Leki w grupie
„leki zmniejszające stężenie kwasu moczowego”

Leki zmniejszające stężenie kwasu moczowego to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu dny moczanowej (podagry) oraz hiperurykemii. Ich działanie polega na obniżaniu poziomu kwasu moczowego we krwi poprzez różne mechanizmy: hamowanie produkcji kwasu moczowego, zwiększanie jego wydalania przez nerki lub przekształcanie go w formy łatwiej rozpuszczalne i wydalane.

Leki te możemy podzielić na trzy główne podgrupy: inhibitory oksydazy ksantynowej (hamujące wytwarzanie kwasu moczowego), leki urykozuryczne (zwiększające wydalanie kwasu moczowego) oraz enzymy urykolityczne (rozkładające kwas moczowy).

Do inhibitorów oksydazy ksantynowej należą: allopurynol (Allupol, Milurit) oraz febuksostat (Adenuric). Leki te hamują enzym odpowiedzialny za przekształcanie ksantyny w kwas moczowy, zmniejszając jego produkcję. Allopurynol jest lekiem pierwszego wyboru w przewlekłej terapii dny moczanowej, natomiast febuksostat stosuje się głównie u pacjentów z nietolerancją allopurynolu.

Leki urykozuryczne to m.in. probenecyd, sulfinpirazon i benzbromaron. Działają one poprzez blokowanie wchłaniania zwrotnego kwasu moczowego w kanalikach nerkowych, zwiększając jego wydalanie z moczem. W Polsce dostępność tych leków jest ograniczona, często stosuje się je w terapii skojarzonej z inhibitorami oksydazy ksantynowej.

Enzymy urykolityczne reprezentuje peglotykaza – rekombinowana urykaza przekształcająca kwas moczowy w alantoinę, która jest łatwiej rozpuszczalna i wydalana. Jest stosowana w przypadkach opornych na standardowe leczenie.

Główną zaletą stosowania leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego jest skuteczne zapobieganie napadom dny moczanowej, zmniejszenie bólu i obrzęków stawów oraz zapobieganie powstawaniu guzków dnawych. Długotrwała terapia prowadzi do rozpuszczenia już istniejących złogów moczanowych i zapobiega uszkodzeniom nerek związanym z hiperurykemią.

Najważniejsze niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem tych leków to: możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości (szczególnie w przypadku allopurynolu), uszkodzenie wątroby, reakcje skórne (w tym ciężkie zespoły, jak zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz interakcje z innymi lekami. Paradoksalnie, w początkowej fazie leczenia może dojść do zaostrzenia objawów dny moczanowej w wyniku mobilizacji złogów moczanowych, dlatego często stosuje się profilaktykę z użyciem kolchicyny lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Należy pamiętać, że leczenie hiperurykemii powinno być zawsze uzupełnione odpowiednią dietą (ograniczenie pokarmów bogatych w puryny), utrzymaniem prawidłowej masy ciała oraz odpowiednim nawodnieniem organizmu.

Lista leków w tej grupie

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl