Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina końska

Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG), zawarta w preparacie Atgam, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono działania embriotoksycznego, fetotoksycznego ani teratogennego przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi. Natomiast u małp wykazano działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne przy dawkach 20 mg/kg mc./dobę (toksyczność matczyna) oraz 40 mg/kg mc./dobę (zgony samic), jednak efekty te przypisano niedokrwistości wywołanej antygenem krwinek czerwonych specyficznym dla małp, nieobecnym u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Nie wykryto przenikania eATG do mleka makaków krabożernych w okresie laktacji powyżej granicy oznaczalności.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania immunoglobuliny końskiej przeciw ludzkim limfocytom T

Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG) została poddana szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jej bezpieczeństwa przed dopuszczeniem do stosowania u ludzi. Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne, obejmujące badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na płodność, nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla człowieka.1

Badania rakotwórczości i rozwoju przed- i pourodzeniowego

Należy zaznaczyć, że w przypadku immunoglobuliny końskiej przeciw ludzkim limfocytom T nie przeprowadzono badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze. Nie prowadzono również badań dotyczących wpływu substancji na rozwój przed- i pourodzeniowy organizmów.2

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję

Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały zróżnicowane wyniki w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych:

Badania na szczurach

Atgam zawierający immunoglobulinę końską przeciw ludzkim limfocytom T nie wykazywał działania embriotoksycznego, fetotoksycznego ani teratogennego u szczurów. Istotnym jest fakt, że dawki stosowane w tych badaniach były podobne do dawek stosowanych u ludzi.3

Badania na małpach

W przeciwieństwie do wyników uzyskanych u szczurów, badania dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na małpach wykazały, że Atgam posiada działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne. Należy jednak podkreślić, że działania te wystąpiły przy jednoczesnym stwierdzeniu toksyczności matczynej. Obserwowano ją przy dawkach Atgam wynoszących 20 mg/kg masy ciała na dobę, natomiast przy dawkach 40 mg/kg masy ciała na dobę dochodziło do zgonów samic.4

Szczegółowa analiza wyników wykazała, że do zgonu płodów dochodziło u ciężarnych samic, którym podawano produkt leczniczy w pierwszym etapie organogenezy. Co istotne, nie obserwowano takiego efektu u ciężarnych samic testowanych w drugim etapie organogenezy.5

Mechanizm toksyczności obserwowanej u małp

Zgony ciężarnych samic małp i ich płodów przypisywano występującej u tych samic niedokrwistości spowodowanej obecnością antygenu krwinek czerwonych, który nie występuje u ludzi. Z tego powodu zaobserwowana toksyczność nie jest uważana za istotną dla rozwoju płodu ludzkiego.6

Badania przenikania do mleka

W ramach oceny bezpieczeństwa przeprowadzono również badania dotyczące przenikania immunoglobuliny końskiej do mleka matek w okresie laktacji. W badaniach prowadzonych na makakach krabożernych nie wykryto, powyżej granicy oznaczalności, produktu leczniczego Atgam w mleku tych zwierząt w okresie laktacji.7

Właściwości fizykochemiczne preparatu

Warto zaznaczyć, że immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T dostępna w preparacie Atgam występuje w postaci koncentratu jałowego. Jest to głównie monomeryczna forma IgG, pochodząca z surowicy hiperimmunizacyjnej koni immunizowanych ludzkimi limfocytami grasicy (tymocytami). Preparat stanowi przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnoróżowego lub jasnobrązowego, jałowy roztwór wodny, w którym może się wytrącić niewielka ilość ziarnistego lub kłaczkowatego osadu. Wartość pH roztworu mieści się w zakresie 6,4-7,2, a osmolalność wynosi ≥ 240 mOsm/kg.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl