Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tadalafil STADA 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. U ciężarnych szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w kontekście reprodukcyjnym.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tadalafil STADA

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych, obejmują szereg aspektów oceny bezpieczeństwa, w tym badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję. Wyniki tych badań nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.1

Badania toksyczności reprodukcyjnej

W ramach badań przedklinicznych oceniono potencjalny wpływ tadalafilu na rozwój zarodkowo-płodowy u gryzoni. W badaniach przeprowadzonych u szczurów i myszy, którym podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazano działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe), embriotoksycznego (toksycznego dla zarodka) ani fetotoksycznego (toksycznego dla płodu).2

W badaniach oceniających przedurodzeniowy i pourodzeniowy rozwój u szczurów określono dawkę 30 mg/kg mc./dobę jako dawkę, która nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych. W przypadku ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą zależności stężenia od czasu) dla niezwiązanego produktu leczniczego była około 18 razy większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po dawce 20 mg tadalafilu.3

Wpływ na płodność

Badania przeprowadzone na samcach i samicach szczurów nie wykazały zaburzeń płodności po ekspozycji na tadalafil.4 Natomiast odmienne wyniki zaobserwowano u psów, które otrzymywały tadalafil przez dłuższy okres (6-12 miesięcy) w dawkach wynoszących 25 mg/kg mc./dobę i większych. U tych zwierząt stwierdzono zanik nabłonka kanalików nasiennych, co u niektórych osobników prowadziło do zmniejszenia spermatogenezy.5

Ekspozycja farmakologiczna w porównaniu do dawkowania u ludzi

Istotnym aspektem oceny bezpieczeństwa przedklinicznego jest porównanie ekspozycji na lek u zwierząt doświadczalnych w stosunku do ekspozycji terapeutycznej u ludzi. W przypadku badań u psów, dawka 25 mg/kg mc./dobę powodowała ekspozycję co najmniej trzykrotnie większą (w zakresie od 3,7 do 18,6 razy) niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg tadalafilu.6

Gatunek zwierząt Badany parametr Dawka tadalafilu Obserwowane efekty Ekspozycja względem dawki u ludzi
Szczury i myszy Rozwój zarodkowo-płodowy do 1000 mg/kg mc./dobę Brak działania teratogennego, embriotoksycznego, fetotoksycznego Wielokrotnie wyższa niż u ludzi
Szczury Rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy 30 mg/kg mc./dobę Brak zauważalnych efektów AUC u samic ciężarnych około 18 razy większe niż u ludzi (dawka 20 mg)
Szczury Płodność Dawki testowane w badaniach reprodukcyjnych Brak zaburzeń płodności
Psy Spermatogeneza ≥25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy Zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy u niektórych osobników 3,7-18,6 razy większa niż u ludzi (dawka 20 mg)

Ogólna ocena bezpieczeństwa przedklinicznego

Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, ocenę genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego tadalafilu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.7 Jedyne istotne zmiany zaobserwowano u psów przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek leku, co skutkowało zmianami w nabłonku kanalików nasiennych i obniżeniem spermatogenezy, jednak przy znacznie wyższej ekspozycji niż osiągana w warunkach terapeutycznych u ludzi.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl