Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa stosowania moksyfloksacyny

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania moksyfloksacyny zawartej w produkcie leczniczym Flomixa w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml oparte są na szeregu badań toksykologicznych i genotoksycznych. Wyniki tych badań wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy zachowaniu odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa w praktyce klinicznej.¹

Badania toksykologiczne

Ocena toksyczności moksyfloksacyny w badaniach nieklinicznych wykazała, że działania niepożądane występowały wyłącznie przy ekspozycji na dawki przekraczające maksymalne poziomy narażenia u ludzi przy podaniu okulistycznym. Obserwacje te mają ograniczone znaczenie w kontekście stosowania klinicznego produktu leczniczego Flomixa.²

Właściwości genotoksyczne

Moksyfloksacyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy chinolonów, wykazywała działanie genotoksyczne w badaniach in vitro przeprowadzonych na bakteriach oraz komórkach ssaków. Działanie to można interpretować jako wynik interakcji z enzymem gyrazą bakteryjną oraz (przy znacznie wyższych stężeniach) z topoizomerazą II komórek ssaków.³

Istotną obserwacją jest możliwość wyznaczenia poziomu progowego działania genotoksycznego moksyfloksacyny, co ma kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku. Co ważne, badania in vivo, pomimo stosowania wysokich dawek moksyfloksacyny, nie dostarczyły żadnych dowodów na działanie genotoksyczne tej substancji.⁴

Na podstawie tych wyników można wnioskować, że dawki terapeutyczne stosowane u ludzi zapewniają odpowiedni margines bezpieczeństwa pod względem potencjalnego ryzyka genotoksycznego.⁵

Potencjał karcinogenny

W badaniach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze moksyfloksacyny, przeprowadzonych na modelu promocji inicjacji u szczurów, nie zaobserwowano żadnych oznak działania karcinogennego.⁶

Właściwości fototoksyczne

Szczególną cechą moksyfloksacyny, wyróżniającą ją na tle innych antybiotyków z grupy chinolonów, jest brak właściwości fototoksycznych i fotogenotoksycznych. Obserwację tę potwierdzono w kompleksowym programie badań zarówno in vitro, jak i in vivo.⁷

Brak fototoksyczności stanowi istotną zaletę moksyfloksacyny w kontekście jej stosowania okulistycznego, szczególnie z uwagi na ekspozycję oka na promieniowanie świetlne.