Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Coripren

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Coripren dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z zastosowaniem skojarzenia enalaprylu i lerkanidypiny. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych dotyczących zarówno produktu złożonego, jak i poszczególnych substancji czynnych.

Ocena skojarzenia enalaprylu z lerkanidypiną

Ocena potencjalnej toksyczności produktu złożonego zawierającego enalapryl i lerkanidypinę została przeprowadzona na szczurach w badaniu trwającym do 3 miesięcy, po podaniu doustnym. Dodatkowo wykonano dwa badania genotoksyczności. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że stosowanie skojarzenia tych dwóch substancji czynnych nie wpłynęło na zmianę profilu toksykologicznego poszczególnych składników. Badania te nie ujawniły żadnych dodatkowych zagrożeń, które nie byłyby już znane dla pojedynczych substancji aktywnych.¹

Dane przedkliniczne dotyczące enalaprylu

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego enalaprylu nie ujawniły żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.²

Wpływ enalaprylu na rozród i rozwój prenatalny

Badania nad toksycznym wpływem enalaprylu na reprodukcję wykazały, że substancja ta nie ma wpływu na płodność i reprodukcję u szczurów oraz nie wykazuje działania teratogennego. Jednakże w badaniu, w którym samicom szczurów podawano doustnie enalapryl od okresu przed kryciem, przez okres ciąży i w okresie laktacji, zaobserwowano zwiększoną liczbę przypadków śmierci wśród młodych. Potwierdzono również, że lek przenika przez łożysko i do mleka.³

Istotne jest, że inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) jako grupa farmakologiczna indukują działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego. Wśród obserwowanych efektów występują:

• Zgon płodu
• Wady wrodzone, zwłaszcza dotyczące czaszki
• Fetotoksyczność
• Wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu
• Drożny przewód tętniczy

Mechanizm powstawania tych anomalii rozwojowych obejmuje dwa główne czynniki: bezpośrednie działanie inhibitorów ACE na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwienie wynikające z niedociśnienia u matki, co prowadzi do zmniejszenia przepływu krwi między płodem a łożyskiem, a w konsekwencji do niedostatecznej podaży tlenu i składników odżywczych dla płodu.⁴

Dane przedkliniczne dotyczące lerkanidypiny

Dane niekliniczne z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu lerkanidypiny na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.⁵

Toksyczność lerkanidypiny w badaniach długoterminowych

W długoterminowych badaniach przeprowadzonych na szczurach i psach istotne działania, które obserwowano, były związane bezpośrednio lub pośrednio ze znanymi efektami dużych dawek antagonistów wapnia. Obserwowane efekty odpowiadały głównie nasilonej aktywności farmakodynamicznej lerkanidypiny.⁶

Wpływ lerkanidypiny na reprodukcję

Badania wpływu lerkanidypiny na rozród wykazały, że substancja ta nie wpływa na płodność ani ogólne zdolności rozrodcze u szczurów. Jednakże przy zastosowaniu dużych dawek obserwowano następujące efekty:

• Przedimplantacyjną utratę zarodków
• Poimplantacyjną utratę zarodków
• Opóźnienia rozwoju płodu

Nie zaobserwowano działania teratogennego u szczurów i królików, chociaż inne pochodne dihydropirydyny wykazują działanie teratogenne w przypadku zwierząt.⁷

Dodatkowo lerkanidypina stosowana w dużych dawkach (12 mg/kg na dobę) podczas porodu wywoływała dystocję (zaburzenia porodu).⁸

Dystrybucja lerkanidypiny u zwierząt ciężarnych i w okresie laktacji

Należy zauważyć, że dystrybucja lerkanidypiny i/lub jej metabolitów u ciężarnych zwierząt, a także ich przenikanie do mleka nie zostały zbadane w dostępnych badaniach przedklinicznych.⁹