genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rifamazid 300 mg + 150 mg
Produkt leczniczy Rifamazid, zawierający ryfampicynę (150 mg lub 300 mg) oraz izoniazyd (100 mg lub 150 mg), nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym brakuje informacji o potencjale mutagennym, karcynogennym, toksyczności reprodukcyjnej oraz interakcjach farmakodynamicznych obu substancji w długoterminowej ekspozycji. Długookresowe badania na modelach zwierzęcych nie zostały przeprowadzone lub ich wyniki nie są dostępne, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa tej kombinacji na poziomie przedklinicznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks Dis 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny, substancji czynnej produktu Amotaks Dis, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwojowe. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy fizjologiczne, a toksykologiczne analizy po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zagrożeń przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności potwierdziły brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego, natomiast badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy przy stosowaniu terapeutycznych dawek amoksycyliny.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ocena przedkliniczna, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Nitrofural – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nitrofural, substancja czynna w preparatach miejscowych takich jak Nifux i Nitrofurazon (2 mg/g), został poddany badaniom przedklinicznym głównie pod kątem potencjalnego działania rakotwórczego. Badania na samicach szczurów wykazały, że doustne podawanie wysokich dawek nitrofuralu może indukować nowotwory gruczołów mlecznych, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu. Należy jednak podkreślić, że badania te dotyczyły podawania doustnego, a nie miejscowego, które jest zalecaną drogą podania w przypadku omawianych preparatów. Dawki stosowane w badaniach znacznie przekraczały ekspozycję typową dla terapii miejscowej u ludzi, co ogranicza bezpośrednią translatację wyników na praktykę kliniczną.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, długoterminowa terapia, działanie rakotwórcze, ekspozycja, genotoksyczność, maść lecznicza, model zwierzęcy, nitrofural, nowotwór gruczołów mlecznych, podanie doustne, produkty lecznicze, stosowanie miejscowe, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję, wskazania i przeciwwskazania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 100 ZK 95 mg
Metoprolol bursztynian, substancja czynna preparatu Beto ZK, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie metoprololu bursztynianu nie powodowało patologicznych zmian w narządach wewnętrznych zwierząt laboratoryjnych, a testy genotoksyczności i kancerogenezy nie wykazały mutagenności ani potencjału rakotwórczego, nawet przy długotrwałej ekspozycji i wysokich dawkach.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, beta-adrenolityk, Beto ZK, genotoksyczność, kancerogeneza, kostnienie, metoprolol bursztynian, mutacje genowe, naczynie pępowinowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wzrost wewnątrzmaciczny, zaburzenie hemodynamiczne, zgon płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium folinate Kalceks 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa folinianu wapnia (Calcium folinate Kalceks, 10 mg/ml) wykazały ograniczony zakres danych, z brakiem standardowych testów genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na płodność oraz rozwoju przed- i pourodzeniowego. Przeprowadzono natomiast badania toksyczności zarodkowo-płodowej na szczurach i królikach. Na szczurach stosowano dawki do 1 800 mg/m² (9-krotność maksymalnej dawki ludzkiej) bez wykrycia toksyczności embrionalno-płodowej. Na królikach dawki sięgały 3 600 mg/m² (18-krotność dawki ludzkiej), gdzie przy najwyższej dawce zaobserwowano zwiększoną liczbę resorpcji zarodków, jednak bez innych niekorzystnych efektów rozwojowych.
- Leksykon substancji czynnych
Dienogest – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dienogest, syntetyczny progestagen stosowany zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty były zgodne z oczekiwanymi działaniami progestagenowymi. W badaniach reprodukcyjnych odnotowano typowe dla progestagenów skutki, takie jak zwiększenie liczby poronień, wydłużenie czasu trwania ciąży oraz zwiększona śmiertelność okołourodzeniowa przy stosowaniu wysokich dawek dienogestu, co jest zgodne z jego profilem farmakologicznym. W preparatach złożonych z etynyloestradiolem lub estradiolem potwierdzono oczekiwane działania estrogenowe i progestagenowe, przy czym etynyloestradiol wykazuje znany profil toksyczności, w tym embriotoksyczność i feminizację płodów męskich w badaniach na zwierzętach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka dienogestu, dienogest, działanie embriotoksyczne, działanie estrogenowe, działanie progestagenowe, działanie rakotwórcze, estradiol, etynyloestradiol, feminizacja płodów, genotoksyczność, implantacja, laktacja, ocena ryzyka środowiskowego, poronienie, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, progestagen syntetyczny, śmiertelność okołourodzeniowa, steroid płciowy, test in vitro, test in vivo, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ moczowo-płciowy - Leksykon substancji czynnych
Flumazenil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flumazenil wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem standardowych badań przedklinicznych, obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań toksycznych ani mutagennych, a także nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów. Badania reprodukcyjne wykazały brak istotnych zagrożeń przy standardowym stosowaniu klinicznym, choć w modelach zwierzęcych (szczury) ekspozycja prenatalna i okołoporodowa indukowała zmiany behawioralne oraz zwiększenie gęstości receptorów benzodiazepinowych w hipokampie, co może wpływać na funkcje poznawcze potomstwa.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, działania niepożądane, ekspozycja prenatalna, flumazenil, funkcje poznawcze, genotoksyczność, hipokamp, mutacja, potencjał rakotwórczy, receptory benzodiazepinowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, uszkodzenia chromosomów, uszkodzenia materiału genetycznego, zmiany behawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów wartość LD50 wyniosła 240 mg/kg masy ciała, z obserwowaną śmiertelnością w ciągu 7 dni. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany w tkankach, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych (33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni u szczurów), uszkodzenie wątroby (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie u królików) oraz martwicę mięśni (0,5-5 mg/kg/dobę u świnek morskich i 4 mg/kg/dobę u psów przez kilka tygodni). Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym.
dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra prednizolonu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sora Forte 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne permetryny, substancji czynnej szamponu leczniczego Sora Forte 10 mg/ml, wykazały niski potencjał toksyczny. Doustne LD50 u szczurów wynosiło od 2948 do >4000 mg/kg m.c., a dermalne LD50 przekraczało 2000 mg/kg m.c. w różnych gatunkach. Zauważono jednak zwiększoną toksyczność po rozpuszczeniu w oleju kukurydzianym (LD50 około 500 mg/kg m.c.). W badaniach podostrych dawki 6600-7000 mg/kg paszy indukowały uszkodzenie nerwu kulszowego bez zmian ultrastrukturalnych, a NOAEL w badaniach przewlekłych wynosił od 20 do 1500 mg/kg paszy (90 dni – 6 miesięcy) oraz 100 mg/kg paszy (2 lata, odpowiadające 5 mg/kg m.c.). Permetryna wywoływała umiarkowane, przemijające zapalenie skóry i spojówek u królików, jednak nie wykazano działania fototoksycznego. Badania genotoksyczności i onkogenności potwierdziły brak mutagenności i onkogenności.
badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, biodostępność, dawka letalna, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatomegalia, neurotoksyczność, permetryna, szampon leczniczy, teratogenność, toksyczność dermalna, toksyczność doustna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Oksaliplatyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Oksaliplatyna, stosowana w terapii przeciwnowotworowej, wykazuje istotny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo jej stosowania u kobiet ciężarnych, natomiast badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność reprodukcyjną. Z tego względu oksaliplatyna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Kobiety powinny stosować metody antykoncepcyjne przez cały okres leczenia oraz przez określony czas po jego zakończeniu, który różni się w zależności od preparatu: od 4 miesięcy (Oxaliplatin Eugia, Oxaliplatinum Accord) do 15 miesięcy (Oxaliplatin Kabi). Mężczyźni również powinni stosować antykoncepcję przez 6 do 12 miesięcy po terapii, ze względu na potencjalne genotoksyczne działanie leku. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas leczenia oksaliplatyną, z uwagi na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz ryzyko dla dziecka.
antykoncepcja, genotoksyczność, kriokonserwacja nasienia, laktacja, lek przeciwnowotworowy, mleko kobiece, oksaliplatyna, Oxaliplatin Eugia, Oxaliplatin Kabi, Oxaliplatinum Accord, płodność, poradnia genetyczna, przeciwwskazanie, terapia oksaliplatyną, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, wpływ na laktację - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lincocin 300 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne linkomycyny, substancji czynnej produktu Lincocin (300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ponadto, ocena potencjału rakotwórczego nie wskazała na ryzyko kancerogenności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania linkomycyny w dawkach zalecanych u ludzi.
działanie kancerogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, Lincocin, linkomycyna, maksymalna dawka zalecana, MRHD, mutagenność, organogeneza, płodność, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność rozrodcza, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Sorbitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sorbitol (E420) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i królikach, sorbitol podawany nawet w wysokich dawkach (do 20% w diecie) nie wykazywał toksycznego wpływu na rozwój potomstwa, płodność ani histopatologię narządów rozrodczych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a długoterminowe badania żywieniowe nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, produkt Microlax zawierający sorbitol wykazał jedynie nieznaczne działanie toksyczne przy podaniu doodbytniczym. Sorbitol jest dobrze tolerowany przez organizmy zwierzęce, co potwierdza jego szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, konwencjonalne badanie farmakologiczne, margines bezpieczeństwa, niska toksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, ryzyko kancerogenne, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Hormon folikulotropowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza bezpieczeństwa preparatów zawierających hormon folikulotropowy (FSH) w formie menotropiny (hMG) wskazuje na brak szczególnego zagrożenia dla pacjentów na podstawie dostępnych danych przedklinicznych oraz szerokiego doświadczenia klinicznego. Preparaty takie jak Menopur i Mensinorm Set, pozyskiwane z moczu kobiet po menopauzie, zawierają naturalne hormony FSH i LH (w przypadku Mensinorm Set dodatkowo hCG z moczu kobiet ciężarnych), co uzasadnia brak potencjału genotoksycznego. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej ani rakotwórczości, co jest zgodne z krótkotrwałym charakterem terapii i przeciwwskazaniami do stosowania w ciąży i okresie poporodowym. Warto podkreślić, że dla preparatu Mensinorm Set brak jest jakichkolwiek danych przedklinicznych, co stanowi istotną informację dla lekarzy przepisujących ten lek.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, ludzka gonadotropina kosmówkowa, ludzka gonadotropina menopauzalna, Menopur, menotropina, Mensinorm Set, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac Teva 10 mg/g (1%)
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Diclofenac Teva (10 mg/g, żel), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Analizy toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych odchyleń w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na brak znaczącego ryzyka toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, w tym badania na komórkach bakteryjnych i ssaczych, nie potwierdziły działania mutagennego ani uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania diklofenaku w kontekście potencjalnego działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, genotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisatrakurium wskazują na brak działania mutagennego w większości testów, w tym mikrobiologicznych in vitro przy stężeniach do 5000 μg/płytkę oraz cytogenetycznych in vivo u szczurów przy dawkach do 4 mg/kg masy ciała. Wyjątkiem jest test mutagenności in vitro na mysich komórkach chłoniaka, gdzie działanie mutagenne zaobserwowano przy stężeniach ≥40 μg/ml, jednak ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie leku, kliniczne znaczenie tego wyniku jest wątpliwe. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały teratogenności, a tolerancja miejscowa po podaniu dotętniczym u królików była dobra, bez obserwacji zmian patologicznych.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie mutagenności in vitro, badanie reprodukcyjne, cisatrakurium, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko onkogenne, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka. Bisoprolol nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczność matczyną i płodową, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym, bez działania teratogennego. Ramipryl nie wykazuje toksyczności ostrej przy podaniu doustnym u gryzoni i psów, a dawki tolerowane wynoszą 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 40 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście stosowania klinicznego. Standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, a także zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów oraz uszkodzenia jąder u psów i małp przy wyższych dawkach. Brak zmian w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u małp, gatunku filogenetycznie bliskiego człowiekowi, sugeruje mniejsze ryzyko hepatotoksyczności u ludzi. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, choć dane kliniczne nie wskazują na ryzyko proarytmiczne.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał proarytmiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przeciwwskazanie w ciąży, rozuwastatyna, statyna, toksyczność, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussipect (4,35 mg + 622 mg + 1,43 mg)/5 ml
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego syropu Tussipect (622 mg wyciągu tymiankowego, 4,35 mg chlorowodorku efedryny oraz 1,43 mg saponiny na 5 ml) opiera się na toksykologii poszczególnych składników, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań dla całego preparatu. Analiza danych przedklinicznych, obejmująca badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazała istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zalecanym dawkowaniem i środkami ostrożności. Wyciąg tymiankowy jest ekstrahowany mieszaniną etanolu 96% (v/v), wody i glicerolu, natomiast saponina wykazuje działanie wykrztuśne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazując istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach ujawniły potencjalne ryzyko teratogenne: zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurzych oraz sporadyczne przypadki wrodzonego braku palców u królików. W badaniach na psach, przy dawkach 2, 7 i 24 mg/kg/dobę przez rok, zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce, związane z farmakodynamicznym działaniem iwabradyny na prądy Ih w siatkówce, analogiczne do prądu If w sercu, bez trwałego uszkodzenia struktur oka.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, iwabradyna, organogeneza, prąd If, prądy Ih, profil bezpieczeństwa, ryzyko środowiskowe, stymulator serca, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada serca, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polkepral 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewetyracetamu, substancji czynnej preparatu Polkepral (dawki 250-1000 mg), wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi. Standardowe testy farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły działań niepożądanych. U gryzoni zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie (zwiększenie masy, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe, podwyższenie enzymów wątrobowych), które nie wystąpiły u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach stosowano dawki do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w mg/m²) bez negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję. W rozwoju zarodkowo-płodowym szczurów dawka NOAEL wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę dla samic i 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów (odpowiednio 12x i 4x MRHD), przy czym odnotowano jedynie marginalne zmniejszenie masy płodu i nieznaczne zmiany szkieletowe bez wzrostu śmiertelności czy wad rozwojowych.
enzym wątrobowy, genotoksyczność, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka dobowa, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, NOAEL, Polkepral, potencjał rakotwórczy, przerost zrazika wątrobowego, reakcja adaptacyjna, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodka, toksyczność ciążowa, wada rozwojowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvachol 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny wykazały, że jej mechanizm działania opiera się na inhibicji enzymu reduktazy HMG-CoA, co jest kluczowe w biosyntezie cholesterolu. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu na modelach zwierzęcych nie zaobserwowano efektów toksycznych wykraczających poza znane działanie farmakologiczne. Testy genotoksyczności oraz długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani onkogennego potencjału symwastatyny. Dodatkowo, badania teratogenności na szczurach i królikach, przy maksymalnych tolerowanych dawkach, nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
biosynteza cholesterolu, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt mutagenny, farmakodynamika, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór, płodność, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reduktaza HMG-CoA, rozwój noworodka, rozwój płodowy, symwastatyna, teratogenność, toksyczność, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orizon 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak ekspozycja płodowa wiązała się z deficytami funkcji poznawczych w dorosłości. U szczurów obserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszenie masy urodzeniowej i obniżoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na młodych zwierzętach odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju oraz dojrzewania płciowego, przy czym wpływ na układ kostny pojawiał się przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazał działania genotoksycznego, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczych, genotoksyczność, gruczoł piersiowy, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kość długa, odstęp QT, prolaktyna, rakotwórczość, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ridlip 5 mg
W badaniach przedklinicznych rozuwastatyny, substancji czynnej leku Ridlip, nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka pod kątem bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Należy jednak podkreślić brak szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG. W badaniach długoterminowych u zwierząt zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury) oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy), które nie wystąpiły u małp, mimo ekspozycji na poziomie zbliżonym do klinicznego. Zmiany te najprawdopodobniej wynikają z farmakologicznego działania inhibitora reduktazy HMG-CoA.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność rozrodcza, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Bezpieczeństwo stosowania leku TamisPras DUO, zawierającego solifenacynę bursztynian 6 mg oraz tamsulosyny chlorowodorek 0,4 mg, zostało ocenione na podstawie szczegółowych badań przedklinicznych obu substancji czynnych. Indywidualne badania toksyczności na modelach zwierzęcych nie wykazały nieoczekiwanych działań toksycznych, a profil farmakologiczny obu składników potwierdził brak istotnego zagrożenia dla funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, badania wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wskazały na ryzyko uszkodzeń genetycznych ani negatywnego wpływu na parametry reprodukcyjne. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały potencjału onkogennego dla żadnej z substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie niepożądane, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał onkogenny, rozwój embrionalny, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna bursztynian, synergizm toksyczny, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Sodu jodek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jodek sodu, będący jednym z głównych składników Soli Jodobromowej Iwonickiej, posiada ugruntowany profil bezpieczeństwa potwierdzony wieloletnim zastosowaniem klinicznym oraz licznymi publikacjami naukowymi. Dane przedkliniczne, obejmujące standardowe badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W preparacie zawartość jonu jodkowego (I-) wynosi nie mniej niż 330 mg/kg, jonu bromkowego (Br-) nie mniej niż 1200 mg/kg, a jonu chlorkowego (Cl-) nie mniej niż 450 g/kg, co podkreśla jego specyficzny skład mineralny.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bromek sodu, chlorek sodu, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, jodek sodu, jon bromkowy, jon chlorkowy, jon jodkowy, kancerogenność, potencjał mutagenny, sól jodobromowa iwonicka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Karbidopa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbidopa, stosowana w terapii choroby Parkinsona w połączeniu z lewodopą, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 wynoszącymi 1750 mg/kg u myszy oraz 4810-5610 mg/kg u szczurów. Toksyczność jest wyższa u nowo narodzonych szczurów, a objawy zatrucia obejmują ataksję, opadanie powiek i zmniejszoną aktywność. W badaniach przewlekłych na małpach i szczurach, przy dawkach od 25 do 135 mg/kg/dobę, nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych ani potencjału rakotwórczego. Połączenie karbidopy z lewodopą wykazuje zmienną toksyczność zależną od stosunku dawek, z LD50 w zakresie 1930-3270 mg/kg u myszy, a objawy zatrucia obejmują drgawki kloniczne i drżenia przy wyższych dawkach. W badaniach długoterminowych dawki do 10+100 mg/kg/dobę nie powodowały istotnych zmian morfologicznych, choć obserwowano efekty farmakologiczne, takie jak nadpobudliwość i osłabienie mięśni u małp oraz zmniejszoną aktywność i przerost adenocytów ślinianek u szczurów.
ataksja, badania histopatologiczne, badania rakotwórczości, choroba Parkinsona, drgawki kloniczne, drżenie głowy, drżenie grubofaliste, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipoaktywność, hydrazyna, LD50, lewodopa, masa nerek, nadpobudliwość, neurotoksyczność, niedobór pirydoksyny, osłabienie mięśni, potencjał rakotwórczy, przerost adenocytów, ptoza powiek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Szałwii –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia szałwii (Salviae officinalis L., folium) koncentrują się przede wszystkim na neurotoksycznym działaniu tujonu, głównego składnika olejku eterycznego. W praktyce klinicznej zaleca się stosowanie chemotypów szałwii o niskiej zawartości tujonu, aby minimalizować ryzyko toksyczności. Ustalono akceptowalną dzienną dawkę tujonu na poziomie 5,0 mg/osobę, przy czym bezpieczne jest jedynie krótkotrwałe stosowanie nieprzekraczające 2 tygodni. Tujon stanowi kluczowy czynnik ograniczający stosowanie liścia szałwii ze względu na jego potencjał neurotoksyczny.
chemotyp szałwii, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, liść szałwii, neurotoksyczność tujonu, obszar toksykologiczny, olejek eteryczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Salvia officinalis, szałwia lekarska, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Vipharm 50 mg
Przedkliniczne badania sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy istotnych klinicznie stężeniach osoczowych, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica i włóknienie), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zanik tkanki limfoidalnej, zmniejszenie komórek szpiku), trzustce (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), śliniankach, stawach, macicy i jajnikach. Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zmiany nerkowe oraz przerost komórek przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności in vivo, choć in vitro stwierdzono poliploidię w ludzkich limfocytach. Potencjał rakotwórczy potwierdzono w modelach myszy transgenicznych rasH2 i szczurów, gdzie dawki ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższe niż kliniczne AUC indukowały nowotwory żołądka, dwunastnicy, nadnerczy i gruczołów Brunnera.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków jajnikowych, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, kostnienie kręgów, nadnercza, odstęp QTc, organogeneza, pęcherzyki nasienne, poliploidia, przewód pokarmowy, resorpcja zarodkowa, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śmiertelność zarodkowa, sunitynib, szpik kostny, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, wady rozwojowe szkieletu, zanik kanalików jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spastyna Max 80 mg
Przedkliniczne dane toksykologiczne dotyczące drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Spastyna Max (80 mg), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani ogólnoustrojowych działań niepożądanych w modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania przewlekłego. Testy genotoksyczności nie ujawniły mutagennego ani klastogennego potencjału, a badania kancerogenności nie wykazały ryzyka indukcji nowotworów, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa klinicznego drotaweryny.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, drotaweryny chlorowodorek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał kancerogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie genetyczne, zaburzenie funkcji reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pemetrexed Eugia 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pemetreksedu wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u ciężarnych samic myszy, obejmujące zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie struktur kostnych oraz rozszczep podniebienia. U samców myszy i psów rasy beagle stwierdzono znaczące zaburzenia płodności, takie jak zmniejszona płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego po podawaniu pemetreksedu, co wskazuje na toksyczny wpływ na tkankę gonadalną. Należy podkreślić, że brak jest danych dotyczących wpływu leku na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego.
aberracja chromosomalna, bolus dożylny, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, martwica nabłonka, mutagenność, nabłonek plemnikotwórczy, osteogeneza, pemetreksed, płodność męska, rozrodczość, rozszczep podniebienia, rozwój wewnątrzmaciczny, spermatogeneza, test Amesa, test mikrojądrowy, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy PlantagoPharm zawiera płynny wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium) w stężeniu 101,2 mg/ml, w formie ekstraktu 1:1, z użyciem 25% V/V etanolu jako ekstrahenta, co skutkuje zawartością 1,8% m/m etanolu w gotowym preparacie. Dokumentacja produktu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji aktywnej, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Ponadto, nie ma danych dotyczących potencjalnych interakcji między wyciągiem a nośnikiem etanolowym oraz innymi substancjami pomocniczymi w formulacji.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, etanol, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podprzewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wyciąg z liści babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Casaro 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz działania szkodliwego na narządy docelowe przy dawkach terapeutycznych. W dawkach znacznie przekraczających kliniczne obserwowano zmniejszenie parametrów hematologicznych, takich jak liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny oraz hematokryt. Wysokie dawki indukowały zmiany nerkowe, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, co najprawdopodobniej wynika z hemodynamicznego działania hipotensyjnego leku. Ponadto, stwierdzono rozrost i/lub przerost komórek aparatu przykłębkowego, uznawany za efekt farmakologiczny bez klinicznego znaczenia przy dawkach terapeutycznych. U młodych zwierząt zaobserwowano zmniejszenie masy ciała i serca, przy ekspozycji na kandesartan od 7 do 78 razy wyższej niż u dzieci leczonych dawkami klinicznymi (0,2 mg/kg u dzieci 1–<6 lat oraz 16 mg u dzieci 6–<17 lat). Brak określenia NOEL ogranicza ocenę marginesu bezpieczeństwa tych efektów.
aparat przykłębkowy, badanie in vivo, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, noworodek normotensyjny, parametry czerwonokrwinkowe, przerost komórek, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność kandesartanu, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Deksketoprofen, substancja czynna leku Dexak, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych (myszy, małpy) ustaliły poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane u ludzi, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, obserwowano jedynie przy ekspozycji 14-18-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne, co potwierdza ograniczone ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu.
badania kancerogenności, deksketoprofen, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, górny odcinek przewodu pokarmowego, immunofarmakologia, krew w kale, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, nadżerki błony śluzowej dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, przeżycie zarodka-płodu, substancja czynna, toksyczność przewlekła, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor XR 500 mg 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku zawartego w leku Siofor XR 500 mg obejmują szeroki zakres standardowych badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksydologiczne testy po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak objawów toksyczności przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania metforminy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku pod względem wpływu na materiał genetyczny.
aberracje chromosomowe, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogeneza, metformina, metformina chlorowodorek, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cytosar 100 mg/ml
Produkt leczniczy Cytosar (cytarabina, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wykazuje potencjalną genotoksyczność, co wymaga od lekarzy zalecenia wysoce skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. U mężczyzn, których partnerki są w wieku rozrodczym, zaleca się stosowanie antykoncepcji podczas terapii i przez 3 miesiące po jej zakończeniu. Brak jest badań klinicznych dotyczących stosowania cytarabiny w ciąży, natomiast dane z badań na zwierzętach wskazują na działanie teratogenne. Ekspozycja płodu na cytarabinę, szczególnie w pierwszym trymestrze, wiąże się z ryzykiem wad wrodzonych, takich jak deformacje kończyn i zniekształcenia ucha, a także poważnymi zaburzeniami hematologicznymi u noworodków (pancytopenia, leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość) oraz innymi powikłaniami, w tym zgonami noworodków.
ciężkie działanie niepożądane, cytarabina, działanie teratogenne, eozynofilia, genotoksyczność, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, nieżyt żołądkowo-jelitowy, niska masa urodzeniowa, pancytopenia, pierwszy trymestr ciąży, płodność, posocznica, powiększenie śledziony, trisomia, wada kończyny, wada wrodzona, zaburzenie chromosomalne, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimifree 0,3 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bimatoprostu w stężeniu 0,3 mg/ml wskazują na ograniczone ryzyko działań niepożądanych przy ekspozycjach klinicznych. Badania na małpach wykazały, że długotrwałe podawanie miejscowe ≥0,3 mg/ml przez 1 rok powodowało wzrost pigmentacji tęczówki oraz odwracalne zmiany w tkankach okołogałkowych, bez cech patologicznych. Mechanizm pigmentacji wiąże się ze zwiększoną produkcją melaniny, a nie hiperplazją melanocytów. Kompleksowe testy genotoksyczności i badania rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego bimatoprostu, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa onkologicznego.
bimatoprost, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ludzka, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcje neurobehawioralne, genotoksyczność, hiperplazja, in vitro, in vivo, melanocyty, pigmentacja tęczówki, poronienie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkologiczne, szpara powiekowa, tkanki okołooczne, toksyczność okołoporodowa, upośledzenie płodności, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Mercurius solubilis hahnemanni – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Mercurius solubilis Hahnemanni, obecna w produkcie leczniczym Homeogene 9 w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH (0,667 mg na tabletkę), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W Charakterystyce Produktu Leczniczego (punkt 5.3) jednoznacznie wskazano na brak standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał mutagenny, genotoksyczny, rakotwórczy, a także wpływ na reprodukcję, płodność i rozwój płodu. Mercurius solubilis Hahnemanni stanowi jedną z dziewięciu substancji czynnych w Homeogene 9, a jego rozcieńczenie 3CH odpowiada stężeniu 10^-6, co jest charakterystyczne dla farmacji homeopatycznej.
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, farmacja homeopatyczna, genotoksyczność, Homeogene 9, mercurius solubilis hahnemanni, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozcieńczenie homeopatyczne, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Losartan Hydrochlorotiazyd Krka wykazały brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne skojarzenia losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających do 6 miesięcy na szczurach i psach, zaobserwowano zmniejszenie parametrów hematologicznych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt), wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (owrzodzenia, nadżerki, krwawienia). Zmiany te mają istotne znaczenie kliniczne, wskazując na potencjalne działania niepożądane u pacjentów stosujących ten preparat.
azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, karmienie piersią, kreatynina, krwinki czerwone, losartan potasowy z hydrochlorotiazydem, nadliczbowe żebra, owrzodzenie, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, śmiertelność płodowa, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Wierzbownicy 1 g/1 g
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego zawierającego 1 g ziela wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium L.) wykazuje istotne braki w danych toksykologicznych. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani rakotwórczości, co oznacza brak informacji na temat wpływu substancji na płodność, rozwój zarodkowy, mutagenność oraz potencjał kancerogenny. W związku z tym, profil bezpieczeństwa opiera się głównie na danych z tradycyjnego, wieloletniego stosowania, bez wsparcia standardowych modeli badawczych przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, długotrwałe stosowanie, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, mutacja genowa, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjne stosowanie, uszkodzenie DNA, wierzbówka kiprzyca, wpływ na płodność, ziele wierzbownicy