Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Finaster

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania finasterydu pochodzą z szeregu badań, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawki terapeutycznej. Przeprowadzone badania obejmowały ocenę toksyczności dawek wielokrotnych, genotoksyczności, potencjału karcynogennego oraz badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Dodatkowo wykonano badania toksykokinetyczne oraz analizę procesów biotransformacji finasterydu w organizmie.¹

Wyniki badań toksykologicznych

Konwencjonalne badania farmakologiczne obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu finasterydu. Potwierdza to dobry profil bezpieczeństwa leku w warunkach przedklinicznych.²

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

W badaniach na samcach szczurów analizujących toksyczny wpływ finasterydu na reprodukcję wykazano kilka istotnych zmian, które wynikały z podstawowego działania farmakologicznego substancji jako inhibitora 5-alfa-reduktazy. Zaobserwowano:

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych
• Osłabienie czynności wydzielniczej gruczołów płciowych dodatkowych
• Zmniejszenie współczynnika płodności

Znaczenie kliniczne tych obserwacji w kontekście stosowania leku u ludzi nie zostało jednoznacznie ustalone.³

Wpływ na rozwój płodów

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-alfa-reduktazy, podczas badań na zwierzętach zaobserwowano feminizację płodów szczurów płci męskiej, gdy finasteryd podawano samicom w okresie ciąży. Ten efekt jest zgodny z mechanizmem działania leku, który wpływa na metabolizm androgenów.⁴

Przeprowadzono również badania na ciężarnych samicach małp Rhesus, którym podawano finasteryd dożylnie w dawkach nieprzekraczających 800 ng na dobę podczas okresu rozwoju zarodkowego i płodowego. W badaniach tych nie stwierdzono występowania nieprawidłowości u płodów płci męskiej. Warto podkreślić, że zastosowana dawka była około 60-120 razy wyższa niż szacunkowa ekspozycja kobiety na finasteryd, który mógłby znajdować się w nasieniu mężczyzny przyjmującego 5 mg finasterydu.⁵

Dla potwierdzenia znaczenia wyników uzyskanych w modelu zwierzęcym małpy Rhesus dla rozwoju płodowego u ludzi, przeprowadzono dodatkowe badanie, w którym ciężarnym samicom małp podawano finasteryd doustnie w dawce 2 mg/kg/dobę. Ekspozycja ustrojowa (AUC) u tych małp była nieznacznie wyższa (3-krotnie) niż u mężczyzn otrzymujących finasteryd w dawce 5 mg. Podana dawka przekraczała szacunkową ilość finasterydu znajdującego się w nasieniu około 1-2 miliony razy. W tym przypadku zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodów płci męskiej.⁶

Bezpieczeństwo dla płodów płci żeńskiej

Istotną obserwacją z badań przedklinicznych jest brak jakichkolwiek nieprawidłowości u płodów płci żeńskiej, niezależnie od zastosowanej dawki finasterydu. Również u płodów płci męskiej, poza zmianami dotyczącymi zewnętrznych narządów płciowych, nie stwierdzono innych nieprawidłowości rozwojowych.⁷

Bezpieczeństwo ekspozycji na nasienie zawierające finasteryd

Badania przeprowadzone na małpach z rodzaju rezus wykazały, że występowanie niewielkich ilości finasterydu w nasieniu nie stanowi czynnika ryzyka dla rozwoju męskiego płodu. Jest to istotna informacja w kontekście potencjalnego narażenia kobiet w ciąży na kontakt z nasieniem partnerów przyjmujących finasteryd.⁸

Ocena profilu bezpieczeństwa przedklinicznego

Przedkliniczne dane bezpieczeństwa dla finasterydu wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawki terapeutycznej 5 mg u dorosłych mężczyzn. Obserwowane efekty dotyczące rozwoju płciowego płodów płci męskiej są zgodne z mechanizmem działania leku jako inhibitora 5-alfa-reduktazy i występują przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Dane wskazują również na bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście potencjalnego narażenia kobiet ciężarnych na niewielkie ilości finasterydu obecne w nasieniu mężczyzn przyjmujących lek.⁹