Leki zawierające w składzie
kolistymetat sodowy

Kolistymetat sodowy to polipeptydowy antybiotyk zaliczany do grupy polimyksyn, który wykazuje działanie głównie wobec bakterii Gram-ujemnych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z lipopolisacharydem błony zewnętrznej bakterii, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności, a w konsekwencji do uszkodzenia struktury komórkowej i śmierci bakterii.

Kolistymetat sodowy jest stosowany przede wszystkim w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez wielolekooporne bakterie Gram-ujemne, w tym Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii oraz Klebsiella pneumoniae. Jest szczególnie cenny w terapii zakażeń wywoływanych przez szczepy oporne na karbapenemy, gdy inne opcje terapeutyczne są ograniczone.

W Polsce kolistymetat sodowy jest dostępny w preparatach takich jak: Colistin TZF, Colobreathe, Promixin. Lek może być podawany w formie dożylnej, dokanałowej lub wziewnej, w zależności od rodzaju i lokalizacji zakażenia. Wziewna postać jest szczególnie wykorzystywana u pacjentów z mukowiscydozą w leczeniu przewlekłych zakażeń płucnych.

Największą zaletą kolistymetatu sodowego jest jego skuteczność wobec wielu szczepów wielolekoopornych, w tym bakterii wytwarzających karbapenemazy. W dobie narastającej antybiotykooporności, kolistyna pozostaje często jedną z ostatnich opcji terapeutycznych w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych.

Stosowanie kolistymetatu sodowego wiąże się jednak z istotnymi zagrożeniami. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest nefrotoksyczność, która może manifestować się ostrym uszkodzeniem nerek. Dodatkowo lek może powodować neurotoksyczność (parestezje, zawroty głowy, zaburzenia mowy), a przy podaniu wziewnym – skurcz oskrzeli. Z uwagi na wąski indeks terapeutyczny, stosowanie kolistyny wymaga starannego monitorowania funkcji nerek oraz dostosowywania dawki, szczególnie u pacjentów z już istniejącą niewydolnością nerek.