genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampicillin Adamed 2 g
Produkt leczniczy Ampicillin Adamed zawiera ampicylinę sodową w dawce 2 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Dostępne dane przedkliniczne nie dostarczają dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa, które nie zostałyby już uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL). Oceniono farmakologię, toksykologię ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, karcinogenność oraz wpływ na reprodukcję, co potwierdza brak nowych zagrożeń związanych z tym lekiem. Ampicylina, jako antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na wieloletnim doświadczeniu klinicznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Kabi 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefepimu, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W badaniach tych nie stwierdzono działania mutagennego ani genotoksycznego, a także nie zaobserwowano efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji w dawkach terapeutycznych. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, choć nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, co jest zgodne z praktyką dla antybiotyków stosowanych krótkoterminowo.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefepim, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, praktyka kliniczna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko karcynogenne, test mutagenności, test toksykologiczny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Revival 20 mg
Olmesartan medoksomil, aktywny składnik leku Revival, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1 oraz inhibitorów ACE. W badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i psach zaobserwowano zmiany biochemiczne, takie jak wzrost stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, co wskazuje na czynnościowe zaburzenia nerek związane z blokadą receptorów AT1. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy mięśnia sercowego, obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz histologiczne uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można częściowo ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Ponadto, obserwowano wzrost aktywności reniny w osoczu oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest charakterystyczne dla tej grupy leków i nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reniny, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, kreatynina we krwi, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcia chromosomów, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność potomstwa, stężenie mocznika, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrex 600 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diosminy, substancji czynnej leku Otrex 600, wskazują na jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wyniosła >10 g/kg u myszy oraz >5 g/kg u szczurów, co świadczy o niskiej toksyczności. Przewlekłe podawanie diosminy w dawkach 50-620 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy u myszy i świnek morskich nie wywołało istotnych zmian w parametrach biologicznych, hematologicznych ani funkcji nerek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych i nowotworów przy stosowaniu terapeutycznym diosminy.
dawka śmiertelna, diosmina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, elektrokardiografia, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja nerek, genotoksyczność, LD50, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biologiczne, parametry hematologiczne, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Cynku octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynku octan, stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Nutriflex Lipid peri, Pediaven NN1) oraz w preparatach dermatologicznych (Zineryt), wykazuje niski profil toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. W preparatach do żywienia pozajelitowego cynku octan dwuwodny dostarczany jest w dawkach fizjologicznych: Nutriflex Lipid peri zawiera od 6,625 mg (0,03 mmol) do 13,250 mg (0,06 mmol) cynku octanu w objętościach od 1250 ml do 2500 ml, natomiast Pediaven NN1 dostarcza 1,70 mg (507,5 µg) do 6,80 mg (2030 µg) w 250 ml i 1000 ml roztworu. W tych produktach cynk pełni funkcję mikroelementu niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania organizmu, a jego biodostępność jest pełna dzięki podaniu dożylnemu. W przypadku Zinerytu, zawierającego cynku octan w kompleksie z erytromycyną (12 mg/ml), brak jest danych o systemowej absorpcji cynku, jednak przedkliniczne badania bezpieczeństwa uznano za klinicznie nieistotne, co jest zgodne z miejscowym zastosowaniem preparatu.
absorpcja systemowa, aplikacja na skórę, biodostępność, genotoksyczność, jon cynku, kompleks z erytromycyną, mieszanina aminokwasów, Nutriflex Lipid, octan cynku, octan cynku dwuwodny, olej sojowy, Pediaven, preparat dermatologiczny, rakotwórczość, roztwór do infuzji, rozwój płodu, składnik żywieniowy, terapia substytucyjna, toksyczność reprodukcyjna, układ krążenia, układ pokarmowy, upośledzenie płodności, wchłanianie systemowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Progesterone Besins 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne mikronizowanego progesteronu zawartego w preparacie Progesterone Besins (kapsułki miękkie 100 mg i 200 mg) wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Długotrwała toksyczność wielokrotna nie ujawniła efektów toksycznych, a testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych ze stosowaniem preparatu.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, progesteron mikronizowany, Progesterone Besins, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Sandoz + Vitamin C 260 mg Ca2+ + 1000 mg
Produkt leczniczy Calcium Sandoz + Vitamin C w postaci tabletek musujących zawiera 260 mg jonów wapnia (6,5 mmola) oraz 1000 mg witaminy C (kwasu askorbowego) na tabletkę, pochodzących z wapnia laktoglukonianu (1,0 g) i węglanu wapnia (0,327 g). Zarówno wapń, jak i witamina C są naturalnymi składnikami organizmu, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Przedkliniczne badania toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność czy potencjał rakotwórczy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Substancje pomocnicze, w tym 1,978 g sacharozy oraz 0,275 g sodu na tabletkę, również nie stanowią istotnego ryzyka przy zalecanym stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TFX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa czynnika grasiczego X (Thymostimulinum, Thymus Factor X, TFX) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność samców szczurów po wielokrotnym podaniu domięśniowym w dawkach 5, 10 oraz 20 mg/kg mc. Nie zaobserwowano zaburzeń funkcji reprodukcyjnych ani uszkodzeń układu rozrodczego. Natomiast badania teratogenności przeprowadzone na myszach, szczurach i chomikach złocistych wykazały działanie teratogenne TFX przy podaniu podskórnym w dawkach od 6 do 300 mg/kg mc. oraz domięśniowym w dawkach 5, 10 i 40 mg/kg mc. w okresie organogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu podczas ekspozycji na TFX w tym krytycznym okresie.
aberracje chromosomowe, czynnik grasiczy X, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, komórki szpiku kostnego, organogeneza, płodność, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał teratogenny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, thymostimulinum, Thymus Factor X, układ rozrodczy, właściwości mutagenne, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoclopramidum Polpharma 10 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa chlorowodorku metoklopramidu, substancji czynnej Metoclopramidum Polpharma (10 mg/tabletka), są ograniczone ze względu na długotrwałe stosowanie i dobrze poznany profil bezpieczeństwa tej substancji. W dokumentacji produktu nie uwzględniono nowych istotnych danych przedklinicznych, gdyż wszystkie kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa, w tym przeciwwskazania, ostrzeżenia, interakcje, działania niepożądane oraz przedawkowanie, zostały już szczegółowo opisane w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Produkt zawiera również 50 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek metoklopramidu, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, laktoza jednowodna, metoklopramid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, przedawkowanie, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Korzeń Łopianu –
W dostępnej dokumentacji dotyczącej produktu leczniczego zawierającego korzeń łopianu (Arctium lappa L., Arctium minus Hill., Arctium tomentosum Mill. lub ich mieszaniny) brak jest przedklinicznych danych bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, subchroniczna, genotoksyczność, karcynogenność, wpływ na rozród i rozwój oraz farmakologiczne badania bezpieczeństwa. Produkt występuje w postaci ziół do zaparzania w stężeniu 1 g/g, jednak brak jest danych laboratoryjnych pozwalających na pełną ocenę profilu bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych.
Arctium lappa, Arctium minus, Arctium tomentosum, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń łopianu, medycyna tradycyjna, monitorowanie bezpieczeństwa, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne pirfenidonu wykazały, że głównym narządem docelowym jest wątroba, gdzie obserwowano zwiększenie masy oraz centralnozrazikowy przerost, związane z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych. Zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia, co wskazuje na ich adaptacyjny charakter. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, jednak mechanizm ten nie występuje u ludzi, co ogranicza znaczenie kliniczne tych obserwacji. U samic szczurów przy dawce 1500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższej niż dawka ludzka 2403 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości guzów macicy, co jest związane z dopaminergicznie zależnym zaburzeniem hormonalnym specyficznym dla gatunku szczurów i nie ma odniesienia do ludzi. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność i rozwój pourodzeniowy przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 300 mg/kg/dobę u królików, choć przy bardzo wysokich dawkach (≥ 450 mg/kg/dobę) obserwowano przedłużenie cyklu rozrodczego i nieregularności, a przy ≥ 1000 mg/kg/dobę wydłużenie ciąży i zmniejszenie przeżywalności płodów. Pirfenidon i jego metabolity przenikają przez łożysko oraz do mleka w okresie laktacji.
badania farmakologiczne, badania toksyczności, centralnozrazikowy przerost wątroby, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie UV, fototoksyczność, genotoksyczność, hormony płciowe, łożysko, mikrosomalne enzymy wątrobowe, narząd docelowy, pirfenidon, płyn owodniowy, potencjał genotoksyczny, równowaga hormonów płciowych, test fotoklastogenny, zaburzenie równowagi hormonów płciowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Theophyllinum Tramco 1,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teofiliny w dawce 1,2 mg/ml podawanej w formie roztworu do infuzji wykazały brak toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności nie ujawniła istotnego ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż odpowiednie badania nie zostały przeprowadzone. W zakresie toksycznego wpływu na reprodukcję, u szczurów nie stwierdzono działania teratogennego, natomiast u myszy zaobserwowano wady rozwojowe, takie jak rozszczepienie podniebienia i zniekształcenia kończyn, co sugeruje różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na ekspozycję na teofilinę.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozszczepienie podniebienia, roztwór do infuzji, teofilina, toksyczność wielokrotna, twarzoczaszka, układ sercowo-naczyniowy, układ szkieletowy, wada rozwojowa, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wpływ na reprodukcję, zniekształcenie kończyn - Leksykon substancji czynnych
Len – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) jest stosowane jako substancja czynna w produktach leczniczych, jednakże dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ponadto, nie wykonano testów genotoksyczności, takich jak testy mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, zarówno in vitro, jak i in vivo, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego tej substancji roślinnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, długotrwała ekspozycja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, medycyna tradycyjna, mutacja genowa, nasienie lnu, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne antytoksyny botulinowej typu A, zawartej w produkcie Antytoksyna botulinowa ABE, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Kompleksowa ocena obejmowała analizę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układy reprodukcyjne. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń, w tym braku efektów kumulacyjnych, mutagennych, kancerogennych oraz negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji u pacjentów, także w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu A, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny, substancji czynnej produktu Levocetirizine Genoptim (5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku w tabletkach powlekanych), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku w modelach zwierzęcych nie ujawniło toksycznych efektów długoterminowych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku przez dłuższy czas.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, przewlekła pokrzywka, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów związane z toksycznością dla matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie przez hamowanie topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokancerogeneza, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bisoratio ASA, zawierającego bisoprolol fumaran oraz kwas acetylosalicylowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa typowym dla beta-adrenolityków, bez działania teratogennego i genotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u ciężarnych samic zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmniejszenie przyjmowania pokarmu, masy ciała, zwiększoną resorpcję, zmniejszoną urodzeniową masę ciała oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, jednak bez wad rozwojowych płodów. Badania nad potencjałem rakotwórczym bisoprololu nie wykazały ryzyka kancerogennego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, resorpcja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wskazania sercowo-naczyniowe, zarodek i płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatów Concor 5 i Concor 10, obejmowały kompleksową ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności, mutagenności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków, nie wykazując działania mutagennego, genotoksycznego ani kancerogennego. Badania toksyczności nie ujawniły specyficznych zagrożeń, a ocena wpływu na rozrodczość potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i ogólny wynik rozmnażania zwierząt laboratoryjnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjalne działanie rakotwórcze, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Aristo 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Clozapine Aristo, dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg, obejmowały ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach klinicznych. Testy toksyczności wielokrotnego podawania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły znaczących zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo stosowania u ludzi.
aberracje chromosomowe, Clozapine Aristo, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klozapina, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany biochemiczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piloxidil 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu, substancji czynnej produktu Piloxidil 20 mg/ml, obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. Wyniki nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano istotne zmiany hemodynamiczne w sercach psów, jednak są one specyficzne dla tego gatunku i nie występują u ludzi. Badania płodności na szczurach wykazały negatywny wpływ minoksydylu w dawkach od 3 do 80 mg/kg mc., natomiast toksyczność rozwojowa ujawniała się przy dawkach 569-1139 razy wyższych niż stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście teratogenności.
aplikacja miejscowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja u ludzi, genotoksyczność, łysienie androgenowe, margines bezpieczeństwa, minoksydyl, płodność, podanie doustne, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, substancji czynnej syropu Claritine (1 mg/ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak szkodliwych efektów przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko mutagenne ani kancerogenne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa loratadyny. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne dla stosowania u kobiet w ciąży.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mięśnie gładkie macicy, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wady rozwojowe płodu, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Androtop 50 mg/5 g
Testosteron, będący głównym składnikiem aktywnym preparatu Androtop, nie wykazał potencjału mutagennego w badaniach in vitro, w tym w teście Amesa oraz na komórkach jajników chomika, co wskazuje na brak genotoksyczności tej substancji w warunkach laboratoryjnych. Jednakże badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych, zwłaszcza na szczurach, wykazały zwiększoną częstość występowania raka gruczołu krokowego po terapii testosteronem, sugerując potencjalne działanie kancerogenne hormonu w określonych warunkach eksperymentalnych. Ponadto, hormony płciowe, w tym testosteron, mogą sprzyjać rozwojowi nowotworów indukowanych przez znane kancerogeny, co wskazuje na możliwy mechanizm wpływu androgenów na procesy nowotworzenia.
