Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tadalafil Aurovitas 5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała istotnych efektów niepożądanych. U ciężarnych szczurów wartość AUC dla tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tadalafil Aurovitas

Kompleksowa ocena bezpieczeństwa tadalafilu w warunkach przedklinicznych obejmowała szereg badań, które pozwoliły na określenie potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku u ludzi. Przeprowadzone badania obejmowały konwencjonalne testy farmakologiczne, analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu, ocenę genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Na podstawie uzyskanych wyników nie stwierdzono występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka związanego ze stosowaniem tadalafilu.1

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój

W ramach badań przedklinicznych szczególną uwagę poświęcono ocenie potencjalnego wpływu tadalafilu na procesy reprodukcyjne i rozwojowe. Przeprowadzono szereg testów na zwierzętach laboratoryjnych, które dostarczyły istotnych informacji w tym zakresie:

  • Nie wykazano działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe płodu) u szczurów i myszy, którym podawano tadalafil w dawkach dochodzących do 1000 mg/kg masy ciała na dobę2
  • Nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego u badanych gryzoni przy zastosowaniu wyżej wymienionych dawek3
  • W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów ustalono, że dawka 30 mg/kg masy ciała na dobę nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych4

W przypadku ciężarnych samic szczura, wartość AUC (pole pod krzywą stężenia leku we krwi w funkcji czasu) dla niezwiązanego tadalafilu była około 18-krotnie większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po zastosowaniu dawki 20 mg. Ta znaczna różnica w ekspozycji między zwierzętami a ludźmi stanowi dodatkowy margines bezpieczeństwa.5

Wpływ na płodność

Badania przedkliniczne obejmowały również ocenę potencjalnego wpływu tadalafilu na płodność zarówno samców, jak i samic. W przeprowadzonych testach nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców ani samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu leku na zdolności reprodukcyjne w tej grupie zwierząt.6

Wpływ na spermatogenezę

Istotne obserwacje poczyniono w badaniach przeprowadzonych na psach, które otrzymywały tadalafil przez dłuższy okres (od 6 do 12 miesięcy) w dawkach wynoszących 25 mg/kg masy ciała na dobę lub wyższych. Zastosowane dawkowanie powodowało ekspozycję co najmniej 3-krotnie większą (w zakresie od 3,7 do 18,6 razy) niż ta, która występuje u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg. W tych warunkach u psów zaobserwowano:

  • Zanik nabłonka kanalików nasiennych w jądrach7
  • U niektórych zwierząt zmiany te prowadziły do zmniejszenia spermatogenezy8
Badany gatunek Dawka tadalafilu Czas trwania badania Obserwowane efekty Ekspozycja w porównaniu do ludzi
Szczury i myszy Do 1000 mg/kg mc./dobę Brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego
Szczury (badania pre- i postnatalne) 30 mg/kg mc./dobę Brak zauważalnych efektów
Ciężarne samice szczura AUC około 18x większe niż u ludzi (dawka 20 mg)
Samce i samice szczurów Brak zaburzeń płodności
Psy ≥25 mg/kg mc./dobę 6-12 miesięcy Zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy (u niektórych) 3,7-18,6x większa niż u ludzi (dawka 20 mg)

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na dobry profil bezpieczeństwa tadalafilu przy zachowaniu zalecanego dawkowania. Obserwacje dotyczące wpływu na spermatogenezę u psów przy wysokich dawkach należy uwzględnić przy długotrwałym stosowaniu leku, jednak ekspozycja w tych badaniach była wielokrotnie wyższa niż ta, która występuje u ludzi przy zalecanych dawkach terapeutycznych.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl