Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne dane dotyczące bilastyny pochodzą z szeroko zakrojonych badań i dostarczają szczegółowych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku przed wprowadzeniem go do badań klinicznych z udziałem ludzi. Konwencjonalne badania przedkliniczne obejmowały ocenę farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, a ich wyniki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.¹

Toksyczność reprodukcyjna i wpływ na rozwój płodu

W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na rozród wykazano, że bilastyna może oddziaływać na płód, jednak tylko w przypadku stosowania dawek toksycznych dla samic. U szczurów odnotowano straty przed- i poimplantacyjne, natomiast u królików zaobserwowano niepełne kostnienie kości czaszki, mostka i kończyn. Co istotne, poziomy ekspozycji, przy których nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL – no-observed-adverse effect levels), są ponad 30-krotnie wyższe od ekspozycji uzyskiwanej przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych u ludzi. Ta znaczna różnica stanowi istotny margines bezpieczeństwa w kontekście stosowania leku u pacjentów.²

Przenikanie do mleka

Bilastynę wykryto w mleku karmiących samic szczurów, którym podawano lek doustnie w pojedynczej dawce 20 mg/kg masy ciała. Stężenia substancji w mleku stanowiły około połowy stężeń mierzonych w osoczu matki. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszej oceny klinicznej.³

Wpływ na płodność

Przeprowadzone na szczurach badania płodności wykazały, że bilastyna podawana doustnie nawet w wysokich dawkach dochodzących do 1000 mg/kg/dobę nie wpływa negatywnie na żeńskie ani męskie narządy rozrodcze. W trakcie badania nie zaobserwowano żadnych zmian w zakresie współczynników łączenia w pary, płodności ani zachodzenia w ciążę, co sugeruje brak negatywnego wpływu bilastyny na funkcje rozrodcze.⁴

Dystrybucja w ośrodkowym układzie nerwowym

W badaniach dystrybucji przeprowadzonych na szczurach, z zastosowaniem autoradiografii do oznaczania stężeń leku, wykazano, że bilastyna nie kumuluje się w ośrodkowym układzie nerwowym. Jest to istotna obserwacja, gdyż wskazuje na potencjalnie niskie ryzyko działań niepożądanych związanych z wpływem leku na OUN przy stosowaniu terapeutycznym.⁵