idiopatyczna dna moczanowa
Wskazanie

Idiopatyczna dna moczanowa to przewlekła choroba metaboliczna charakteryzująca się podwyższonym stężeniem kwasu moczowego (hiperurykemia) we krwi bez zidentyfikowanej przyczyny wtórnej. Jest to najczęstsza postać dny moczanowej, stanowiąca około 90% wszystkich przypadków. Choroba występuje, gdy organizm produkuje zbyt dużo kwasu moczowego lub gdy nerki nie są w stanie wydalić go w wystarczającej ilości.

Głównym objawem idiopatycznej dny moczanowej są nawracające ostre napady zapalenia stawów, które charakteryzują się silnym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem ruchomości zajętego stawu. Najczęściej zajmowany jest staw śródstopno-paliczkowy palucha (podagra), ale mogą być też dotknięte stawy skokowe, kolanowe, nadgarstkowe i łokciowe. W miarę postępu choroby może dochodzić do przewlekłego zapalenia stawów, tworzenia guzków dnawych (tophi) i uszkodzenia nerek.

W leczeniu idiopatycznej dny moczanowej stosuje się kilka grup leków. W ostrym napadzie dny stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak Diclac (diklofenak), Metindol (indometacyna) czy Nurofen (ibuprofen). Alternatywnie można podać kolchicynę (Colchicum-Dispert) lub glikokortykosteroidy jak Medrol (metyloprednizolon) czy Dexaven (deksametazon). Do długotrwałego obniżania stężenia kwasu moczowego stosuje się inhibitory oksydazy ksantynowej: Milurit (allopurynol) lub Adenuric (febuksostat). W przypadku oporności na leczenie lub nietolerancji wymienionych leków można zastosować leki urykozuryczne zwiększające wydalanie kwasu moczowego przez nerki, np. Probenecid.

Największymi trudnościami w leczeniu idiopatycznej dny moczanowej są: słaba współpraca pacjentów (szczególnie w zakresie długotrwałego przyjmowania leków obniżających stężenie kwasu moczowego), paradoksalne zaostrzenia choroby na początku leczenia obniżającego stężenie kwasu moczowego, oraz współistniejące choroby (np. niewydolność nerek, choroby układu sercowo-naczyniowego), które mogą ograniczać możliwości terapeutyczne. Istotnym problemem jest także nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących stylu życia, w tym ograniczenia spożycia alkoholu i pokarmów bogatych w puryny. Skuteczne leczenie wymaga kompleksowego podejścia obejmującego farmakoterapię oraz modyfikację diety i stylu życia.