Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kolistymetat sodowy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania kolistymetatu sodowego

W oparciu o dostępne dane przedkliniczne, kolistymetat sodowy posiada określony profil bezpieczeństwa, który został zbadany w różnych aspektach toksykologicznych. Badania te dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem tej substancji w praktyce klinicznej.¹

Potencjał genotoksyczny i kancerogenny

Dane dotyczące potencjalnej genotoksyczności kolistymetatu sodowego są ograniczone, a informacje na temat jego działania rakotwórczego są niedostępne. W badaniach przeprowadzonych in vitro na ludzkich limfocytach wykazano, że substancja ta indukuje aberracje chromosomalne. Efekt ten może być powiązany z obserwowanym zmniejszeniem indeksu mitotycznego.^{2 3}

Należy podkreślić, że brak jest kompleksowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego kolistymetatu sodowego zawartego w produktach Colistimethatum natricum Noridem i Colistin TZF, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa tej substancji.^{4 5}

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzone na gryzoniach (szczury i myszy) nie wykazały teratogennego wpływu kolistymetatu sodowego na rozwój płodów.^{6 7}

Jednak w badaniach na królikach, którym podawano domięśniowo kolistymetat sodowy w okresie organogenezy, zaobserwowano następujące efekty:

• Przy dawce 4,15 mg/kg m.c. (odpowiadającej 0,5 maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi) stwierdzono wystąpienie stopy końsko-szpotawej u 2,6% płodów⁸
• Przy dawce 9,3 mg/kg m.c. (odpowiadającej 1,2 maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi) zaobserwowano wystąpienie stopy końsko-szpotawej u 2,9% płodów⁹
• Dawka 9,3 mg/kg m.c. wiązała się również ze zwiększonym wchłanianiem substancji¹⁰
• W przypadku Colistin TZF zaobserwowano w kilku przypadkach (2,7%) wrodzone zniekształcenie stopy u płodu oraz zwiększenie liczby resorpcji po domięśniowym podaniu dawek 0,5- i 1,2-krotnie większych od maksymalnych dobowych dawek stosowanych u ludzi¹¹

Powyższe dane wskazują na potencjalne ryzyko działania teratogennego kolistymetatu sodowego u gatunków innych niż gryzonie, już przy dawkach porównywalnych do stosowanych terapeutycznie u ludzi, szczególnie w krytycznym okresie organogenezy.^{12 13}

Inne dane przedkliniczne

Oprócz przedstawionych powyżej informacji, nie istnieją dodatkowe przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania kolistymetatu sodowego, które byłyby istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej i lekarza przepisującego lek.¹⁴

Należy zauważyć, że dane przedkliniczne dotyczące kolistymetatu sodowego są stosunkowo ograniczone, szczególnie w zakresie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania i potencjalnego działania rakotwórczego. Interpretacja dostępnych danych powinna uwzględniać te ograniczenia przy ocenie ogólnego profilu bezpieczeństwa substancji.^{15 16}