działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT, dostępny w dawkach 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg, łączy lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista kanału wapniowego). Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie lizynoprylu na płód, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz poważnych powikłań u noworodka, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie jest niezalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ten lek, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie bezpieczniejszych alternatyw. Amlodypina może być rozważana w ciąży jedynie, gdy brak jest innych opcji, a korzyści przewyższają ryzyko. Podczas laktacji lek nie jest zalecany, gdyż amlodypina przenika do mleka w ilości od 3% do 7% dawki matczynej (w skrajnych przypadkach do 15%), a wpływ na niemowlę pozostaje nieznany.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitory ACE, karmienie piersią, lizynopryl, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, planowanie ciąży, przeciwwskazania w ciąży, przenikanie do mleka, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja przeciwbakteryjna do stosowania miejscowego na skórę i w jamie ustnej, może być stosowana u kobiet w ciąży i karmiących piersią z zachowaniem ostrożności oraz po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Badania na zwierzętach wykazały brak teratogennego działania chlorheksydyny nawet przy dawkach 300 mg/kg/dobę u szczurów i 40 mg/kg/dobę u królików, co stanowi odpowiednio około 300- i 40-krotność dawek stosowanych u ludzi. Dane kliniczne u kobiet ciężarnych są jednak ograniczone, dlatego stosowanie produktów takich jak Bepanthen Plus, Corsodyl, Hydrex S czy Sebidin wymaga konsultacji lekarskiej, a niektóre preparaty (np. DoppelSept Gardło, Gardimax Medica Spray zawierający 42,5% etanolu) są przeciwwskazane lub zaleca się ich unikanie w ciąży. Należy unikać aplikacji chlorheksydyny na duże powierzchnie skóry u kobiet ciężarnych.
alternatywne leczenie, badanie na zwierzętach, brodawka sutkowa, chlorheksydyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, etanol, jama ustna, karmienie piersią, mleko kobiece, płukanie jamy ustnej, przenikanie chlorheksydyny, stosowanie w ciąży, stosunek korzyści do ryzyka, substancja przeciwbakteryjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl oraz bisoprolol fumaran, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi u noworodka, takimi jak hipoglikemia i bradykardia. Ramipryl, jako inhibitor ACE, wiąże się z ryzykiem pogorszenia czynności nerek płodu, małowodziem, opóźnieniem kostnienia czaszki oraz toksycznym wpływem na noworodka, w tym niewydolnością nerek, niedociśnieniem i hiperkaliemią. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży rekomendowane jest monitorowanie przepływu przez łożysko oraz rozwoju płodu, a po porodzie ścisła obserwacja noworodka przez pierwsze trzy doby życia. Zaleca się również natychmiastowe przerwanie terapii inhibitorami ACE po potwierdzeniu ciąży i wprowadzenie alternatywnego leczenia o udokumentowanym bezpieczeństwie.
badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, bradykardia, bradykardia i hipoglikemia, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, okres laktacji, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, pierwszy trymestr ciąży, przepływ łożyskowy, przepływ przez łożysko, selektywny beta1-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Biofarm 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnych objawów toksyczności na poziomie komórkowym i narządowym, a długoterminowa ekspozycja potwierdziła dobrą tolerancję substancji. Badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, co potwierdza brak uszkodzeń DNA, mutacji genowych i aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewlekłe stosowanie leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xyzal 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, będąca enancjomerem cetyryzyny, wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet w ciąży, obejmujące mniej niż 300 przypadków ekspozycji. Dane z ponad 1000 przypadków stosowania cetyryzyny nie wskazują na działanie teratogenne ani toksyczne wobec płodu czy noworodka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu leku na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Stosowanie leku w ciąży jest możliwe jedynie przy wyraźnym wskazaniu klinicznym, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając indywidualną sytuację pacjentki.
cetyryzyna, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja niemowlęcia, enancjomer, karmienie piersią, leczenie lewocetyryzyną, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, metoda niefarmakologiczna, płodność, racemat, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, wskazanie do leczenia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirzaten 30 mg 30 mg
Przed zastosowaniem mirtazapiny u pacjentek w wieku rozrodczym, ciężarnych lub karmiących piersią, konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz przekazanie pacjentce pełnej informacji o bezpieczeństwie terapii. Dane kliniczne dotyczące stosowania mirtazapiny w ciąży są ograniczone, jednak nie wykazano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Badania przedkliniczne nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Istotne jest także omówienie potencjalnego ryzyka zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), szczególnie w kontekście mechanizmu działania leku wpływającego na stężenie serotoniny, co jest analogiczne do ryzyka obserwowanego przy stosowaniu SSRI w III trymestrze ciąży. Zaleca się monitorowanie noworodka pod kątem objawów odstawienia, jeśli mirtazapina była stosowana w okresie ciąży lub bezpośrednio przed porodem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała przy podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała przy podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów oraz 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano żadnych klinicznych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Ocena potencjału mutagennego, teratogennego oraz wpływu na rozrodczość przeprowadzona na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) nie wykazała żadnych negatywnych efektów genotoksycznych, rozwojowych ani reprodukcyjnych. Kompleksowe dane toksykologiczne potwierdzają, że cholina alfosceranu, substancja czynna preparatu Gliatilin, charakteryzuje się niskim ryzykiem toksykologicznym w dawkach terapeutycznych, co stanowiło podstawę do rozpoczęcia badań klinicznych i rejestracji leku do stosowania u ludzi.
badanie kliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Gliatilin, krew obwodowa, LD50, model zwierzęcy, mutagenność, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, ryzyko toksykologiczne, teratogenność, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran, wykazały brak działania genotoksycznego, karcynogennego oraz teratogennego. Badania in vitro oraz na modelach zwierzęcych potwierdziły, że sumatryptan nie uszkadza materiału genetycznego ani nie indukuje procesów nowotworowych. W badaniach teratogenności na królikach nie stwierdzono wad rozwojowych płodu, mimo sporadycznej śmiertelności płodów. Te wyniki stanowią istotne uzupełnienie wiedzy klinicznej i potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania.
badanie in vitro, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, inseminacja, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność płodów, stężenie leku w osoczu, sumatryptan, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo SR 4 mg
Dane przedkliniczne ropinirolu, substancji czynnej preparatu Aropilo SR, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksykologicznych u szczurów i królików zaobserwowano dawkozależne efekty reprodukcyjne, takie jak zmniejszenie masy ciała płodów (60 mg/kg m.c./dobę, około 2× AUC MRHD), zwiększone obumieranie płodów (90 mg/kg m.c./dobę, około 3× AUC MRHD) oraz wady wrodzone palców (150 mg/kg m.c./dobę, około 5× AUC MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę u szczurów (około 4× AUC MRHD) ani wpływu na organogenezę u królików przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax MRHD). Interesująco, ko-terapia ropinirolem (10 mg/kg, 4,8× Cmax MRHD) i L-dopą u królików zwiększała częstość i ciężkość wad wrodzonych palców w porównaniu do monoterapii L-dopą. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego działaniem na receptory dopaminergiczne, manifestując się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, zwolnieniem czynności serca oraz objawami neurologicznymi i obwodowymi (np. opadanie powiek, ślinienie się).
agonista dopaminy, badanie genotoksyczności, choroba Parkinsona, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt wazodylatacyjny, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, prąd jonowy, receptor D2, receptor dopaminergiczny, stężenie prolaktyny, toksyczność długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flukonazol Actavis 200 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku teratogennym, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych, w tym wad układu mięśniowo-szkieletowego i serca, zależne od dawki i czasu terapii. Dawki skumulowane ≤ 150 mg w pierwszym trymestrze nie wykazują istotnego wzrostu ryzyka wad rozwojowych, natomiast dawki > 450 mg wiążą się z wyższym ryzykiem (skorygowane ryzyko względne 1,29 dla 150 mg i 1,98 dla > 450 mg). Duże dawki (400–800 mg/dobę) stosowane przez co najmniej 3 miesiące w leczeniu kokcydioidomykozy mogą być powiązane z poważnymi wadami wrodzonymi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciemiączko przednie, dawka skumulowana, dysplazja uszu, działanie niepożądane, działanie teratogenne, flukonazol, kapsułka twarda, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, malformacja serca, okres półtrwania, pierwszy trymestr, poronienie samoistne, stężenie w osoczu, terapia krótkotrwała, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zdolność reprodukcyjna, zrost ramienno-promieniowy, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moloxin 400 mg
Moksyfloksacyna, substancja czynna leku Moloxin, wykazuje w badaniach przedklinicznych wpływ na różne układy narządowe, jednak objawy toksyczności pojawiają się głównie przy wysokich dawkach lub długotrwałym stosowaniu. W układzie krwiotwórczym obserwowano niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów i płytek krwi u szczurów i małp. Hepatotoksyczność manifestowała się wzrostem aktywności enzymów wątrobowych oraz zwyrodnieniem wodniczkowym u szczurów, małp i psów. W ośrodkowym układzie nerwowym u małp odnotowano drgawki. W zakresie kardiotoksyczności, doustne dawki powyżej 90 mg/kg mc. u psów powodowały wydłużenie odstępu QT bez zaburzeń rytmu, natomiast dożylne dawki >300 mg/kg mc. (stężenie 200 mg/l) wywołały przemijające komorowe zaburzenia rytmu. Toksyczność stawów u szczeniąt pojawiała się przy dawkach 4-krotnie wyższych niż maksymalna dawka terapeutyczna 400 mg (przy masie 50 kg). Wysokie dawki (≥60 mg/kg mc.) u psów powodowały zmiany w elektroretinogramie i sporadycznie atrofię siatkówki.
