genotoksyczność

Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.

Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.

W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.

Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Livial 2,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tibolonu wykazały jego negatywny wpływ na płodność oraz działanie embriotoksyczne, co jest związane z właściwościami hormonalnymi substancji czynnej. Ocena teratogenności na modelach zwierzęcych wykazała brak działania teratogennego u myszy i szczurów, natomiast u królików stwierdzono potencjał teratogenny przy dawkach zbliżonych do tych wywołujących poronienia. Testy genotoksyczności in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co wskazuje na brak działania genotoksycznego tibolonu.
badania in vivo, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, efekt teratogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, nowotwór pęcherza moczowego, nowotwór wątroby, poronienie, teratogenność, tibolon, uszkodzenie DNA, właściwości hormonalne, zaburzenia płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egzysta 300 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Egzysta, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, potwierdzony tolerancją dawek odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania u szczurów i małp zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, manifestujący się zarówno zmniejszeniem, jak i nadmierną aktywnością oraz ataksją, co jest zgodne z mechanizmem działania neuromodulującego pregabaliny. Długotrwała ekspozycja u starszych szczurów w dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki, jednak efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych. Badania teratogenności i toksyczności prenatalnej nie wykazały działania teratogennego ani istotnych zaburzeń rozwojowych przy dawkach terapeutycznych, a niekorzystne efekty na płodność i parametry nasienia obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bruksizm, cykl rujowy, funkcje neuromotoryczne, genotoksyczność, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogen, zanik siatkówki
Leksykon substancji czynnych
Buprenorfina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Buprenorfina, półsyntetyczny opioid o działaniu agonistyczno-antagonistycznym, jest stosowana w leczeniu silnego bólu oraz terapii uzależnienia od opioidów. Badania toksykologiczne przedkliniczne wykazały dobrą tolerancję substancji w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała przy długotrwałym podawaniu oraz brak negatywnego wpływu na płodność i zdolność reprodukcyjną. Jednakże, w badaniach na szczurach i królikach wykazano toksyczne działanie na płód, w tym zwiększoną liczbę wczesnych poronień i strat poimplantacyjnych, co było związane z toksycznością u samic przy wysokich dawkach. U ciężarnych szczurów podawanie dużych dawek buprenorfiny skutkowało zmniejszeniem wewnątrzmacicznego wzrostu płodów, opóźnieniem rozwoju neurologicznego potomstwa oraz wysoką śmiertelnością okołoporodową, jednak bez działania teratogennego.
badanie toksykologiczne, buprenorfina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie agonistyczno-antagonistyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, odruch postawy, półsyntetyczny opioid, silny ból, śmiertelność okołoporodowa, system transdermalny, toksyczność wielokrotnego podania, uzależnienie od opioidów, wczesne poronienie, wewnątrzmaciczny wzrost płodu, właściwość uczulająca, zaburzenie laktacji
Leksykon substancji czynnych
Sennozydy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania przedkliniczne nad sennozydami, głównymi składnikami aktywnymi produktów zawierających senę, wykazały niski profil toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności. W badaniach na psach podawano dawkę 500 mg/kg przez 4 tygodnie, a na szczurach 100 mg/kg przez 6 miesięcy, nie obserwując niespecyficznej toksyczności. Zaobserwowano odwracalne zmiany hiperplastyczne w błonie śluzowej przewodu pokarmowego oraz zmiany w nabłonku kanalików nerkowych, bez uszkodzenia splotów nerwowych jelita grubego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Badania genotoksyczności wykazały mutagenność wyciągu z senny, emodyny i eloeemodyny w teście Amesa, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazywały działania mutagennego. Kompleksowe badania na zwierzętach nie potwierdziły działania mutagennego ani karcinogennego sennozydów.
badania toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, embriotoksyczność, genotoksyczność, hiperplazja, karcynogenność, mutagenność, nabłonek kanalików nerkowych, pochodne antrachinonu, profil toksykologiczny, rak jelita grubego, sennozydy, teratogenność, test Amesa, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zaparcia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopidix 75 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klopidogrelu przeprowadzone na szczurach, pawianach, myszach i królikach wykazały, że dawki ≥25-krotnie przekraczające standardową dawkę kliniczną 75 mg/dobę indukowały zmiany hepatotoksyczne, związane z wpływem na enzymy wątrobowe metabolizujące lek. W dawkach terapeutycznych u ludzi nie zaobserwowano wpływu na enzymy wątrobowe, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa. Wysokie dawki klopidogrelu powodowały również zapalenie i nadżerki błony śluzowej żołądka oraz wymioty, co wymaga monitorowania objawów ze strony przewodu pokarmowego. Długoterminowe badania na myszach (78 tygodni) i szczurach (104 tygodnie) w dawkach do 77 mg/kg/dobę nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego leku.
badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym metabolizujący, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klopidogrel, laktacja, margines bezpieczeństwa, metabolit, metabolizm leku, nadżerka błony śluzowej, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, toksyczność wątrobowa, tolerancja żołądkowa, wada rozwojowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, znakowanie radioaktywne, związek macierzysty
Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Węglan wapnia (Calcii carbonas) jest szeroko stosowanym środkiem zobojętniającym kwas żołądkowy, charakteryzującym się niskim profilem toksyczności w standardowych dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego tej substancji. W badaniach na zwierzętach podawanie dużych dawek przez dłuższy czas wiązało się z nieprawidłową osteogenezą, co może być efektem zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna węglanu wapnia nie została potwierdzona, a stosowanie substancji nie wpływało negatywnie na płodność, rozwój płodu ani przebieg ciąży. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Rennie Antacidum czy Rennie Fruit, brak jest specyficznych badań przedklinicznych, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników, w tym węglanu wapnia.
aktywność mutagenna, działanie rakotwórcze, famotydyna, genotoksyczność, gospodarka wapniowo-fosforanowa, LD50, nieprawidłowa osteogeneza, niski profil toksyczności, potencjał kancerogenny, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, Rennie Antacidum, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coripren 20 mg + 20 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Coripren, zawierającego enalapryl i lerkanidypinę, wykazały brak dodatkowych zagrożeń toksykologicznych wynikających ze skojarzonego stosowania tych substancji w porównaniu do ich indywidualnego profilu. Badania na szczurach trwające do 3 miesięcy oraz testy genotoksyczności nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Enalapryl nie wykazuje działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, jednak podawanie go samicom w okresie przedkoncepcyjnym, ciąży i laktacji wiązało się ze zwiększoną śmiertelnością młodych. Inhibitory ACE, do których należy enalapryl, mogą indukować poważne działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone czaszki, fetotoksyczność, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu oraz drożny przewód tętniczy, co jest związane z ich wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem wynikającym z niedociśnienia u matki.
antagonista wapnia, drożny przewód tętniczy, dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, opóźnienie rozwoju płodu, pochodna dihydropirydyny, poimplantacyjna utrata zarodków, przedimplantacyjna utrata zarodków, układ renina-angiotensyna płodu, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu, zaburzenie porodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Synteza 200 mg