- Leksykon substancji czynnych
Butylohydroksyanizol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Butylohydroksyanizol (E 320) występuje w produkcie leczniczym Voltaren Forte 140 mg w ilości 2,90 mg na plaster. Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka poza znanymi działaniami niepożądanymi. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt obserwowano głównie zmiany i owrzodzenia układu pokarmowego oraz dawkozależne zwiększenie częstości zakrzepów w naczyniach wieńcowych. Badania reprodukcyjne wykazały zahamowanie owulacji u królików, nieprawidłowości implantacji i rozwoju zarodka u szczurów oraz wydłużenie ciąży i porodu. Diklofenak nie wykazał działania teratogennego przy dawkach poniżej progu toksyczności dla matki. Tolerancja miejscowa diklofenaku była dobra, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania plastra leczniczego.
bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksyanizol, diklofenak sodowy, dysfagia, genotoksyczność, hamowanie owulacji, plastry lecznicze, przeciwutleniacz syntetyczny, przenikanie przezskórne, rakotwórczość, ryzyko środowiskowe, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, Voltaren Forte, zakrzepica naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lonamo 100 mg
Sytagliptyna, dostępna w preparacie Lonamo w dawkach 50 mg i 100 mg, jest wysokoselektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu hydrolizy hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w osoczu i w efekcie do wzrostu wydzielania insuliny oraz redukcji wydzielania glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy. Dzięki temu sytagliptyna poprawia kontrolę glikemii, obniżając poziom HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku, przy jednocześnie niskim ryzyku hipoglikemii, co odróżnia ją od pochodnych sulfonylomocznika. W stężeniach terapeutycznych nie wykazuje istotnego hamowania enzymów DPP-8 i DPP-9, co podkreśla jej selektywność i bezpieczeństwo stosowania.
ataksja, badanie histologiczne, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, genotoksyczność, GIP, GLP-1, glukagon, glukoneogeneza, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, karcynogenność, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, Lonamo, margines terapeutyczny, pochodne sulfonylomocznika, rak wątroby, sytagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rozuwastatyny, zawarte w badaniach farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku Rosuvastatin Krka w dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka proarytmicznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak te zmiany nie występowały u małp, co sugeruje różnice międzygatunkowe. Dodatkowo, podawanie wyższych dawek wiązało się z uszkodzeniem jąder u małp i psów, co ma znaczenie dla oceny wpływu na płodność.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, substancja lecznicza, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Melisa lekarska – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) wykazuje relatywnie niski profil toksyczności w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają dostępne badania przedkliniczne. Nalewka z liści melisy (1:5; na 70% etanolu) nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa na szczepach Salmonella typhimurium TA 48 i TA 100, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Wodny ekstrakt z melisy może hamować aktywność hormonu tyreotropowego (TSH) w badaniach in vitro i na zwierzętach, jednak kliniczne znaczenie tego efektu pozostaje niejasne. Brak jest natomiast kompleksowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, kancerogenności oraz bezpieczeństwa stosowania melisy w preparatach złożonych, takich jak Neospasmina Extra, Persen forte czy Vamelan.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekstrakt z melisy, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, kancerogenność, kozłek lekarski, melisa lekarska, mięta pieprzowa, mutagenność, napięcie nerwowe, pacjent pediatryczny, składnik farmakoaktywny, test Amesa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia snu, zaburzenia tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabacol 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące gabapentyny (Gabacol) wskazują na brak jednoznacznych dowodów na działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, mimo że u samców szczurów poddanych najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę (około 10-krotnie wyższej niż maksymalne stężenia u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę) zaobserwowano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego w standardowych testach in vitro i in vivo, nie indukowała aberracji chromosomowych ani mikrojąderek w szpiku kostnym. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg (około 5-krotnie przekraczających dawkę ludzką w przeliczeniu na mg/m²).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gabapentyna, genotoksyczność, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał rakotwórczy, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa oksytocyny są niewystarczające, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych analiz oceniających długoterminowe działania niepożądane tego hormonu peptydowego. Brak jest systematycznych badań na modelach zwierzęcych i ludziach dotyczących potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności oksytocyny, w tym testów mutagenności in vitro (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych) i in vivo. Ponadto, nie dysponujemy danymi dotyczącymi wpływu oksytocyny na płodność, spermatogenezę, cykle estralne czy zdolność do zapłodnienia, ani na parametry reprodukcyjne w modelach zwierzęcych i u ludzi.
aberracja chromosomowa, cykl estralny, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, hormon peptydowy, laktacja, oksytocyna, parametr reprodukcyjny, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, praktyka położnicza, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, spermatogeneza, test Amesa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, zdolność do zapłodnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej preparatu Kventiax SR) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne zmiany, takie jak zmiany pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 (trijodotyroniny) w osoczu u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i zaćmę, co sugeruje potencjalny wpływ na tkankę oczną. W badaniach toksyczności rozwojowej na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczów kończyn, związanych z ekspozycją na dawki porównywalne do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
białe krwinki, ciąża urojona, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormony tarczycowe, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, procesy rozrodcze, prolaktyna, przykurcz kończyn, test in vitro, test in vivo, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suganet 50 mg
Sunitynib wykazuje wielonarządową toksyczność w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano efekty systemowe, takie jak wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki przewodu pokarmowego i przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Genotoksyczność sunitynibu nie wykazała mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak stwierdzono poliploidię in vitro, a ocena metabolitu aktywnego nie została przeprowadzona. W badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów zaobserwowano nowotwory żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy przy dawkach ≥1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji ≥0,9 do 7,8 razy większej niż u pacjentów stosujących zalecaną dawkę.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna liczbowa, atrezja pęcherzyków, AUC, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory serca, genotoksyczność, grasica, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica z włóknieniem, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnienie kostnienia kręgów, organogeneza, poliploidia, przerost przysadki, rak gruczołów Brunnera, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śledziona, ślinianka, śródbłoniak krwionośny złośliwy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, węzeł chłonny, wpływ na rozród i rozwój potomstwa, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy, zanik tkanki limfoidalnej, zgrubienie płytki wzrostu, zmniejszenie komórek szpiku kostnego, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlormadinonu octanu, substancji czynnej produktu Clormetin, wykazały embriotoksyczne działanie u królików, szczurów i myszy, w tym teratogenność przy dawkach embriotoksycznych, z efektami teratogennymi obserwowanymi u myszy już przy dawce 1 mg/kg mc./dobę. Pomimo tych obserwacji, ich znaczenie kliniczne dla człowieka pozostaje niejasne ze względu na różnice międzygatunkowe. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz testy genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, podobnie jak badania dotyczące potencjału rakotwórczego chlormadinonu octanu, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
badanie przedkliniczne, chlormadinonu octan, dawka embriotoksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów męskich, genotoksyczność, hormonalny środek antykoncepcyjny, obumieranie zarodków, ocena ryzyka środowiskowego, potencjał rakotwórczy, syntetyczny estrogen, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa układu moczowo-płciowego, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marumax 0,5 mg + 0,4 mg
Marumax, zawierający dutasteryd (0,5 mg) oraz tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg), nie był oceniany jako produkt złożony w badaniach nieklinicznych, jednak obie substancje czynne zostały przebadane oddzielnie. Dutasteryd, jako inhibitor 5-α-reduktazy, wykazał w badaniach na modelach zwierzęcych toksyczne działanie na układ rozrodczy samców szczurów, objawiające się zmniejszeniem masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżeniem płodności, co jest zgodne z jego mechanizmem działania. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów i królików podawanie dutasterydu w okresie ciąży prowadziło do feminizacji płodów męskich, jednak u naczelnych nie zaobserwowano takich efektów mimo ekspozycji na stężenia przekraczające te u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko szkodliwego wpływu dutasterydu obecnego w nasieniu na rozwój płodów męskich.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, dutasteryd, feminizacja płodu, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, hiperprolaktynemia, inhibitor 5-α-reduktazy, Marumax, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, skład nasienia, tamsulosyna, tamsulosyny chlorowodorek, teratogenność, toksyczność, wskaźnik płodności, zaburzenie ejakulacji, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tiotepy wykazały jej genotoksyczność zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako alkilującego. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, wskazując na potencjalne ryzyko kancerogenności u ludzi. Ponadto, tiotepa wykazuje toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców myszy obserwowano zaburzenia spermatogenezy, a u samic negatywny wpływ na czynność jajników. Działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów oraz królików, gdzie stwierdzono powstawanie wad rozwojowych i obumieranie płodów, nawet przy dawkach niższych niż stosowane klinicznie u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, czynność jajników, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, genotoksyczność, lek alkilujący, obumarcie płodu, spermatogeneza, teratogenność, tiotepa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wady rozwojowe, zaburzenia płodności, zagrożenie zdrowotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zmianami czynnościowymi (w tym enzymów wątrobowych) oraz morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiąże się z metabolitem UDCA – kwasem litocholowym, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co eliminuje kliniczne znaczenie tych obserwacji. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, potwierdzając brak uszkodzeń materiału genetycznego i bezpieczeństwo długoterminowego stosowania UDCA.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, przewód żółciowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g wykazały akceptowalny profil toksykologiczny przy wielokrotnym podaniu, bez istotnych zagrożeń genotoksycznych. Nie przeprowadzono jednak oceny potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz zmiany w żebrach płodów, które korelowały z toksycznością u samic, co sugeruje, że efekty te są wtórne do działania toksycznego na organizm matki, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u pokolenia F1 ani rozwoju embrionalnego pokolenia F2, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na zdolności rozrodcze kolejnych generacji.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie płodu, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność noworodków, teratogenność, toksyczność u samic, wady rozwojowe płodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zidenac 1 mg/ml
Dimetyndenu maleinian, substancja czynna leku Zidenac (1 mg/ml, krople doustne), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz farmakologiczne oceniające wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co eliminuje ryzyko kancerogenezy przy stosowaniu dimetyndenu maleinianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, krople doustne, mutacja genowa, okres okołourodzeniowy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Octan glatirameru – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan glatirameru, substancja czynna preparatów takich jak Copaxone, przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozrodczość nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, z wyjątkiem informacji zawartych w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego. Brak danych farmakokinetycznych u ludzi ogranicza precyzyjną ocenę marginesu bezpieczeństwa. W badaniach długoterminowych u zwierząt obserwowano złogi kompleksów odpornościowych w kłębuszkach nerkowych u szczurów i małp po 6 miesiącach podawania, jednak po 2 latach u szczurów nie stwierdzono ich obecności, co może wskazywać na adaptację organizmu lub brak kumulacji toksycznej. Reakcje anafilaktyczne odnotowano u uczulonych zwierząt, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Częste były także miejscowe reakcje toksyczne w miejscu iniekcji, co może korelować z obserwowanymi u pacjentów reakcjami poszczepiennymi.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, Copaxone, dalton, dysfagia, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iniekcja, kłębuszek nerkowy, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, laktacja, masa cząsteczkowa, octan glatirameru, reakcja anafilaktyczna, rozwój behawioralny, sekwencja aminokwasów, stosunek molowy, syntetyczny polipeptyd, toksyczność miejscowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, właściwość farmakokinetyczna, złogi kompleksów odpornościowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie wskazała na szczególne ryzyko, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może świadczyć o odpowiedzi immunologicznej. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwzakrzepowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Natussic 7,5 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa butamiratu cytrynianu, substancji czynnej syropu Natussic (7,5 mg/5 ml), obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Wyniki nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Dodatkowo, badania reprodukcyjne nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy, co eliminuje ryzyko związane ze stosowaniem leku w kontekście zdrowia reprodukcyjnego.
badanie eksperymentalne, badanie przedkliniczne, butamirat, butamiratu cytrynian, choroba nowotworowa, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, genotoksyczność, Natussic, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, test mutagenności, toksyczność ostra i przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rytmonorm 150 150 mg
Chlorowodorek propafenonu, substancja czynna leku Rytmonorm 150, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych poza przewidywanym profilem leku antyarytmicznego klasy IC, z oceną wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt wykazały brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane działania były zgodne z mechanizmem farmakologicznym. Margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych jest akceptowalny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek propafenonu, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, lek antyarytmiczny klasy IC, lek przeciwarytmiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, Rytmonorm, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca