Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bupiwakaina

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania bupiwakainy

Bupiwakaina, jako substancja aktywna stosowana w znieczuleniu regionalnym, została poddana szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jej bezpieczeństwa stosowania. Wyniki tych badań stanowią istotny element wiedzy na temat profilu bezpieczeństwa tej substancji w praktyce klinicznej.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania bupiwakainy nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, poza działaniami farmakologicznymi obserwowanymi przy zastosowaniu dużych dawek tej substancji.² W przypadku przekroczenia zalecanych dawek terapeutycznych mogą wystąpić charakterystyczne działania niepożądane, głównie związane z wpływem na ośrodkowy układ nerwowy oraz kardiotoksycznością.³

Badania toksyczności ostrej i przewlekłej

Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej bupiwakainy obejmowała badania po podaniu jednorazowym oraz wielokrotnym tej substancji. Wyniki tych badań nie wykazały specyficznych zagrożeń innych niż te, które wynikają z farmakodynamicznych właściwości bupiwakainy stosowanej w wysokich dawkach.⁴ Badania toksyczności podprzewlekłej również nie ujawniły żadnych dodatkowych zagrożeń dla pacjentów.⁵

W badaniach przeprowadzanych na leku Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy potwierdzono, że nie stwierdzono innych zagrożeń dla ludzi niż wynikające z właściwości farmakodynamicznych charakterystycznych dla dużych dawek bupiwakainy, takich jak objawy toksyczności dotyczące układu nerwowego i układu krążenia.⁶

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

Przeprowadzone badania genotoksyczności bupiwakainy nie wykazały potencjału mutagennego tej substancji.⁷ Należy jednak zauważyć, że dla niektórych preparatów bupiwakainy, jak np. Sanergy Heavy, potencjał mutagenny i rakotwórczy nie został kompleksowo zbadany.⁸

Większość badań przedklinicznych, jak te przeprowadzone dla preparatu Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5%, obejmowały również ocenę możliwego działania rakotwórczego bupiwakainy, a uzyskane wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka w tym zakresie.⁹

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Badania przedkliniczne obejmowały również ocenę toksycznego wpływu bupiwakainy na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach tych wykazano, że bupiwakaina przenika przez barierę łożyskową.¹⁰ W szczegółowych badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję zaobserwowano:

• Zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów¹¹
• Zwiększoną śmiertelność zarodków u królików¹²
• Zmianę zachowania pourodzeniowego u potomstwa małp z gatunku Rhesus po narażeniu na bupiwakainę podczas porodu¹³

Należy podkreślić, że powyższe efekty obserwowano przy zastosowaniu dawek bupiwakainy pięcio- lub dziewięciokrotnie większych od maksymalnej zalecanej dawki dobowej u ludzi.¹⁴ Badania małp rezusów wskazują również na odmienne zachowanie u nowonarodzonego potomstwa po podaniu bupiwakainy (wlew zewnątrzoponowy) w chwili narodzin.¹⁵

Tolerancja miejscowa

Ocena tolerancji miejscowej bupiwakainy w badaniach przedklinicznych nie wykazała niepokojących objawów, które mogłyby świadczyć o szczególnym zagrożeniu dla człowieka w warunkach prawidłowego stosowania tego leku.¹⁶ Badania tolerancji miejscowej są szczególnie istotne dla preparatów podawanych do przestrzeni podpajęczynówkowej, takich jak Marcaine Spinal 0,5% Heavy czy Bupivacaine Spinal Grindeks.¹⁷

Podsumowanie danych przedklinicznych

Całościowa analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bupiwakainy wskazuje, że przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych substancja ta nie wykazuje szczególnego zagrożenia dla człowieka, poza działaniami typowymi dla jej mechanizmu działania.¹⁸ Dane przedkliniczne są zgodne z klinicznym profilem bezpieczeństwa bupiwakainy i potwierdzają odpowiedni margines bezpieczeństwa tej substancji przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.¹⁹

Należy zauważyć, że potencjalne zagrożenia, które zostały zidentyfikowane w badaniach przedklinicznych, związane są głównie z zastosowaniem dawek bupiwakainy wielokrotnie przewyższających dawki terapeutyczne zalecane u ludzi, co podkreśla znaczenie przestrzegania zalecanego dawkowania w praktyce klinicznej.²⁰