Produkt leczniczy Vitaminum E Synteza w dawce 200 mg w postaci kapsułek miękkich zawiera all-rac-α-tokoferylu octan jako substancję czynną, jednakże brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania. Nie przedstawiono wyników badań toksykologicznych, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na płodność i rozwój embrionalny, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z terapią tym preparatem. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (60 mg/kapsułkę), etylu parahydroksybenzoesan (0,285 mg/kapsułkę) oraz koszenila (E 120, 0,152 mg/kapsułkę), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych na te składniki.
all-rac-a-tokoferylu octan, etylu parahydroksybenzoesan, genotoksyczność, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka miękka, koszenila, olej sojowy, potencjał rakotwórczy, reakcja alergiczna, rozwój embrionalny, toksyczność, Vitaminum E Synteza, witamina E, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normaclin 10 mg/g

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania klindamycyny w postaci żelu (Normaclin, 10 mg/g) są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych (szczury i myszy) nie wykazały istotnych zagrożeń. W badaniach tych stosowano dawki od 100 do 600 mg/kg masy ciała na dobę, podawane zarówno drogą podskórną, jak i doustną. Pomimo wysokich dawek, nie zaobserwowano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój płodów, co stanowi istotną informację w kontekście bezpieczeństwa stosowania klindamycyny, zwłaszcza u kobiet w ciąży.
badania na zwierzętach, ciąża, doświadczenie kliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, klindamycyna, klindamycyna żel, podanie doustne, podanie miejscowe, podanie podskórne, rozwój płodu, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Krka 12,5 mg

Przedkliniczne badania toksyczności sunitynibu wykazały wpływ leku na wiele układów i narządów przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu, obejmując zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce zewnątrzwydzielniczej (degranulacja, martwica), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układzie rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany w nerkach i przysadce. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zaprzestania leczenia. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani działania klastogennego in vivo, choć stwierdzono poliploidię in vitro. Potencjał rakotwórczy sunitynibu oceniano w badaniach na myszach transgenicznych rasH2 i szczurach, gdzie przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (≥ 7,3× AUC u ludzi) obserwowano nowotwory żołądka, dwunastnicy i złośliwe śródbłoniaki, a przy dawce 3 mg/kg mc./dobę (≥ 7,8× AUC) u szczurów guzy chromochłonne i rozrost rdzenia nadnerczy. Znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejednoznaczne.
aberracja chromosomalna, aktywacja metaboliczna, atrezja pęcherzyka, badanie in vitro, badanie in vivo, biegunka, błona śluzowa macicy, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, genotoksyczność, gruczoł Brunnera, guz chromochłonny, kanalik jądrowy, kancerogenność, komórka mezangium, komórka pęcherzykowa, kostnienie kręgów, limfocyt krwi obwodowej, metabolit, nadnercze, odstęp QTc, organogeneza, pęcherzyk jajnikowy, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, rdzeń nadnerczy, resorpcja, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, toksyczny wpływ na rozród, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, węzeł chłonny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pączki Sosny –

Produkt leczniczy Pączki Sosny (Pini gemmae) nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co jest wyraźnie zaznaczone w sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego. Brak tych danych oznacza, że nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, subchronicznej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród i rozwój ani badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Produkt jest dostępny w formie ziół do zaparzania, zawierających 100% pączków sosny (Pini gemmae).
badanie farmakologiczne, choroba współistniejąca, ciąża, genotoksyczność, interakcja lekowa, pacjent pediatryczny, Pini gemmae, reakcja niepożądana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proursan 250 mg

Kwas ursodeoksycholowy (UDCA), substancja czynna leku Proursan, wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności przewlekłej na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność przy dużych dawkach, manifestującą się zaburzeniami enzymów wątrobowych, proliferacją przewodów żółciowych, ogniskowym zapaleniem wrotnym oraz martwicą hepatocytów. Toksyczność ta jest prawdopodobnie związana z metabolitem UDCA – kwasem litocholowym, który u małp nie ulega detoksykacji, w przeciwieństwie do ludzi, co zmniejsza ryzyko hepatotoksyczności u pacjentów. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń DNA.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, enzym wątrobowy, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, metabolit kwasu ursodeoksycholowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proliferacja przewodów żółciowych, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zapalenie wrotne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canespor 10 mg/g

Bifonazol, substancja czynna w preparacie Canespor (10 mg/g), wykazuje wysokie bezpieczeństwo w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra po podaniu doustnym jest niska, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u myszy i szczurów oraz ponad 500 mg/kg u królików i psów, co znacznie przewyższa maksymalne narażenie terapeutyczne u ludzi. W badaniach wielokrotnego podania doustnego obserwowano indukcję enzymów wątrobowych i zwyrodnienie tłuszczowe wątroby, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne ekspozycje. Tolerancja miejscowa po aplikacji na skórę u królików (300 mg/kg masy ciała kremu, odpowiadające 3 mg/kg substancji czynnej) była dobra, z łagodnym podrażnieniem przypisywanym substancji pomocniczej (2-oktylododekanolowi). Nie stwierdzono mutagenności bifonazolu, choć brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego.
W badaniach reprodukcyjnych bifonazol wykazywał embriotoksyczność u królików przy dawce 30 mg/kg doustnie, zwiększając śmiertelność zarodków, natomiast u szczurów dawki do 100 mg/kg nie powodowały embriotoksyczności, choć przy 100 mg/kg obserwowano opóźnienie rozwoju kostnego płodów, prawdopodobnie wtórne do toksyczności matczynej. Nie zaobserwowano upośledzenia płodności przy dawkach do 40 mg/kg. Ze względu na minimalne wchłanianie przez skórę, wyniki te mają ograniczone znaczenie kliniczne dla stosowania Canespor. Bifonazol przenika przez barierę łożyskową i do mleka u szczurów. Ponadto, wykazuje działanie przeciwzapalne porównywalne z hydrokortyzonem, hamując syntezę mediatorów zapalenia, takich jak leukotrien LTB4, prostaglandyna E2 (PGE2) oraz tromboksan B2 (TXB2), co potwierdzono w badaniach in vitro.
bariera łożyskowa, bifonazol, Canespor, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hydrokortyzon, LD50, leukotrieny, mediatory zapalenia, podrażnienie skóry, prostaglandyna E2, prostanoidy, przenikanie do mleka, toksyczność jednorazowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, tromboksan B2, właściwości przeciwzapalne, zwyrodnienie tłuszczowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melabiorytm 5 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne melatoniny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u myszy wartość LD50 wyniosła 1250 mg/kg masy ciała (podanie doustne), co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy standardowych dawkach. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych, w tym układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły potencjału melatoniny do wywoływania uszkodzeń DNA ani zwiększania ryzyka rozwoju nowotworów, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego i karcynogennego przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo długoterminowe, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, melatonina, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój płodu, ryzyko karcynogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość kancerogenna
Leksykon substancji czynnych
Cyklopentolat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cyklopentolatu chlorowodorku, substancji aktywnej preparatu okulistycznego Cykloftyal 10 mg/ml, są niekompletne i nie obejmują kluczowych aspektów oceny farmakologicznej, takich jak toksyczność rozrodcza oraz mutagenność. Preparat stosowany jest w formie kropli do oczu, gdzie jedna kropla zawiera około 0,3 mg cyklopentolatu chlorowodorku, a roztwór charakteryzuje się pH 3,0-5,5 oraz osmolalnością 300-400 mOsm/kg. Pomimo braku kompleksowych badań przedklinicznych, substancja jest wykorzystywana w praktyce klinicznej na podstawie wieloletniego doświadczenia i ustalonych schematów dawkowania, które minimalizują potencjalne ryzyko działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, cyklopentolat chlorowodorek, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja przewlekła, genotoksyczność, interakcja lekowa, krople do oczu, lek okulistyczny, mutagenność, potencjał mutagenny, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, schemat dawkowania, toksyczność rozrodcza
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daktarin 20 mg/g

Przedkliniczne badania azotanu mikonazolu, substancji czynnej preparatu Daktarin (20 mg/g, puder leczniczy), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak niepokojących sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ludzi, a badania farmakodynamiczne i farmakokinetyczne potwierdziły dobrą tolerancję substancji. Ocena miejscowego działania wykazała brak istotnego potencjału drażniącego na skórę i błony śluzowe, co potwierdza bezpieczeństwo aplikacji pudru na powierzchnię skóry.
aberracja chromosomowa, azotan mikonazolu, badanie farmakologiczne, Daktarin, genotoksyczność, parametr reprodukcyjny, podrażnienie miejscowe, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, puder leczniczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja tkankowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość farmakodynamiczna, właściwość farmakokinetyczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina 1000 mg

Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Avamina, potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena farmakologiczna wykazała brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz nerek. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, prowadzone w różnych okresach czasowych, nie ujawniły efektów toksycznych zagrażających pacjentom. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, laktacja, model zwierzęcy, mutacja genowa, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ i narząd, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desmopressin Aristo 60 mcg

Desmopresyna, substancja czynna produktu Desmopressin Aristo, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne oraz toksykologiczne, w tym ocena parametrów biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych, nie wykazały istotnych zagrożeń ani patologicznych zmian przy stosowaniu terapeutycznym i długotrwałym. Badania genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału desmopresyny zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko aberracji chromosomowych i mutacji punktowych. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy, a także nie stwierdzono teratogenności ani innych zaburzeń rozwojowych.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bariera łożyskowa, desmopresyna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, homologia strukturalna, hormon peptydowy, mutacja punktowa, parametry biochemiczne i hematologiczne, perfuzja zrazika, potencjał mutagenny, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wazopresyna
Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix), będący składnikiem leku Hemorol w postaci czopków, występuje w formie wyciągu gęstego 4:1 w ilości 11,12–20 mg na czopek, co odpowiada 0,20 mg atropiny. Mimo obecności atropiny, alkaloidu tropanowego o działaniu przeciwcholinergicznym, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności tego wyciągu oraz całego preparatu Hemorol. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjną ani teratogenność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego leku.
alkaloid tropanowy, atropa belladonna, atropina, badanie toksyczności, działanie przeciwcholinergiczne, etanol, genotoksyczność, korzeń pokrzyku, potencjał rakotwórczy, receptor muskarynowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, standaryzacja leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg gęsty
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Polfarmex 500 mg

Przedkliniczne badania naproksenu w dawce 500 mg wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony kompleksowymi testami zgodnymi z obowiązującymi standardami. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych klinicznie odchyleń w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały specyficznych efektów toksycznych w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w badaniach histopatologicznych narządów, co wskazuje na brak istotnego ryzyka klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, mutacja genowa, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ocena bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodu, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiany histopatologiczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Polpharma 10 mg/ml

Przeprowadzone badania przedkliniczne oceniające potencjał genotoksyczny oksykodonu chlorowodorku wykazały w większości testów brak działania mutagennego. Test Amesa z bakteriami Salmonella i E. coli, test aberracji chromosomowej w limfocytach ludzkich po 48 godzinach ekspozycji w dawkach do 1500 µg/ml oraz test mikrojąderkowy szpiku kostnego in vivo u myszy przy stężeniach w osoczu do 48 µg/ml nie wykazały mutagenności. Wyniki te sugerują, że oksykodon w standardowych warunkach stosowania klinicznego nie wykazuje istotnego potencjału genotoksycznego.
aberracja chromosomowa, aktywacja metaboliczna, chłoniak u myszy, działanie mutagenne, genotoksyczność, limfocyt ludzki, mutagenność, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, Salmonella, szpik kostny, test Amesa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Posaconazole Teva 100 mg

Badania przedkliniczne pozakonazolu, substancji czynnej leku Posaconazole Teva, wykazały hamujący wpływ na syntezę hormonów steroidowych oraz czynność nadnerczy u szczurów i psów przy stężeniach równych lub wyższych od terapeutycznych u ludzi. U psów obserwowano fosfolipidozę neuronów przy stężeniach niższych niż terapeutyczne, jednak nie stwierdzono tego efektu u małp po rocznym podawaniu. W badaniach neurotoksyczności nie wykazano wpływu na ośrodkowy ani obwodowy układ nerwowy przy stężeniach przekraczających terapeutyczne. U młodych psów dożylnie podawany pozakonazol powodował powiększenie komór mózgu, które jednak nie wiązało się z zaburzeniami neurologicznymi i ustępowało po 5 miesiącach od zakończenia leczenia. W dwuletnim badaniu na szczurach stwierdzono fosfolipidozę płuc, prowadzącą do rozszerzenia i niedrożności pęcherzyków, jednak znaczenie kliniczne tych zmian dla ludzi jest niejasne.
badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nadnerczy, dekompensacja serca, dystocja, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza neuronów, fosfolipidoza płuc, genotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, neurotoksyczność, niedrożność pęcherzyków płucnych, obwodowy układ nerwowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, Posaconazole Teva, powiększenie komór mózgu, pozakonazol, steroidogeneza, substancja czynna leku, synteza hormonów steroidowych
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zidenac 1 mg/g

Przeprowadzone badania przedkliniczne dimetyndenu maleinianu, substancji czynnej żelu Zidenac (1 mg/g), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Testy genotoksyczności potwierdziły brak właściwości mutagennych, a badania teratogenności na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego. Wysokie dawki, sięgające 250-krotności dawki ludzkiej, nie wpływały negatywnie na płodność ani rozwój potomstwa, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, genotoksyczność, konwencjonalne badanie farmakologiczne, margines bezpieczeństwa, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój okołourodzeniowy, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa płodu, właściwość mutagenna, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranopril 10 mg

Lizynopryl, substancja czynna Ranoprilu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Przenika przez barierę krew-mózg w niewielkich ilościach, nie kumuluje się w tkankach oraz przenika do mleka i łożyska, jednak bez wykrywalnej obecności w tkankach płodów. Toksyczność ostra jest bardzo niska, z LD50 >20 g/kg u myszy i szczurów, a margines bezpieczeństwa jest wysoki – dawka nietoksyczna u psów wynosi 5 mg/kg mc./dobę, co stanowi ponad 6-krotność dawki dobowej zalecanej u ludzi (40 mg/dobę). Nefrotoksyczność obserwowana u psów i szczurów była związana z mechanizmem działania leku i była odwracalna po podaniu dożylnych wlewów soli fizjologicznej.
azot mocznikowy, azotemia przednerkowa, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, dawka letalna, degeneracja kanalików nerkowych, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, izotop 14C, kreatynina w surowicy, LD50, lizynopryl, nefrotoksyczność, pobudzenie metaboliczne, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Bupiwakaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy, stosowanej w znieczuleniu regionalnym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach farmakologicznych oraz toksyczności ostrej i przewlekłej nie zaobserwowano działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty farmakodynamiczne, takie jak neurotoksyczność i kardiotoksyczność, które pojawiają się przy dawkach przekraczających zalecane. Badania genotoksyczności i rakotwórczości, m.in. dla preparatu Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5%, nie potwierdziły potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Ocena tolerancji miejscowej, szczególnie istotna dla podawania do przestrzeni podpajęczynówkowej (np. Marcaine Spinal 0,5% Heavy), również nie wykazała niepokojących objawów.
bariera łożyskowa, bupiwakaina, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kardiotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przestrzeń podpajęczynówkowa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ krążenia, wlew zewnątrzoponowy, znieczulenie regionalne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enarenal 5 mg

Enalapryl maleinian, substancja czynna leku Enarenal, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ogólną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwałe podawanie enalaprylu w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksycznych zmian u zwierząt laboratoryjnych, a testy mutagenności i cytogenetyczne potwierdziły brak działania genotoksycznego. Ponadto, nie stwierdzono wpływu na płodność i funkcje rozrodcze u szczurów, ani działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie cytogenetyczne, bariera łożyskowa, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, enalapryl maleinian, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, test mutagenności, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwość genotoksyczna, zdolność rozrodcza
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abagat 75 mg

Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej preparatu ABAGAT, obejmują badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania były związane głównie z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym substancji. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. Dodatkowo, przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotnie wyższych niż u pacjentów) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, incydent krwawienia, mechanizm przeciwzakrzepowy, płodność samic, ryzyko środowiskowe, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodów, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra 20 mg

Bilastyna, substancja czynna leku Clatra (20 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi. Badania obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano działanie na płód jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających ponad 30-krotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. Bilastyna przenika do mleka szczurów po podaniu 20 mg/kg, jednak znaczenie tego dla ludzi wymaga dalszej oceny klinicznej.
autoradiografia, badania przedkliniczne, badanie płodności, bariera krew-mózg, bilastyna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, narządy rozrodcze, niepełne kostnienie kości, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, stężenie w osoczu, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, utrata zarodków
Leksykon substancji czynnych
Witamina A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Witamina A (retynol) jest niezbędnym składnikiem odżywczym, jednak badania przedkliniczne wykazały jej potencjalne działanie teratogenne, zwłaszcza przy ekspozycji na dawki przekraczające 6000 j.m., szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży. Uszkodzenia płodowe obejmują zaburzenia rozwojowe twarzoczaszki, ucha wewnętrznego, układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz mikroftalmię. W badaniach na zwierzętach obserwowano również zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, kręgosłupie, sercu i układzie moczowo-płciowym. Bezpieczeństwo stosowania witaminy A zależy od dawki jednorazowej i dobowej, czasu ekspozycji, stanu gospodarki witaminowo-mineralnej oraz pokrycia zapotrzebowania dietetycznego.
badania przedkliniczne, genotoksyczność, gospodarka witaminowo-mineralna, metabolit endogenny, mikroftalmia, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, przedawkowanie witaminy A, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, układ moczowo-płciowy, wady płodu, wady rozwojowe, wady twarzoczaszki, wady układu sercowo-naczyniowego, witamina A, zaburzenia układu nerwowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 200 ZK 190 mg

Przedkliniczne badania metoprololu bursztynianu, substancji czynnej leku Beto ZK, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne potwierdziły typowy profil działania selektywnego antagonisty receptorów beta-1-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów farmakologicznych w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksyczności w dawkach klinicznych, a dawki toksyczne były znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania uszkadzającego DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badania farmakologiczne, badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, beta-adrenolityk, dawka toksyczna, genotoksyczność, klastogenność, metoprolol bursztynian, mutagenność, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia kostnienia, zgon płodu, zgon poporodowy
Leksykon substancji czynnych
Olejek terpentynowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Olejek terpentynowy, stosowany zewnętrznie w różnych preparatach leczniczych, wykazuje działanie rozgrzewające, przeciwbólowe i przeciwzapalne. Najbardziej kompleksowe dane przedkliniczne dotyczą produktu Vicks VapoRub, w którym olejek występuje w stężeniu 5,00 g/100 g maści. Badania obejmowały toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazując istotnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego. Podobne wyniki bezpieczeństwa uzyskano dla Viprosal B (30 mg olejku terpentynowego na 1 g maści). W przypadku innych preparatów, takich jak Capsigel N (5,0 g/100 g emulsji), Neo-Capsiderm (9,7 g/100 g maści), Aroma-Activ (0,5 g/100 g maści), Hotlec (5 mg/1 g maści), Rub-Arom (5,00 g/100 g maści) oraz DIP HOT ROZGRZEWAJĄCY (14,7 mg/1 g kremu), brak jest dedykowanych badań przedklinicznych, jednak ich bezpieczeństwo opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym bez istotnych działań niepożądanych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozgrzewające, genotoksyczność, olejek terpentynowy, olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój potomstwa, stosowanie zewnętrzne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozród
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard 20 20 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak działania genotoksycznego w serii testów in vitro i in vivo, co wyklucza mutagenność i klastogenność substancji. W ocenie kancerogenności zaobserwowano brak indukcji nowotworów u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe niż u ludzi stwierdzono gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co wskazuje na gatunkowo specyficzne ryzyko nowotworowe przy wysokich dawkach. W badaniach reprodukcyjnych atorwastatyna nie wpływała negatywnie na płodność ani nie wykazywała działania teratogennego u szczurów, królików i psów, jednak dawki toksyczne dla matki indukowały toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz obniżoną przeżywalność noworodków u szczurów i królików.
aberracje chromosomowe, atorwastatyna, AUC, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitory reduktazy HMG-CoA, metabolity leku, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodka i płodu, stężenie leku w osoczu, toksyczność dla płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 90 mg

Badania przedkliniczne etorykoksybu (substancji czynnej Egidonu) nie wykazały genotoksyczności, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego i wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. W badaniach rakotwórczości u myszy nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad 2-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Efekt ten jest związany z indukcją enzymu CYP w wątrobie szczurów, mechanizmem specyficznym dla tego gatunku, nieobserwowanym u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych zmian. Toksyczność przewodu pokarmowego była dawko- i czasowo-zależna, z owrzodzeniami obserwowanymi przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi w badaniach trwających do 106 tygodni. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających poziomy terapeutyczne.
badanie niekliniczne, CYP3A, deformacja układu kostnego, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, narażenie układowe, onkogeneza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, wada wrodzona, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unisol 0,5 mg + 0,4 mg

Produkt leczniczy Unisol, zawierający 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, nie przeszedł kompleksowych badań toksykologicznych jako preparat złożony, jednak składniki aktywne oceniono oddzielnie. Dutasteryd, jako inhibitor 5-alfa-reduktazy, wykazał w badaniach na samcach szczurów zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, obniżenie wydzielania gruczołów płciowych dodatkowych oraz zmniejszenie wskaźników płodności, co jest zgodne z jego mechanizmem działania. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów i królików podawanie dutasterydu w okresie ciąży powodowało feminizację płodów męskich, jednak u naczelnych nie zaobserwowano takich efektów nawet przy stężeniach przekraczających potencjalne narażenie płodu przez kontakt z nasieniem zawierającym dutasteryd, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne dla płodu męskiego w warunkach stosowania leku.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dutasteryd, feminizacja płodów, genotoksyczność, gruczoł krokowy, hiperprolaktynemia, inhibitor 5-alfa-reduktazy, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, tamsulosyny chlorowodorek, teratogenność, toksyczność ogólna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie ejakulacji
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Infilea 0,5 mg/g

Przedkliniczne badania toksyczności klobetazolu propionianu, substancji czynnej kremu Infilea 0,5 mg/g, wykazały dawkozależne objawy typowe dla przedawkowania glikokortykosteroidów, takie jak zanikowe zmiany w śledzionie, grasicy i nadnerczach, podwyższone stężenia cholesterolu w surowicy, limfopenia oraz depresja szpiku kostnego, a także zahamowanie przyrostu masy ciała. Brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, natomiast badania genotoksyczności in vitro nie wykazały mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych podskórne dawki od 6,25 do 50 µg/kg/dobę nie wpływały na krycie, jednak dawka 50 µg/kg/dobę obniżała płodność, a wyższe dawki (≥ 100 µg/kg/dobę u myszy i 400 µg/kg/dobę u szczurów) indukowały wady wrodzone, w tym rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego.
depresja szpiku, działania niepożądane glikokortykosteroidów, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykoidy, hipercholesterolemia, karcynogeneza, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, narządy limfatyczne, parametry biochemiczne, rozszczep podniebienia, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, wpływ na płodność, zaburzenia metaboliczne, zmniejszenie przeżywalności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dobutamin hameln 12,5 mg/ml

Dobutamin hameln (12,5 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło toksyczności istotnej dla zdrowia człowieka, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie. Brak danych dotyczących działania mutagennego i rakotwórczego uzasadniono krótkim czasem terapii i wskazaniami klinicznymi, co minimalizuje ryzyko mutagenności i kancerogenezy w praktyce klinicznej.
badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dobutamin, dobutamina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, pirosiarczyn sodu, płodność, potencjał kancerogenny, roztwór do infuzji, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon substancji czynnych
Etorykoksyb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. U szczurów, przy dawkach przekraczających dwukrotnie dobową dawkę terapeutyczną u ludzi (90 mg), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, jednak mechanizm tego efektu jest specyficzny dla szczurów i związany z indukcją enzymów CYP, która nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów nasilała się wraz z dawką i czasem ekspozycji, przy czym owrzodzenia pojawiały się już przy stężeniach porównywalnych do tych osiąganych u ludzi po dawce terapeutycznej. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów stosujących etorykoksyb, zwłaszcza w terapii długoterminowej lub przy wyższych dawkach.
dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt rakotwórczy, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, stężenie osoczowe, toksyczność przewodu pokarmowego, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego
Leksykon substancji czynnych
Menotropina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Menotropina (hMG), będąca substancją czynną w produktach leczniczych z grupy Menopur, została poddana analizie przedklinicznej pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Dane nie wykazały szczególnych zagrożeń dla pacjentów, co potwierdzają również szerokie doświadczenia kliniczne. Menotropina jest wysoce oczyszczoną mieszaniną hormonów FSH i LH, pozyskiwaną z moczu kobiet po menopauzie, zawierającą aktywność ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej ani karcynogenności, co jest uzasadnione krótkotrwałym charakterem terapii oraz specyficznymi wskazaniami klinicznymi, głównie leczeniem niepłodności. Stosowanie menotropiny w okresie ciąży i poporodowym jest przeciwwskazane, dlatego brak danych w tym zakresie nie wpływa na ocenę bezpieczeństwa.
działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormony naturalne, karcynogenność, leczenie niepłodności, menotropina, mocz pomenopauzalny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin max 360 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu wodno-alkoholowego z Valeriana officinalis L., radix wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 dla myszy po podaniu dootrzewnowym wynoszącą 3,3 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach, obejmujące podawanie ekstraktu w dawkach 300-600 mg/kg masy ciała przez 30-45 dni, nie wykazały istotnych zmian w masie ciała, parametrach biochemicznych krwi i moczu, ciśnieniu tętniczym, masie narządów wewnętrznych ani w parametrach hematologicznych w porównaniu do grup kontrolnych. W produkcie leczniczym Valerin max, zawierającym 360 mg wyciągu, obecność potencjalnie alkilujących, mutagennych i cytotoksycznych walepotriatów jest minimalna, co znacząco ogranicza ryzyko ich niekorzystnego działania.
ciśnienie tętnicze krwi, dawka śmiertelna LD50, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, korzeń kozłka lekarskiego, kozłek lekarski, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Akistan DUO, zawierającego latanoprost 50 μg/ml oraz tymolol 5 mg/ml, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach na królikach nie zaobserwowano miejscowych działań niepożądanych po aplikacji miejscowej produktu złożonego ani po jednoczesnym stosowaniu osobnych roztworów latanoprostu i tymololu. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces jedynie przy podawaniu częściej niż raz na dobę. Nie stwierdzono również ogólnoustrojowych działań niepożądanych u zwierząt, a testy genotoksyczności i kancerogenności dla obu składników nie wykazały zagrożeń dla ludzi.
Akistan DUO, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo miejscowe, bezpieczeństwo ogólnoustrojowe, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gojenie rogówki, latanoprost i tymolol, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, tkanka rogówkowa, wpływ na rozrodczość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finomel Peri –

Finomel Peri to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego zawierająca roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową, w tym olej rybi bogaty w kwasy omega-3, olej z oliwek, sojowy oraz MCT. Produkt dostępny jest w objętościach 1085 ml, 1450 ml i 2020 ml, o osmolarności około 850 mOsm/l i pH około 6,0 po zmieszaniu. W dokumentacji brak jest standardowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo, takich jak badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Brak ten wynika z faktu, że składniki emulsji są substancjami fizjologicznymi, powszechnie stosowanymi i dobrze poznanymi pod kątem bezpieczeństwa.
aminokwas, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, homeostaza organizmu, kancerogenność, kwasy omega-3, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, triglicerydy kwasów tłuszczowych, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Meglumina amidotryzoinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego megluminy amidotryzoinianu, głównej substancji czynnej w produkcie Gastrografin (66 g/100 ml roztworu), potwierdza brak istotnego ryzyka toksyczności ostrej, genotoksyczności oraz działania teratogennego po podaniu doustnym i dożylnym. Badania przedkliniczne wykazały brak mutagenności i genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, a także korzystny profil farmakokinetyczny i stabilność metaboliczną substancji. Pomimo braku badań kancerogenności, brak potencjału genotoksycznego oraz stosowanie produktu w pojedynczych dawkach uzasadniają niskie ryzyko działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano efektów teratogennych ani embriotoksycznych, co w połączeniu z minimalnym wchłanianiem doustnym wskazuje na bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
amidotryzoinian sodu, badanie przedkliniczne, disodu edetynian, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas amidotryzoesowy, meglumina amidotryzoinianu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, profil farmakokinetyczny, reakcja anafilaktoidalna, środek kontrastowy, substancja pomocnicza, substancja smakowa, toksyczność układowa, właściwość mutagenna, zatrucie
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyvoxid 2 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa linezolidu (Zyvoxid) wykazały istotny wpływ na funkcje rozrodcze samców szczurów, w tym zmniejszenie płodności i nieprawidłowości w spermatogenezie przy stężeniach w osoczu zbliżonych do tych u ludzi. Efekty te były przemijające u dojrzałych zwierząt, natomiast u młodych szczurów utrzymywały się przez okres dojrzewania. Zaobserwowano zmiany morfologiczne w jądrach, przerost nabłonka najądrza oraz zwiększenie liczby komórek w najądrzu. U psów po 1-miesięcznej terapii nie stwierdzono przerostu nabłonka najądrzy, lecz odnotowano zmiany masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego przy stężeniach do 4-krotnie wyższych niż u ludzi, jednakże zaobserwowano toksyczność u ciężarnych myszy i szczurów, obejmującą zwiększoną śmiertelność zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie dojrzewania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. U królików toksyczne efekty płodowe pojawiały się przy niskim poziomie narażenia (0,06 AUC przewidywanego u ludzi), co może wynikać z ich zwiększonej wrażliwości na antybiotyki. Linezolid i jego metabolity przenikają do mleka szczurów w stężeniach przekraczających poziomy osocza matki.
działanie mielosupresyjne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, linezolid, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, przedimplantacyjna utrata zarodków, przerost nabłonka najądrza, śmierć zarodków, spermatogeneza, toksyczność reprodukcyjna, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zmiany w jądrach, zmniejszenie kostnienia mostka, zwyrodnienie nerwu wzrokowego, Zyvoxid
Leksykon substancji czynnych
Sambucus nigra – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Analiza dokumentacji produktu leczniczego Santaherba wskazuje na brak specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Sambucus nigra, który występuje w stężeniu 3,33 ml/100 ml roztworu jako jedna z jedenastu substancji czynnych. Producent nie przeprowadził standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój oraz badania farmakologiczne bezpieczeństwa. Produkt zawiera również 39,5% (v/v) etanolu, co stanowi istotny czynnik ryzyka, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnionych od alkoholu, z padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak danych przedklinicznych ogranicza możliwość kompleksowej oceny profilu bezpieczeństwa Sambucus nigra w tym preparacie.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, choroba wątroby, genotoksyczność, interakcja lekowa, krople doustne, medycyna tradycyjna, nalewka macierzysta, padaczka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, Sambucus nigra, substancja pochodzenia roślinnego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zawartość etanolu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OxyContin 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu wskazują na brak istotnego negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodkowy u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. W zakresie działania teratogennego, oksykodon nie indukował wad rozwojowych u szczurów (do 8 mg/kg/dobę) oraz królików (do 5 mg/kg/dobę), co sugeruje niskie ryzyko teratogenne w badanych modelach zwierzęcych. Jednakże brak jest danych dotyczących poporodowych skutków ekspozycji wewnątrzmacicznej, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa rozwoju pourodzeniowego potomstwa. W badaniach genotoksyczności oksykodon wykazywał działanie klastogenne in vitro, jednak efekty te nie zostały potwierdzone in vivo, nawet przy toksycznych dawkach, co wskazuje na ograniczone ryzyko genotoksyczne w warunkach fizjologicznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja wewnątrzmaciczna, genotoksyczność, klastogenność, oksykodon, parametry reprodukcyjne, reprodukcja, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, środowisko wewnątrzmaciczne, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 10 mg/ml

Przedkliniczne badania toksykologiczne treprostynilu obejmowały 13- i 26-tygodniowe wlewy podskórne u szczurów i psów, gdzie zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min odnotowano ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęk w miejscu wlewu. Najwyższe dawki wiązały się ze zgonami spowodowanymi powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy), przy średnim stężeniu treprostynilu w osoczu 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne u szczurów były niejednoznaczne z powodu trudności metodologicznych i braku stabilnej ekspozycji, co uniemożliwia pełną ocenę wpływu na płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, motoryka przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał mutagenny, reakcja zapalna, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa połączenia piperacyliny z tazobaktamem nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tego leku. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów, podawanie dootrzewnowe tazobaktamu lub kombinacji piperacyliny z tazobaktamem skutkowało zmniejszeniem wielkości miotu oraz występowaniem opóźnionego kostnienia i zmian strukturalnych w żebrach, co korelowało z toksycznością u ciężarnych samic. Długoterminowa ocena wpływu na kolejne pokolenia (F1 i F2) nie wykazała negatywnych następstw na płodność ani rozwój embrionalny.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, objawy toksyczności, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój wewnątrzmaciczny, ryzyko onkogenne, śmiertelność noworodków, tazobaktam, teratogenność, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmniejszona masa płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaloptic Combi (50 mcg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Xaloptic Combi, zawierający latanoprost 50 mikrogramów/ml oraz tymolol 5 mg/ml, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W badaniach na królikach nie zaobserwowano działań niepożądanych ocznych ani ogólnoustrojowych po podaniu kropli do oczu. Testy farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały zagrożeń dla ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces przy dawkowaniu częstszym niż raz na dobę, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z uszkodzeniami rogówki.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, latanoprost, margines bezpieczeństwa, objawy ogólnoustrojowe, płodność, poronienie, późna resorpcja, rana rogówki, substancja czynna, tymolol
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pevaryl 10 mg/g

Przedkliniczne badania azotanu ekonazolu, substancji czynnej kremu Pevaryl (10 mg/g), wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzowała się LD50 w zakresie 160-430 mg/kg masy ciała, natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę ujawniła jedynie minimalne, odwracalne uszkodzenia wątroby. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności, podrażnienia skóry ani działania uczulającego, a jedynym efektem niepożądanym było nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Badania genotoksyczności wykazały brak lub ograniczone działanie, co w połączeniu z miejscowym podaniem i minimalną ekspozycją ogólnoustrojową wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Kancerogenność nie była badana ze względu na krótki czas terapii i brak istotnej genotoksyczności.
aberracje chromosomowe, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna LD50, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nowotwór, Pevaryl, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa
Leksykon substancji czynnych
Diklofenak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), został szeroko przebadany w badaniach przedklinicznych pod kątem toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla diklofenaku sodowego wynosiło powyżej 225 mg/kg (domięśniowo u szczurów) i powyżej 250 mg/kg (domięśniowo u myszy), a po podaniu doustnym 150 mg/kg u szczurów i 390 mg/kg u myszy. Przewlekła toksyczność dotyczyła głównie uszkodzeń przewodu pokarmowego, obserwowanych po dawkach doustnych powyżej 0,5-2,0 mg/kg. W dwuletnich badaniach na szczurach wykazano zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych. Wpływ na rozrodczość obejmował hamowanie owulacji, zaburzenia implantacji, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego oraz dystocję, głównie przy dawkach toksycznych dla matki. Diklofenak stosowany miejscowo (żel, krople do oczu) charakteryzuje się dobrą tolerancją, bez działania fototoksycznego, uczulającego czy drażniącego.
antagonista receptora H2, badanie przedkliniczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, hamowanie owulacji, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, inhibitor syntezy prostaglandyn, krople do oczu, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przewód tętniczy, rakowiak, toksyczność, toksyczność ostra, tworzenie łożyska, zaburzenie implantacji, zakrzepica serca