Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Colistimethatum natricum Noridem 1000000 j.m.

Przedkliniczne badania kolistymetatu sodowego wykazały ograniczone dane dotyczące genotoksyczności, z obserwacją aberracji chromosomalnych in vitro na ludzkich limfocytach oraz zmniejszeniem indeksu mitotycznego, co sugeruje potencjalne ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Brak jest jednak danych dotyczących karcynogenności tej substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, badania na szczurach i myszach nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka wad rozwojowych u płodów w tych modelach zwierzęcych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku kolistymetatu sodowego

Kolistymetat sodowy (Colistimethatum natricum) był przedmiotem różnych badań przedklinicznych, które dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa tego antybiotyku. Dostępne dane obejmują wyniki badań genotoksyczności, badań na temat toksyczności reprodukcyjnej oraz informacje o działaniu teratogennym substancji. Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie tych danych, istotnych z perspektywy klinicznej.1

Genotoksyczność i potencjał rakotwórczy

Dostępne dane dotyczące potencjalnej genotoksyczności kolistymetatu sodowego są ograniczone, a informacje na temat potencjału rakotwórczego (karcynogennego) nie są dostępne. W przeprowadzonych badaniach in vitro na ludzkich limfocytach wykazano, że kolistymetat sodowy indukuje aberracje chromosomalne. To działanie może mieć związek z zaobserwowanym równoczesnym zmniejszeniem indeksu mitotycznego w badanych komórkach.2

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzone na gryzoniach (szczury i myszy) nie wykazały działania teratogennego kolistymetatu sodowego. Oznacza to, że w tych modelach zwierzęcych nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka występowania wad rozwojowych u płodów pod wpływem badanej substancji.3

Teratogenność w badaniach na królikach

Odmienne wyniki uzyskano w badaniach teratogenności przeprowadzonych na królikach w okresie organogenezy. Domięśniowe podanie kolistymetatu sodowego w dawkach 4,15 mg/kg masy ciała oraz 9,3 mg/kg masy ciała skutkowało wystąpieniem stopy końsko-szpotawej u płodów. Wada ta wystąpiła u 2,6% płodów w grupie otrzymującej niższą dawkę oraz u 2,9% płodów przy zastosowaniu wyższej dawki. Warto podkreślić, że zastosowane dawki stanowiły odpowiednio 0,5 i 1,2 maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi.4

Dodatkowo, w badaniach na królikach zaobserwowano, że podawanie wyższej dawki kolistymetatu sodowego (9,3 mg/kg masy ciała) wiązało się ze zwiększonym wchłanianiem substancji, co może mieć znaczenie dla ekspozycji płodu na działanie leku.5

Inne dane przedkliniczne

Poza wymienionymi powyżej informacjami oraz danymi zawartymi w innych częściach charakterystyki produktu leczniczego, nie ma dodatkowych przedklinicznych danych o bezpieczeństwie kolistymetatu sodowego, które byłyby istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej i decyzji terapeutycznych podejmowanych przez lekarza przepisującego lek.6

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl