Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Allospes 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak właściwości mutagennych i genotoksycznych. Badania cytogenetyczne in vitro nie wykazały aberracji chromosomalnych przy stężeniach do 100 µg/ml, a badania in vivo przy dawkach do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy potwierdziły brak takich efektów. Allopurynol nie indukował powstawania związków nitrozowych ani nie wpływał na transformację limfocytów, co potwierdza brak potencjału mutagennego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały działania rakotwórczego, co zwiększa wiarygodność bezpieczeństwa stosowania leku Allospes.
- choroba nowotworowa
- choroba spichrzeniowa glikogenu
- dna samoistna
- kamica moczanowa
- kamica nerkowa z 2,8-dihydroksyadeninowymi kamieniami nerkowymi
- nawracająca kamica nerkowa z kamieniami nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym z towarzyszącą hiperurykozurią
- nefropatia moczanowa w przebiegu leczenia białaczki
- ostra nefropatia moczanowa
- wtórna hiperurykemia
- zaburzenie czynności amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej
- zaburzenie czynności fosforybozylotransferazy adeninowej
- zaburzenie czynności fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej
- zaburzenie czynności glukozo-6-fosfatazy
- zaburzenie czynności syntetazy fosforybozylopirofosforanowej
- zespół Lescha-Nyhana
- zespół mieloproliferacyjny
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania allopurynolu obejmują kompleksową ocenę potencjalnych właściwości mutagennych, rakotwórczych oraz teratogennych substancji czynnej. Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku Allospes u pacjentów.1
Właściwości mutagenne
Przeprowadzone badania cytogenetyczne wykazały, że allopurynol nie indukuje aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi w warunkach in vitro przy stężeniach sięgających 100 mikrogramów/ml. Podobnie, nie zaobserwowano takich aberracji w badaniach in vivo, w których substancja była podawana w dawkach do 600 mg/dobę przez średni okres 40 miesięcy.2
W przeprowadzonych badaniach in vitro allopurynol nie powodował powstawania związków zawierających grupę nitrozową, ani nie wpływał na proces transformacji limfocytów. Jest to istotna obserwacja w kontekście oceny potencjalnego ryzyka mutagennego.3
Wyniki kompleksowych badań biochemicznych i cytologicznych jednoznacznie wskazują, że allopurynol nie wywiera szkodliwego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego i nie wykazuje właściwości mutagennych. Powyższe dane sugerują brak potencjału genotoksycznego allopurynolu.4
Potencjał rakotwórczy
Długoterminowe badania na gryzoniach, trwające do 2 lat, nie wykazały właściwości rakotwórczych allopurynolu. Badania te przeprowadzono zarówno na myszach, jak i na szczurach, co pozwala na zwiększenie wiarygodności uzyskanych wyników poprzez obserwację potencjalnych efektów w różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych.5
Teratogenność i wpływ na embriogenezę
Ocena potencjalnego wpływu allopurynolu na rozwój płodu dostarczyła zróżnicowanych wyników w zależności od gatunku, drogi podania i schematu dawkowania:6
- W badaniu na myszach, w którym allopurynol podawano dootrzewnowo w dawkach 50 lub 100 mg/kg masy ciała w 10. lub 13. dniu ciąży, zaobserwowano uszkodzenia płodu.7
- W podobnym badaniu przeprowadzonym na szczurach z zastosowaniem dawki 120 mg/kg masy ciała podawanej dootrzewnowo w 12. dniu ciąży, nie stwierdzono uszkodzeń płodów.8
Przeprowadzono również szeroko zakrojone badania z doustnym podawaniem allopurynolu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych w okresie organogenezy (od 8. do 16. dnia ciąży):9
| Gatunek | Maksymalna dawka (mg/kg/dobę) | Okres podawania (dzień ciąży) | Działanie teratogenne |
|---|---|---|---|
| Myszy | 100 | 8-16 | Nie wykazano |
| Szczury | 200 | 8-16 | Nie wykazano |
| Króliki | 150 | 8-16 | Nie wykazano |
W żadnym z tych badań nie wykazano działania teratogennego allopurynolu pomimo stosowania relatywnie dużych dawek substancji czynnej.10
Działanie embriotoksyczne
Przeprowadzono również specjalistyczne badania in vitro na ślinankach płodów mysich w hodowli, które miały na celu określenie potencjalnych właściwości embriotoksycznych allopurynolu. Wyniki tych badań wykazały, że przy stężeniach niższych od stężeń toksycznych dla organizmu matki, allopurynol nie wywiera działania embriotoksycznego. Obserwacja ta dostarcza dodatkowych informacji o profilu bezpieczeństwa substancji czynnej w kontekście rozwoju zarodka i płodu.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania