Właściwości farmakokinetyczne
Colistimethatum natricum Noridem 1000000 j.m.

Colistimethatum natricum Noridem, dostępny w dawkach 1 000 000 j.m. i 2 000 000 j.m. jako proszek do nebulizacji, charakteryzuje się ograniczonymi danymi farmakokinetycznymi, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym. Wchłanianie kolistymetatu sodowego po nebulizacji jest zmienne i zależy od wielkości cząsteczek, typu nebulizatora oraz stanu płuc pacjenta, z możliwym stężeniem terapeutycznym w surowicy do 4 mg/L. Objętość dystrybucji u zdrowych osób jest mała i odpowiada objętości płynu pozakomórkowego, natomiast u pacjentów w stanie krytycznym jest istotnie zwiększona. Wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane i maleje przy wyższych stężeniach. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest minimalne bez zapalenia opon, ale wzrasta w jego obecności. Farmakokinetyka kolistymetatu i kolistyny jest liniowa w zakresie klinicznym.

Właściwości farmakokinetyczne kolistymetatu sodowego

W przypadku leku Colistimethatum natricum Noridem (1 000 000 j.m. i 2 000 000 j.m., proszek do sporządzania roztworu do nebulizacji) dostępne informacje dotyczące farmakokinetyki kolistymetatu sodu i kolistyny są ograniczone. Należy zaznaczyć, że właściwości farmakokinetyczne mogą różnić się znacząco u pacjentów w stanie krytycznym w porównaniu do pacjentów z mniej nasilonymi zaburzeniami fizjologicznymi czy zdrowych ochotników. Przedstawione dane opierają się na badaniach wykorzystujących metodę wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) do określenia stężenia kolistymetatu sodowego w osoczu.1

Wchłanianie

Stopień absorpcji kolistymetatu sodowego przez przewód pokarmowy u zdrowej osoby jest nieznaczny. Wchłanianie leku po podaniu metodą nebulizacji wykazuje znaczną zmienność i zależy od kilku czynników, w tym od wielkości cząsteczek w aerozolu, rodzaju używanego nebulizatora oraz zmian chorobowych w płucach pacjenta.2

Badania kliniczne przeprowadzone zarówno na zdrowych ochotnikach, jak i pacjentach z różnymi zakażeniami wykazały, że stężenie leku w surowicy może wahać się od nieoznaczalnego (zero) do potencjalnie terapeutycznego, wynoszącego 4 mg/L lub więcej. Z tego powodu podczas leczenia pacjentów metodą inhalacji należy zawsze uwzględniać możliwość wchłaniania ogólnoustrojowego.3

Dystrybucja

Objętość dystrybucji kolistyny u zdrowych osób jest mała i odpowiada w przybliżeniu objętości płynu pozakomórkowego (ECF – extracellular fluid). U pacjentów w stanie krytycznym objętość dystrybucji jest istotnie zwiększona. Wiązanie leku z białkami osocza jest umiarkowane i zmniejsza się przy większych stężeniach.4

Przenikanie leku do płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) jest minimalne u pacjentów bez zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, natomiast zwiększa się w przypadku wystąpienia tego zapalenia. Zarówno kolistymetat sodowy, jak i kolistyna wykazują farmakokinetykę liniową w zakresie dawek istotnych klinicznie.5

Biotransformacja

Szacuje się, że około 30% kolistymetatu sodowego jest przekształcane do kolistyny u zdrowych osób. Proces ten jest zależny od klirensu kreatyniny. W miarę pogarszania się czynności nerek, większa ilość kolistymetatu sodowego ulega przekształceniu do kolistyny. U pacjentów z obniżoną czynnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stopień przekształcania może wynosić nawet 60-70%.6

Eliminacja

Wydalanie kolistymetatu sodowego po podaniu w nebulizacji nie było szczegółowo badane. Kolistymetat sodowy jest wydalany głównie przez nerki poprzez przesączanie kłębuszkowe. U zdrowych osób 60%-70% kolistymetatu sodowego jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 24 godzin.7

Eliminacja czynnej kolistyny nie jest w pełni scharakteryzowana. Kolistyna ulega rozległemu kanalikowemu wchłanianiu zwrotnemu w nerkach i może być usuwana drogą pozanerkową lub podlegać metabolizmowi nerkowemu z możliwą kumulacją w nerkach. Klirens kolistyny zmniejsza się w zaburzeniach czynności nerek, prawdopodobnie z powodu zwiększonego przekształcania kolistymetatu sodowego do kolistyny.8

Okres półtrwania

Okres półtrwania kolistyny u zdrowych osób wynosi około 3 godzin, natomiast u osób z mukowiscydozą jest nieco dłuższy – około 4 godzin. Całkowity klirens leku u tych pacjentów wynosi około 3 l/godzinę. U pacjentów w stanie krytycznym obserwowano znaczne wydłużenie okresu półtrwania, wynoszące około 9-18 godzin.9

Parametry fizykochemiczne produktu

Lek Colistimethatum natricum Noridem dostępny jest w dwóch dawkach: 1 000 000 j.m. i 2 000 000 j.m., w postaci proszku do sporządzania roztworu do nebulizacji. Proszek ma barwę białą lub białawą. Wartość pH roztworu po rozpuszczeniu mieści się w zakresie 6,5-8,5 (dla dawki 1 000 000 j.m. w 3 ml roztworu oraz dla dawki 2 000 000 j.m. w 4 ml roztworu).10

Parametr farmakokinetyczny Zdrowi ochotnicy Pacjenci z mukowiscydozą Pacjenci w stanie krytycznym
Objętość dystrybucji Mała (około objętości ECF) Dane ograniczone Istotnie zwiększona
Konwersja kolistymetatu do kolistyny Około 30% Dane ograniczone Zwiększona (do 60-70% przy klirensie kreatyniny <30 ml/min)
Wiązanie z białkami Umiarkowane, zmniejsza się przy większych stężeniach
Okres półtrwania kolistyny Około 3 godziny Około 4 godziny Około 9-18 godzin
Klirens całkowity Około 3 l/godzinę Zmniejszony
Wydalanie kolistymetatu sodowego w postaci niezmienionej 60-70% w ciągu 24h Zmniejszone przy obniżonej funkcji nerek
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl