działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finahit 1 mg
Finasteryd w dawce 1 mg (Finahit) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (95,58 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u kobiet (ze względu na ryzyko teratogenności dla płodu męskiego) oraz u dzieci i młodzieży obu płci. Równoczesne stosowanie Finahit 1 mg z innymi preparatami zawierającymi finasteryd, w tym Finahit 5 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast przerwać terapię.
działanie teratogenne, finasteryd 1 mg, inhibitor 5α-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na finasteryd, nietolerancja laktozy, objawy nadwrażliwości, płodność męska, reakcja alergiczna, substancja czynna leku, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trudność w oddychaniu, wysypka alergiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Co-Prenessa, zawierająca peryndopryl 8 mg i indapamid 2,5 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Lek jest niezalecany w pierwszym trymestrze ciąży, a bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków – niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji na peryndopryl w II i III trymestrze konieczne jest wykonanie kontrolnego USG nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. Indapamid, choć dane są ograniczone (poniżej 300 przypadków), może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza i niedokrwienia płodowo-łożyskowego, dlatego jego stosowanie w ciąży również jest niezalecane.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, lek moczopędny, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z indapamidem, pochodna sulfonamidu, profil bezpieczeństwa leku, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concerta 18 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu chlorowodorku, substancji czynnej Concerta, obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój zarodkowo-płodowy. Długoterminowe badania na zwierzętach wykazały zwiększoną częstość złośliwych guzów wątroby jedynie u samców myszy, bez podobnych efektów u szczurów i samic myszy. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi pozostaje nieustalone, a brak jest dowodów na podobne ryzyko u pacjentów stosujących metylofenidat. W zakresie wpływu na układ rozrodczy, substancja nie wykazała negatywnego wpływu na płodność ani zdolność rozrodczą zwierząt, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, Concerta, dawka toksyczna, działanie teratogenne, metylofenidatu chlorowodorek, płodność, profil bezpieczeństwa leku, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, układ rozrodczy, wpływ na rozrodczość, złośliwy guz wątroby - Leksykon substancji czynnych
Ibuprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ibuprofen, szeroko stosowany NLPZ, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno badaniami przedklinicznymi, jak i doświadczeniem klinicznym. W badaniach na zwierzętach subchroniczna i przewlekła toksyczność objawiała się głównie zmianami i owrzodzeniami przewodu pokarmowego, co stanowi główny obszar uwagi przy długotrwałym stosowaniu. LD50 ibuprofenu jest ponad 60-krotnie wyższa niż maksymalna pojedyncza dawka u ludzi (<12 mg/kg), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie wykazano działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Ibuprofen przenika przez łożysko i może zaburzać funkcje układu rozrodczego u zwierząt, m.in. hamując owulację u królików i powodując zaburzenia implantacji zarodków, jednak nie stwierdzono znamiennego wzrostu wad rozwojowych przy dawkach kilkakrotnie przekraczających ludzkie. Działania teratogenne pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, ze szczególnym uwzględnieniem wad serca.
ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, EKG, elektrokardiografia, hepatotoksyczność, ibuprofen, implantacja zarodka, interakcja farmakodynamiczna, kancerogeneza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, przenikanie przez łożysko, situs inversus, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, zaburzenie wzrostu płodowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coxydyna 60 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad 2-krotnie dawkę stosowaną u ludzi (90 mg/dobę) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są związane ze specyficznym dla szczurów mechanizmem indukcji cytochromu P450 (CYP), który nie występuje u ludzi, co wskazuje na brak bezpośredniego przełożenia tych wyników na bezpieczeństwo kliniczne. W badaniach toksykologicznych stwierdzono dawko- i czasowo-zależne owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów, pojawiające się zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do terapeutycznych stosowanych u ludzi. U psów zaburzenia przewodu pokarmowego i nerek obserwowano przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne.
badanie toksykologiczne, CYP3A, cytochrom P450, dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, wczesne poronienie, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 20 mg
Badania przedkliniczne olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy i małpy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg z objawami neuroleptycznymi takimi jak sedacja, ataksja, drżenia oraz zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy, do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zmiany hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany w narządach rozrodczych związane ze wzrostem prolaktyny, a także zaburzenia cykli płciowych i opóźnienie rozwoju płodu przy dawkach przekraczających 3 mg/kg, co stanowi wielokrotność dawki maksymalnej u człowieka.
ataksja, badania toksyczności, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, małopłytkowość, model zwierzęcy, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Fotemustyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fotemustyna, substancja czynna leku Mustophoran, wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza na narząd wzroku, gdzie u szczurów stwierdzono atrofię siatkówki, a u małp odwarstwienie siatkówki przy stężeniach w osoczu zbliżonych do tych u ludzi stosujących dawki terapeutyczne dożylne. Ponadto, fotemustyna wykazuje silne właściwości genotoksyczne, potwierdzone mutagennością w testach na Salmonella typhimurium i Escherichia coli, klastogennością w teście mikrojądrowym u myszy oraz w hodowlach limfocytów ludzkich in vitro, a także działanie transformujące na komórkach embrionalnych chomika syryjskiego i linii BALB/3T3. Ze względu na te właściwości, standardowe badania reprodukcyjne nie zostały przeprowadzone, jednak na podstawie danych dotyczących innych nitrozomoczników zaleca się unikanie stosowania fotemustyny u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu.
atrofia jąder, atrofia siatkówki, azoospermia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fotemustyna, genotoksyczność, mutacja wsteczna, odwarstwienie siatkówki, pochodna nitrozomocznika, test mikrojądrowy, transformacja komórkowa, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Alotendin, zawierający fumaranu bisoprololu i amlodypiny (bezylan), wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa u gryzoni. Długoterminowe badania karcynogenności amlodypiny (0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę przez 2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności były negatywne. W badaniach płodności u szczurów dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) nie wpływały istotnie na płodność, jednak inne badania z benzenosulfonianem amlodypiny wskazały na obniżenie stężenia FSH, testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia, sugerując potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, amlodypina bezylan, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, fumaran bisoprololu, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maleinian amlodypiny, mutacja genowa, opóźnienie porodu, płodność, potencjał karcynogenny, przeżywalność potomstwa, resorpcja embrionu, test mutagenności, testosteron, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wydłużony poród - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voltaren 50 mg
Produkt leczniczy Voltaren zawierający 50 mg diklofenaku sodowego w formie tabletek dojelitowych wykazuje istotne ryzyko teratogenne i negatywny wpływ na płodność u kobiet w wieku rozrodczym. Diklofenak hamuje syntezę prostaglandyn, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia jelit. Dane epidemiologiczne i badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz wzrost częstości wad wrodzonych, szczególnie układu sercowo-naczyniowego. Stosowanie diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, przy czym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i ograniczyć czas terapii do minimum, monitorując jednocześnie stan pacjentki i rozwój płodu.
diagnostyka niepłodności, diklofenak sodowy, drugi trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, śmiertelność zarodka, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, terapia przeciwzapalna, Voltaren, wada rozwojowa serca, wada układu sercowo-naczyniowego, wytrzewienie jelit - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu klinicznym. Standardowe testy farmakologiczne oraz toksykologiczne, w tym badania wielokrotnego podawania, nie ujawniły niepokojących efektów toksycznych ani narządowych. Szczegółowe badania u psów, poddanych dawkom 25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy u niektórych osobników. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a badania kancerogenne nie wykazały potencjału rakotwórczego tadalafilu.
AUC, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne, działanie mutagenne i klastogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja reprodukcyjna, margines bezpieczeństwa, nabłonek kanalików nasiennych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, tadalafil, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cyklosporyny (Sandimmun) wskazują na brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak obserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. W badaniach dożylnych u szczurów (6 i 12 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, co sugeruje potencjalne ryzyko dla rozwoju układu sercowo-naczyniowego. U królików poddanych ekspozycji podskórnej (10 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, nadciśnienie i postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa. Badania płodności u szczurów przy dawkach do 15 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, komórki Langerhansa, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój kośćca, śmiertelność potomstwa, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirtor 30 mg
Mirtazapina, dostępna w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest stosowana u kobiet w ciąży i karmiących z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dane kliniczne są ograniczone, jednak nie wykazano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u płodów matek przyjmujących mirtazapinę. Badania przedkliniczne nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Istotne jest monitorowanie potencjalnego ryzyka przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), zwłaszcza przy stosowaniu leków wpływających na serotoninę w końcowym okresie ciąży, co może dotyczyć również mirtazapiny. Zaleca się regularne kontrole lekarskie, dostosowanie dawkowania oraz obserwację noworodka pod kątem objawów odstawienia po porodzie.
badania toksyczności, dane przedkliniczne, działanie teratogenne, mechanizm działania leku, mirtazapina, Mirtor, nawrót choroby, objawy odstawienia, planowanie ciąży, PPHN, przenikanie do mleka kobiecego, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, symptom, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Fentanyl Kalceks (0,05 mg/ml) wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń wykraczających poza znany profil farmakodynamiczny opioidów, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła nieoczekiwanych efektów toksycznych ani specyficznych zagrożeń organowych. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności. Dwuletnie badanie rakotwórczości na szczurach, z dawkami do 33 μg/kg mc./dobę u samców i 100 μg/kg mc./dobę u samic, nie wykazało zwiększonej częstości nowotworów, potwierdzając brak potencjału karcynogennego fentanylu.
badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fentanyl, malformacja strukturalna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój somatyczny, silny opioid, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methotrexat-Ebewe 10 mg
Methotrexat-Ebewe, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, zawiera metotreksat jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metotreksat lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (78,6 mg w tabletce 2,5 mg, 157,2 mg w 5 mg oraz 314,4 mg w 10 mg). Ze względu na immunosupresyjne działanie, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi lub aktywnymi zakażeniami oraz niedoborami odporności. Przeciwwskazania obejmują także stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenia przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (bilirubina >5 mg/dl), nadużywanie alkoholu, poalkoholową chorobę wątroby oraz inne przewlekłe choroby wątroby. Metotreksat jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z zaburzeniami układu krwiotwórczego lub nieprawidłowościami w obrazie krwi, szczególnie po radioterapii lub chemioterapii.
bilirubina, chemioterapia, czynne zakażenie, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, immunosupresja, klirens kreatyniny, kreatynina, laktoza jednowodna, metotreksat, mielosupresja, morfologia krwi z rozmazem, nadwrażliwość, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, poalkoholowa choroba wątroby, radioterapia, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Encorton 5 mg
Stosowanie prednizonu (Encorton) u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłego monitorowania. Brak jest wystarczających, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa prednizonu w ciąży, jednak dane z badań na zwierzętach wskazują na ryzyko rozszczepów podniebienia, poronień, niewydolności łożyska oraz zahamowania rozwoju płodu. U ludzi obserwuje się zwiększone ryzyko niewydolności łożyska, niskiej masy urodzeniowej noworodka oraz śmierci płodu. Stosowanie kortykosteroidów w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzje terapeutyczne powinny być indywidualizowane z uwzględnieniem stanu klinicznego i etapu ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabacol 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny, substancji czynnej leku Gabacol, obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz działania teratogennego. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (odpowiadające do 5-krotności dawki ludzkiej 3600 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak były one niskozłośliwe, nie wpływały na przeżywalność ani nie dawały przerzutów, a ich występowanie ograniczało się do najwyższej dawki. Gabapentyna nie wykazała działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg/dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej).
Badania teratogenności przeprowadzono na myszach, szczurach i królikach, stosując dawki od 60 do 3000 mg/kg/dobę (0,3 do 8-krotności dawki ludzkiej 3600 mg/dobę w mg/m²). Gabapentyna nie zwiększała częstości wad wrodzonych, jednak u gryzoni zaobserwowano opóźnienie kostnienia kości czaszki, kręgów oraz kończyn przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę u myszy i do 2000 mg/kg/dobę u szczurów. U szczurów stwierdzono także zwiększoną częstość wodniaka moczowodu i/lub wodonercza przy dawkach od 500 do 2000 mg/kg/dobę. U królików podawanie gabapentyny w okresie organogenezy wiązało się ze zwiększoną utratą płodu po zagnieżdżeniu, co wskazuje na ograniczone marginesy bezpieczeństwa i konieczność ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa strukturalna, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, mutagenność in vitro, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xartan 50 mg
Losartan potasu (Xartan, 50 mg), jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży. Stosowanie losartanu jest niewskazane w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W drugim i trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu ryzyka poważnych działań toksycznych na płód, takich jak zmniejszenie czynności nerek prowadzące do niewydolności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków narażonych na losartan w tych okresach obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię, co wymaga intensywnego monitorowania i interwencji.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, drugi trymestr ciąży, działanie teratogenne, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, losartan potasu, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, potas we krwi, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Visipaque 550 mg/ml (270 mg jodu/ml)
Visipaque to niejonowy, dimeryczny, sześciojodowy środek kontrastowy zawierający jodiksanol w stężeniu 550 mg/ml (270 mg jodu/ml), o osmolalności 290 mOsm/kg H₂O w 37°C, co czyni go izotonicznym względem płynów ustrojowych. W okresie ciąży brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Visipaque u kobiet ciężarnych, choć badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na reprodukcję, rozwój zarodka, przebieg ciąży czy adaptację pourodzeniową. Stosowanie u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając ekspozycję na promieniowanie rentgenowskie oraz środek kontrastowy.
adaptacja pourodzeniowa, badanie radiologiczne, czynność tarczycy, działanie teratogenne, izotoniczność, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, okres rozrodczy, osmolalność, promieniowanie rentgenowskie, przenikanie przez łożysko, przewód pokarmowy, środek kontrastowy, środek kontrastowy niejonowy, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioracef 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, antybiotyku cefalosporynowego II generacji, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy, przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów narządowych, a obserwowane zmiany mieściły się w zakresie typowym dla cefalosporyn. Standardowe badania genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko działania genotoksycznego u pacjentów. Ponadto, badania wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży i rozwój zarodkowo-płodowy.
aberracja chromosomowa, antybiotyk beta-laktamowy, badanie laboratoryjne, cefalosporyna II generacji, cefalosporyny, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcinogenność, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kleder 20 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Kleder, wykazuje udokumentowane działanie teratogenne, podobne do talidomidu, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w okresie ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły występowanie wad wrodzonych przy ekspozycji na lenalidomid, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia oraz wykonywać regularne testy ciążowe, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty w dziedzinie teratologii. Ponadto, brak danych dotyczących przenikania lenalidomidu do mleka kobiecego skutkuje przeciwwskazaniem do karmienia piersią podczas terapii.
antykoncepcja, działanie teratogenne, karmienie piersią, Kleder, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, model zwierzęcy, nasienie, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, skutek teratogenny, specjalista teratologii, talidomid, test ciążowy, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wpływ na płodność, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hidrasec 30 mg 30 mg
Racekadotryl, substancja czynna leku Hidrasec 30 mg, jest stosowany w leczeniu objawowym biegunki. Badania przedkliniczne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, ani na rozwój pourodzeniowy potomstwa. Jednak brak jest odpowiednich danych klinicznych dotyczących stosowania racekadotrylu u kobiet w ciąży oraz w okresie laktacji, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa leku w tych grupach. Z tego względu, zgodnie z zasadą ostrożności, nie zaleca się stosowania racekadotrylu w ciąży oraz u kobiet karmiących piersią. W przypadku laktacji, brak danych o przenikaniu leku do mleka matki i potencjalnym wpływie na dziecko stanowi przeciwwskazanie do stosowania Hidrasec 30 mg, a w razie konieczności leczenia należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią.
alternatywna metoda leczenia, badanie przedkliniczne, cukrzyca ciążowa, dane farmakokinetyczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, Hidrasec, laktacja, profil bezpieczeństwa, przenikanie racekadotrylu, racekadotryl, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sacharoza, substancja czynna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ropinirolu, substancji czynnej preparatu Rolpryna SR, wykazały, że dawki toksyczne dla samic szczurów (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadające AUC od około 2 do 5-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi – MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Jednakże dawka 120 mg/kg/dobę (AUC około 4-krotności MRHD) nie wykazała działania teratogennego u szczurów, a dawka 20 mg/kg u królików (9,5-krotność średniego Cmax u ludzi) nie wpływała na organogenezę. Interakcja z L-dopą zwiększała częstość i ciężkość wad wrodzonych palców u królików. Profil toksyczności ropinirolu obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z jego działaniem agonisty receptorów dopaminowych.
agonista dopaminy, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, ekspozycja na światło, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, rozrost komórek Leydiga - Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Alitretynoina, substancja czynna leku Toctino (dostępnego w dawkach 10 mg i 30 mg), jest silnie teratogenna i stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży. Ekspozycja płodu na alitretynoinę może prowadzić do poważnych wad rozwojowych, takich jak wodogłowie, mikrocefalia, dysmorfia twarzy, rozszczep podniebienia, wady sercowo-naczyniowe (np. tetralogia Fallota, przełożenie dużych naczyń), a także nieprawidłowości ucha zewnętrznego i grasicy. Ponadto, stosowanie leku w ciąży zwiększa ryzyko samoistnych poronień. Ze względu na wysoką lipofilność alitretynoiny, lek przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii. Pacjentki muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez co najmniej miesiąc po jego zakończeniu, a także o konieczności przerwania karmienia piersią przed rozpoczęciem terapii.
alitretynoina, antykoncepcja, dysmorfia twarzy, działanie teratogenne, małoocze, mikrocefalia, płodność męska, powinowactwo do tkanki tłuszczowej, przełożenie dużych naczyń, przenikanie do mleka kobiecego, retynoidy, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, substancja lipofilna, tetralogia Fallota, Toctino, wady grasicy, wady móżdżku, wady przegrody serca, wady przytarczyc, wady rozwojowe płodu, wodogłowie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyurea medac 500 mg
Hydroksykarbamid wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, obejmujące uszkodzenie szpiku kostnego, zanik grudek limfatycznych w śledzionie oraz zmiany zwyrodnieniowe w nabłonku jelita cienkiego i grubego, co wskazuje na ryzyko mielosupresji, immunosupresji oraz toksyczności żołądkowo-jelitowej. Ponadto, lek wykazuje silne właściwości teratogenne, potwierdzone w modelach zwierzęcych przez zwiększoną śmiertelność zarodków, wady rozwojowe kończyn, zaburzenia układu nerwowego oraz zmiany behawioralne. Długotrwałe podawanie hydroksykarbamidu u myszy prowadzi do zahamowania spermatogenezy i upośledzenia ruchliwości plemników, co sugeruje ryzyko wpływu na płodność męską. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły mutagenne właściwości substancji, natomiast dane dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego są ograniczone i wymagają dalszych badań.
badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guzy płuc, hydroksykarbamid, mielosupresja, parametry hematologiczne, przeciwwskazania do stosowania, śmiertelność zarodków, toksyczność genetyczna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, upośledzenie płodności, uszkodzenie szpiku kostnego, wady rozwojowe kończyn, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie spermatogenezy, zanik grudek limfatycznych, zmiany behawioralne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dexilant 60 mg
Podczas terapii dekslanzoprazolem (Dexilant) u kobiet w wieku rozrodczym należy uwzględnić ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, co wymaga zachowania ostrożności. Ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, zaleca się unikanie stosowania Dexilantu w ciąży, a w przypadku konieczności terapii stosowanie najmniejszej skutecznej dawki (30 mg lub 60 mg) przez możliwie najkrótszy czas. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz rozważyć alternatywne metody leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, dekslanzoprazol, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, karmienie piersią, lanzoprazol, mechanizm działania, mleko kobiece, noworodek, płód, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, wiek reprodukcyjny, związek macierzysty - Leksykon substancji czynnych
Eprosartan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Eprosartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentek przyjmujących Teveten, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o lepszym profilu bezpieczeństwa. Narażenie płodu na eprosartan w II i III trymestrze może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodków – niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu w przypadku ekspozycji od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków po porodzie, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania ciśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, drugi i trzeci trymestr, działanie teratogenne, eprosartan, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, Teveten, wcześniak - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opamid 1,5 mg
Przedkliniczne badania indapamidu, substancji czynnej leku Opamid (1,5 mg), wykazały brak działania genotoksycznego i karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pod kątem mutagenności i ryzyka nowotworowego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu dawki od 40 do 8000 razy wyższe niż terapeutyczne u ludzi powodowały jedynie nasilenie działania moczopędnego, zgodne z farmakologicznym profilem leku. Ostra toksyczność objawiała się spowolnieniem oddechu oraz obwodowym rozkurczem naczyń, co również odpowiada mechanizmowi działania indapamidu i występowało wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, indapamid, lek moczopędny, obwodowy rozkurcz naczyń, spowolnienie oddechu, toksyczność ostra, układ krążenia, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 30 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo. W badaniach kancerogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji systemowej (AUC0-24h) 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną, zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Ocena wpływu na reprodukcję u szczurów, królików i psów wykazała brak negatywnego wpływu na płodność i brak działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową. Badania na szczurach potwierdziły przenikanie atorwastatyny przez łożysko oraz obecność leku w mleku w stężeniach zbliżonych do osoczowych, natomiast brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kancerogeneza, laktacja, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność, toksyczność płodowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Hasco 300 mg
Produkt leczniczy Vitaminum E Hasco zawiera 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu (int-rac-α-Tocopherylis acetas) w postaci kapsułek miękkich. Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych dla tego preparatu, jednak dostępne dane wskazują na niski potencjał toksyczny witaminy E, potwierdzający szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego all-rac-α-tokoferylu octanu, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej, szczególnie w kontekście stosowania w okresie ciąży oraz długotrwałej terapii.
aktywność karcynogenna, all-rac-α-tokoferylu octan, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka miękka, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abirateron Zentiva 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały jego istotny wpływ na układ hormonalny, szczególnie poprzez znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka mózgowa oraz gruczoły sutkowe. Zmiany te były w większości całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zaprzestaniu terapii. Ponadto, lek wpływał na płodność u szczurów obu płci, powodując jej obniżenie, które również było odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu podawania. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w rozwoju zewnętrznych narządów płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wskazuje na farmakologiczny charakter tych efektów.
abirateron, abirateron octan, badania przedkliniczne, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, histopatologia nadnerczy, mechanizm farmakologiczny, model zwierzęcy, narządy docelowe, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, odwracalność działania leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przysadka mózgowa, testosteron, toksyczność, toksyczny wpływ, układ hormonalny, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kleder 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały jego działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, manifestujące się wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych i przeponie. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało m.in. brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, z wyraźną zależnością od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75, 150, 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotną wartość ekspozycji u ludzi ocenianą na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórka erytroidalna, komórka mieloidalna, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, przemieszczenie nerki, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Inhibace Plus 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Inhibace Plus, zawierający cylazapryl 5 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, który wspiera jego skuteczność w terapii nadciśnienia tętniczego. Po podaniu doustnym cylazapryl jest szybko przekształcany do aktywnego metabolitu cylazaprylatu o biodostępności około 60%, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2 godzin. Hydrochlorotiazyd wykazuje podobne parametry: biodostępność około 65% i Tmax również około 2 godzin. Oba składniki wykazują proporcjonalny wzrost AUC wraz ze wzrostem dawki, a ich jednoczesne stosowanie nie wpływa na biodostępność. Podanie z pokarmem opóźnia Tmax i zmniejsza Cmax (cylazaprylat o 24%, hydrochlorotiazyd o 14%), jednak całkowita biodostępność (AUC) pozostaje niezmieniona. Cylazapryl wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (25-30%) i objętość dystrybucji 0,5-0,7 l/kg, natomiast hydrochlorotiazyd wiąże się z białkami w 65% i ma objętość dystrybucji 0,5-1,1 l/kg. Eliminacja obu substancji odbywa się głównie przez nerki, z okresem półtrwania cylazaprylatu około 9 godzin i hydrochlorotiazydu 7-11 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna I, angiotensyna II, AUC, cylazaprylat, diuretyk tiazydowy, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie teratogenne, hiperplazja komórek okołokłębkowych, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, pętla nefronu, równowaga elektrolitowa, stężenie mocznika, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wchłanianie zwrotne sodu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Leflunomid Egis 20 mg
Leflunomid Egis w dawce 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na leflunomid, teriflunomid lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężkimi reakcjami skórnymi, takimi jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy rumień wielopostaciowy. Lek zawiera 36,48 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia czynności wątroby (ze względu na hepatotoksyczność i metabolizm wątrobowy), ciężkie niedobory odporności (np. AIDS), znaczne zaburzenia czynności szpiku kostnego oraz ciężkie zakażenia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz u osób z ciężką hipoproteinemią, co wynika z ryzyka kumulacji metabolitów i zmienionej farmakokinetyki. Leflunomid jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na działanie teratogenne i przenikanie metabolitów do mleka matki.
AIDS, anemia, artropatia łuszczycowa, choroba autoimmunologiczna, choroba śródmiąższowa płuc, ciężkie zakażenia, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, laktoza, leflunomid, leukopenia, mechanizm immunosupresyjny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, parametry hematologiczne, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skuteczna antykoncepcja, teriflunomid, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia czynności wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Falsigra 100 mg
Przeprowadzony kompleksowy program badań przedklinicznych syldenafilu w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych wykazał korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy czy oddechowy. Testy toksyczności wielokrotnej na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach porównywalnych lub wielokrotnie wyższych niż stosowane u ludzi, a badania histopatologiczne nie potwierdziły uszkodzeń tkanek i narządów. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, co wyklucza mutagenne i genotoksyczne działanie syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, mutacja genowa, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy