choroba mieloproliferacyjna
Wskazanie
Choroba mieloproliferacyjna (MPN, Myeloproliferative Neoplasm) to grupa nowotworów hematologicznych charakteryzujących się nadmierną produkcją komórek krwi w szpiku kostnym. Do najczęstszych MPN zalicza się czerwienicę prawdziwą (PV), nadpłytkowość samoistną (ET), pierwotną mielofibrozę (PMF) oraz przewlekłą białaczkę szpikową (CML). Choroby te związane są z obecnością mutacji somatycznych, szczególnie często JAK2, CALR lub MPL.
Objawy chorób mieloproliferacyjnych mogą być różnorodne – od bezobjawowego przebiegu wykrytego w rutynowych badaniach, po świąd skóry, powiększenie śledziony, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, powikłania zakrzepowe, a w zaawansowanych stadiach zmęczenie, utratę masy ciała i nocne poty. Diagnostyka opiera się na badaniach morfologii krwi, badaniu szpiku kostnego oraz identyfikacji charakterystycznych mutacji genetycznych.
W leczeniu chorób mieloproliferacyjnych w Polsce stosuje się różne strategie terapeutyczne. W CML podstawą są inhibitory kinazy tyrozynowej, takie jak Glivec (imatynib), Sprycel (dazatynib), Tasigna (nilotynib) czy Bosulif (bozutynib). W pozostałych MPN stosuje się leki cytoredukcyjne jak Hydroksykarbamid (hydroksymocznik), Thromboreductin (anagrelid) czy Jakavi (ruksolitynib). W leczeniu wspomagającym wykorzystuje się Aspirynę (kwas acetylosalicylowy) do profilaktyki powikłań zakrzepowych, a także procedury takie jak upusty krwi w czerwienicy prawdziwej.
Największe trudności w leczeniu chorób mieloproliferacyjnych to przede wszystkim ich przewlekły charakter, wymagający wieloletniej terapii i monitorowania. Wyzwaniem jest również ryzyko transformacji do ostrej białaczki szpikowej, które zwiększa się z czasem trwania choroby. Powikłania zakrzepowo-zatorowe stanowią główne zagrożenie, zwłaszcza w PV i ET. Oporność na leczenie i działania niepożądane stosowanych terapii (np. mielosupresja, powikłania wątrobowe) to kolejne istotne problemy. Jakość życia pacjentów często pogarsza przewlekły świąd skóry oraz objawy związane z powiększeniem śledziony.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Allopurinol Medreg – Tabletki – 300 mg
Lek zawiera substancję czynną allopurynol w dawce 300 mg oraz dodatki, takie jak laktoza i żółcień pomarańczowa FCF. Stosowany jest w celu zmniejszenia produkcji kwasu moczowego w organizmie, zwłaszcza w przypadku dny moczanowej, kamicy nerkowej oraz stanów ryzyka związanego z nadmiernym odkładaniem moczanów. Pomaga także w leczeniu kamicy nerkowej o specjalnym składzie oraz w zaburzeniach enzymatycznych prowadzących do nadprodukcji kwasu moczowego. Jest wskazany, gdy inne metody leczenia, takie jak dieta czy zwiększone spożycie płynów, nie przynoszą efektów.
• Wskazania do stosowania- choroba mieloproliferacyjna
- choroba nowotworowa
- choroba spichrzeniowa glikogenu
- idiopatyczna dna moczanowa
- kamica moczanowa
- kamica nerkowa 2,8-dihydroksyadeninowa
- nawracająca kamica nerkowa z kamieniami nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym z towarzyszącą hiperurykemią
- niedobór amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej
- niedobór fosforybozylotransferazy adeninowej
- niedobór syntetazy fosforybozylopirofosforanowej
- ostra nefropatia moczanowa
- zespół Lescha-Nyhana
• Substancja czynna