Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Diclogel

Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku sodowego zawartego w preparacie Diclogel w stężeniu 10 mg/g żelu opierają się na kompleksowych badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji o profilu bezpieczeństwa substancji czynnej przy różnych drogach podania.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne oceniające bezpieczeństwo stosowania diklofenaku sodowego nie wykazały szczególnych zagrożeń dla ludzi. Badania te stanowiły podstawę do oceny potencjalnych efektów niepożądanych substancji czynnej zawartej w żelu Diclogel.²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów i pawianów, zaobserwowano, że toksyczne działanie diklofenaku przejawiało się głównie w postaci zmian i wrzodów w przewodzie pokarmowym. Efekty te występowały przy wysokich stężeniach ogólnoustrojowych diklofenaku, znacznie przewyższających stężenia osiągane po miejscowym zastosowaniu preparatu Diclogel w formie żelu. Objawy toksyczności obserwowano po dawkach większych niż 4 mg/kg/dobę u szczurów i 20 mg/kg/dobę u pawianów.³

Genotoksyczność

Badania genotoksyczności diklofenaku sodowego przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego substancji czynnej. Jest to istotny aspekt bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Diclogel.⁴

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzone badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze diklofenaku sodowego nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla ludzi. W testach długoterminowych nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania nowotworów związanych z ekspozycją na substancję czynną.⁵

Toksyczny wpływ na reprodukcję

W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzonych na królikach, szczurach i myszach zaobserwowano następujące efekty przy dawkach toksycznych dla matek:

• Wydłużony czas ciąży – obserwowany przy dawkach 10 mg/kg/dobę u królików, 10 mg/kg/dobę u szczurów i 20 mg/kg/dobę u myszy
• Dystocja (zaburzenia porodu) – występująca przy tych samych dawkach co wydłużony czas ciąży
• Zwiększona resorpcja płodów – zaobserwowana przy dawkach toksycznych dla organizmów matczynych

Należy podkreślić, że efekty te występowały przy dawkach znacznie przewyższających dawki osiągane po miejscowym zastosowaniu preparatu Diclogel w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g.⁶

Znaczenie kliniczne danych przedklinicznych

Istotnym aspektem oceny bezpieczeństwa produktu Diclogel jest fakt, że efekty toksyczne obserwowane w badaniach przedklinicznych występowały przy wysokich ogólnoustrojowych stężeniach diklofenaku, których nie obserwuje się po miejscowym zastosowaniu preparatu w formie żelu. Miejscowe podanie diklofenaku w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g powoduje znacznie niższą ekspozycję ogólnoustrojową na substancję czynną, co istotnie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych obserwowanych w badaniach przedklinicznych.⁷