atrofia siatkówki, chinolon, chrząstka stawowa, działanie teratogenne, działanie toksyczne, elektroretinogram, enzymy wątrobowe, fotogenotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gyraza bakteryjna, hepatotoksyczność, komorowe zaburzenia rytmu, mięsień sercowy, moksyfloksacyna, narząd wzroku, ośrodkowy układ nerwowy, prąd potasowy, spontaniczna aktywność, topoizomeraza II, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, utrata ciąży, wady rozwojowe kręgów, wydłużenie odstępu QT, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa substancji czynnych produktu leczniczego Piramil Biso, zawierającego ramipryl i bisoprolol, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu wielokrotnym. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u ciężarnych samic oraz niekorzystne efekty na zarodki i płody, takie jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszenie masy urodzeniowej i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję przy dawkach dobowych do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp, choć u bardzo młodych szczurów pojedyncza dawka powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach przewlekłych u zwierząt zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany hematologiczne, a także powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg u psów i małp, co jest efektem farmakodynamicznym działania inhibitora ACE.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, piramil biso, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, substancja genotoksyczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium dobesilate Galena 250 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa wapnia dobezylanu, w dawce 250 mg w postaci jednowodnej tabletki, wykazały brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych. Eksperymenty nie potwierdziły występowania wad rozwojowych u potomstwa zwierząt eksponowanych na substancję w trakcie ciąży, co sugeruje potencjalne bezpieczeństwo stosowania tej substancji w okresie prenatalnym. Jednakże, pomimo tych obiecujących wyników, brak jest pełnych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo u kobiet ciężarnych, co ogranicza możliwość bezpośredniego przeniesienia wyników z modeli zwierzęcych na populację ludzką.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po przewlekłym podaniu doustnym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Niemniej, inhibitory ACE mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Nie odnotowano natomiast zaburzeń płodności u szczurów. Długoterminowa farmakoterapia peryndoprylem wydaje się bezpieczna pod względem ryzyka nowotworowego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakoterapia długoterminowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyjanokobalamina (witamina B12) wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. W badaniach na szczurach, podawanie dożylne dawek do 100 mg/kg mc. trzy razy w tygodniu przez 26 tygodni nie wywołało klinicznych objawów toksyczności, choć nie przeprowadzono oceny makroskopowej i histopatologicznej narządów. Dane toksykologiczne wskazują na brak działania genotoksycznego, mutagennego oraz rakotwórczego w warunkach klinicznych, a także brak wpływu teratogennego i negatywnego oddziaływania na reprodukcję i rozwój przed- i pourodzeniowy. W badaniach przedklinicznych cyjanokobalamina była często stosowana w preparatach wielowitaminowych, nie wykazując istotnego ryzyka toksycznego nawet w połączeniu z witaminami B1 i B6.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyjanokobalamina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, objawy toksyczności, ocena histopatologiczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witamina B12, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indix SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji czynnej. W badaniach toksyczności ostrej obserwowano objawy charakterystyczne dla farmakologicznego działania indapamidu, takie jak spowolnienie oddechu oraz obwodowy rozkurcz naczyń, występujące po podaniu dożylnym lub dootrzewnowym. Dawkowanie doustne w zakresie od 40 do 8000-krotności dawek terapeutycznych potwierdziło nasilenie efektu moczopędnego bez dodatkowych toksycznych działań, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa.
działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, kancerogenność, obwodowy rozkurcz naczyń, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, przedawkowanie, spowolnienie oddechu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 30 mg
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej leku Okteva, został szczegółowo oceniony w standardowych badaniach toksykologicznych i reprodukcyjnych. Badania obejmowały toksyczność ostrą oraz po podaniu wielokrotnych dawek, nie wykazując istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani kancerogennego potencjału substancji, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na zarodek czy płód, choć odnotowano przemijające opóźnienia wzrostu potomstwa, związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd.
aberracja chromosomowa, analog somatostatyny, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon wzrostu, mutacja genowa, oktreotyd, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność ostra, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, a ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała patologii przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności dały wyniki negatywne, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z bisoprololem.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, płodność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kwas cytrynowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu cytrynowego w ciąży są ograniczone i różnią się w zależności od preparatu. CitraFleet, zawierający pikosiarczan o działaniu przeczyszczającym, nie jest zalecany w ciąży ze względu na brak danych i potencjalne ryzyko, natomiast jego stosowanie podczas laktacji można rozważyć. Citrolyt nie posiada wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży i laktacji, dlatego nie jest zalecany, chyba że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka. Clensia, zawierająca makrogol 4000 i kwas cytrynowy, może być stosowana w ciąży i laktacji, gdyż ogólnoustrojowa ekspozycja na makrogol 4000 jest bardzo niska, a badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję. Warto podkreślić, że brak jest danych wskazujących na negatywny wpływ kwasu cytrynowego na płodność.
ciąża i laktacja, CitraFleet, Citrolyt, Clensia, cytrynian potasu, cytrynian sodu, działanie przeczyszczające, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, kwas cytrynowy, laktacja, makrogol 4000, noworodek, płodność, substancja czynna, toksyczny wpływ na reprodukcję, trymestr, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doksepina, substancja czynna leku Doxepin Teva, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym, które nie wykazały działania teratogennego przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 8-9 miesięcy. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono negatywnego wpływu na wielkość miotów, liczbę żywych urodzeń ani proces laktacji, co wskazuje na brak istotnych zaburzeń funkcji rozrodczych u samic. Jednakże, u samców szczurów poddanych długotrwałej ekspozycji na najwyższą dawkę (25 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie liczby zapłodnień, sugerujące potencjalny wpływ na płodność męską przy wysokich dawkach i długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek, dawka terapeutyczna, doksepina, Doxepin Teva, dysfagia, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, funkcja rozrodcza, kapsułka twarda, laktacja, parametr rozrodczy, płodność, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wielkość miotu, zapłodnienie, żywe urodzenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lercaprel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel, zawierający 10 mg enalaprylu maleinianu (inhibitor ACE) oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Enalapryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki oraz powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. Stosowanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o udokumentowanym bezpieczeństwie. Lerkanidypina nie powinna być stosowana u kobiet w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na brak danych klinicznych i potencjalne ryzyko, mimo braku dowodów na teratogenność w badaniach na zwierzętach.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, enalapryl maleinianu, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina chlorowodorek, małowodzie, niedociśnienie, niedorozwój płuc, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, pochodna dihydropirydyny, toksyczne działanie na płód, układ sercowo-naczyniowy, zapłodnienie in vitro - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoligo 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Vesoligo, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania nad rozrodczością, rozwojem zarodkowo-płodowym oraz genotoksycznością i potencjałem rakotwórczym nie ujawniły szczególnych ryzyk dla człowieka. W badaniach tych monitorowano parametry kliniczne, biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania solifenacyny w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, farmakokinetyka solifenacyny, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, solifenacyna bursztynian, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, Vesoligo - Leksykon substancji czynnych
Kwas dokozaheksaenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas dokozaheksaenowy (DHA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak estr etylowy (Omacor, 380 mg DHA) oraz emulsje lipidowe (Omegaven, 1,44-3,09 g DHA/100 ml). Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał karcynogenny oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Badania na zwierzętach, w tym toksyczność rozrodcza u królików przy dawce 2 g lipidów/kg mc/dobę przez 12 dni, nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. W przypadku preparatów takich jak Tran Hasco (30-90 mg DHA) brak jest danych przedklinicznych, co wymaga opierania się na danych klinicznych i historycznych dotyczących podobnych substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksycznego wpływu, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające na skórę, emulsja tłuszczowa, ester etylowy, fitoestrogen, genotoksyczność, kwas dokozaheksaenowy, olej roślinny, olej rybi, olej wątłuszowy, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, triglicerydy, upośledzenie płodności, wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hascovir Control 200 mg
Acyklowir, substancja czynna leku Hascovir Control (200 mg tabletki), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, dlatego lek powinien być przepisywany wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (króliki, szczury, myszy) nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowym podaniu, choć bardzo wysokie dawki podskórne u szczurów wywołały wady płodów, co wymaga ostrożnej interpretacji. W kontekście płodności brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu acyklowiru na kobiety, a badania in vitro i wielopokoleniowe na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na parametry nasienia męskiego ani na płodność.
acyklowir, badania niestandardowe, badanie in vitro, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Hascovir Control, liczba plemników, model zwierzęcy, morfologia plemników, noworodek karmiony piersią, parametry nasienia, pierwszy trymestr ciąży, podanie podskórne, przenikanie do mleka kobiecego, ruchliwość plemników, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid Uno 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) wykazały wysoką tolerancję leku przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych oraz do 75 mg/kg mc./dobę u szczurów przez okres do 6 miesięcy bez działań niepożądanych. Dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg mc. po podaniu doustnym u myszy i szczurów. Toksyczne dawki (np. 400 mg/kg mc./dobę u małp) powodowały śmiertelność oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie i zmiany wątroby, manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa). Po odstawieniu leku obserwowano normalizację parametrów biochemicznych. Działania niepożądane u psów obejmowały zaczerwienienie spojówek i łzawienie, a przy bardzo wysokich dawkach zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, glutamylotransferaza, klarytromycyna, naczelne, obrzęk rogówki, odwodnienie, parametry biochemiczne, płodność, rozszczep podniebienia, szczep bakteryjny, test Amesa, toksyczność ostra, układ limfatyczny, wątroba, wczesne poronienie, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Palexia, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczne efekty, w tym opóźnienie rozwoju i zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, dawka tolerowana, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Effox long 75 75 mg
Izosorbidu monoazotan, stosowany w dawce 75 mg (Effox long), nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka dla płodu. Lek może być stosowany w ciąży wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu, pod ścisłą kontrolą lekarską i z regularną oceną stanu zdrowia matki i płodu. Brak jest również danych klinicznych dotyczących wpływu izosorbidu monoazotanu na płodność u ludzi, co stanowi istotną lukę informacyjną w opiece nad kobietami w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epistatus 5 mg
Midazolam, substancja czynna w produkcie Epistatus (roztwór do stosowania w jamie ustnej), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży. Dane kliniczne dotyczące stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone, szczególnie brak informacji o ekspozycji w pierwszych dwóch trymestrach. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczny wpływ na płód, typowy dla benzodiazepin. Stosowanie dużych dawek w trzecim trymestrze lub podczas porodu może prowadzić do powikłań u matki (np. ryzyko aspiracji) oraz u płodu i noworodka, takich jak niemiarowa czynność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, słaby odruch ssania, hipotermia i depresja oddechowa. Midazolam powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, z szczególnym uwzględnieniem ryzyka w trzecim trymestrze.
aspiracja płynów, badania przedkliniczne, benzodiazepiny, depresja oddechowa, działanie teratogenne, Epistatus, farmakokinetyka, hipotensja, hipotermia, midazolam, niemiarowa czynność serca, odruch ssania, roztwór do stosowania w jamie ustnej, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 16 mg
Metyloprednizolon, substancja czynna Meprelonu, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u szczurów, z LD50 powyżej 4 g/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej u różnych modeli zwierzęcych zaobserwowano efekty farmakodynamiczne, takie jak policytemia, limfopenia, zanik grasicy i kory nadnerczy oraz zwiększone gromadzenie glikogenu w wątrobie. Długotrwałe podawanie dużych dawek (3 i 10 mg/kg m.c.) prowadziło do osłabienia odporności, zmniejszonej aktywności szpiku kostnego, zaniku mięśni szkieletowych i gonad, polidypsji, biegunki oraz pogorszenia stanu ogólnego zwierząt. Test Amesa wykazał brak mutagenności metyloprednizolonu, jednak dane dotyczące potencjału karcynogennego są ograniczone i nie obejmują długoterminowych badań na zwierzętach.
dawka śmiertelna, działanie farmakodynamiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, gromadzenie glikogenu, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, osłabienie odporności, policytemia, polidypsja, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, zaburzenia szpiku kostnego, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego, zanik gonad, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający bisoprolol (fumaran) oraz ramipryl, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u ciężarnych samic zwierząt, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wykazywał toksyczności przewlekłej, choć w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest zgodne z mechanizmem działania ACEI. Szczególną uwagę zwraca nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa samic szczurów leczonych dawkami ≥50 mg/kg/dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, bisoprolol, dysfagia, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, narażenie środowiskowe, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwości teratogenne - Leksykon substancji czynnych
Linkomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa linkomycyny, obejmujące toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W modelach zwierzęcych chlorowodorek linkomycyny, obecny w preparatach Lincocin, charakteryzował się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa, bez istotnych efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności były negatywne, a długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły działania kancerogennego. W zakresie reprodukcji i rozwoju potomstwa, linkomycyna nie wykazywała toksycznego wpływu na płody nawet przy dawkach przekraczających 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD), a także nie wpływała negatywnie na płodność przy dawce 1,2-krotnej MRHD.
chlorowodorek linkomycyny, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, linkomycyna, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, model zwierzęcy, organogeneza, parametry płodności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa płodu, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bilobalid, aktywny składnik wyciągów z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w stężeniach od 1,0 do 7,68 mg na tabletkę (w zależności od produktu). Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 500 mg/kg mc. u szczurów i 400 mg/kg mc. u psów, wykazały niski profil toksyczności, z jedynie niewielkimi objawami toksyczności u psów przy najwyższych dawkach. Dane dotyczące wpływu bilobalidu na rozrodczość są ograniczone i niejednoznaczne – nie stwierdzono jednoznacznych efektów teratogennych czy embriotoksycznych, jednak niektóre badania wskazywały na zaburzenia płodności i krwawienia z pochwy u myszy oraz zmiany rozwojowe u zarodków kurzych, co wymaga dalszej weryfikacji.
bezocze, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, ginkgo biloba, guz tarczycy, hipopigmentacja, krwawienie podskórne, miłorzęb japoński, mutagenność, objaw toksyczności, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Primolut-Nor 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa noretysteronu octanu, substancji czynnej leku Primolut-Nor 5 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych przy podaniu wielokrotnym, genotoksycznych ani rakotwórczych, poza typowym dla steroidów płciowych ryzykiem stymulacji rozrostu tkanek i nowotworów zależnych od hormonów. Standardowe testy genotoksyczności nie potwierdziły klinicznie istotnego potencjału mutagennego. Wyniki badań rakotwórczości również nie wskazują na szczególne ryzyko dla człowieka, z wyjątkiem możliwego wpływu na rozwój nowotworów hormonozależnych, co jest zgodne z profilem farmakologicznym steroidów płciowych.
ChPL, duża dawka, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, karcynogeneza, maskulinizacja, narząd płciowy, noretysteronu octan, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, różnicowanie płciowe, steroid płciowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, wirylizacja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Preparat CoArprenessa, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, wykazuje w badaniach przedklinicznych nieznacznie podwyższony profil toksyczności w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami. W modelach zwierzęcych zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów na poziomie porównywalnym do monoterapii, natomiast u psów nasilone działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego w terapii skojarzonej. Toksyny matczyne były bardziej wyraźne u szczurów leczonych preparatem złożonym, jednak wszystkie działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa klinicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, embriotoksyczność, indapamid, margines bezpieczeństwa, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl z argininą, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Potas chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Potasu chlorek (KCl) jest kluczowym elektrolitem fizjologicznym, niezbędnym do utrzymania homeostazy jonowej w organizmie. Dane przedkliniczne wskazują na brak toksyczności, teratogenności oraz kancerogenności tej substancji, pod warunkiem, że stężenia jonów potasu w osoczu pozostają w granicach fizjologicznych. Preparaty zawierające KCl, takie jak Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi oraz Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi, są dobrze tolerowane dzięki naturalnemu charakterowi zarówno chlorku potasu, jak i glukozy. W przypadku koncentratów do infuzji o wysokim stężeniu potasu (Kalium chloratum 15% Kabi, 150 mg/ml), konieczne jest odpowiednie rozcieńczenie, aby uniknąć ryzyka hiperkaliemii i jej powikłań klinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Fenoterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fenoterol, będący beta-agonistą, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej po podaniu jednorazowym, z wartościami LD50 wynoszącymi 1600-7400 mg/kg m.c. (doustnie u myszy, szczurów i królików) oraz 150-433 mg/kg m.c. u psów. Dożylne podanie fenoterolu charakteryzuje się znacznie niższymi wartościami LD50 (30-81 mg/kg m.c.). W przypadku podania wziewnego, toksyczność jest bardzo niska, bez śmiertelności przy dawkach 0,58-670 mg/kg m.c. Badania przewlekłe (do 78 tygodni) wykazały typowe dla beta-sympatykomimetyków efekty, takie jak hipokaliemia, tachykardia oraz zmniejszenie glikogenu w wątrobie. Istotne jest kardiotoksyczne działanie fenoterolu u szczurów, myszy i królików przy dawkach >1 mg/kg m.c./dobę oraz u psów przy dawkach wziewnych >0,019 mg/kg m.c./dobę, podczas gdy u małp nie stwierdzono toksyczności sercowej. Terapia skojarzona z bromkiem ipratropiowym nie wykazała synergistycznego działania toksycznego, a obserwowane działania niepożądane odpowiadały profilowi bezpieczeństwa obu substancji.
Fenoterol nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów podawanie doustne w dawce 25 mg/kg m.c./dobę zwiększało ryzyko mięśniaków gładkokomórkowych macicy i krezki jajnika, co jest prawdopodobnie efektem miejscowego działania beta-adrenergicznego i nie przekłada się na ryzyko u ludzi. W zakresie wpływu na reprodukcję, fenoterol nie wpływa negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 40 mg/kg m.c./dobę, a dawki do 25 mg/kg m.c./dobę u królików i 38,5 mg/kg m.c./dobę u myszy nie wykazują działania embriotoksycznego ani teratogennego. Tokolityczne działanie fenoterolu obserwowano u szczurów przy dawce 3,5 mg/kg m.c./dobę, natomiast bardzo wysokie dawki (300 mg/kg m.c./dobę doustnie, 20 mg/kg m.c./dobę dożylnie) powodowały wzrost wad rozwojowych. Fenoterol jest dobrze tolerowany miejscowo przy różnych drogach podania, a skojarzenie z bromkiem ipratropiowym nie zwiększa toksyczności ostrej.
beta-adrenergiczny, beta-sympatykomimetyk, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, hipokaliemia, kardiotoksyczność, LD50, mięśniak gładkokomórkowy, przerost mięśnia sercowego, skurcz macicy, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
W badaniach przedklinicznych leku Losartan Hydrochlorotiazyd Krka nie wykazano istotnego ryzyka genotoksycznego ani farmakologicznego dla ludzi. Przewlekłe podawanie skojarzenia losartan/hydrochlorotiazyd przez okres do 6 miesięcy u szczurów i psów ujawniło głównie efekty toksyczne związane z losartanem, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Zaobserwowano również zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia.
azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, błona śluzowa, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwinki czerwone, losartan hydrochlorotiazyd, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, śmierć płodu, teratogenność, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PARAMIG Fast Junior 250 mg
Stosowanie paracetamolu w postaci preparatu PARAMIG Fast Junior (250 mg w granulacie) u kobiet w ciąży jest możliwe i bezpieczne pod warunkiem istnienia wskazań klinicznych. Dane kliniczne nie wykazują działania teratogennego ani toksycznego na płód czy noworodka, jednak badania epidemiologiczne sugerują niejednoznaczny wpływ na rozwój układu nerwowego dzieci eksponowanych in utero, co należy uwzględnić w procesie świadomej zgody. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki, ograniczenie czasu terapii oraz minimalizację częstości podawania leku. W trakcie konsultacji należy również poinformować o obecności substancji pomocniczych, takich jak aspartam (11,81 mg/saszetka) istotny u pacjentek z fenyloketonurią oraz sód (57,5 mg/saszetka) ważny przy diecie niskosodowej.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna paracetamolu, dieta niskosodowa, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, farmakokinetyka, fenyloketonuria, płodność ciąża laktacja, przenikanie do mleka matki, rozwój układu nerwowego, substancja pomocnicza, świadoma zgoda na leczenie, toksyczność płodowa