genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Endofemine 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu w dawce 2 mg, substancji czynnej produktu Endofemine, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie w standardowych modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych klinicznie objawów toksyczności narządowej, co sugeruje bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dienogestu, potwierdzając brak działania uszkadzającego materiał genetyczny. Testy kancerogenności nie wskazały na istotne ryzyko rakotwórczości, choć należy uwzględnić charakterystyczny dla steroidów płciowych potencjał do stymulacji wzrostu tkanek i nowotworów hormonozależnych.
badanie toksykologiczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, steroid płciowy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Ziele rdestu ptasiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rdest ptasi (Polygonum aviculare L.) jest składnikiem preparatów leczniczych takich jak Fitolizyna (15,0 części w wyciągu złożonym 1:1,3-1,6) oraz Vagosan (17,5 g/100 g mieszanki). Pomimo dopuszczenia tych produktów do obrotu i stosowania klinicznego, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania rdestu ptasiego są wysoce ograniczone. W szczególności brak jest badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz rakotwórczości, co jest wyraźnie zaznaczone w charakterystykach produktów. Różnice w proporcjach składnika oraz formie farmaceutycznej (pasta doustna vs. zioło do zaparzania) mogą potencjalnie wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak odpowiednich badań uniemożliwia jednoznaczną ocenę.
badania farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, genotoksyczność, model zwierzęcy, pasta doustna, Polygonum aviculare, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rdest ptasi, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg złożony, ziele rdestu ptasiego, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Itulazax 12 SQ-Bet
Produkt leczniczy ITULAZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa) w dawce 12 SQ-Bet, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne na modelu mysim, które potwierdziły jego bezpieczeństwo. Badania toksyczności ogólnej nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy przewlekłym stosowaniu, a testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału do uszkodzeń DNA ani aberracji chromosomowych. Ponadto, brak było dowodów na działanie rakotwórcze oraz negatywny wpływ na funkcje rozrodcze, rozwój zarodkowo-płodowy, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, brzoza biała, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, immunoterapia alergenowa, model mysi, mutagenność, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, SQ-Bet, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg alergenowy pyłku brzozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu wykazały istotne efekty na funkcje rozrodcze u zwierząt laboratoryjnych, w tym zaburzenia implantacji zarodków u samic szczurów, związane z obniżeniem stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla organizmów matczynych (60-150 mg/kg/dobę, co odpowiada AUC 2-5× MRHD) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4× MRHD) u szczurów oraz przy monoterapii 20 mg/kg u królików (Cmax około 9,5× MRHD). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg, Cmax 4,8× MRHD) nasilała wady rozwojowe palców. Charakterystyczne objawy toksyczności obejmowały zmiany behawioralne, hiperprolaktynemię, hipotensję, bradykardię, ptozę i ślinotok. Długoterminowa ekspozycja wysokimi dawkami (50 mg/kg/dobę) u szczurów albinosów prowadziła do degeneracji siatkówki, prawdopodobnie z powodu zwiększonej ekspozycji na światło.
bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, kanał hERG, komórki Leydiga, lewodopa, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, opadanie powieki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, ptoza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, ślinotok, teratogenność, toksyczność dawki, wady wrodzone palców, wartość IC50, zaburzenia behawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxime Genoptim 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, obejmująca farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Badania toksykologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu powtarzalnych dawek, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku Cefuroxime Genoptim 500 mg w zalecanych dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału, a badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, potwierdzając brak działania teratogennego. Chociaż nie przeprowadzono pełnych badań karcinogenności, dostępne dane nie sugerują ryzyka rakotwórczości u ludzi.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie toksykologiczne, cefalosporyna, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, interpretacja wyników badań laboratoryjnych, karcinogenność, marker biochemiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 125 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny wykazały, że podawanie dawki 40-krotnie przekraczającej kliniczne dawki terapeutyczne indukuje przemijającą fosfolipidozę u zwierząt laboratoryjnych, jednak bez istotnych klinicznie objawów toksyczności narządowej. Brak jest danych dotyczących długoterminowej karcynogenności, co jest uzasadnione krótkotrwałym wskazaniem terapeutycznym leku Azimycin. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo jednoznacznie potwierdziły brak mutagennego działania azytromycyny, co jest istotnym elementem jej profilu bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zakażenie - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku (Matricaria recutita L.) stosowany w produkcie leczniczym Azulan, zawierający etanol w stężeniu 65%-72% (V/V) oraz ekstrakt w stosunku 0,5:1, opiera swoje bezpieczeństwo głównie na wieloletniej tradycji i doświadczeniu klinicznym, bez wsparcia nowoczesnych, systematycznych badań przedklinicznych. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, wpływu na reprodukcję, kancerogenności oraz szczegółowych badań farmakologicznych bezpieczeństwa, co ogranicza pełną ocenę ryzyka związanego z jego stosowaniem. W praktyce klinicznej należy uwzględnić obecność etanolu jako rozpuszczalnika, co może mieć znaczenie u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu, oraz potencjalne interakcje z innymi lekami.
Azulan, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, chamomilla recutita, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, genotoksyczność, interakcje lekowe, kancerogenność, Matricaria recutita, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja lecznicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg etanolowy z rumianku, związki bioaktywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytisinicline APC Pharmlog 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cytyzynikliny wskazują na szeroki indeks terapeutyczny oraz brak istotnych działań toksycznych po podaniu wielokrotnym u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy). Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, a analizy toksykologiczne nie ujawniły uszkodzeń układu krwiotwórczego, błony śluzowej żołądka, nerek, wątroby ani innych narządów wewnętrznych. W porównaniu z nikotyną, cytyzyniklina wykazała brak istotnej cytotoksyczności, z wyjątkiem zwiększonego działania prooksydacyjnego w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z ograniczonej biotransformacji w hepatocytach. Badania genotoksyczności na myszach potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, biotransformacja, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyt, indeks terapeutyczny, nikotyna, peroksydacja lipidów, potencjał cytotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenia pracy serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu, zawartego w preparacie Aropilo, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście toksyczności reprodukcyjnej i farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z hipoprolaktynemią, choć prolaktyna nie jest kluczowa dla implantacji u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg m.c./dobę), co odpowiada ekspozycji od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD), stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Nie wykazano działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-30-krotność ekspozycji MRHD). W badaniach na królikach monoterapia ropinirolem (20 mg/kg) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg) obserwowano nasilenie wad wrodzonych palców.
bradykardia, choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, ptoza powieki, rakotwórczość, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie w osoczu, toksyczność dla matki, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Orion 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Te zmiany mogą wskazywać na wpływ kwetiapiny na gospodarkę hormonalną, hematologiczną oraz struktury oka, jednak ich kliniczne znaczenie u ludzi pozostaje niepotwierdzone w badaniach długoterminowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia tarczycy, hormon T3, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narządy wewnętrzne, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebozan 5 mg
Produkt leczniczy Ebozan, zawierający torasemid w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera szczegółowych informacji z badań na zwierzętach laboratoryjnych, takich jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak jest również danych dotyczących farmakokinetyki i farmakodynamiki torasemidu w modelach zwierzęcych, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka przedklinicznego tego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sirupus Plantaginis Plantagen 12 cz Ekstraktu z Babki Lancetowatej 1,5 g/10 ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa syropu Sirupus Plantaginis PLANTAGEN, zawierającego 12 g ekstraktu z liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.) na 100 g preparatu, są ograniczone. Nie przeprowadzono specjalistycznych badań genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej ani karcynogenności, co uniemożliwia ocenę potencjału mutagennego, wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz ryzyka indukcji procesów nowotworowych. Produkt zawiera etanol 60% jako ekstrahent w stosunku 1:2,0, a końcowa zawartość etanolu w syropie nie przekracza 7% (v/v), jednak brak jest danych toksykologicznych dotyczących tego parametru.
aberracja chromosomowa, babka lancetowata, badanie toksykologiczne, ekstrakt z babki lancetowatej, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka, składnik aktywny, syrop z babki lancetowatej, test karcynogenności, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg leczniczy, wyciąg płynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Briglau PPH 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące brymonidyny winianu w stężeniu 2 mg/ml (1,3 mg brymonidyny) zawartej w produkcie leczniczym Briglau PPH potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Standardowe badania farmakologiczne oraz ocena parametrów życiowych i funkcji układów organizmu w modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń ani efektów toksycznych po wielokrotnym podaniu. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie ujawniły potencjału mutagennego, a długotrwałe testy karcynogenności nie wykazały ryzyka rozwoju nowotworów.
Analizy toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały zaburzeń płodności, teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy pourodzeniowy. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa brymonidyny winianu w modelach przedklinicznych potwierdza brak istotnych zagrożeń farmakologicznych, toksykologicznych i reprodukcyjnych, co stanowi solidną podstawę do bezpiecznego stosowania produktu Briglau PPH zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, brymonidyna winian, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, model przedkliniczny, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Nagietka –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.) wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Testy genotoksyczności przeprowadzono na płynnym ekstrakcie kwiatu nagietka w 60% etanolu, które nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA. Ocena potencjału kancerogennego, wykonana na niezdefiniowanym wyciągu z surowca, również nie potwierdziła właściwości rakotwórczych. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, szczegółowe badania przedkliniczne nie są obligatoryjne dla tego typu produktów roślinnych, co potwierdza aktualny stan wiedzy o bezpieczeństwie stosowania nagietka jako surowca leczniczego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, calendula officinalis, genotoksyczność, karmienie piersią, kwiat nagietka, płynny ekstrakt, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, surowiec leczniczy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imikeraderm 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa imikwimodu, substancji czynnej kremu Imikeraderm (50 mg/g), nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności na szczurach stosowanie dawek 0,5 i 2,5 mg/kg masy ciała przez 4 miesiące skutkowało zmniejszeniem masy ciała oraz zwiększeniem masy śledziony, natomiast u myszy nie zaobserwowano tych efektów. U obu gatunków odnotowano miejscowe podrażnienie skóry, nasilające się przy wyższych dawkach. Dwuletnie badania rakotwórczości u myszy, z aplikacją imikwimodu trzy razy w tygodniu, nie wykazały indukcji nowotworów w miejscu aplikacji, choć zaobserwowano zwiększoną zapadalność na guzy wątrobowe, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi ze względu na niską absorpcję skórną i brak działania mutagennego. Dodatkowo, doustne podawanie imikwimodu szczurów przez 2 lata nie skutkowało powstawaniem nowotworów.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, fotokarcynogenność, genotoksyczność, guz komórek wątrobowych, Imikeraderm, imikwimod, indukcja nowotworów, masa śledziony, podrażnienie skóry, potencjał rakotwórczy, promieniowanie ultrafioletowe, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku metylofenidatu, substancji czynnej Symkinet MR, wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi 116-krotność maksymalnej zalecanej dawki u dzieci i młodzieży (MRHD 60 mg, przeliczone na mg/kg). Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) przy tej dawce była 5,1-krotnie wyższa niż ekstrapolowana MRHD. Niższa dawka, odpowiadająca 0,72-krotności MRHD, nie wywołała rozszczepu kręgosłupa. W badaniach neurobehawioralnych u młodych szczurów dawki 50 mg/kg mc./dobę (29x MRHD) i 100 mg/kg mc./dobę (58x MRHD) powodowały zmniejszoną aktywność lokomotoryczną oraz deficyty w uczeniu się, przy ekspozycjach odpowiednio 15,1x i 40,1x MRHD (AUC). Mimo tych wyników, długotrwałe stosowanie metylofenidatu u dzieci z ADHD jest dobrze tolerowane i nie wykazuje klinicznie istotnych negatywnych efektów neurobehawioralnych.
ADHD, aktywność lokomotoryczna, chlorowodorek metylofenidatu, dawka zalecana, deficyt przyswajania, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, maksymalna dawka zalecana, płodność, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dla matki, toksyczność dla płodu, wpływ na rozrodczość, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne abirateronu octanu wykazały istotne zmniejszenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy oraz zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i gruczołach sutkowych. Wszystkie zmiany były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii, co potwierdza ich związek z farmakologicznym mechanizmem działania leku. Badania płodności na szczurach wykazały odwracalną redukcję płodności (4-16 tygodni po odstawieniu), natomiast badania rozwojowe wskazały na zmniejszenie masy płodu, obniżoną przeżywalność oraz wpływ na zewnętrzne narządy płciowe, bez wykazania działania teratogennego.
Ocena bezpieczeństwa obejmowała również badania genotoksyczności i rakotwórczości. W 6-miesięcznym badaniu na transgenicznych myszach Tg.rasH2 nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast 24-miesięczne badanie na szczurach wykazało zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder u samców, co jest uznawane za efekt specyficzny dla szczurów i związany z farmakologicznym działaniem abirateronu. U samic szczurów nie zaobserwowano działania rakotwórczego. Dodatkowo, abirateron wykazuje potencjalne ryzyko dla środowiska wodnego, zwłaszcza dla ryb, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka środowiskowego.
abirateron octan, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie płodności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mechanizm farmakologiczny, narząd płciowy, narząd rozrodczy, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, testosteron krążący, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cyclophosphamide Accord
Cyklofosfamid, jako lek cytotoksyczny, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, mielosupresji prowadzącej do niedokrwistości, leukopenii, neutropenii (<3000 komórek/μl) i małopłytkowości (<50 000 komórek/μl), a także zwiększonego ryzyka ciężkich zakażeń (bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych, pierwotniaczych). Konieczna jest ścisła kontrola parametrów hematologicznych przed każdym podaniem i w trakcie terapii, z dostosowaniem dawki do stopnia mielosupresji. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami szpiku lub układu odpornościowego należy zachować szczególną ostrożność. Cyklofosfamid może powodować toksyczne uszkodzenia układu moczowego, w tym krwotoczne zapalenie pęcherza, nefrotoksyczność oraz ryzyko wtórnych nowotworów dróg moczowych, co wymaga profilaktyki mesną i odpowiedniego nawodnienia. Działania niepożądane obejmują również kardiotoksyczność (zapalenie mięśnia sercowego, arytmie, tamponadę), pulmonotoksyczność (nieinfekcyjne zapalenie płuc, zwłóknienie), a także ryzyko choroby wenookluzyjnej wątroby (VOLD), szczególnie u pacjentów po radioterapii i cytoredukcji.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, choroba wenookluzyjna wątroby, cystektomia, genotoksyczność, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek alkilujący, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, małopłytkowość, mesna, mielosupresja, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, nieinfekcyjne zapalenie płuc, ostra porfiria, parametry hematologiczne, posocznica, rak dróg moczowych, SIADH, tamponada serca, wstrząs septyczny, wyłysienie, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół wątrobowo-nerkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na toksyczność przewlekłą są nerki, u których zaobserwowano odwracalne uszkodzenia struktur nerkowych u szczurów i małp po doustnym podaniu. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do wywoływania mutacji genetycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, myszach, królikach i małpach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą powodować niepożądane efekty rozwojowe płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, zwiększona śmiertelność płodów, wady wrodzone oraz uszkodzenia nerek.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, parametr płodności, peryndopryl z argininą, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy peryndoprylu, rozwój płodu, śmiertelność płodu, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrosan fix (1,0 g + 0,66 g + 0,34 g)/saszetkę
Produkt leczniczy Gastrosan fix zawiera mieszankę ziołową: 1,00 g kwiatu rumianku (Matricaria recutita L., flos), 0,66 g korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) oraz 0,34 g liścia mięty pieprzowej (Mentha piperita L., folium) w każdej 2,0 g saszetce. W dokumentacji brakuje kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności reprodukcyjnej (wpływ na płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy), genotoksyczności (potencjał mutagenny) oraz kancerogenności (długoterminowy potencjał rakotwórczy). Brak tych danych wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentek w ciąży i karmiących piersią, gdzie ryzyko nie jest dostatecznie poznane.
Althaea officinalis, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń prawoślazu, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, Matricaria recutita, Mentha piperita, mieszanka ziołowa, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, rozwój zarodka i płodu, surowce roślinne, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Echinacea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dokumentacji rejestracyjnej produktu leczniczego Pascolets, zawierającego Echinacea D3 trit. w dawce 100 mg na tabletkę, wykazała brak szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W sekcji 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego nie zamieszczono informacji o badaniach toksykologicznych, farmakologicznych ani innych testach oceniających potencjalne ryzyko związane z podawaniem Echinacea w rozcieńczeniu homeopatycznym D3 (1:1000). Taki brak danych wymusza na lekarzach opieranie decyzji terapeutycznych głównie na doświadczeniach klinicznych oraz dostępnych w literaturze naukowej informacjach dotyczących bezpieczeństwa Echinacea w innych formach podania.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dokumentacja rejestracyjna, Echinacea, genotoksyczność, karcynogenność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, profil bezpieczeństwa substancji aktywnej, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja aktywna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reumogel –
Produkt leczniczy Reumogel w postaci żelu zawiera jako substancję czynną wodny wyciąg borowinowy w stężeniu 48 g/100 g. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań na modelach zwierzęcych oraz in vitro oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Substancja pomocnicza etylu parahydroksybenzoesan, mimo znanego działania, nie została szczegółowo oceniona pod kątem bezpieczeństwa w dostępnych danych przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, doświadczenie kliniczne, etylu parahydroksybenzoesan, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, reprodukcja i rozwój, Reumogel, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wodny wyciąg borowinowy, żel leczniczy - Leksykon substancji czynnych
Kolchicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kolchicyna, alkaloid stosowany w lekach takich jak Colchianova czy Colchicine Genoptim, wykazuje potencjał genotoksyczny, głównie poprzez wpływ na wrzeciono podziałowe, co prowadzi do aberracji chromosomowych i uszkodzeń DNA in vitro oraz in vivo. Badania mutagenności dają mieszane wyniki – testy bakteryjne są przeważnie negatywne, natomiast testy na komórkach ssaków i mikrojądrowe wskazują na indukcję aberracji chromosomowych. Kolchicyna powoduje aneuploidie, co teoretycznie może zwiększać ryzyko nowotworów złośliwych, choć pełne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone. Wpływ na procesy rozrodcze jest istotny – u samców zwierząt obserwowano obniżenie liczby plemników i ich nieprawidłową morfologię, a w badaniach na królikach dawki 1,5 i 3,0 mg/około 2 kg masy ciała podawane dwa razy w tygodniu powodowały zahamowanie spermatogenezy i atrofię jąder.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, alkaloid, aneuploidia, ciało modzelowate, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kolchicyna, kora nowa, mejoza, mikrotubula, mitoza, nowotwór złośliwy, potencjał genotoksyczny, proces rozrodczy, rakotwórczość, spermatogeneza, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, wpływ na reprodukcję, wrzeciono mitotyczne, wrzeciono podziałowe, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oleju z oliwek stosowanego jako składnik emulsji tłuszczowych do żywienia pozajelitowego, w tym produktu ClinOleic 20%, potwierdzają jego dobrą tolerancję i korzystny profil bezpieczeństwa. Typowe zmiany obserwowane przy wysokich dawkach emulsji, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu, są niespecyficzne i występują również przy innych emulsjach tłuszczowych. W porównaniu z emulsjami na bazie oleju sojowego, olej z oliwek wykazuje mniejszą peroksydację lipidów oraz poprawę zasobów witaminy E, co może przekładać się na lepszą ochronę antyoksydacyjną. Ponadto, badania immunologiczne wskazują na mniejszy wpływ oleju z oliwek na proliferację limfocytów, ekspresję markerów aktywacji komórek oraz uwalnianie interleukiny-2, co sugeruje ograniczoną immunomodulację w porównaniu z olejem sojowym.
antygenowość układowa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, hipercholesterolemia, interleukina-2, kwas omega-3, małopłytkowość, ochrona antyoksydacyjna, peroksydacja tłuszczów, proliferacja limfocytów, rakotwórczość, stłuszczenie wątroby, stres oksydacyjny, tolerancja miejscowa, trigliceryd kwasu tłuszczowego, witamina E, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.) jest stosowany jako substancja czynna w syropach wykrztuśnych, takich jak Hedecton (700 mg/100 ml) oraz Hedussin o smaku owocowym (8,25 mg/ml). Pomimo niekompletności danych przedklinicznych, w tym braku badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności, długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania wyciągu w zalecanych dawkach. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego, co dodatkowo potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Wyciąg jest ekstrahowany etanolem 30% (m/m) i stosowany w formie suchego ekstraktu o stosunku 4-8:1.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie kliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, ekstrakcja etanolem, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, Hedera helix, kancerogenność, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, suchy wyciąg z liści bluszczu, syrop, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie terapeutyczne, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, zalecana dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetrix 10 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetrix 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz inne układy fizjologiczne nie ujawniła niepożądanych efektów klinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe analizy nie wskazały na ryzyko karcynogenezy związane z cetyryzyną.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trexan Neo 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne metotreksatu na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, koty, psy) wykazały istotne działania toksyczne, takie jak uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, mielosupresja prowadząca do obniżenia produkcji elementów morfotycznych krwi oraz hepatotoksyczność. Lek wykazuje również negatywny wpływ na funkcje rozrodcze, obniżając płodność, wykazując działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne. Szczególnie istotny jest potencjał teratogenny potwierdzony u czterech gatunków zwierząt, z wyjątkiem małp rezus, u których nie stwierdzono wad wrodzonych po ekspozycji na metotreksat. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne właściwości leku, manifestujące się aberracjami chromosomowymi zarówno in vivo, jak i in vitro, w komórkach zwierzęcych oraz ludzkich komórkach szpiku kostnego.
aberracja chromosomowa, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie karcynogenne, elementy morfotyczne krwi, gametogeneza, genotoksyczność, hepatotoksyczność, komórki szpiku kostnego, komórki wątrobowe, metotreksat, mielosupresja, płodność, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przewód pokarmowy, szpik kostny, wady wrodzone, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sibilla 2 mg + 0,03 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdziły, że stosowanie kombinacji dienogestu (2 mg) i etynyloestradiolu (0,03 mg) wykazuje charakterystyczne działanie hormonalne zgodne z profilem farmakologicznym obu substancji, bez ujawnienia nieoczekiwanych efektów farmakologicznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, a badania genotoksyczności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, standardowe badania rakotwórczości nie wskazały na istotne ryzyko, choć należy pamiętać, że steroidowe hormony płciowe mogą potencjalnie wpływać na rozwój nowotworów hormonozależnych.
aberracja chromosomowa, dienogest, działanie estrogenowe, działanie hormonalne, działanie progestagenowe, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormon steroidowy, mutacja genetyczna, nowotwór hormonozależny, praktyka kliniczna, profil farmakologiczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 15mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, a także ocenę bezpieczeństwa u osobników młodocianych. Wyniki wskazują na brak ryzyka genotoksyczności, rakotwórczości i fototoksyczności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty związane z farmakodynamicznym działaniem rywaroksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji na poziomach klinicznych, co wymaga dalszej oceny klinicznej.
działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ganciclovir Accord 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gancyklowiru wykazały jego wyraźne działanie genotoksyczne, w tym mutagenne i klastogenne, potwierdzone na modelach komórkowych oraz ssaków. Substancja ta wykazuje również potencjał rakotwórczy, co zostało udokumentowane w badaniach karcynogenności na modelach mysich. W kontekście reprodukcji, gancyklowir powoduje istotne zaburzenia, w tym zahamowanie spermatogenezy przy dawkach niższych niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na wysokie ryzyko wpływu na płodność u pacjentów w wieku rozrodczym. Ponadto, lek wykazuje działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, co stanowi istotne zagrożenie dla rozwoju płodu i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, gancyklowir, genotoksyczność, karcynogenność, model zwierzęcy, modyfikacja materiału genetycznego, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, teratogenność, uszkodzenie chromosomu, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zwierzę doświadczalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Reddy 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksycznych niezwiązanych z mechanizmem działania leku jako inhibitora czynnika Xa. Ocena toksyczności obejmowała badania jednokrotnego i wielokrotnego podania, fototoksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na młode osobniki, które nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, co może sugerować modulację odpowiedzi immunologicznej, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje niejasne. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co potwierdza brak działania teratogennego na zdolności rozrodcze.
działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, obniżona żywotność potomstwa, patologia łożyska, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simcovas 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej Simcovas, obejmowały szeroki zakres testów farmakodynamicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz reprodukcyjnych. Wyniki wykazały dobrą tolerancję leku u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, bez ujawnienia nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane efekty były zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania syntezy cholesterolu przez inhibitor reduktazy HMG-CoA. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania kancerogennego. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i królikach nie wykazały wpływu symwastatyny na płodność, rozwój płodu ani występowanie wad rozwojowych, co potwierdza brak działania teratogennego. Ponadto, lek nie wpływał negatywnie na rozwój noworodków, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych. Podsumowując, kompleksowa ocena przedkliniczna nie wskazuje na specyficzne zagrożenia dla ludzi poza znanymi efektami farmakologicznymi, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania symwastatyny w terapii hipolipemizującej.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biosynteza cholesterolu, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, obniżenie poziomu cholesterolu, potencjał rakotwórczy, Simcovas, symwastatyna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Prestarium 2,5 mg, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach wykazały odwracalne uszkodzenia nerek po podaniu doustnym, bez trwałych zmian funkcji nerkowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko mutacji genetycznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, obumarcie płodu, peryndopryl z argininą, Prestarium, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Puder Płynny Dermopur 15 mg/g
Produkt leczniczy Puder płynny Dermopur zawiera benzokainę w stężeniu 15 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania na skórę. Dokumentacja rejestracyjna nie dostarcza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję. W związku z tym brak jest specyficznych badań przedklinicznych dla tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu (Polpix SR) wykazały wpływ na implantację zarodka u szczurów poprzez obniżenie poziomu prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie, co zmniejsza ryzyko kliniczne. W dawkach toksycznych dla matki u szczurów zaobserwowano teratogenne efekty: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC ~2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC ~3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC ~5x MRHD). Nie stwierdzono teratogenności przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4x MRHD). U królików ropinirol do 20 mg/kg (Cmax 9,5x MRHD) nie wpływał na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg, Cmax 4,8x MRHD) nasilał wady rozwojowe. Profil toksyczności obejmuje objawy ze strony OUN (zmiany zachowania), hipoprolaktynemię, hipotonię, bradykardię oraz objawy obwodowe (opadanie powiek, ślinienie). Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem specyficznym gatunkowo.
ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie obwodowe, działanie teratogenne, efekt naczyniorozszerzający, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptory dopaminowe, repolaryzacja mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Witamina B6 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne potwierdzają, że pirydoksyna chlorowodorek (witamina B6) jest bezpieczna przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania na zwierzętach, w tym na ciężarnych samicach szczurów podawanych doustnie w dawkach 20-80 mg/kg mc. od 6. do 15. dnia ciąży, nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani mutagennego. Ponadto, ocena bezpieczeństwa farmakologicznego produktu Vitaminum B compositum, zawierającego pirydoksynę, nie wskazuje na ryzyko genotoksyczności czy kancerogenności. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Elevit PRONATAL, brak jest specyficznych badań teratogennych, jednak na podstawie danych dotyczących samej witaminy B6 nie przewiduje się zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
bezpieczeństwo farmakologiczne, degeneracja włókien nerwowych, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, genotoksyczność, nerw obwodowy, neuropatia, neurotoksyczność, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, Vitaminum B compositum, witamina B6, właściwości toksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Kabi 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania nad lewozymendanem wykazały brak genotoksyczności oraz teratogenności przy krótkotrwałym stosowaniu, jednak ujawniły istotne działania toksyczne na układ rozrodczy i rozwój płodów. U samic szczurów podawanie leku przed i we wczesnej ciąży skutkowało obniżeniem płodności, manifestującym się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych oraz zagnieżdżonych zarodków. Ponadto, obserwowano toksyczność rozwojową objawiającą się zmniejszoną liczbą młodych w miocie, zwiększoną liczbą wczesnych resorpcji zarodka oraz poronień poimplantacyjnych. Efekty te występowały przy poziomach ekspozycji odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co podkreśla potencjalne ryzyko kliniczne stosowania lewozymendanu w okresie ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sytena 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Sytena, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu ustrojowym przekraczającym 58-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów przy 67-krotnym narażeniu stwierdzono nieprawidłowości siekaczy, jednakże brak ich w badaniu 14-tygodniowym przy 58-krotnym narażeniu sugeruje niejasne znaczenie kliniczne. U psów przy około 23-krotnym narażeniu obserwowano objawy neurotoksyczne, takie jak ataksja, drżenie i zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono wpływu na te parametry. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego, choć u szczurów przy 58-krotnym narażeniu zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
analiza toksykologiczna, ataksja, badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczne, badanie histologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, genotoksyczność, gruczolak wątroby, guz wątroby, hepatotoksyczność, mięsień szkieletowy, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nieprawidłowość siekaczy, potencjał rakotwórczy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 2 g + 0,25 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem, stosowanego w produkcie Piperacillin + Tazobactam Kalceks, obejmowała badania farmakologiczne i toksykologiczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym negatywnych wyników badań genotoksyczności. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tego skojarzenia. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu oraz opóźnione kostnienie i zmiany w żebrach płodów, które współwystępowały z toksycznością u samic-matek, jednak nie stwierdzono wpływu na płodność pokolenia F1 ani na rozwój embrionalny pokolenia F2, co wskazuje na brak długotrwałych efektów transgeneracyjnych.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, efekt transgeneracyjny, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, śmiertelność, tazobaktam, teratogenność, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olopeg 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml)
Dokumentacja przedkliniczna produktu leczniczego Olopeg (52,5 g/100 ml, 13,125 g/25 ml, koncentrat do sporządzania roztworu) zawierającego makrogol 4000 nie wykazała istotnych danych przedklinicznych mających znaczenie kliniczne. Brak jest informacji wskazujących na toksyczność ostrą lub przewlekłą, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz toksyczny wpływ na reprodukcję, co sugeruje, że na etapie badań przedklinicznych nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń związanych z tym preparatem.
W związku z powyższym, decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Olopeg powinny być oparte przede wszystkim na danych klinicznych oraz informacjach zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego, w tym dotyczących działań niepożądanych, przeciwwskazań oraz środków ostrożności. Makrogol 4000, jako substancja czynna, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa w praktyce klinicznej, co tłumaczy brak wyróżniających się danych przedklinicznych wymagających szczególnej uwagi ze strony lekarza.