Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Egidon 90 mg

Badania przedkliniczne etorykoksybu (substancji czynnej Egidonu) nie wykazały genotoksyczności, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego i wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. W badaniach rakotwórczości u myszy nie stwierdzono działania onkogennego, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad 2-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Efekt ten jest związany z indukcją enzymu CYP w wątrobie szczurów, mechanizmem specyficznym dla tego gatunku, nieobserwowanym u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych zmian. Toksyczność przewodu pokarmowego była dawko- i czasowo-zależna, z owrzodzeniami obserwowanymi przy stężeniach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi w badaniach trwających do 106 tygodni. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających poziomy terapeutyczne.

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa stosowania etorykoksybu

W ramach kompleksowej oceny przedklinicznej bezpieczeństwa stosowania etorykoksybu (substancji czynnej produktu leczniczego Egidon) przeprowadzono szereg badań nieklinicznych obejmujących potencjalne działanie genotoksyczne, rakotwórcze, wpływ na przewód pokarmowy, układ wydalniczy oraz zdolności reprodukcyjne. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które stanowią istotne informacje dla bezpiecznego stosowania leku w praktyce klinicznej.1

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

Badania niekliniczne nie wykazały genotoksyczności etorykoksybu, co wskazuje na brak potencjału do uszkadzania materiału genetycznego. To istotna obserwacja w kontekście bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.2

W zakresie oceny potencjału rakotwórczego przeprowadzono badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. U myszy etorykoksyb nie wykazywał działania rakotwórczego, co sugeruje niskie ryzyko onkogenezy w tym modelu zwierzęcym.3

Natomiast u szczurów otrzymujących etorykoksyb w dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dawkę dobową stosowaną u ludzi (90 mg), biorąc pod uwagę ekspozycję układową, zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych oraz gruczolaków pęcherzykowych tarczycy. Badania te prowadzono przez około 2 lata z codziennym podawaniem substancji.4

Istotne jest, że zaobserwowane gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz pęcherzykowe tarczycy wynikają z indukcji CYP w wątrobie szczurów, która zachodzi w mechanizmie swoistym wyłącznie dla tego gatunku zwierząt. Tego typu efekt nie występuje u ludzi, gdyż etorykoksyb nie powoduje indukcji enzymu CYP3A w wątrobie człowieka.5

Wpływ na przewód pokarmowy

Badania przedkliniczne wykazały, że toksyczne działanie etorykoksybu na przewód pokarmowy u szczurów było zależne od dawki oraz czasu ekspozycji. Wraz ze zwiększeniem dawki i wydłużeniem okresu podawania produktu leczniczego obserwowano nasilenie działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego.6

W 14-tygodniowym badaniu toksyczności etorykoksyb powodował owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów, gdy stężenie substancji przekraczało poziom osiągany po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi.7

Co istotne, w długoterminowych badaniach toksyczności trwających 53 i 106 tygodni, owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów były obserwowane również przy stężeniach etorykoksybu porównywalnych do osiąganych po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi.8

Wpływ na nerki

W badaniach przeprowadzonych na psach stwierdzono zaburzenia czynności nerek przy stężeniach etorykoksybu przekraczających stężenia terapeutyczne. Równocześnie obserwowano także zaburzenia funkcji przewodu pokarmowego.9

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu etorykoksybu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach wykazały, że substancja ta nie miała działania teratogennego (nie powodowała wad wrodzonych) przy dawkowaniu 15 mg/kg masy ciała na dobę. Dawka ta stanowi około 1,5-krotność dawki dobowej stosowanej u ludzi (90 mg), biorąc pod uwagę narażenie układowe.10

W przypadku królików zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zaburzeń układu sercowo-naczyniowego związanych ze stosowaniem etorykoksybu, nawet przy poziomie narażenia mniejszym niż narażenie kliniczne występujące u ludzi podczas stosowania dawki dobowej 90 mg.11

Warto zauważyć, że obserwowano również deformacje zewnętrzne lub w obrębie układu kostnego płodów, jednak nie były one związane z leczeniem etorykoksybem.12

Zarówno u szczurów, jak i królików stwierdzono zwiększoną liczbę wczesnych poronień przy narażeniu większym lub równym 1,5-krotności narażenia występującego u ludzi.13

Przenikanie do mleka i wpływ na potomstwo

Badania wykazały, że etorykoksyb przenika do mleka samic szczurów, osiągając w nim stężenie 2-krotnie wyższe od stężenia w osoczu krwi.14

U młodych szczurów karmionych mlekiem samic, którym w okresie laktacji podawano etorykoksyb, obserwowano zmniejszenie masy ciała. Ta obserwacja wskazuje na potencjalny negatywny wpływ substancji przenikającej do mleka na rozwijające się potomstwo.15

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl