Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Monkasta 5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Monkasta

Montelukast, substancja czynna leku Monkasta, został poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym mającym na celu ocenę jego bezpieczeństwa stosowania w warunkach eksperymentalnych. Badania te dostarczyły istotnych informacji na temat profilu toksyczności, wpływu na rozród, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego substancji.¹

Toksyczność ogólna

W badaniach toksyczności prowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano niewielkie, przemijające zmiany w parametrach biochemicznych surowicy, w tym: aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), stężenia glukozy, fosforu oraz triglicerydów. Główne objawy toksyczności obejmowały: zwiększone wydzielanie śliny, objawy żołądkowo-jelitowe, luźne stolce oraz zaburzenia elektrolitowe.²

Należy podkreślić, że wymienione objawy toksyczności występowały jedynie po zastosowaniu dawek powodujących narażenie ogólnoustrojowe ponad 17-krotnie większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej. U małp działania niepożądane zaobserwowano dopiero po podaniu dawek wynoszących 150 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada narażeniu ogólnoustrojowemu ponad 232-krotnie większemu niż po zastosowaniu dawki klinicznej.^{17-krotnie większe niż po zastosowaniu dawki kliniczne. U małp działania niepożądane wystąpiły po podaniu dawek od 150 mg/kg mc./dobę (narażenie ogólnoustrojowe >232-krotnie większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej).”>3}

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały niski potencjał toksyczny montelukastu. Po jednorazowym podaniu doustnym montelukastu sodowego w maksymalnej badanej dawce wynoszącej 5000 mg/kg masy ciała (co odpowiada 15 000 mg/m² powierzchni ciała u myszy i 30 000 mg/m² u szczurów) nie stwierdzono przypadków śmiertelnych u badanych zwierząt. Warto zauważyć, że testowana dawka była aż 25 000 razy większa od zalecanej dawki dobowej dla dorosłego człowieka o masie ciała 50 kg.⁴

Wpływ na rozród i rozwój

Montelukast nie wpływał na płodność i zdolność do rozrodu u badanych zwierząt przy narażeniu ogólnoustrojowym przekraczającym ponad 24-krotnie poziom osiągany po zastosowaniu dawki leczniczej u ludzi. W badaniu dotyczącym płodności samic szczura zaobserwowano jedynie nieznaczne zmniejszenie masy urodzeniowej noworodków przy dawce 200 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada narażeniu ogólnoustrojowemu ponad 69-krotnie większemu niż po zastosowaniu dawki klinicznej.^{69-krotnie większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej).”>5}

W badaniach prowadzonych na królikach stwierdzono większą częstość występowania niepełnego kostnienia w porównaniu z równoległą grupą kontrolną zwierząt. Efekt ten obserwowano przy narażeniu ogólnoustrojowym ponad 24-krotnie większym niż podczas stosowania dawek klinicznych. Istotne jest, że u szczurów nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości rozwojowych. Badania wykazały również, że montelukast przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka zwierząt.^{24-krotnie większym niż podczas stosowania dawek klinicznych. Nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości u szczurów. Wykazano, że montelukast przenika przez barierę łożyskową i do mleka zwierząt.”>6}

Potencjał fototoksyczny

Montelukast w dawkach do 500 mg/kg masy ciała na dobę (przy narażeniu ogólnoustrojowym w przybliżeniu ponad 200-krotnie większym niż w przypadku dawki klinicznej) nie wykazywał działania fototoksycznego u myszy podczas naświetlania promieniowaniem UVA, UVB lub światłem widzialnym.^{200-krotnie większe niż w przypadku dawki klinicznej) nie wykazuje działania fototoksycznego u myszy podczas naświetlania UVA, UVB lub światłem widzialnym.”>7}

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Przeprowadzone badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego montelukastu zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Dodatkowo, długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji czynnej.⁸

Wnioski z badań przedklinicznych

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania montelukastu wykazały szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji. Obserwowane działania niepożądane występowały wyłącznie przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki stosowane klinicznie u ludzi. Nie stwierdzono istotnego potencjału toksycznego wobec układu rozrodczego, a także brak działania mutagennego i rakotwórczego, co korzystnie wpływa na ogólny profil bezpieczeństwa leku Monkasta.