. Dodatkowo, badania miejscowej tolerancji żelu potwierdziły brak istotnego działania drażniącego, uczulającego i fototoksycznego przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, cyklooksygenaza, działanie drażniące, działanie przeciwbólowe, Farmakopea Brytyjska, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, proces zapalny, przenikanie przezskórne, rozwój postnatalny, substancja czynna, synteza prostaglandyn, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plantagis 2,17 g/5 ml
Preparat Plantagis, zawierający wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum) w stężeniu 2,17 g/5 ml (4,34 g wyciągu w 10 ml syropu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań oceniających toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Wyciąg przygotowany jest w proporcji 1:7, z użyciem mieszaniny wody i etanolu (95:5) jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego.
Ocena bezpieczeństwa preparatu Plantagis powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu wynikającym z tradycyjnego stosowania babki lancetowatej, ze względu na brak szczegółowych badań przedklinicznych. W analizie profilu bezpieczeństwa należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak 65,5 mg benzoesanu sodu, 200 mg etanolu oraz 7,99 g sacharozy w 10 ml syropu, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych składników.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z liści babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tymsal-spray –
Produkt leczniczy TYMSAL-SPRAY, płyn do stosowania w jamie ustnej, zawiera 0,7 ml (679 mg) wyciągu płynnego z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) oraz 0,3 ml (291 mg) nalewki z ziela szałwii (Salvia officinalis L.) na 1 ml preparatu. Składnikami pomocniczymi są m.in. etanol w stężeniu 38-47% V/V, który pełni rolę ekstraktanta zarówno dla wyciągu z tymianku, jak i nalewki z szałwii. Ekstrahent do wyciągu z tymianku to mieszanina wodorotlenku amonowego (96 g/l), glicerolu (850 g/kg), etanolu (760 g/l) i wody w proporcjach 1:20:67,8:111,2, natomiast nalewka z szałwii jest przygotowana na bazie 70% etanolu (V/V).
- Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym aksetyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cefuroksym aksetyl, prolek przekształcany w organizmie do aktywnej formy cefuroksymu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani klinicznie znaczących zaburzeń funkcjonowania narządów. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności, a ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazała na ryzyko teratogenne czy reprodukcyjne. Pomimo braku formalnych badań kancerogenności, wieloletnie doświadczenie kliniczne z preparatem Furocef nie dostarczyło dowodów na potencjał rakotwórczy cefuroksymu aksetylu.
antybiotyk, badania laboratoryjne, badania przedkliniczne, badanie biochemiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefalosporyna, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, enzym nerkowy, funkcja nerek, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, test diagnostyczny, toksyczność, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra 6 mg/ml
Bilastyna, substancja czynna kropli do oczu Clatra o stężeniu 6 mg/ml, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach doustne podanie bilastyny w dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę nie wpływało negatywnie na płodność ani rozwój prenatalny i pourodzeniowy. Efekty toksyczne, takie jak zwiększone straty przed i po implantacji u szczurów oraz opóźnione kostnienie i wzrost u królików, obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających ponad 1000-krotnie zalecaną dawkę okulistyczną, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badania farmakologiczne, bilastyna, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karmienie piersią, krople do oczu, opóźnione kostnienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml
Epirubicyna, stosowana w postaci chlorowodorku w preparacie Epirubicin-Ebewe 2 mg/ml, wykazuje istotne ryzyko toksyczne dla płodności u pacjentów w wieku rozrodczym. U mężczyzn obserwuje się uszkodzenia chromosomów w plemnikach, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności, dlatego zaleca się rozważenie przechowania nasienia przed terapią. U kobiet przed menopauzą leczenie może wywołać trwałe zaburzenia cyklu menstruacyjnego, w tym całkowity brak miesiączki lub przedwczesną menopauzę. Wskazane jest przeprowadzenie konsultacji genetycznej przed planowaniem ciąży po zakończeniu terapii, ze względu na potencjał genotoksyczny leku. Antykoncepcja powinna być stosowana u kobiet przez cały okres leczenia oraz przez co najmniej 6,5 miesiąca po ostatniej dawce, a u mężczyzn przez cały czas terapii i minimum 3,5 miesiąca po jej zakończeniu.
amenorrhea, antracykliny, antykoncepcja, chemioterapeutyki, chlorowodorek epirubicyny, działania niepożądane, Epirubicin-EBEWE, genotoksyczność, leki przeciwnowotworowe, niepłodność nieodwracalna, płodność, poradnia genetyczna, przedwczesna menopauza, roztwór do infuzji, uszkodzenie chromosomów, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 12,5 mg
Dane przedkliniczne sunitynibu, substancji czynnej Klertis, wskazują na wieloukładową toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów i małp, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz narządy rozrodcze (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych u samców). Występowały także zmiany w układzie sercowo-naczyniowym (wydłużenie QTc, zmniejszenie LVEF), moczowym (rozrost komórek mezangium), endokrynnym (przerost płata przedniego przysadki) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Nie oceniono genotoksyczności głównego metabolitu. Badania rakotwórczości wykazały u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów wzrost ryzyka nowotworów żołądka, dwunastnicy, złośliwego śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych i rozrostu rdzenia nadnerczy przy ekspozycjach ≥ 7,3-7,8-krotnie wyższych niż u ludzi przy zalecanej dawce.
aberracja chromosomowa, atrezja pęcherzykowa, atrofia jąder, badanie toksykologiczne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, hipoplazja szpiku kostnego, implantacja zarodka, klastogenność, krwawienie z przewodu pokarmowego, mutagenność, odstęp QTc, opóźnione kostnienie, pheochromocytoma, poliploidia, rakotwórczość, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa szkieletu, zanik limfoidalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks 500 mg/5 ml
Produkt leczniczy Amotaks, zawierający amoksycylinę w postaci amoksycyliny trójwodnej, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co wskazuje na niski potencjał ryzyka podczas stosowania terapeutycznego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy zalecanych dawkach, a badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania amoksycyliny. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała negatywnych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcyjnym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Blocard 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Blocard zawierającego 2,5 mg bisoprololu fumaranu wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, a także badania genotoksyczności, mutagenności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły negatywnego wpływu substancji czynnej na organizm. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego, a jego wpływ na rozrodczość zwierząt laboratoryjnych był neutralny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor 850 850 mg
Metformina, substancja czynna leku Siofor 850, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych u różnych gatunków zwierząt, nie wskazały na specyficzne narządy docelowe toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej terapii metforminą.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Olej rybi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olej rybi bogaty w omega-3 kwasy tłuszczowe, stosowany w emulsjach tłuszczowych do żywienia pozajelitowego, wykazuje umiarkowane działanie uczulające na skórę w testach na świnkach morskich (test maksymalizacji), jednak nie wywołuje reakcji anafilaktycznych w próbach antygenowości układowej. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pochodzą głównie z badań całych preparatów zawierających olej rybi, takich jak SmofKabiven i SMOFlipid, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym ani genotoksyczności. W badaniach na królikach obserwowano jedynie słabo nasilone, przemijające reakcje zapalne po różnych drogach podania, bez trwałych uszkodzeń tkanek. Produkty te zawierają olej rybi w różnych stężeniach, np. Finomel (8,24–13,84 g w opakowaniach 1085–1820 ml) oraz SmofKabiven (2,2–15 g w opakowaniach 506–2565 ml).
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, działanie teratogenne, embriotoksyczność, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, infuzja dożylna, martwica tkanek, olej rybi, omega-3 kwasy tłuszczowe, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uczulenie skórne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allospes 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak właściwości mutagennych i genotoksycznych. Badania cytogenetyczne in vitro nie wykazały aberracji chromosomalnych przy stężeniach do 100 µg/ml, a badania in vivo przy dawkach do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy potwierdziły brak takich efektów. Allopurynol nie indukował powstawania związków nitrozowych ani nie wpływał na transformację limfocytów, co potwierdza brak potencjału mutagennego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały działania rakotwórczego, co zwiększa wiarygodność bezpieczeństwa stosowania leku Allospes.
aberracja chromosomalna, allopurynol, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl komórkowy, DNA, działanie embriotoksyczne, genotoksyczność, grupa nitrozowa, organogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, transformacja limfocytów, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wpływ leku na liczne narządy docelowe, w tym przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę zewnątrzwydzielniczą, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy. Zmiany te, obserwowane przy klinicznie istotnych stężeniach, obejmowały m.in. nudności, biegunki, martwicę tkanek, zanik macicy i zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), krwotoki oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności sunitynibu in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro; nie oceniano genotoksyczności metabolitu aktywnego. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono występowanie nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaków krwionośnych oraz guzów chromochłonnych nadnerczy przy ekspozycjach ≥7-krotnie przekraczających AUC u pacjentów, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzykowa, ciałko żółte, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, kanaliki jądrowe, komórki mezangialne, komórki pęcherzykowe, kostnienie kręgów, martwica, martwica komórkowa, nasady kostne, odstęp QTc, organogeneza, pęcherzyk jajnikowy, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, przysadka mózgowa, rdzeń nadnerczy, resorpcja, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianki, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, węzły chłonne, zanik błony śluzowej, zanik macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven Peripheral
Produkt leczniczy SmofKabiven Peripheral nie był bezpośrednio badany pod kątem bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych, jednak dane przedkliniczne opierają się na wynikach badań poszczególnych składników: emulsji tłuszczowej SMOFlipid, roztworów aminokwasów, glukozy oraz glicerofosforanu sodu. Badania farmakologiczne dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz bezpieczeństwa stosowania tych składników nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego po zastosowaniu roztworów aminokwasów, a podobnych efektów nie oczekuje się również po emulsji tłuszczowej i glicerofosforanie sodu podawanych w zalecanych dawkach substytucyjnych. Składniki stosowane w stężeniach fizjologicznych nie powinny negatywnie wpływać na płodność ani zdolności rozrodcze.
badanie farmakologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie uczulające, genotoksyczność, glicerofosforan sodu, leczenie substytucyjne, leczenie żywieniowe, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał alergizujący, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oksazepam TZF 10 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące oksazepamu, substancji czynnej leku Oksazepam TZF 10 mg, są istotnie ograniczone. W dokumentacji brak jest wyników długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających potencjał mutagenny oraz rakotwórczy tej benzodiazepiny. Nie przedstawiono również danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także badań genotoksyczności, wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa. Brak jest wyników standardowych testów mutagenności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro czy test mikrojądrowy in vivo, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego oksazepamu.
- Leksykon substancji czynnych
Mandur Bhasma – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mandur Bhasma, zawierający żelazo w stanach utlenienia +2 i +3 (3 mg na tabletkę, w dawce 33 mg w preparacie Liv.52), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie osiągnięto dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała, co uniemożliwiło ustalenie maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg przez 9 miesięcy nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani inne parametry zdrowotne zwierząt. Badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły brak działania embriotoksycznego i teratogennego, a także brak negatywnego wpływu na rozwój płodów i potomstwa u szczurów w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, Mandur Bhasma, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, żelazo - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lakcid Intima nie mniej niż 10^8 CFU + nie mniej niż 10^8 CFU
Produkt leczniczy Lakcid Intima w postaci kapsułek dopochwowych zawiera szczepy Lactobacillus gasseri DSM 14869 oraz Lactobacillus rhamnosus DSM 14870, każdy w dawce nie mniejszej niż 10⁸ CFU. Ze względu na fakt, że są to bakterie kwasu mlekowego naturalnie występujące w prawidłowej mikroflorze pochwy i uznane za bezpieczne (GRAS), nie wymaga się standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności ani wpływu na reprodukcję i rozwój. Taki brak wymagań wynika z charakteru produktu i jego składu, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi organów regulacyjnych dla probiotyków pochodzących z naturalnej mikroflory. Lakcid Intima jest wskazany do stosowania dopochwowego w celu uzupełnienia i przywrócenia prawidłowej mikroflory pochwy, co ma istotne znaczenie w profilaktyce i terapii zaburzeń mikrobioty pochwy. Podawanie szczepów Lactobacillus gasseri i Lactobacillus rhamnosus w dawce co najmniej 10⁸ CFU pozwala na skuteczne wsparcie homeostazy mikrobiologicznej pochwy, co może przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka infekcji oraz poprawy stanu zdrowia intymnego pacjentek. Produkt ten stanowi bezpieczną i celowaną interwencję probiotyczną w ginekologii.
- Leksykon substancji czynnych
Chloramfenikol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chloramfenikol, obecny w maściach Detreomycyna 1% (10 mg/g) oraz Detreomycyna 2% (20 mg/g), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego przy minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej po aplikacji miejscowej. Stężenia chloramfenikolu w surowicy po miejscowym stosowaniu są co najmniej 100-krotnie niższe niż te, które mogłyby wywołać działania niepożądane systemowe. Badania przedkliniczne nie wykazały kardiotoksyczności, neurotoksyczności ani nefrotoksyczności po dożylnym podaniu. Analizy in vitro wskazały cytotoksyczność jedynie dla wybranych metabolitów chloramfenikolu (nitrozochloramfenikol, dehydrochloramfenikol, NAP-chloramfenikol) w zakresie stężeń 2×10⁻⁶ do 2×10⁻³ mol/l, podczas gdy sam chloramfenikol oraz inne metabolity (glukuronian, pochodne alkoholowe) nie wykazywały takiego działania.
absorpcja ogólnoustrojowa, anemia aplastyczna, aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, badanie toksyczności, chloramfenikol, cytotoksyczność, dehydrochloramfenikol, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glukuronian chloramfenikolu, kardiotoksyczność, maść, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nitrozochloramfenikol, spektrum przeciwbakteryjne, szpik kostny, wady rozwojowe płodu, wbudowywanie tymidyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie był poddany specyficznym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo skojarzonego stosowania lizynoprylu i amlodypiny. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują, że lizynopryl nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego przy dawkach konwencjonalnych, jednak inhibitory ACE mogą wywoływać poważne działania teratogenne, takie jak obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz niedociśnieniem u matki. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u zwierząt doświadczalnych, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazywały negatywnego wpływu na płodność.
badanie przedkliniczne, bezylan, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, lizynopryl i amlodypina, mutagenność, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, przetrwały przewód tętniczy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lumobry 0,25 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące brymonidyny winianu, substancji aktywnej w preparacie Lumobry 0,25 mg/ml krople do oczu, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały standardowe analizy farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego i kancerogennego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, w tym braku uszkodzeń materiału genetycznego czy indukcji nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej, doustne podanie brymonidyny królikom przy stężeniach w osoczu przekraczających wartości terapeutyczne u ludzi powodowało zwiększoną utratę zarodków w fazie preimplantacji oraz ograniczenie wzrostu postnatalnego. Ponadto, u samic szczurów wykazano przenikanie brymonidyny do mleka matki, co ma znaczenie przy stosowaniu u kobiet karmiących piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 37,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wielokierunkowe działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, trzustkę, ślinianki, stawy oraz układ rozrodczy żeński, obserwowane przy klinicznie istotnych stężeniach leku. Zmiany te, w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii, obejmowały m.in. nudności, krwotoki, zmniejszenie liczby komórek szpiku, zaniki tkanki limfoidalnej, martwicę komórek trzustki, przerost gronek ślinianek, zgrubienie płytki wzrostowej oraz zanik macicy i zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych. Sunitynib nie wykazał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak w badaniach in vitro stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów obserwowano rozwój nowotworów (m.in. rak gruczołów Brunnera, rak żołądka i dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny, guzy chromochłonne nadnerczy) przy dawkach ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższych niż AUC u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie genotoksyczności, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, klastogen, mutagen, mysz transgeniczna, nadnercze, narażenie ogólnoustrojowe, narząd docelowy, odstęp QTc, opóźnione kostnienie kręgów, organogeneza, poliploidia, przewód pokarmowy, rakotwórczość, resorpcja, rozrost mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój zarodkowo-płodowy, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ limfatyczny i krwiotwórczy, zanik kanalików jądrowych, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem/Cilastatin Kabi 500 mg + 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Imipenem/Cilastatin Kabi wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tego połączenia substancji czynnych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W modelach zwierzęcych nefrotoksyczność imipenemu, obserwowana przy monoterapii, została skutecznie zneutralizowana przez cylastatynę podawaną w stosunku 1:1, co potwierdza mechanizm ochronny polegający na blokowaniu transportu imipenemu do komórek kanalików nerkowych. W badaniach teratologicznych na makakach jawajskich dawka (40 mg + 40 mg)/kg mc./dobę dożylna wywołała objawy toksyczności ogólnoustrojowej, takie jak wymioty, brak łaknienia, zmniejszenie masy ciała, biegunka, poronienia i zgony. Natomiast dawka około (100 mg + 100 mg)/kg mc./dobę (około 3-krotnie wyższa niż kliniczna) podawana w infuzji dożylnej wywołała jedynie sporadyczne wymioty bez działań teratogennych, choć zaobserwowano zwiększoną liczbę niezagnieżdżonych embrionów.
badanie teratologiczne, cylastatyna, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, działanie wewnątrzkomórkowe, genotoksyczność, imipenem, imipenem jednowodny, imipenem z cylastatyną, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nefrotoksyczność, niezagnieżdżony embrion, potencjał karcynogenny, sól sodowa cylastatyny, toksyczność nerkowa, toksyczność ogólnoustrojowa, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Runaplax 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Runaplax, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu nie wskazała na specyficzne ryzyko, a działania obserwowane przy wielokrotnym podaniu wiązały się głównie z mechanizmem przeciwkrzepliwym (inhibicja czynnika Xa). Badania fototoksyczności i genotoksyczności nie wykazały zagrożeń, a długoterminowe testy rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki kliniczne.
aberracje chromosomowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, kostnienie, mutacje genowe, nowotwory, odpowiedź immunologiczna, powikłania krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe, właściwości przeciwkrzepliwe, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropivacaine Kabi 7,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa ropiwakainy chlorowodorku, stosowanej w produkcie leczniczym Ropivacaine Kabi, potwierdzają brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy prawidłowym stosowaniu. Badania toksyczności ostrej wykazały, że toksyczne efekty, takie jak drgawki ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), pojawiają się jedynie przy wysokich dawkach przekraczających zakres kliniczny. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło dodatkowych toksycznych objawów, a badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalny. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału ropiwakainy, a ocena toksyczności miejscowej nie wskazała na istotne działanie drażniące przy prawidłowym podaniu.
amid, drgawki, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, przewodnictwo serca, ropiwakaina, ropiwakaina chlorowodorek, środek znieczulający, toksyczność miejscowa, toksyczność OUN, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Ziele żarnowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Hemorol zawiera złożony wyciąg gęsty (4:1) z ziela żarnowca (Cytisus scoparius L. herba) oraz innych roślinnych składników: kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum L. cortex), kłącza pięciornika (Potentilla erecta/tormentilla) i ziela krwawnika (Achillea millefolium L. herba). Każdy czopek zawiera 80 mg tego wyciągu, w proporcjach 1:1:1:1, ekstrahowanego 40% etanolem (V/V). Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego ani wpływu na reprodukcję i rozwój dla samego ziela żarnowca ani całego preparatu Hemorol. Brak jest również danych farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu w formie czopków.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, czopki, ekstrahent etanolowy, genotoksyczność, kłącze pięciornika, kora kasztanowca, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg gęsty złożony, ziele krwawnika, ziele żarnowca