Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fotemustyna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania fotemustyny

Fotemustyna, aktywna substancja produktu leczniczego Mustophoran, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa. Zgromadzone dane obejmują szereg aspektów toksyczności, w tym wpływ na narządy wzroku, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i płodność.

Wpływ na tkankę siatkówki oka

W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że fotemustyna wywołuje istotne zmiany w tkance siatkówki. U szczurów stwierdzono atrofię siatkówki, natomiast u małp obserwowano odwarstwienie siatkówki. Te działania niepożądane występowały przy stężeniach fotemustyny w osoczu krwi zwierząt podobnych do tych, jakie obserwuje się u ludzi otrzymujących lek w dawkach terapeutycznych we wlewie dożylnym. Należy zaznaczyć, że kliniczne znaczenie tych obserwacji dla ludzi pozostaje nieustalone.¹

Potencjał genotoksyczny

Badania genotoksyczności fotemustyny dostarczyły dowodów na jej mutagenne i klastogenne właściwości. Substancja wykazuje działanie mutagenne w testach na bakteriach (Salmonella typhimurium, Escherichia coli) w oznaczeniach mutacji wstecznej. Ponadto potwierdzono właściwości klastogenne fotemustyny w teście mikrojądrowym u myszy oraz w próbach hodowli limfocytów ludzkich prowadzonych w warunkach in vitro.²

W badaniach transformacji komórkowej wykazano również, że fotemustyna posiada znaczące działanie transformujące. Obserwacje te przeprowadzono na komórkach embrionalnych chomika syryjskiego oraz na linii komórkowej BALB/3T3.³

Wpływ na reprodukcję

Z uwagi na właściwości fotemustyny, standardowe badania nad reprodukcją nie zostały przeprowadzone. Jednakże istotne jest, aby uwzględnić, że inne leki z grupy pochodnych nitrozomocznika, do której należy fotemustyna, wykazywały w badaniach na modelach zwierzęcych działanie teratogenne i embriotoksyczne.⁴

Z tego powodu zaleca się unikanie stosowania fotemustyny (Mustophoran) u kobiet w ciąży, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszego trymestru. Zalecenie to dotyczy również kobiet w wieku rozrodczym, jeśli tylko jest to możliwe. W wyjątkowych przypadkach klinicznych potencjalne ryzyko dla płodu musi być zawsze starannie zrównoważone przez szczególne korzyści terapeutyczne dla matki.⁵

Wpływ na płodność

Badania przedkliniczne wykazały, że fotemustyna wpływa istotnie na płodność samców. W badaniach na psach obserwowano całkowitą azoospermię po podaniu dożylnym dawek wynoszących ≥ 3,5 mg/kg masy ciała (około 70 mg/m² powierzchni ciała). Obserwacje te pochodzą z badania trwającego jeden rok.⁶

Dodatkowo, u szczurów, którym podawano fotemustynę w dawkach ≥ 2,5 mg/kg masy ciała przez 4 tygodnie, stwierdzono atrofię jąder. Obserwacje te sugerują, że fotemustyna może powodować istotne zaburzenia płodności u samców badanych gatunków zwierząt.⁷