Interakcje leku
Monkasta 5 mg

Montelukast, substancja czynna preparatu Monkasta 5 mg, wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych, nie wpływając istotnie na metabolizm leków takich jak teofilina, prednizon, doustne środki antykoncepcyjne, terfenadyna, digoksyna czy warfaryna. Jednakże u pacjentów stosujących fenobarbital obserwuje się około 40% redukcję AUC montelukastu, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci, ze względu na indukcję izoenzymów CYP3A4, CYP2C8 i CYP2C9. Montelukast jest substratem CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, a jego ekspozycja może wzrosnąć 4,4-krotnie pod wpływem gemfibrozylu, silnego inhibitora CYP2C8 i 2C9, choć rutynowa modyfikacja dawki nie jest konieczna. Inhibitory takie jak itrakonazol i trimetoprim nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę montelukastu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast, substancja czynna zawarta w preparacie Monkasta 5 mg, może być stosowany jednocześnie z innymi lekami zazwyczaj wykorzystywanymi w profilaktyce oraz długoterminowej terapii astmy oskrzelowej. W przeprowadzonych badaniach interakcji wykazano, że montelukast podawany w zalecanych dawkach klinicznych nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na parametry farmakokinetyczne szeregu leków, takich jak: teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (zawierające etynyloestradiol i noretyndron w stosunku 35:1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna.1

Interakcje z induktorami cytochromu P450

U pacjentów otrzymujących jednocześnie fenobarbital obserwowano zmniejszenie pola powierzchni pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (AUC) o około 40%. Biorąc pod uwagę fakt, że montelukast metabolizowany jest przez izoenzymy cytochromu P450: CYP 3A4, CYP 2C8 i CYP 2C9, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego podawania montelukastu z induktorami tych izoenzymów, zwłaszcza u dzieci. Do induktorów tych należą m.in. fenytoina, fenobarbital oraz ryfampicyna.2

Wpływ na cytochrom CYP 2C8

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8. Jednakże badania kliniczne dotyczące interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat testowy metabolizowany głównie przez CYP 2C8) nie potwierdziły inhibicyjnego działania montelukastu na ten izoenzym w warunkach in vivo. Nie przewiduje się zatem, aby montelukast znacząco wpływał na metabolizm leków przetwarzanych przez CYP 2C8, takich jak: paklitaksel, rozyglitazon czy repaglinid.3

Interakcje z inhibitorami cytochromu P450

Badania in vitro potwierdziły, że montelukast jest substratem dla CYP 2C8 oraz w mniejszym stopniu dla CYP 2C9 i CYP 3A4. W badaniu klinicznym interakcji montelukastu z gemfibrozylem (inhibitorem zarówno CYP 2C8 jak i 2C9) wykazano, że gemfibrozyl 4,4-krotnie zwiększał ogólnoustrojową ekspozycję na montelukast. Pomimo tego, rutynowe dostosowanie dawki montelukastu przy jednoczesnym podawaniu gemfibryzolu lub innych silnych inhibitorów CYP 2C8 nie jest konieczne. Lekarz powinien jednak być świadomy możliwości zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych w takim przypadku.4

Na podstawie danych z badań in vitro nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji z mniej silnymi inhibitorami CYP 2C8, takimi jak trimetoprim. Jednoczesne podawanie montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP 3A4, nie powodowało znaczącego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.5

Zdarzenia neurologiczne i psychiatryczne podczas stosowania montelukastu

Podczas stosowania montelukastu zgłaszano zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym we wszystkich grupach wiekowych pacjentów. Do takich zdarzeń należą: zmiany w zachowaniu, depresja oraz skłonności samobójcze. Objawy te mogą mieć poważny charakter i utrzymywać się, jeśli leczenie nie zostanie przerwane. W przypadku wystąpienia zdarzeń o podłożu neuropsychiatrycznym należy przerwać terapię montelukastem. Pacjentów i/lub ich opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia tego typu zdarzeń oraz poinstruować o konieczności natychmiastowego powiadomienia lekarza prowadzącego w przypadku pojawienia się zmian w zachowaniu.6

Interakcje z alkoholem

Nie ma bezpośrednich doniesień o interakcjach między montelukastem a alkoholem w dostępnej charakterystyce produktu leczniczego. Należy jednak wziąć pod uwagę, że zarówno alkohol jak i montelukast mogą wpływać na centralny układ nerwowy. Ze względu na zgłaszane zdarzenia neuropsychiatryczne związane ze stosowaniem montelukastu, jednoczesne spożywanie alkoholu może teoretycznie nasilać działania niepożądane dotyczące funkcji poznawczych, nastroju czy zachowania.

Ponadto, alkohol może działać hepatotoksycznie, co potencjalnie mogłoby wpływać na metabolizm montelukastu, który jest metabolizowany głównie w wątrobie przez izoenzymy cytochromu P450. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby spowodowanymi nadużywaniem alkoholu, metabolizm montelukastu mógłby ulec zmianie.

Z ostrożności zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii montelukastem, szczególnie u pacjentów, u których wystąpiły wcześniej zaburzenia neuropsychiatryczne lub u których występuje zwiększone ryzyko ich wystąpienia.

Tabela interakcji lekowych

Substancja czynna Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Fenobarbital Indukcja CYP 3A4, 2C8, 2C9 Zmniejszenie AUC montelukastu o ok. 40% Wysoki Zachować ostrożność, szczególnie u dzieci
Fenytoina Indukcja CYP 3A4, 2C8, 2C9 Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu Średni Zachować ostrożność, szczególnie u dzieci
Ryfampicyna Indukcja CYP 3A4, 2C8, 2C9 Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu Średni Zachować ostrożność, szczególnie u dzieci
Gemfibrozyl Inhibicja CYP 2C8 i 2C9 4,4-krotne zwiększenie ekspozycji na montelukast Wysoki Nie wymaga rutynowego dostosowania dawki, zwrócić uwagę na zwiększoną częstość działań niepożądanych
Itrakonazol Inhibicja CYP 3A4 Brak istotnego zwiększenia ekspozycji na montelukast Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Trimetoprim Słaba inhibicja CYP 2C8 Brak klinicznie znaczących interakcji Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Teofilina Brak istotnej interakcji Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę teofiliny Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Prednizon/Prednizolon Brak istotnej interakcji Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu/prednizolonu Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol/noretyndron) Brak istotnej interakcji Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Terfenadyna Brak istotnej interakcji Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę terfenadyny Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Digoksyna Brak istotnej interakcji Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę digoksyny Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Warfaryna Brak istotnej interakcji Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę warfaryny Niski Brak konieczności dostosowania dawki
Alkohol Potencjalne działanie addytywne na OUN Teoretyczne nasilenie działań neuropsychiatrycznych Średni Zaleca się ostrożność i unikanie spożycia alkoholu
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl