działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne flutykazonu propionianu, przeprowadzone głównie na modelach zwierzęcych, wykazały brak nietypowych działań toksycznych, z efektami charakterystycznymi dla glikokortykosteroidów pojawiającymi się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Nie stwierdzono mutagenności ani potencjału rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach wielokrotnego podawania nie zaobserwowano dodatkowych toksycznych interakcji, a preparaty wziewne z flutykazonem propionianem nie wykazywały działania drażniącego ani nadwrażliwości. Nośnik stosowany w inhalatorach, norfluran (HFA-134a), również nie wykazał toksyczności nawet przy ekspozycji przekraczającej dawki kliniczne.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, beta-2-mimetyk, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, kość potyliczna, norfluran, potencjał rakotwórczy, preparat wziewny, reakcja nadwrażliwości, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, schorzenie układu oddechowego, substancja czynna, tętnica pępkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftaquix sine 5 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu Oftaquix sine 5 mg/ml wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu okulistycznym. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne stężenia osiągane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne uszkodzenia chrząstek stawowych przy dużych dawkach doustnych (np. 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów), co jest zgodne z działaniem innych fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg m.c./dobę doustnie u królików. Ponadto, lewofloksacyna nie ograniczała płodności u szczurów przy dawkach 360 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada stężeniom osoczowym około 16 000 razy wyższym niż po podaniu miejscowym u ludzi.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna, mutacja genu, Oftaquix sine, parametr farmakokinetyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doloxib 120 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku Doloxib, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, jednak zmiany te są wynikiem indukcji enzymu CYP specyficznej dla tego gatunku, co nie ma przełożenia na ludzi, u których nie stwierdzono indukcji CYP3A. Toksyczność przewodu pokarmowego była zależna od dawki i czasu ekspozycji – owrzodzenia pojawiały się u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne u ludzi. U psów odnotowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy wyższych dawkach, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
badanie toksyczności, deformacja zewnętrzna, Doloxib, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A, indukcja enzymu CYP, model zwierzęcy, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rakotwórczość, toksyczność przewodu pokarmowego, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oxynador 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Oxynador, zawierający oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania oksykodonu w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, jednak brak jest wystarczających informacji dotyczących naloksonu. Obie substancje przenikają przez łożysko, co może wpływać na płód. Długotrwałe stosowanie oksykodonu w ciąży, zwłaszcza w III trymestrze, może prowadzić do zespołu abstynencyjnego u noworodka, a podawanie leku podczas porodu zwiększa ryzyko depresji oddechowej u noworodka. Stosowanie Oxynador w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka, a decyzja o leczeniu powinna być indywidualna i oparta na analizie stosunku korzyści do ryzyka.
depresja oddechowa, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kumulacja substancji w mleku, nalokson chlorowodorek, oksykodon chlorowodorek, płodność, produkt leczniczy, profil farmakokinetyczny, przenikanie przez łożysko, stężenie ogólnoustrojowe, stężenie w mleku i osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trymestr ciąży, wada wrodzona, zespół abstynencyjny - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina końska – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG), zawarta w preparacie Atgam, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono działania embriotoksycznego, fetotoksycznego ani teratogennego przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi. Natomiast u małp wykazano działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne przy dawkach 20 mg/kg mc./dobę (toksyczność matczyna) oraz 40 mg/kg mc./dobę (zgony samic), jednak efekty te przypisano niedokrwistości wywołanej antygenem krwinek czerwonych specyficznym dla małp, nieobecnym u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Nie wykryto przenikania eATG do mleka makaków krabożernych w okresie laktacji powyżej granicy oznaczalności.
antygen krwinek czerwonych, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, immunoglobulina końska, immunoglobulina końska przeciw limfocytom T, laktacja, limfocyty grasicy, niedokrwistość, organogeneza, osmolalność, rozwój przed- i pourodzeniowy, surowica hiperimmunizacyjna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tymocyty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Molteni 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml) wykazały brak istotnego ryzyka teratogennego i toksycznego przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała u szczurów oraz do 125 mg/kg u królików. Zaobserwowane zmiany rozwojowe, takie jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber u królików, występowały jedynie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała poważne objawy toksyczności u samic, co sugeruje, że zmiany te mogą być wtórne do toksyczności matczynej, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego szczurów odnotowano zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg/dobę dla pokolenia F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracja chromosomalna, badanie mikrojąderkowe, badanie mutagenności, bakteryjny test mutagenności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, potencjał klastogenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, test mysiego chłoniaka, toksyczność farmakologiczna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olicard 40 retard 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej leku Olicard 40 retard, wykazały brak toksyczności przewlekłej u szczurów oraz brak negatywnego wpływu na funkcje wątroby u psów, nawet przy dawce 191 mg/kg mc., gdzie odnotowano jedynie niewielki wzrost methemoglobiny o 2,6% i stężenia azotynu poniżej 0,02 mg/l. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
- Leksykon substancji czynnych
Tromantadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku tromantadyny, stosowanego w preparacie Viru-Merz w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g, wykazały brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu miejscowym i ogólnoustrojowym na modelach zwierzęcych. Analizy embriotoksyczności i teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach po dożylnym podaniu substancji nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodkowy i płodowy. Testy mutagenności in vitro i in vivo również potwierdziły brak działania mutagennego chlorowodorku tromantadyny, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka zawiera peryndopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista wapnia, które wykazują odrębne profile bezpieczeństwa w kontekście ciąży i laktacji. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie inhibitorów ACE, w tym peryndoprylu, nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina, choć nie wykazuje jednoznacznej toksyczności u ludzi, może wiązać się z ryzykiem przedłużonego porodu i jest zalecana jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw. Po potwierdzeniu ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać, a w przypadku ekspozycji płodu w II i III trymestrze wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i budowy czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, płyn owodniowy, toksyczność, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oksykodonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Reltebon, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików przy dawkach do 125 mg/kg. Niemniej jednak, u królików zaobserwowano statystycznie istotne, dawko-zależne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak obecność 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowych par żeber, szczególnie przy dawce 125 mg/kg, która jednocześnie wywoływała ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych samic. W badaniach rozwoju około- i poporodowego u szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszenie spożycia pokarmu u matek, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę, natomiast pokolenie F2 nie wykazało żadnych niekorzystnych efektów niezależnie od dawki.
W zakresie potencjalnego działania rakotwórczego oksykodonu brak jest dotychczas długoterminowych badań oceniających ten aspekt, co pozostawia tę kwestię otwartą. Natomiast badania mutagenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, wskazują na minimalne lub brak ryzyka genotoksycznego działania oksykodonu na organizm ludzki, zwłaszcza przy stężeniach osiąganych po dawkach terapeutycznych. Wyniki te są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania oksykodonu, potwierdzając niskie ryzyko mutagenności przy standardowej terapii, jednak konieczne są dalsze badania w celu pełnej oceny potencjalnej kancerogenności substancji.
badanie przedkliniczne, ciężarna samica, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakotoksyczność, mutagenność, NOEL, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, podanie dawki, poziom dawkowania, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, wada rozwojowa, wskaźniki behawioralne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zocor 10 10 mg
Symwastatyna (Zocor) jest bezwzględnie przeciwwskazana w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych, a mechanizm potencjalnego działania teratogennego wiąże się z obniżeniem stężenia mewalonianu, prekursora biosyntezy cholesterolu u płodu. Dane z około 200 prospektywnie obserwowanych ciąż w pierwszym trymestrze nie wykazały istotnego wzrostu częstości wad wrodzonych, jednak terapia powinna być natychmiast przerwana w przypadku zajścia w ciążę lub jej podejrzenia. Kobiety planujące ciążę również powinny zaprzestać stosowania leku. W odniesieniu do karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych o przenikaniu symwastatyny do mleka, jednak ze względu na potencjalne ryzyko ciężkich działań niepożądanych u dziecka, stosowanie leku w tym okresie jest przeciwwskazane.
antykoncepcja, biosynteza cholesterolu, ciężkie działanie niepożądane, działanie teratogenne, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, leczenie hipercholesterolemii, leczenie hipolipemizujące, mewalonian, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, płodność, symwastatyna, trymestr ciąży, wada wrodzona, Zocor - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramidilan HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie ramiprylu na płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz ryzyko niedokrwienia płodu i łożyska związanego z hydrochlorotiazydem. W I trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Amlodypina powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko i brak jest bezpieczniejszych alternatyw. Hydrochlorotiazyd może powodować hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków. W przypadku ekspozycji na ramipryl od II trymestru zaleca się badanie USG czaszki i ocenę czynności nerek płodu, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem powikłań.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, dysfagia, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, pochodna sulfonamidowa, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, wada wrodzona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Lewobupiwakaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych lewobupiwakainy wykazano specyficzne zmiany anatomiczne u płodów szczurów przy ekspozycji na stężenia porównywalne do klinicznych, takie jak poszerzenie miedniczek nerkowych, moczowodów, komory węchowej oraz obecność dodatkowych żeber w okolicy piersiowo-lędźwiowej. Mimo tych obserwacji, nie stwierdzono deformacji płodów bezpośrednio związanych z lewobupiwakainą, co wskazuje na ograniczone działanie teratogenne. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności substancji, co sugeruje bezpieczeństwo genetyczne w warunkach klinicznych. Jednakże brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego leku.
chlorowodorek lewobupiwakainy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, komora węchowa, lewobupiwakaina, osmolarność, pH fizjologiczne, poszerzenie miedniczek nerkowych, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko kancerogenne, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Erwinase 10 000 IU
Produkt leczniczy Crisantaspase Porton Biopharma zawiera 10 000 IU L-asparaginazy pochodzącej z Erwinia chrysanthemi i jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne w badaniach na modelach zwierzęcych oraz brak danych klinicznych u kobiet ciężarnych. Lek nie powinien być podawany kobietom w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji oraz mężczyznom planującym ojcostwo. Stosowanie leku w ciąży może być rozważane jedynie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest danych dotyczących przenikania L-asparaginazy do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku w okresie laktacji jest przeciwwskazane, a w przypadku konieczności terapii należy przerwać karmienie piersią.
antykoncepcja, chemioterapia, Crisantaspase Porton Biopharma, działanie teratogenne, Erwinia chrysanthemi, kryzantaspaza, L-asparaginaza, laktacja, opcje terapeutyczne, poradnictwo medyczne, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie substancji czynnej, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, wiek rozrodczy, zdolność rozrodcza, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fragmin 7 500 j.m. a.Xa/0,3 ml
Dane przedkliniczne dotyczące dalteparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Fragmin, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do heparyny niefrakcjonowanej. Ostry toksyczny wpływ dalteparyny jest słabszy, a głównym obserwowanym efektem niepożądanym po podskórnym podaniu dużych dawek były krwawienia w miejscu wstrzyknięcia, których częstość i nasilenie były zależne od dawki. Istotne jest, że nie stwierdzono efektu kumulacyjnego tych krwawień przy długotrwałym stosowaniu. Aktywność przeciwzakrzepowa leku oceniano za pomocą parametrów APTT oraz aktywności anty-Xa, co potwierdza zależność powikłań krwotocznych od dawkowania dalteparyny.
aktywność anty-Xa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, dalteparyna sodowa, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kumulacyjny, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, mutacja genu, osteopenia, podanie podskórne, powikłanie krwotoczne, toksyczność ostra, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Bromek ipratropiowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bromek ipratropiowy, stosowany w preparatach takich jak Atrovent N, Berodual N (z fenoterolem) oraz Iprixon Neb (z salbutamolem), nie wykazuje w badaniach nieklinicznych negatywnego wpływu na płodność. Brak jest jednak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u ludzi w tym zakresie. W okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, stosowanie bromku ipratropiowego wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego przy podaniu wziewnym lub donosowym, nawet w dawkach przekraczających zalecane u ludzi. Fenoterol, składnik Berodual N, hamuje czynność skurczową macicy, co może mieć znaczenie kliniczne. W przypadku Iprixon Neb, brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży, zwłaszcza we wczesnym okresie, co wymaga szczególnej ostrożności i unikania stosowania, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.
Atrovent N, badania niekliniczne, badania przedkliniczne, Berodual N, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, choroby układu oddechowego, czynność skurczowa macicy, działanie teratogenne, fenoterol, Iprixon Neb, mleko kobiece, pierwszy trymestr ciąży, płodność, podanie donosowe, podanie wziewne, salbutamol - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące tazobaktamu, stosowanego samodzielnie lub w połączeniu z piperacyliną, nie wykazały istotnej toksyczności przy wielokrotnym podaniu ani genotoksyczności, co wskazuje na brak szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono jednak badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze tej kombinacji, co jest związane z jej krótkoterminowym zastosowaniem klinicznym. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz zmiany w żebrach płodów, jednak efekty te pojawiały się wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matek, co sugeruje pośredni mechanizm działania. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowych negatywnych skutków na reprodukcję.
badanie teratogenności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, podanie dootrzewnowe, poronienie, rozwój okołoporodowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada wrodzona, wady żeber, wpływ na płodność, zmniejszenie miotu - Leksykon substancji czynnych
Sukralfat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sukralfat, stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Preparat Ulgastran (1 g/5 ml) nie wpływał niekorzystnie na funkcje życiowe w modelach zwierzęcych. Wielokrotne podawanie sukralfatu nie powodowało toksyczności ani kumulacji substancji, a badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności. Długoterminowe testy kancerogenności, przeprowadzone na dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, choroby przewodu pokarmowego, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój płodu, sukralfat, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, zawiesina doustna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bromox 6 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bromazepamu wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne substancji zarówno in vitro, jak i in vivo. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze u szczurów nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność ani jakość gamet. W badaniach teratogennych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczność matczyną i wpływ na rozwój płodowy, jednak bez specyficznego działania teratogennego przy dawkach do 125 mg/kg/dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg/dobę u królików. Zgłoszono zwiększoną śmiertelność płodów, martwe urodzenia i resorpcje zarodków, co wskazuje na konieczność ostrożności w okresie ciąży.
AlAT, analiza histopatologiczna, ataksja, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, benzodiazepina, bromazepam, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, genotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, mutacja genetyczna, napad drgawkowy, przerost hepatocytów, resorpcja zarodka, sedacja, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych, które wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach 6,6-krotnie przekraczających zalecane dawki kliniczne u ludzi. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania lidokainy w kontekście teratogenności. Jednakże, brak jest kompleksowych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz mutagennego substancji czynnej, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg
Karbocysteina, substancja czynna produktu leczniczego PULNOZIN MUCO (750 mg, tabletki do ssania o smaku limonki), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Pomimo braku działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych, stosowanie leku w pierwszym trymestrze ciąży jest niewskazane. W drugim i trzecim trymestrze brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, dlatego decyzja o podaniu leku powinna opierać się na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka. U kobiet karmiących piersią zaleca się unikanie stosowania karbocysteiny ze względu na brak danych o przenikaniu substancji do mleka i potencjalnym wpływie na dziecko.
- Leksykon substancji czynnych
Klopamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klopamid, będący diuretykiem tiazydopodobnym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Działanie toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia stosowane u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym stosowaniu klinicznym. Badania na hodowlach embrionalnych wykazały brak działania teratogennego i embriotoksycznego nawet przy stężeniach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania klopamidu w okresie ciąży. W przypadku produktu złożonego Normatens, zawierającego klopamid, dihydroergokrystynę i rezerpinę, badania na zwierzętach wskazały na potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu oraz wzrost częstości nowotworów, które przypisuje się składnikom innym niż klopamid, zwłaszcza rezerpinie podawanej w dawkach 300-krotnie wyższych niż zalecane u ludzi. Brak jest danych wskazujących na rakotwórczość samego klopamidu. Podsumowując, klopamid jest substancją o niskim ryzyku toksyczności i teratogenności, co czyni go stosunkowo bezpiecznym w terapii przy zachowaniu odpowiednich dawek i przestrzeganiu przeciwwskazań zawartych w charakterystyce produktu leczniczego.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dihydroergokrystyna, diuretyk tiazydopodobny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hodowla embrionalna, klopamid, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, rezerpina, stężenie, toksyczność, uszkodzenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 2,5 mg
Metotreksat, jako lek cytostatyczny działający na tkanki o wysokim wskaźniku proliferacji, wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych, nawet przy dawkach nietoksycznych dla samic. W modelach zwierzęcych potwierdzono jego działanie teratogenne, prowadzące do letalnych wad płodów, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży oraz wymaga ścisłej kontroli u pacjentów w wieku rozrodczym. Długotrwałe badania na szczurach, myszach i chomikach nie wykazały działania karcynogennego, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłych schorzeń. Uszkodzenia chromatyny obserwowane w komórkach somatycznych zwierząt i szpiku kostnym ludzi miały charakter przemijający i odwracalny, co zmniejsza ryzyko długoterminowych powikłań genotoksycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba przewlekła, cytostatyk, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka somatyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie w ciąży, szpik kostny, tkanka proliferująca, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromatyny, wada płodu - Leksykon substancji czynnych
Urapidyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Urapidyl, lek przeciwnadciśnieniowy, wykazuje niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 508-750 mg/kg (doustnie) oraz 140-260 mg/kg (dożylnie) u zwierząt. Objawy toksyczności obejmują uspokojenie polekowe, duszność, tachykardię, hipotonię, drżenia i drgawki, które są odwracalne w ciągu kilku godzin. W badaniach przewlekłych, dawki do 250 mg/kg (szczury) i do 64 mg/kg (psy) wywoływały uspokojenie, drżenia oraz zmiany w cyklu rujowym i masie macicy, jednak bez istotnych zmian histopatologicznych. Badania genotoksyczności (m.in. test Amesa, testy na limfocytach ludzkich) oraz rakotwórczości (18-24 miesiące u myszy i szczurów) nie wykazały ryzyka mutagennego ani kancerogennego dla ludzi. Podwyższone stężenie prolaktyny u gryzoni, prowadzące do rozrostu tkanki gruczołu mlecznego, nie jest spodziewane u ludzi przy dawkach terapeutycznych.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności ostrej, badanie toksykokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt szczura, LD50, lek przeciwnadciśnieniowy, obniżenie ciśnienia krwi, śmiertelność płodów, śmiertelność zarodków, stężenie prolaktyny, test Amesa, test naprawy DNA, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, urapidyl, uspokojenie polekowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Normeg 500 mg
Lewetyracetam jest lekiem przeciwpadaczkowym, który może być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, pod warunkiem dokładnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko napadów drgawkowych z odstawienia. Preferowana jest monoterapia lewetyracetamem, gdyż politerapia zwiększa ryzyko wad wrodzonych. Dane z ponad 1800 ciąż, w tym 1500 z ekspozycją w I trymestrze, nie wykazały wzrostu ryzyka dużych wad rozwojowych płodu. Stężenie lewetyracetamu w osoczu może obniżyć się nawet o 60% w III trymestrze, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Dane dotyczące wpływu leku na neurorozwój dzieci są ograniczone, ale nie wskazują na podwyższone ryzyko zaburzeń rozwojowych.
działanie teratogenne, ekspozycja na lek, farmakokinetyka leku, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, nagłe odstawienie leku, napad drgawkowy z odstawienia, napad padaczkowy, neurorozwój, płodność, politerapia, przenikanie leku do mleka, skuteczna dawka leku, stężenie leku w osoczu, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Althyxin 25 mcg/5 ml
U kobiet ciężarnych leczonych lewotyroksyną sodową (Althyxin) z powodu niedoczynności tarczycy konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia TSH w surowicy, które może wzrosnąć już od 4. tygodnia ciąży. Zaleca się kontrolę TSH w każdym trymestrze, aby utrzymać wartości w zakresie referencyjnym dla danego etapu ciąży. W przypadku podwyższonego TSH należy zwiększyć dawkę lewotyroksyny. Przenikanie leku przez łożysko jest największe w pierwszym trymestrze, a w kolejnych trymestrach jest ograniczone. Dotychczasowe dane nie wskazują na działanie teratogenne ani rakotwórcze lewotyroksyny stosowanej w zalecanych dawkach, jednak nadmierne dawki mogą negatywnie wpływać na rozwój płodu i postnatalny.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja tarczycy, hamowanie czynności tarczycy, hormon tarczycy, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy płodu, przedawkowanie lewotyroksyny, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, rozwój postnatalny, stężenie TSH, substancja radioaktywna, terapia lewotyroksyną, TSH, zakres referencyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Dane przedkliniczne fluoksetyny wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Badania reprodukcyjne na dorosłych szczurach, z dawkami 1,5, 3,9 oraz 9,7 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, zdolność kojarzenia, rozwój ani parametry reprodukcyjne potomstwa. Natomiast u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg masy ciała przez 3 miesiące zaobserwowano spadek masy jąder i hipospermatogenezę, co wiązało się z przekroczeniem maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) i objawami toksyczności. W badaniach na młodych szczurach CD, podawanie fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia skutkowało poważnymi efektami niepożądanymi, takimi jak nieodwracalna degeneracja i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, niedojrzałość dróg rodnych u samic oraz zmniejszona płodność. Opóźnienia dojrzałości płciowej wystąpiły u samców przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę oraz u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, obserwowano zmniejszenie długości kości udowej oraz zmiany zwyrodnieniowe i martwicze mięśni szkieletowych.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, degeneracja jąder, dojrzałość płciowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluoksetyna, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, norfluoksetyna, przenośnik serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie osoczowe, wakuolizacja nabłonka, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Grindeks
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko poważnych wad wrodzonych u ludzi przy stosowaniu w okresie ciąży. W związku z tym, Lenalidomide Grindeks jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, chyba że spełnione są rygorystyczne warunki Programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, niezależnie od obecności miesiączki. Konieczne jest regularne wykonywanie testów ciążowych co 4 tygodnie, a także pełne zrozumienie przez pacjentkę ryzyka teratogenności oraz obowiązków wynikających z programu. Wskazane metody antykoncepcji obejmują implanty, wewnątrzmaciczne systemy hormonalne, depot medroksyprogesteronu, sterylizację, tabletki zawierające wyłącznie progesteron oraz potwierdzoną wazektomię partnera.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, implant antykoncepcyjny, lenalidomid w skojarzeniu, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa stosowana w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym, wykazuje minimalne przenikanie przez łożysko, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, choć dane kliniczne u ludzi są ograniczone i niejednoznaczne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego na płód. Stosowanie enoksaparyny u kobiet ciężarnych jest możliwe wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem konieczności terapii oraz wzmożonej obserwacji pod kątem objawów krwawienia i nadmiernego działania przeciwzakrzepowego. Ryzyko krwawień, małopłytkowości czy osteoporozy u ciężarnych nie różni się istotnie od populacji nieciężarnych, z wyjątkiem pacjentek ze sztucznymi zastawkami serca, u których ryzyko powikłań krwotocznych jest podwyższone.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Desloratadine Genoptim 5 mg
Desloratadyna, stosowana w praktyce klinicznej, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane przedkliniczne nie wykazują działania teratogennego, jednak brak jest wystarczających badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży, dlatego nie jest on zalecany w tym okresie. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności rozważenia potencjalnych korzyści i ryzyka przed podjęciem decyzji o terapii. Ponadto, desloratadyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku podczas laktacji, a w razie konieczności terapii należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody leczenia.
analiza korzyści i ryzyka, badania farmakokinetyczne, badania przedkliniczne, Desloratadine Genoptim, desloratadyna, działanie teratogenne, ekspozycja niemowlęcia na lek, funkcje rozrodcze, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwhistaminowy, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie leków do mleka matki, wiek rozrodczy, wpływ leków na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arcoxia 30 mg
Badania przedkliniczne etorykoksybu nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo farmakologiczne leku. Potencjał rakotwórczy był zróżnicowany w zależności od gatunku: u myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów, przy dawkach przekraczających ponad 2-krotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (90 mg/dobę), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla szczurów, co nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi, u których nie stwierdzono indukcji CYP3A. W badaniach toksykologicznych odnotowano owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów przy stężeniach porównywalnych lub wyższych niż terapeutyczne, a u psów zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach przekraczających dawki stosowane u ludzi.
dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP w wątrobie, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, toksyczny wpływ na reprodukcję, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meaxin 100 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach. Zaobserwowano toksyczne działanie na układ krwiotwórczy (łagodne do umiarkowanego zmiany hematologiczne i zmiany w szpiku kostnym), wątrobę (zwiększona aktywność aminotransferaz, ciężkie uszkodzenia u psów po 2 tygodniach), nerki (ogniskowa mineralizacja i nefroza u małp, rozrost nabłonka u szczurów przy dawce ≥6 mg/kg przez 13 tygodni) oraz układ odpornościowy (zwiększona częstość zakażeń oportunistycznych). Poziom NOAEL u małp ustalono na 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (800 mg). Ocena genotoksyczności wykazała brak działania genotoksycznego w większości testów in vitro i in vivo, z wyjątkiem działania klastogennego w komórkach jajnika chomika chińskiego oraz mutagenności dwóch produktów pośrednich procesu wytwarzania. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów dawka 60 mg/kg (zbliżona do maksymalnej dawki klinicznej) powodowała zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie ruchliwości plemników, a u samic dawki ≥30 mg/kg powodowały zmniejszenie spermatogenezy i zwiększoną utratę poimplantacyjną płodów. Działanie teratogenne obserwowano u szczurów przy dawkach ≥100 mg/kg, obejmujące m.in. brak kości czaszki i przepuklinę mózgową.
aberracja chromosomowa, aminotransferazy, azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, brodawczak pęcherza moczowego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak nerek, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, guz rdzenia nadnerczy, hiperplazja przewodów żółciowych, imatynib, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, mineralizacja ogniskowa, nefroza cewek nerkowych, niewydolność serca, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie cewek nerkowych, szpik kostny, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność leku, układ krwiotwórczy, zakażenie oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt złożony Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie amlodypiny w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, natomiast walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) jest przeciwwskazany od drugiego trymestru, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. W przypadku ekspozycji na walsartan po drugim trymestrze zaleca się ultrasonograficzne monitorowanie nerek i czaszki płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, bezpieczeństwo amlodypiny, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar 40 mg
Przedkliniczne badania telmisartanu, substancji czynnej preparatu Zanacodar, wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co wymaga monitorowania podczas terapii. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologiczne zmiany takie jak poszerzenie i zanik kanalików nerkowych u psów oraz przerost aparatu przykłębuszkowego u szczurów i psów. Zmiany te, typowe dla antagonistów receptora angiotensyny II, prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne) były obserwowane u szczurów i psów, jednak można im zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, badanie in vitro, błona śluzowa żołądka, ciśnienie tętnicze, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametr czerwonokrwinkowy, potas w surowicy, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Risperidone Grindeks 6 mg
Podczas stosowania rysperydonu (Risperidone Grindeks) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, kluczowe jest szczegółowe informowanie pacjentek o potencjalnym wpływie leku na płodność, przebieg ciąży i laktację. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania rysperydonu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, lecz zaobserwowano toksyczny wpływ na funkcje reprodukcyjne. Szczególnie istotna jest ekspozycja płodu w III trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenia, nadmierną senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz problemy z karmieniem. Rysperydon przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu na niemowlęta karmione piersią. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka zarówno w ciąży, jak i podczas laktacji, a w przypadku konieczności odstawienia leku – przeprowadzić to stopniowo pod nadzorem medycznym.
9-hydroksyrysperydon, antagonista receptora dopaminowego, brak owulacji, drżenie patologiczne, działanie teratogenne, gonadoliberyna, gonadotropiny, hiperprolaktynemia, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, lek przeciwpsychotyczny, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, rysperydon, steroidogeneza, trymestr ciąży, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pozapiramidowe, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 250 mg
Ocena bezpieczeństwa amoksycyliny, substancji czynnej produktu leczniczego Duomox (dostępnego w dawkach 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1 g), opiera się na szerokim spektrum standardowych badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak klinicznie istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie przedkliniczne, Duomox, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, potencjał mutagenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Icatibant Medical Valley 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ikatybantu obejmowały długoterminowe toksykologiczne testy na szczurach i psach, wykazując odwracalne zmiany w poziomach hormonów płciowych oraz opóźnienie dojrzewania płciowego. W 9-miesięcznym badaniu na psach ustalono NOAEL przy ekspozycji AUC 2,3-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 30 mg podskórnie. U szczurów obserwowano odwracalny przerost nadnerczy, którego kliniczne znaczenie pozostaje nieustalone. Ikatybant nie wykazywał działania teratogennego przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę u szczurów i 10 mg/kg mc./dobę u królików, jednak jako silny antagonista bradykininy może wpływać na implantację i stabilność macicy, wykazując działanie tokolityczne i opóźniając poród przy dawkach 10 mg/kg mc./dobę. Badania na młodych szczurach wykazały częściowo odwracalną atrofię jąder i najądrzy po podaniu 3 mg/kg mc./dobę przez 7 tygodni.
atrofia jąder, badania toksykologiczne, bradykinina, działanie teratogenne, ekspozycja dobowa, genotoksyczność, gonadotropiny, ikatybant, implantacja w macicy, niedokrwienie serca, NOAEL, ostre niedokrwienie, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, przerost nadnerczy, przewodzenie sercowe, rakotwórczość, tokolityk, zgon okołoporodowy, zmiany hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramide 10 mg
Badania przedkliniczne torasemidu wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, stosowanie dużych dawek torasemidu prowadziło do odwracalnych zmian, takich jak zmniejszenie masy ciała (prawdopodobnie z powodu odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych), wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany nerkowe, w tym rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek. W badaniach reprodukcyjnych stwierdzono brak działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików podawanie wysokich dawek ciężarnym samicom wiązało się z wadami rozwojowymi płodów, przy braku wpływu na płodność. Wyniki te wskazują na zróżnicowany potencjał teratogenny zależny od gatunku, co należy uwzględnić w kontekście klinicznym.
diureza, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, kreatynina i mocznik, lek moczopędny, mutagenność, nasilona diureza, odwodnienie, potencjał karcinogenny, potencjał teratogenny, rakotwórczość, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, torasemid, wady rozwojowe płodu, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron ASA 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Zahron ASA zawiera rozuwastatynę oraz kwas acetylosalicylowy, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Rozuwastatyna nie wykazała istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów, wpływ na pęcherzyk żółciowy u psów oraz toksyczny wpływ na jądra u małp i psów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów stwierdzono toksyczność przy dawkach przekraczających ekspozycję terapeutyczną, objawiającą się zmniejszeniem liczby i masy miotów oraz przeżywalności potomstwa.
działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, kwas acetylosalicylowy, pęcherzyk żółciowy, rakotwórczość, rozuwastatyna, salicylan, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada kośćca, wada serca, wytrzewienie, zaburzenie implantacji, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Teva 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne furazydyny wykazały, że objawy toksyczności u szczurów pojawiały się dopiero po podaniu bardzo wysokiej dawki 2000 mg/kg masy ciała, co stanowi wielokrotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały szkodliwego wpływu na materiał genetyczny, a badania teratogenności potwierdziły brak działania teratogennego przy dawkach do 150 mg/kg mc. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa leku Furaginum Teva, co jest istotne z punktu widzenia jego stosowania w praktyce klinicznej.
badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doświadczenie post-marketingowe, działanie teratogenne, Furagina, furazydyna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, model zwierzęcy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność, wada rozwojowa