Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z liści zielonej herbaty

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania wyciągu z liści zielonej herbaty

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis) zostały opracowane na podstawie badań samego wyciągu oraz produktu leczniczego Veregen w różnych stężeniach (100 mg/g i 150 mg/g). Analizy dotyczyły aspektów bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniając szczególnych zagrożeń dla człowieka w odniesieniu do przetworu roślinnego.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W standardowych badaniach dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym produktu Veregen 150 mg/g nie zaobserwowano istotnych działań systemowych poza reakcjami miejscowymi. Wyniki tych badań mają pełne zastosowanie również do produktu o mniejszej mocy (Veregen 100 mg/g).²

Miejscowe działania niepożądane

Działania niepożądane po aplikacji wyciągu na skórę ograniczały się głównie do miejsca podania i obejmowały podrażnienie skóry, w tym: rumień, obrzęk oraz reakcje zapalne. Warto zaznaczyć, że nasilenie tych objawów miejscowych malało z czasem podczas kontynuacji leczenia, co wskazuje na pewną adaptację tkanek do substancji aktywnej.³

Bezpośrednie wprowadzenie produktu Veregen 150 mg/g do pochwy, badane jako potencjalna przypadkowa droga podania u ludzi, prowadziło do ciężkich, przejściowych miejscowych reakcji zapalnych. Przeprowadzone badania na zwierzętach dla produktu Veregen 150 mg/g w postaci maści wykazały również potencjalne działanie uczulające na skórę.⁴

Wpływ na reprodukcję i rozwój

W badaniach oceniających wpływ wyciągu z liści zielonej herbaty na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy zaobserwowano następujące wyniki:

• Nie stwierdzono wpływu na płodność u samców szczurów po podaniu na skórę
• Nie zaobserwowano wpływu na płodność u samic szczurów po podaniu dopochwowym
• Nie wykazano wpływu na rozwój zarodka i płodu u szczurów po podaniu dopochwowym
• Nie odnotowano wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy u królików po podaniu podskórnym

⁵

Po wstrzyknięciu podskórnym u królików zaobserwowano toksyczne oddziaływanie produktu na organizm matki, manifestujące się wyraźnym miejscowym podrażnieniem skóry, prowadzącym do zmniejszenia masy ciała i zmniejszonego spożycia pokarmu. Te zmiany w organizmie matki skutkowały wpływem na rozwój płodu, objawiającym się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym kostnieniem. Istotne jest, że nie znaleziono dowodów potwierdzających działanie teratogenne wyciągu z liści zielonej herbaty.⁶

Obserwacje po podaniu doustnym

Po podaniu doustnym wyciągu (przy braku dostępnych danych kinetycznych) zauważono specyficzny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy płodów. U pojedynczych płodów we wszystkich grupach otrzymujących leczenie, zarówno u szczurów, jak i królików, zaobserwowano zmiany w mózgu w postaci wodogłowia, powiększenia lewej komory i/lub poszerzenia splotu naczyniówkowego. Co istotne, tych zmian nie odnotowano w grupach kontrolnych. Kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.⁷

Rozwój przed- i pourodzeniowy

W badaniu oceniającym rozwój przed- i pourodzeniowy u szczurów, którym podawano dopochwowo Veregen o mocy 150 mg/g, obserwowano działania niepożądane obejmujące toksyczne oddziaływanie na organizm matki, w tym przypadki porodów martwego płodu.⁸

Dane toksykokinetyczne

Dane toksykokinetyczne uzyskane z badań po podaniu dopochwowym i podskórnym wskazują, że obserwowany toksyczny wpływ wyciągu z liści zielonej herbaty na reprodukcję występował w przypadku stężeń ogólnoustrojowych znacznie wyższych niż stężenia, których można oczekiwać u pacjentów stosujących produkt zgodnie z zaleceniami. Sugeruje to istnienie marginesu bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu produktu.⁹

Profil bezpieczeństwa wyciągu z liści zielonej herbaty

Wyciąg z liści zielonej herbaty, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Veregen, zawierający 55-72 mg (-)-galusanu epigallokatechiny w przeliczeniu na 100 mg wyciągu, został przebadany w kontekście bezpieczeństwa stosowania w różnych modelach przedklinicznych. Badania nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego. Działania niepożądane związane były głównie z miejscowym podrażnieniem w miejscu aplikacji, a toksyczny wpływ na reprodukcję obserwowano jedynie przy stężeniach ogólnoustrojowych znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne u ludzi.^{10 11}